Tibetan
གནས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་ངེས་པར་བྱ། སྒྲུབ་རྐྱེན་བཞི་པོ་འདི་དང་ལྡན་ཕྱིན་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་རྩལ་ཆེན་རྫོགས་པར་གདོན་མི་ཟའོ། བཞི་པ་ནི། རྩ་བར། བརྟེན་པའི་ཉམས་ལ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས༔ རྩེ་གཅིག་སྤྲོས་བྲལ་ལམ་གྱི་གོལ་ས་གཅོད། ཅེས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་འགྱུ་བ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཐིམ་ནས་གནས་འགྱུད་བྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པའི་རྒྱུན་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་བཏང་ འགྲོ་བཞག་སྡོད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ་འཛིན་སྟངས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཤིས་དེ་གཏད་ཡལ་ལ་སོང་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་གོལ་ས་ཆོད། དེ་ཡང་ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་དག །སྟོང་པ་སྐྱེ་མེད་མཐའ་བྲལ་བློས་སྒྲུབ་པ་ཞིག་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འདོད་ནས། སྤྲོས་བྲལ་ལས་ལྷག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་སྤྲོས་པ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བློ་འདས་ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སུན་འབྱིན་པ་མང་དུ་བྱུང་མོད་ཀྱི། རྐྱེན་སྡུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་ཐོས་ཀྱང་། དེ་ཉིད་ལྟ་བ་མ་ཞིག་ན། གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་ཅན་དེ། སྨན་པས་བཏང་བའི་ནད་པ་བཞིན། ཟེཧས་གསུངས་པ་ལས་མ་འདས་མོད། དེས་ན་དེ་འདྲའི་བློས་དཔྱང་དང་པོ་ཚ་དགོ་ཉམས་སོགས་མ་ཡིན་པར་དྲན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་དང་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་ཤུབས་ནས་ཐོན་པའི་གནས་ལུགས་གདོད་ནས་རྣམ་དག་ནང་ནས་ཤར་བ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེན་མཐོང་ཡིན་པས་ས་དང་པོ་ནོན་པར་མཁས་གྲུབ་ཚད་ལྡན་ཐམས་ཅད་ཞལ་འཆམ་མོ། འོན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱུང་དང་བྱ་བྲན་གཉིས་སྒོང་རྒྱ་ལས་རྩལ་རྫོགས་ཚུལ་མི་གཅིག་པས་ངེས་པ་འདྲེན་དུ་ཡོང་ལ། དེས་ན་ རྟོག་གེ་བདག་ཅིང་རེད་རེད་རེད་དུ་ཆུག འདི་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ཀྱང་བྲལ་ཐོབ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་ད་དུང་ཕོ་ཚུགས་བསྐྱེད་དགོས། ཇི་སྲིད་དག་པ་ས་གསུམ་ལ་མ་སླེབས་བར་སྣང་རིག་གཉིས་ཀས་སྒོམ་ཆེན་བསླུས་ནས་ལྡོག་པ་ལ་ཚེགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་ཐ་མར་གྱི་ཤེས་པ་གཅེར་བུ་ལྟིང་བ་རང་གི་ཐབས་ལ་འཁོར་འདས་དང་བླང་དོར་ཀ་ནས་དག་པ་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བཞག་ཏུ་མེད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་པའི་གཤིས་ལ་བརྟན་པ་ཐོག་ཇེ་ཆེར་ཡོང་བ་ལ་འདི་ནས་ཀྱང་རོ་གཅིག་སྒོམ་མེད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བཏགས་ནས་ས་ལམ་གྱི་དོད་པོ་རྩི་བར་སྔོན་བྱོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་མཛད་མོད། དོན་དུ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་སྒོམ་
Chinese
務必將安住作為直接的因緣。一旦具備這四種成辦因緣，證悟的大力必定圓滿。第四是：根本頌中說：「依於禪修現證法性，斷除專一離戲道之歧途。」如此的動搖融入於地基，獲得安住於安住、轉變、無散亂融合的相續，捨棄、行、住、坐的覺知，專一安住於彼之自性或執持，不分別的本性消失，如虛空般遠離戲論，斷除於三界中出生的歧途。然而，有些人執著於心智的思辨，認為以心智證成的空性、無生、離邊就是離戲。如果存在比離戲更高的見解，那就是有戲論，如此對超越心智的離戲進行許多駁斥。然而，《陳設惡劣因緣經》中說，即使聽聞導師之言，如果沒有摧毀那個見解，那種不可救藥的見解者，就像被醫生拋棄的病人一樣。因此，不要以心智的懸掛，並非最初的「擦果」體驗等，而是從憶念的對治和證悟的鞘中產生的本來清淨的實相顯現，那才是佛陀的真實見解，所有具格的智者和成就者都一致認可那是登地。如果有人說，因為沒有後得的百千功德，那麼就像金翅鳥和烏鴉，從蛋殼中展現能力的方式不同，所以必須引導確定。因此，讓思辨佔據主導地位，並說「是、是、是」。像這樣證悟如虛空般的離戲，仍然存在能斷和所得，所以仍然需要生起大丈夫氣概。在尚未到達清淨三地之前，顯現和覺知都會欺騙修行者，並且毫不費力地就能使之退轉。而且，最終赤裸的覺性本來就在自己的方法中，從根本上清淨了輪迴、涅槃、取捨，雖然無法設定道的形態，但是為了使安住於如實本性的穩定性越來越強，從這裡也冠以「一味」、「無修」等瑜伽之名，前代的成就者們也重視地道的價值。實際上，這是在自性大圓滿的狀態中修行。
