Tibetan
ང་མཐུན་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་བདེན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་འབྱུང་བའི་སྲེད་པ། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྷན་ཅིག་པ། དེ་དང་དེར་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བས་ན་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། སྲེད་པ་དེ་ཉིད་གཏན་འགོག་པ་དང་རྣམ་པར་ཞི་བ་གང་་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐར་པའོ། །བཞི་པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་ཁ་གསགས་ལ་སོགས་པ་ལོག་པའི་འཚོ་བ་ལྔ་སྤངས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཞིའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་གསུམ་མོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །བསླབ་པ་གསུམ་པོ་འདིའི་ནང་དུ་བསླབ་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་གཅིག་འདུ་བ་དེ་ལ་འབད་པས་བསླབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག་ལ་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱའོ། །རྟེན་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སྦྱར་ན། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ ལྡོག་པ་ཙམ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དགེ་བ་མཐའ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་ཐར་པ་སྤངས་པ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པ་ལུས་ངག་གཉིས་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་དོན་དུ་བཅས་པ་མི་འདྲལ
Chinese
我以具足相应的禅定，应缘于四圣谛。何为四？即苦谛、集谛、灭谛、道谛。第一，近取五蕴的自性之生，即是苦谛。第二，再次产生的贪爱，伴随着喜悦的欲望，对彼和彼显现欢喜，由此产生诸苦，故为集谛，即显示为痛苦之因。第三，贪爱本身完全止息和寂静，即是解脱。第四， 获得涅槃的道谛，即八支圣道，其中正见是无漏的智慧。正命是舍弃口舌等五种邪命。正勤是发起精进。正念是不忘对境。正定是四禅。正语是四种善业道。正业边际是舍弃身之不善业道的三种自性。正思惟是无害心和出离的思惟等多种思惟。同样，增上戒是完全回向于涅槃。增上心是圣道之所依四禅。增上慧是与决择分相应的。此三学之中，包含一百五十多种学处，努力修学者，称为圣僧。若将此所依应用于大乘道，别解脱戒仅仅是 从危害他人的根本上断绝。菩萨戒是在此基础上，加上饶益的罪行，即摄律仪戒；以成办一切善法、六度圆满，即摄善法戒；直接或间接唯一成办他利，即饶益有情戒，共三种。同样，别解脱由七种舍弃所摄，以身语二者为主，并包含利他之心，不会分离。
English
I, endowed with corresponding meditations, should focus on the Four Noble Truths. What are the four? They are the Truth of Suffering, the Truth of the Origin, the Truth of Cessation, and the Truth of the Path. Firstly, the arising of the nature of the five aggregates of grasping is the Truth of Suffering. Secondly, the craving that arises again, accompanied by joyful desire, delighting in this and that, from which all suffering arises, is the Truth of Origin, which is shown to be the cause of suffering. Thirdly, the complete cessation and pacification of that craving itself is liberation. Fourthly, the Truth of the Path that leads to the attainment of Nirvana, which is the Noble Eightfold Path, wherein Right View is undefiled wisdom. Right Livelihood is abandoning the five wrong livelihoods such as flattery. Right Effort is initiating diligence. Right Mindfulness is not forgetting the object. Right Concentration is the four Dhyanas. Right Speech is the four paths of virtuous action. Right Action's limit is the three natures of abandoning the non-virtuous paths of bodily action. Right Thought is thoughts such as harmlessness and renunciation, and various other thoughts. Similarly, higher morality is that which is completely dedicated to Nirvana. Higher mind is the four Dhyanas, the basis of the Noble Path. Higher wisdom is that which corresponds to the part of discernment. Within these three trainings, there are more than one hundred and fifty trainings, and those who diligently practice them are called the Noble Sangha. If this basis is applied to the Mahayana path, the Pratimoksha vow is merely refraining from the root of harming others. The Bodhisattva vow, on top of that, includes the transgression of benefiting others, which is the Vow of Restraint of Discipline; accomplishing all virtues and perfecting the six perfections, which is the Vow of Gathering Virtuous Dharmas; directly or indirectly, solely accomplishing the benefit of others, which is the Vow of Benefiting Sentient Beings, these are the three aspects. Similarly, the Pratimoksha, encompassed by seven abandonments, focuses mainly on body and speech, and includes the intention to benefit others, and will not be separated.
