Tibetan
ད་ནི་བཟུང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དུ་ས་བརྒྱད་པ་མ་ཐོབ་བར་དང༌། སྔགས་སུ་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཐོབ་པར་མི་ལྡོག་པས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཟེར་ན། བདེན་ཏེ་བསྒྲུབ་མ་ནུས་པའི་ཆ་ནས་རྩ་ལྟུང་དུ་བཞག་པར་མ་མཐོང་སྟེ། ཤཱནྟི་པས། ཆོས་ལ་ཚད་མས་གཞལ་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་བལྟ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་ཤིང༌། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐོས་བསམ་གྱིས་དམིགས་པའི་ལྟ་བའི་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རིགས་པ་རྣོན་པོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཞལ་ཞིང་བློའི་བསྣོན་མ་བཏབ་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དུས་ཉིད་ ནའང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་སླར་ལ་ལྡང་བ་དང༌། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་དེ་དང་དེར་རྟོག་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དེ་དང་དེར་རྟོག་པ། །ཞེས་སོ། །བཅུ་གཉིས་སྔགས་ཀྱི་སྣོད་རུང་གདུལ་བྱའམ། །དད་གསུམ་ལྡན་ལ་དོན་གཉེར་ཆོས་མི་སྟོན། །ཀུན་སློང་ངན་པས་གཞན་སེམས་སུན་ཕྱུང་ནས། །འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཕྱོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་གདུལ་བྱ་སྟེ་བླ་མའི་མན་ངག་འཛིན་པ་ལ་དབང་བའམ། མིན་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་དང་བ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཚོད་དང་བློ་མཐུན་གྱི་ཆོས་གདོང་བཟློག་ནས་མི་སྟེར་ཞིང༌། དེ་དག་གི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་བཞིན་དུ་ཀུན་སློང་ངན་པས་མི་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གང་ལ་དད་པའི་ལམ་ལས་འདུན་པ་ལྡོག་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་དེའི་སེམས་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། གཡོ་སྒྱུ་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་འདུན་པ་ལས་གཞན་དུ་དཀྱོགས་ནས་ལམ་མིན་པ་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། ཤཱནྟི་པས། དད་ལྡན་སེམས་ཅན་བཟློག་པ་ཡིན། ། ཞེས་སོ། །བཅུ་གསུམ་སྤྱད་བྱའི་དམ་རྫས་རང་རྒྱུད་དུ། །བལྟས་ནས་ལ་ལ་སྤོང་ཞིང་ལ་ལ་སྲེད། །སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཇི་བཞིན་ཉམས་འོག་ཏུ། །མ་ཆུད་མཐའ་གཉིས་མལ་དུ་འཁྱམས་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། བླ་མེད་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང་ཐུན་མོང་གི་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བས་སྤྱད་བྱའི་དམ་རྫས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་
Chinese
现在不要执著。（完）如果那样，那么对于进入道的人来说，对法的我执不生起，在波罗蜜多中，未获得八地之前，以及在密法中，未获得意义的俱生之前，不能退转，所以说不能成办。确实，从不能成办的方面来说，没有见到安立为根本堕罪。如寂天菩萨所说：不要用衡量来衡量法。如是，以认为无我之法为我的心来分别，在最初行者的阶段，忆念以闻思所缘的见解执着，以敏锐的寻思推理来衡量不可思议的法性，并且加上自己的想法，即使在入定的时刻，也以缘于离戏之相的方式，从自性法中再次生起。并且，见解的体性就是这样这样，如此认为，以未离开八识的执着，对那个那个进行分别，说是根本堕罪。如云：于空性彼彼作分别。（完） 第十二，不向堪为密器之所化，或具足三信求义之士宣说正法：以恶劣的发心使他人心生厌烦，并且使意愿转向颠倒。即对于堪为密器之所化，即有能力接受上师口诀者，或者不是，但自性善良，并且对于具有意愿和信赖的三个信心者，不根据各自的根器和心意相合而遮止不给予佛法，并且明明有能力成办他们的利益却以恶劣的发心不去做，并且以想从他们所信仰的道中逆转意愿的想法使他们的心生厌烦，并且以狡诈和非法的心行之门，使他们从如法行事的意愿转向其他，而与非法相结合。如寂天菩萨所说：退转具信有情。（完） 第十三，对于所用的誓言物，观察自己的相续，有的舍弃，有的贪恋。密咒的行仪不如实地处于修持之下，流浪于二边的处所。这有二：成为无上瑜伽的根本堕罪，以及成为瑜伽和共同的根本堕罪的方式。第一种是，因为行持与时间有关，所以对于所用的誓言物五肉五甘露
English
Now, do not cling. (End) If that is the case, then for a person who has entered the path, the self-grasping of Dharma does not arise. In the Paramita, until the eighth bhumi is attained, and in the Mantra, until the coemergent meaning is attained, one cannot regress, so it is said that it cannot be accomplished. Indeed, from the aspect of not being able to accomplish it, it is not seen as being established as a root downfall. As Shantideva said: Do not measure the Dharma with measurement. Thus, discriminating with the mind that regards the selfless Dharma as self, in the stage of the first practitioner, remembering the clinging to the view that is the object of hearing and thinking, measuring the inconceivable nature of reality with sharp reasoning of investigation, and adding one's own ideas, even at the moment of