English
Be sure to make abiding the immediate cause. Once you have these four accomplishing causes, the great power of realization will surely be perfected. The fourth is: In the root text, it says, "Relying on experience, directly realize the nature of reality, cut off the wrong path of single-pointed non-elaboration." Such movement dissolves into the ground, and by gaining stability in the continuity of abiding, transforming, and being mixed without scattering, the nature of non-conceptualizing the essence or grasping of the knowledge of letting go, going, staying, and dwelling in a single-pointed state vanishes. Like the sky, being free from elaboration, it cuts off the wrong path of being born in the three realms. However, some people are attached to the speculation of the mind, thinking that emptiness, unbornness, and freedom from extremes, which are accomplished by the mind, are non-elaboration. If there is a view higher than non-elaboration, it is elaboration, and thus many refutations are made against non-elaboration that transcends the mind. However, the Sutra of Arranging Bad Circumstances says that even if one hears the words of the teacher, if that view is not destroyed, that incurable view holder is like a patient abandoned by a doctor. Therefore, do not rely on mental suspension, not the initial "Tsago" experience, etc., but the reality that arises from the antidote of mindfulness and the sheath of realization, which is primordially pure from within. That is the true vision of the Buddha, and all qualified scholars and accomplished ones unanimously agree that it is the attainment of the first ground. If someone says that because there are no hundreds of thousands of qualities of subsequent attainment, then just as the garuda and the crow have different ways of perfecting their abilities from the eggshell, it is necessary to guide certainty. Therefore, let speculation dominate and say "Yes, yes, yes." Even if you realize such non-elaboration like the sky, there is still both severance and attainment, so you still need to generate the courage of a great man. Until you reach the three pure grounds, both appearance and awareness will deceive the meditator, and there is no difficulty in reversing it. Moreover, the ultimately naked awareness is originally pure in its own method, from the root of samsara, nirvana, acceptance, and rejection. Although the form of the path cannot be established, in order to make the stability of abiding in the nature of reality increasingly stronger, from here also, the yogas of "one taste" and "no meditation" are named, and the accomplished ones of the past valued the value of the ground and path. In reality, this is practicing in the state of the Great Perfection of self-nature.