Tibetan
། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤངས་པ་བཅུ་ཀ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་དོན་དུ་བཅས་པ་འདྲལ་བས་བསླབ་པ་དང་། བསླབ་བྱ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའང་ཉན་རང་གཉིས་རྒྱུའི་དུས་ན་ཚོགས་རྒྱ་ཆུང་ངུ་ལས་མི་གསོག་པས་རང་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཙམ་ལས་མི་ཐོབ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྒྱུའི་དུས་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པ་ན་ནོ། །དེའི་སྟེང་ན་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཐོབ་ནས་སྡོམ་པ་སུམ་ལྡན་དུ་འགྲོ་སྟེ། རྩིག་པ་ལ་ཕ་གུ་དང་པུ་ཤུ་བསྣན་པ་བཞིན། བསླབ་བྱ་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཀ་མངལ་ཆེ་བར་སོང་བ་ཡིན་པས། དེ་དག་ནང་འགལ་བྱུང་ན་གོང་མ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང༌། འོག་མ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ འདོད་པ་གཉིས་ཀའང་གནོད་པ་སྤོང་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་པ་དགོས་པ་མཐུན་པའི་དོན་གང་ཟག་རྒྱུད་ལ་ནུས་པ་གང་ཆེ་བའི་ཐོག་ཏུ་བཏང་ནས་འགལ་ན་ནི་གནང་མི་སྲིད། གནང་ན་ནི་འགལ་མི་སྲིད་པའི་དོན་དང་མ་འཛོལ་བ་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡོམ་པ་གསུམ་པོའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱིས་བརྟག་ལ། དེ་གནས་འགྱུར་མི་འགྱུར་གང་ཟག་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་སྡོམ་པ་སུམ་ལྡན་དུ་ཁས་འཆེ་བའི་ལམ་ཞུགས་མོས་པས་དཔྱོད་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་གཉིས་རྫས་མ་འགལ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་གཙོ་བོར་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྤྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། བསོད་ནམས་དང༌། ལམ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལའང་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་དམ་ཆོས་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཚུལ་མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ནི། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའི་ལུང་གི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་བརྗོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་སྟེ། དེ་ལའང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མངོན་ བརྗོད་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་བརྟག་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དག་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྣོད་བཅུད་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་གྱི་རབ་བྱེད་ཐོག་མར་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་བརྒྱ་པ་ལས། མི་ཡི་ཆོས་ལུགས་ལེགས་སྤྱད་ན། །ལྷ་ཡུལ་བགྲོད་པར་ཐག་མི་རིང༌། །ལྷ་དང་མི་ཡི་ཐེམ་སྐས་ལ། །འཛེགས་ན་ཐར་པ་གམ་
Chinese
菩萨主要致力于断除十种舍弃，并且通过包含利他来区分学处和所学。同样，就果而言，声闻和独觉在因地时，由于不积累广大的资粮，所以只能获得自身解脱的道路。菩萨在因地时，精勤于无量福德和智慧的资粮，因此在获得果位时能获得三身。在此之上，如果获得密咒的灌顶，就会进入三律仪，就像在墙壁上添加了女儿墙和扶手一样。因此，所学和功德两者都变得更加广大。如果这些之间发生冲突，那么以上者为主，以下者为主的两种意愿，都要避免损害，并且需要增益，符合的意义在于，在个人相续中，在能力最强的方面进行，如果冲突，则不允许。如果允许，则不会有冲突的意义，必须不混淆。像这样，三种律仪的确定，要用经教之法来检验，而它是否改变，取决于个人相续的证悟之法。实际上，口头上声称具有三律仪，以进入道路的意乐来衡量，以及对于如实之法，以苦行成就的相续，两者在本质上不冲突，但性质上极其冲突的差别是主要的。总的来说，圣法的性质是，福德、道和涅槃三者必须被确定为所表达的意义。其中，从所表达和能表达的角度来看，经教和证悟的圣法存在两种方式，如《俱舍论》中所说：佛陀的圣法有两种，即经教和证悟的自性。经教之法是进入证悟之义的途径，因此一切圆满的表达都是如此。其中，世间和出世间的名言两种，前者是由于八种观察等言论与轮回之法相符而闻名。在这里，为了与世间相符，首先安排了关于器情世界观察等的言论的分别，如《百慧论》中所说：如果善用人类的法律，那么前往天界的路途不远。在天人和人类的阶梯上，攀登就能到达解脱之境。
English
Bodhisattvas primarily focus on abandoning the ten renunciations, and distinguish between the precepts and what is to be learned by including altruism. Similarly, in terms of results, Hearers and Solitary Realizers, in the stage of cause, do not accumulate vast amounts of merit, so they only attain the path to their own liberation. Bodhisattvas, in the stage of cause, diligently accumulate immeasurable amounts of merit and wisdom, so they attain the three bodies when they achieve the result. On top of that, if they receive the empowerment of mantra, they enter the three vows, like adding parapets and handrails to a wall. Therefore, both what is to be learned and the qualities become more extensive. If conflicts arise between these, then both the intention to prioritize the higher and the intention to prioritize the lower must avoid harm and require benefit. The meaning of conformity lies in directing the individual's continuum towards the aspect with the greatest capacity. If there is conflict, it is not permissible. If it is permissible, then there is no possibility of conflict, and it must not be confused. Thus, the determination of the three vows is to be examined by the Dharma of scripture, and whether it changes or not depends on the Dharma of realization in the individual's own continuum. In reality, the difference between those who verbally claim to have the three vows, who judge with the intention of entering the path, and those who have achieved asceticism in accordance with the true nature of Dharma, although not contradictory in essence, is that the difference in nature is extremely contradictory. In general, the characteristic of the Holy Dharma is that merit, the path, and Nirvana must be determined as the meaning to be expressed. Among these, from the perspective of what is expressed and what expresses, the Holy Dharma of scripture and realization exists in two ways, as stated in the Treasury: The Holy Dharma of the Buddha is of two kinds, namely, the nature of scripture and realization. The Dharma of scripture is the means of entering the meaning of realization, so all perfect expressions are such. Among these, there are two kinds of expressions, worldly and transcendental. The former is known because the words of the eight examinations and so on are in accordance with the Dharma of samsara. Here, in order to be in accordance with the world, the distinctions of words about the examination of the vessel and essence worlds, etc., are arranged first, as stated in the Hundred Wisdoms: If human laws are well practiced, then the path to the realm of the gods is not far. On the ladder of gods and humans, climbing leads to the state of liberation.