English
Like mercury, the method of destroying the harm of death is the empowerment of enjoying the glory of complete enlightenment. This shows that it is for extensively showing the training of higher morality. Likewise, the middle and final wheels should also be understood. As it says in the Treasury of Knowledge: One who has discipline, abides, and possesses hearing and thought, Should diligently engage in meditation. Just as all the Dharma that is heard, generating wisdom born of thought is a Dharma that must necessarily precede meditation. In particular, the nature of those who read, hear, and think, as it says in the "Dispelling Disputes": Without relying on terminology, one cannot realize the ultimate meaning. Because they want to experience peace by relying on terminology, they measure with names and symbols, as well as direct perception, inference, substance reversal, contradictory establishment, debate and investigation, and rely on the wisdom born of thought from studying categories and sutras, wanting to cling to the ultimate truth as the object of sound concepts,
Tibetan
དེ་དང་དེའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་མི་འཆོལ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུར་ཡང་རུང་ལ། །ཁྱད་པར་ཐར་བའི་ལམ་སྟེགས་སྤོང་བའི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང༌། བླང་བྱ་འཇུག་པའི་ཁྲིམས་བཅུ་བདུན་ལས་སྔ་མ་ལ་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་དང༌། ངེས་འབྱུང་གི་ཐབས་སོར་བཤགས་སོགས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་བཞིའི་ལམ་བསྒོམས་པས་ཐར་པའི་གོ་འཕང་ལ་བཀྲི་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་དང༌། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་རྙོག་མ་དྭངས་པའི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། ཀུན་རྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་གྱི་རྣམ་འགྱེད་རྒྱ་ཆེ་ལ་གཏིང་ཟབ་པས་བདག་འཛིན་དང་མཐར་ལྟའི་གཡང་ས་ལས་ལྡོག་ཅིང༌། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པར་སྟོན་པ་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་ སྣོད་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལ་བཀྲི་བའི་དོན་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས་འབྲས་བུའི་ཐེག་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་ལུས་དང་རྩ་དག་པར་བྱེད་པ་བུམ་དབང༌། ངག་དང་རླུང་དག་པར་བྱེད་པ་གསང་དབང༌། ཡིད་དང་ཐིག་ལེ་དག་པར་བྱེད་པ་ཤེར་དབང༌། ཀུན་གཞི་དང་ཤེས་སྒྲིབ་དག་པར་བྱེད་པ་བཞི་པ་སྟེ་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་ས་ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བུམ་དབང་གིས་ལམ་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞེན་རྟོག་སྦྱོང་བའི་བསྐྱེད་རིམ། དེ་བཞིན་དུ་དབང་གོང་མ་གསུམ་ལས་དང་པོ་གཉིས་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རང་གི་དག་བྱ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཟབ་ལམ་བསྒོམས་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སར་སྐད་ཅིག་གིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱི་སྤྱི་དོན་དང་སྦས་དོན་ལ་རྣམ་རིག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གིས་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཚོགས་ཞིང་བསྒོམས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཚད་མེད་བཞི་དང༌། སྨོན་འཇུག་ གཉིས་དང༌། བདེ་སྡུག་གཏོང་ལེན་དང༌། བདག་གཞན་བརྗེ་བ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང༌། ཞི་ལྷག་གཉིས་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་སོགས་པ་དང༌། མདོར་ན་ཐོས་བསམ་མཐའ་དག་གི་སྙིང་པོར་བསྡུ་བ་སྒོམ་པ
Chinese