Tibetan
བློ་འདས་ཁ་ཡན་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཞེན་པ་ཁོང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་ཞིག་གི་རྒྱུན་ལ་གནས་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་དག་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། འདི་དུས་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ངན་རྟོག་ཉོན་མོངས་གནས་འགྱུ་གང་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཀའི་ཤེས་རྒྱུད་རྗེན་བསྦུ་མ་བརྗེས། མདོག་མ་བསྒྱུར། གྲྭ་མ་ཆག །གྲུབ་ཉམས་བདེ་ཀ་ཟང་ཐལ་ཁ་ལན་དུ་ལམ་ཁྱེར་བྱས་བས་བཟང་ཞེན་དང་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་ཆམ་བསྒྱུར་ཆེན་པོར་སོང་ནས་གོ་ལས་དང་ཤོར་སའི་མིང་ཡང་མེད་དེ། འདི་དག་ གི་ཚེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་མན་ངག་རྣམས་ནས། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་དང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་བོགས་འདོན་པར་གསུངས་ཀྱང་། སྣང་བ་དྲིད་མཁས། རིག་པ་ཅོལ་ཆུང་། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཞན་པས་ཁྱམ་ཁྱམ་མང་པོ་འདི་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྡོག་པའི་འཕྲང་གཅིག་ཏུ་གདའ་བས་སྡེ་དགོན་ཉམས་གྲིབ་འདུ་འཛི་ཅན་མ་ཡིན་པར། མཆོད་ཤོངས་དང་། ཐབ་ཆའི་འདོད་ཡོན་དོན་དུ་མ་གཉེར་བའི་སྒོ་ནས་ལྷན་ནེར་སྣོད་ཚུགས་པ་ཞིང་ཁོ་ན་བོགས་ཆེན་ཞིང་གྲུབ་རྟགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ལྔ་པ་ནི། བར། མཐར་ཕྱིན་ཉམས་ལ་རྟོག་པའི་གཞི་རྩ་ཆོད༔ གོ་མྱོང་རྟོགས་པ་གསུམ་གྱི་གཞི་སྦྱར་ལ༔ གོ་ཡུལ་ཤེས་སྒྲིབ་དབང་དུ་མ་སོང་ནཿ ཉམས་ལེན་གནད་དུ་སྣུན་ཅིག་སྐལ་ལྡན་གྲོགས༔ ཞེས་པས། རང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཅུང་ཟད་མིང་ཚིགས་གིས་དྲང་ཏེ་བཞག་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་ལྔ་བྲལ་གྱི་མཉམ་གཞག་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་རྗེས་ཤེས། མཉམ་རྗེས་ཀྱི་བདེན་ཞེ་ན་ལས་གྲོལ་བའི་ཐ་མས་རང་བྱུང་གི་ཤེས་པ་ཟང་ཀ་རྒྱ་ཡན་ཅོག་བཞག་ཆེན་པོར་ལ་བཟླས་ནས་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཏད་མེད་ཁུངས་མེད་དུ་སོང་བ་ལ་སྒོམ་པ་མ་རྙེད་དོ། གང་ཤར་སྣང་རིག་ གང་སྐྱེས་གཉུག་མ། གང་བྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤངས་བྱ་དང་གཟུང་འཛིན་གདོད་ནས་དག་པ་ཅིག་ལགས་སོ། ལྟ་བ་ཇི་ལྟར་མཐོ་ཡང་རྣམ་རྟོག །རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་འཁོར་བ། འཁོར་བ་སྒྱུ་མར་གོ་ཡང་འཁྲུལ་པ་ལས་མ་འདས་པས་གདོད་ནས་རྣམ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ལགས་སོ། བསྒོམ་ཀྱང་བློས་བྱས། རྟོགས་ཀྱན་ཕོ་ཚོད། ཐོས་ཀྱང་ཚིག་རོ། དྲང་ཀྱང་གཟུང་འཛིན། བསམ་ཀྱང་ཟུག་རྔུ། རྒྱ་ཡན་ལྷུན་འབྱམས་ཀྱི་ཀློང་ནས་གར་ཡང་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་ངོ་མཚར། ཨ་ལ་ལ། གནད་ཡིན་ཏེ་གོ་བ་དཀའ། འཁོར་བ་དང་ལག་སྡང་སྦྲེལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རར་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་འགྲེལ་པ་ཞིག་ཀ་ལེ། ཚེ་རབ་མང
Chinese
如果安住于超越心识、放任自流的见修行，执着消融的状态中，那么知识的障碍自然会得到净化。此时，无论是好的念头、坏的念头，还是坏的念头、烦恼，任何生起和动摇，都不要改变其本来的觉性，不要改变颜色，不要破坏秩序。将成就、体验、快乐作为彻底的解脱之道，不舍弃好的执着和烦恼，而是让它们自然解脱，转化为伟大的转变，甚至没有得失之名。这些时候，大圆满的续部和窍诀中，虽然说要通过共同、不共同和超胜的行持等来提升，但由于显现迷惑、智慧浅薄、对治力弱，许多散乱也成了瑜伽士堕落的歧途。因此，不要住在寺庙、僧院等衰败和充满喧嚣的地方，不要为了供养和饮食等而奔波，而是要像容器一样安静地安住，这样的修行才是最大的提升，是成就证悟的国王。第五个要点是：断除达到究竟体验时产生念头的根源；将听闻、体验、证悟三者的基础结合起来；如果觉知之地没有被知识的障碍所控制，那么就将修行的要点注入到有缘的道友心中。也就是说，如果在自己的证悟之上，稍微用名相来引导，那么这种脱离五蕴、不被八识垢染的后得智，以及平等和后得的真谛，最终会使人从业力中解脱。将自生的智慧，以彻底开放、广阔无垠的状态来反复练习，如果修行的觉性变得没有目标、没有根源，那就无法获得真正的修行。无论显现什么，都是觉性；无论生起什么，都是本性；无论做什么，都是本初清净的智慧之轮，没有需要抛弃的，也没有需要执取的。无论见地多高，都是分别念；无论分别念多好，都是轮回；即使理解轮回是幻象，也无法摆脱迷惑。因此，要赤裸裸地见到本初清净的智慧。修也用心，证也猜测，听也词句，正也执取，思也痛苦。在广阔无垠的法界中，无论去哪里都不会迷惑，什么也不做，真是奇妙啊！啊啦啦！这是要点，但很难理解。对于那些与轮回紧密相连的瑜伽士来说，这真是一部关于大圆满的绝妙注释啊！生生世世！