meditative equipoise, in the manner of focusing on the characteristic of freedom from elaboration, arising again from the nature of reality itself. And, the nature of the view is just like this, thinking thus, with the clinging that has not separated from the eight consciousnesses, discriminating that and that, it is said to be a root downfall. As it is said: Discriminating emptiness as that and that. (End) Twelfth, not teaching the Dharma to those who are suitable vessels for mantra, or to those who possess the three faiths and seek meaning: Causing others to be disgusted with evil intentions, and turning their intentions upside down. That is, for those who are suitable vessels for mantra, that is, those who have the ability to receive the guru's instructions, or if not, but are naturally kind, and for those who have the three faiths of intention and trust, not preventing them from giving the Dharma according to their respective capacities and intentions, and clearly having the ability to accomplish their benefit but not doing so with evil intentions, and with the intention of reversing their intentions from the path they believe in, causing their minds to be disgusted, and with deceit and non-Dharmic mental actions, turning them from the intention of acting according to the Dharma to other things, and combining them with non-Dharma. As Shantideva said: Turning away sentient beings with faith. (End) Thirteenth, regarding the samaya substances to be used, observing one's own continuum, some are abandoned, some are craved. The conduct of mantra is not truly under practice, wandering in the places of the two extremes. There are two: becoming the root downfall of Anuttarayoga, and the way of becoming the root downfall of Yoga and common. The first is, because the conduct is related to time, so for the samaya substances to be used, the five meats and five elixirs
Tibetan
ལྔ་དང༌། ཤ་ཆང་ལ་སོགས་པ་བཟའ་བཏུང་གི་ཚོགས་དང༌། བྲོ་གར་གླུ་ཚིག་རིག་མ་ལ་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའམ། དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའི་སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱིས་མཚོན་དང་དུ་བླང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་དགག་བྱ་དམིགས་བསལ་མེད་ཅིང་ནུས་པ་ཐོབ་བཞིན་དུའང་དེ་དག་རང་རྒྱུད་པར་བལྟས་ནས་དང་དུ་བླང་མི་ནུས་པའམ། ཡང་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་ལྟ་བུ་ལ་རང་རྒྱུད་པའི་རྟོག་པས་གཟིར་ཏེ་དང་དུ་བླང་མི་ནུས་བཞིན་དུ་ཤ་ཆང་ལ་སོགས་ཆགས་སྲེད་རང་རྒྱུད་པས་བག་ཡངས་སུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སེམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཀླུ་དང་བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུར་གཙང་རྨེའི་གཉིས་རྟོག་གིས་བཅིངས་པའམ། ཁྱི་དང་ཕག་པ་བཞིན་དུ་ སྨྱོ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀའི་མཐར་མ་ལྟུང་བར་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་རྟོགས་པས་དང་དུ་བླང་བའི་ཚུལ་བདུད་རྩི་འབྱུང་བ་ལས། གཙང་དང་མི་གཙང་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པས་བཀུར་སྟི་དང་ངེས་ཤེས་གང་ཡང་མེད་བཞིན་བཞད་གད་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་དྲིལ་བུ་ལ་མཚོན་ན་དེ་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཐབས་ཤེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དམ་ཚིག་གི་རྟེན་དུ་མི་བསྟེན་པར་བརྙས་ཐབས་ཀྱིས་འདོར་བ་དང༌། དངོས་གྲུབ་ལ་སྒྲིབ་པ་དེ་ཉིད་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཁྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སེམས་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ། །གླང་པོ་དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་དང་མཚུངས། །ཞེས་པས་ཉེས་བྱས་སུའང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པར་ལག་པའི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ན་བར་བལྟས་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཁྲོད་དུ་སྨོད་ཅིང་བཞག་གད་བྱེད་པ་སྟེ་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དད་པ་མེད་པས་བཞད་གད་བྱེད། །ཅེས་དམ་ཚིག་ལས་འདས་པའི་གནས་སུ་གསུངས་པའོ། །བཅུ་བཞི་རྣལ་འབྱོར་མ་སོགས་འཇིག་རྟེན་འདས། །མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་ལ་ སོགས་སོ་མཚམས་འཛིན། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ཁམས་ལ་རང་རྒྱུད་བལྟས། །དབང་གི་རྟེན་གྱུར་བུད་མེད་སྨོད་པའོ། །འདི་ལ་སྒྲ་ཡངས་པར་བྱས་ན་སྐུལ་བྱེད་མ་དང༌། རལ་གཅིག་མ་དང་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་བུད་མེད་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་དག་ལ་སྨད་ན་ཡོ་ག་དང་བླ་མེད་གཉིས་ཀའི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ལ། སྤྱིར་མ་མོ་དང་མཁའ་འགྲོའི་སྒྲ་ཞུགས་ཚད་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ས་མཚམས་ན་བཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཕག་
Chinese
第五，对于肉酒等饮食之会，以及舞蹈歌唱伎女等欲妙自性之会供轮，或者勇士和勇母的宴会等时机，在没有特殊禁忌且获得能力的情况下，如果将这些视为本质而无法接受，或者对于五肉五甘露等，被本质的分别念所困扰而无法接受，却放纵肉酒等贪欲本质，或者以声闻的戒律压抑内心而犹豫不决。总之，就像龙和婆罗门一样，被清净和不净的二元对立所束缚，或者像狗和猪一样，以疯狂的方式行事，不要堕入这两种极端，而是以证悟法性平等的方式接受，如《甘露之源》所说：“清净与不清净，皆是分别念。智者不住于中。”第二是金刚铃杵等手印，因为不了解它们的真实意义，所以在没有任何恭敬和定解的情况下，进行嘲笑等行为。例如，铃代表五部佛的自性，是方便与智慧结合的誓言物，如果不以恭敬的态度对待而轻蔑地丢弃，或者以没有遮蔽实相的心摇动铃，那么就像《无心瑜伽士》所说：“如同大象摇铃铛。”这也会变成一种过失。同样，对于手印等，如果将手势视为可笑之处，并在人群中进行诽谤和嘲笑，正如《胜乐轮根本续释》中所说：“因无信心而嘲笑。”这被认为是违背誓言的行为。第十四，瑜伽母等超越世间，以及护法母、空行母等持有誓言的界限，将五大种的界视为本质，以及诽谤作为权力的所依的女性。如果广义地理解，那么诽谤劝请母、一髻母和金刚亥母等示现智慧空行母形象的女性，是瑜伽和无上瑜伽二者的根本堕罪。一般来说，护法母和空行母的称谓，并非指处于超越或不超越世间的界限，而是指金刚亥母。
English
Fifth, regarding gatherings of food and drink such as meat and alcohol, and the nature of desirable qualities such as dances, songs, and courtesans, which are gathering wheels, or occasions such as feasts of heroes and heroines, in situations where there are no specific prohibitions and one has obtained the ability, if one cannot accept these because one views them as inherent, or if one is afflicted by the notion of inherent existence regarding things like the five meats and five amritas and cannot accept them, yet one indulges in meat, alcohol, and other desires with inherent attachment, or if one suppresses the mind with the vows of a Shravaka and is filled with doubt. In short, like nagas and brahmins, being bound by the duality of purity and impurity, or like dogs and pigs, acting in a crazy manner, without falling into either of these extremes, but accepting with the realization of the equality of dharmata, as it says in the 'Source of Amrita': 'Purity and impurity are both conceptualizations. The wise do not dwell in the middle either.' Second is the vajra, bell, and other mudras. Because one does not know their true meaning, one engages in mockery and other actions without any respect or certainty. For example, the bell represents the nature of the five Buddha families and is a support for the samaya of the union of method and wisdom. If one does not treat it with respect and throws it away contemptuously, or if one shakes the bell with a mind that does not obscure reality, then, as the 'Mindless Yogi' says: 'Like an elephant shaking a bell.' This will also become a fault. Similarly, regarding mudras and so on, if one views the hand gestures as laughable and slanders and mocks them in the crowd, as it says in the great commentary on the Shri Chakrasamvara Tantra: 'One mocks because of lack of faith.' This is said to be a state of transgression of the samaya. Fourteenth, yoginis and others who have transcended the world, and protectors, dakinis, and others who hold the boundaries of vows, viewing the elements of the five elements as inherent, and slandering women who are the basis of power. If we interpret this broadly, then slandering women who manifest as wisdom dakinis, such as the urging mother, Ekajati, and Vajravarahi, is a root downfall of both yoga and anuttarayoga. In general, the terms protector and dakini do not refer to those who are situated on the boundary of transcending or not transcending the world, but rather to Vajravarahi.