并且对于那些应取舍之处不混淆地铭记于心，并且与此相关联，无论是为了增上生的因，特别是为了通往解脱之路，应舍弃的二百五十条戒律，以及应行持的十七条戒律，对于前者，有从堕落中恢复的方法，以及出离的方法，忏悔等等，以增上戒律的学处为基础，修持四圣谛之道，从而引导至解脱果位的中间士夫之道；对于清净了沉掉和掉举的染污的心，有三种解脱之门，将基、道、果三者安置妥当，增上心的学处，即经藏；对于遍计所执、依他起性、圆成实性三种的显现，以其广大而深邃，从而从我执和边见的悬崖中返回，并且不隐瞒如来藏的法性而进行揭示，即殊胜的法藏，也就是论藏，依靠这两种大士夫之道，从而引导至一切种智的果位，这就是修持的意义。如此，通过大小乘二者调伏自相续后，在果乘大乘金刚乘的道上，使身体和脉清净的宝瓶灌顶；使语和风清净的秘密灌顶；使意和明点清净的智慧灌顶；使阿赖耶识和所知障清净的第四灌顶，依靠这些成熟灌顶和各自的誓言，修持行持地道的次第；同样，宝瓶灌顶能够清净外内情器的执着分别的生起次第；同样，依靠以上三个灌顶，前两个是有相的圆满次第，后一个依靠无相的圆满次第，从而使各自应清净的得以清净，通过修持这些甚深道，能够刹那间到达金刚持的果位。对于这些共同意义和隐藏意义，那些心识隐晦的人们，应当忆念三宝的功德，观修积资田，从而皈依；大乘道之主要，四无量心，发愿和行入二者，给予和接受安乐和痛苦，自他交换，六度，止观二者，三十七道品等等，总而言之，将一切闻思的精要归纳为修持。
English
And to keep in mind without confusing those places of what should be taken and what should be abandoned, and in connection with that, whether it is for the cause of higher rebirth, especially for the path to liberation, the two hundred and fifty precepts to be abandoned, and the seventeen precepts to be practiced, for the former, there are methods to recover from falling, and methods of renunciation, confession, etc., based on the training of higher morality, cultivating the path of the four noble truths, thereby leading to the path of the intermediate being who is led to the state of liberation; for the mind that has been cleansed of the defilements of sinking and excitement, there are three doors of liberation, arranging the base, path, and fruit in three, the training of higher mind, which is the Sutra Pitaka; for the manifestation of the three, the completely imputed, the other-powered, and the thoroughly established, with its vastness and depth, thereby turning back from the precipice of self-grasping and extreme views, and without concealing the nature of the Tathagatagarbha, revealing it, which is the excellent Dharma Pitaka, which is the Abhidharma Pitaka, relying on these two paths of great beings, thereby leading to the state of omniscience, this is the meaning of cultivation. Thus, after taming one's own mind-stream through the two, the small and the great vehicles, on the path of the result vehicle, the great vehicle, the Vajrayana, the vase empowerment that purifies the body and the channels; the secret empowerment that purifies speech and wind; the wisdom empowerment that purifies mind and bindu; the fourth empowerment that purifies the alaya consciousness and the cognitive obscurations, relying on these ripening empowerments and their respective vows, cultivating the stages of traversing the grounds and paths; similarly, the vase empowerment is the generation stage that purifies the clinging and conceptualization of the outer and inner environment and beings; similarly, relying on the three higher empowerments, the first two are the completion stage with signs, and the latter relies on the completion stage without signs, thereby purifying what each should purify, through cultivating these profound paths, one can instantly reach the state of Vajradhara. For those common meanings and hidden meanings, those whose minds are obscured, should remember the qualities of the Three Jewels, contemplate the field of accumulation, thereby taking refuge; the main of the Mahayana path, the four immeasurables, the two of aspiration and entering, giving and taking happiness and suffering, exchanging self and other, the six perfections, the two of shamatha and vipashyana, the thirty-seven factors of enlightenment, etc., in short, summarizing the essence of all hearing and thinking into cultivation.