English
If one abides in the state where the attachment to view and meditation, which transcends the mind and is free-flowing, has dissolved, then the obscurations of knowledge will naturally be purified. At this time, whether it is a good thought, a bad thought, a bad thought, or afflictions, whatever arises and moves, do not change its original awareness, do not change its color, do not break the order. By taking accomplishment, experience, and bliss as the path to complete liberation, without abandoning good attachments and afflictions, but letting them naturally liberate, it transforms into a great transformation, and there is not even a name for gain or loss. At these times, although it is said in the tantras and pith instructions of the Great Perfection that one should enhance through common, uncommon, and transcendent conduct, etc., due to the deception of appearances, shallow wisdom, and weak antidotes, many distractions also become a diverging path for yogis. Therefore, do not dwell in monasteries, convents, or places that are decaying and full of noise, and do not strive for offerings and food, etc., but abide quietly like a vessel. Such practice is the greatest enhancement and the king of signs of accomplishment. The fifth point is: Cut off the root of thoughts that arise when reaching ultimate experience; combine the basis of hearing, experience, and realization; if the place of awareness is not controlled by the obscurations of knowledge, then inject the key points of practice into the hearts of fortunate friends. That is, if one guides with names and terms slightly on top of one's own realization, then such post-meditative wisdom that is free from the five aggregates and not stained by the impurities of the eight consciousnesses, and the truth of equality and post-meditation, will ultimately liberate one from karma. By repeatedly practicing the self-born wisdom in a completely open and vast state, if the awareness of meditation becomes aimless and rootless, then one will not attain true meditation. Whatever appears is awareness; whatever arises is nature; whatever is done is the wheel of wisdom that is primordially pure, with nothing to abandon and nothing to grasp. No matter how high the view, it is still conceptual thought; no matter how good the conceptual thought, it is still samsara; even if one understands samsara as illusion, one cannot escape delusion. Therefore, one must see the primordially pure wisdom nakedly. Meditation is also done with the mind, realization is also guesswork, hearing is also words, correctness is also grasping, and thinking is also pain. In the vast and boundless expanse of the dharmadhatu, no matter where one goes, one will not be confused, and doing nothing is truly wonderful! Alala! This is the key point, but it is difficult to understand. For those yogis who are closely connected to samsara, this is truly a wonderful commentary on the Great Perfection! Life after life!