Tibetan
འི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྔོན་འགྲོར་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་ཤིང༌། དངོས་གཞིར་རྟོག་མེད་ལ་འཇུག་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་སེམས་ནི་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ལམ་སྟེགས་སུ་བྱས་ནས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཐར་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་འཕགས་པའི་ལམ་ས་དང་པོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ས་བཅུ་བགྲོད་པ་ནི་སློབ་ལམ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང༌། མངོན་བྱང་ལྔ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང༌། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང༌། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའམ། དམིགས་པ་ལས་འདས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་བཞག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་ སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལས། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཞེས་གྲགས་པ་བརྟན་པ་ལ། །སྔོན་ཆད་ཊཱི་ཀ་ཡོད་མེད་མཐའ་མི་འཚལ། །འདི་ནི་དལ་འགྲོའི་ཀློང་ལས་ཆུ་བུར་བཞིན། །གཞན་ཕན་སེམས་ཀྱི་འོད་དཀར་ཀློང་ནས་བརྡོལ། །བགྲང་བྱ་བརྩེགས་པས་རྣམ་རིག་དེངས་གྱུར་ལ། །དབང་པོ་ལྡོངས་པས་ཡི་གེའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྤངས། །དེ་ཕྱིར་བློ་ཡི་རི་མོ་ཐོལ་བྱུང་དུ། །སྤེལ་འདིར་ནོངས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལ་བཤགས། །མཁས་སམ་གྲགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྙེན་པ་ཡི། །བལྟ་བ་ཡིད་ལ་མ་བཞག་དེའི་དགེ་བས། །འགྲོ་ཀུན་ཀུན་མཁྱེན་གོ་འཕང་ལ་རེག་ཤོག །མ་ཧཱ་ས་ནྡྷི་པ་ཨ་བྷ་ཡས་སོ། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་ལྔ་པའོ།། །། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་ལྔ་པ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་གཏམ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་།
Chinese
智慧的体性，首先以思索观察为前导，正行时则进入无分别，因此四禅和四无色定的心，即使在未入道者的相续中也有，所以称为孩童近行的禅定。将此作为道之阶梯，在资粮道和加行道上，现证辨别意义的禅定之解脱道，从圣者道的第一地开始，进入如来善的禅定，所以在修道上经历十地，是学道的四道的究竟。同样，在密咒道上，有金刚三，五现证菩提，四手印，光芒的放出和收摄，以及圆满次第的修习等等，总而言之，无论是具有所缘，还是超越所缘，凡是安立为修行的名相的方面。如果将这一切归纳起来，都包含在二谛之中。 二谛中说：所有道谛都是有为法，所有有为法都是世俗谛，从无生、息灭一切戏论中，安立了“胜义”之名。就像这样。 对于被称为“十种行法”的坚定者，以前是否有注释，我并不清楚。这就像从缓慢流淌的河流中升起的水泡一样，从利他之心的洁白光芒中涌现。由于累积了无数的岁月，心识变得清澈，由于感官的迟钝，文字的形象得以填补。因此，如果在这突发的智慧绘画中出现错误，我向一切智者忏悔。不希求贤者或名声的赞誉，以此功德，愿一切众生都能证得一切智智的果位。玛哈萨那提巴·阿巴亚所作。谈话集第五十五品完。 谈话集第五十五品，关于十种行法的谈话，善妙的树木。
English
The nature of wisdom is preceded by reflection and examination. In the main practice, it enters into non-discrimination. Therefore, the minds of the four dhyanas and the four formless absorptions are also present in the continuum of those who have not entered the path. Therefore, it is called the dhyana of childish near-practice. By making this the step of the path, on the paths of accumulation and junction, the liberation path of dhyana that discerns meaning is manifested, and from the first bhumi of the noble path, one enters the dhyana of the Tathagata's goodness. Therefore, traversing the ten bhumis on the path of meditation is the ultimate of the four paths of learning. Similarly, on the path of mantra, there are the three vajras, the five manifest enlightenments, the four mudras, the emission and absorption of rays, and the practice of the completion stage, etc. In short, whether it is with an object of focus or beyond an object of focus, all aspects that are established as the term "meditation." If all of these are summarized, they are included in the two truths. Among the two truths, it is said: All path truths are conditioned phenomena, all conditioned phenomena are conventional truths, and from the unborn, pacifying all elaborations, the name "ultimate" is established. It is like that. For the steadfast one known as the "Ten Practices of Dharma," I am not sure whether there were commentaries before. This is like a bubble rising from a slowly flowing river, emerging from the white light of altruistic mind. Because countless years have accumulated, the mind has become clear, and because of the dullness of the senses, the form of letters has been filled. Therefore, if there are errors in this sudden painting of wisdom, I confess to the all-knowing. Not seeking the praise of the wise or the famous, by this merit, may all beings attain the state of omniscient wisdom. Made by Mahāsandhipa Abhaya. The fifty-fifth chapter of the Collection of Discourses is complete. The fifty-fifth chapter of the Collection of Discourses, the discourse on the Ten Practices of Dharma, the virtuous tree.