Tibetan
མི་བདེ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཡང་ཆོད་དེ། དེས་ན་བསམ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསྙེན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྒ་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསམ་པས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་མ་བསམ་པར་ན་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་མཐའ་ཡས་པའི་བར་དུ་ཆོས་མཉན་ཀྱང་གལ་ཏེ་མ་བསམས་ན་ནམ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་བརྟགས་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེའི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པར་བྱས་ལ་མངོན་སུམ་པའི་ལམ་བསྒོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ན་གོ་ཆ་བགོས་པ་བསྟན་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་མི་བལྟ། །སྟོང་ལས་གུད་ནས་སྟོང་མི་བལྟ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་གང་བལྟ་བ། །སྟོང་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ ཡང་རེ་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ། རྩ་ཤེ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་པས་དེ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གཤིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་ནས་ཀྱང་ནི་མ་འོངས་ལ། །གང་དུའང་མ་སོང་མི་གནས་པ། །གཤིས་ལ་གནས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་ལྟར། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་ཤར། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ། །དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེ་ལ་སྣང་བ་ནི་བསླུ་ཞིང་བརྫུན་པ། སྲིད་པ་ནི་གཡོ་ཞིང་འདུ་བྱེད་ལ། འཁོར་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་རང་རྒྱུད་ལྡན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་རང་བཞིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མིང་གི་གདགས་པ་ཉིད་དེ་འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་པོ་གང་ནས་ཀྱང་འོངས་པ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་གང་དུའང་གནས་པ་མེད་པས་རང་བཞིན་མ་མཆིས་པ་སྟེ་ད་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མར་གང་དུ་འགྲོ་བའང་མེད་པས་མི་འབྱུང་བ་སྟེ་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ ལས། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་དག་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་འཁྲུལ་གཞི་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་མེད་དེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་གཟུགས་རྣམས་མེ་ལོང་ལ། །གཅིག་དང་གཞན་རྣམས་རྣམ་སྤངས་པར། །སྣང་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐལ་རང་གཉིས་ཀའི་གཞུང་ཆེ་ཆུང་རྣམས་སུ། བདེན་པར་མེད། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད། དེ་ཁོ་ནར་མེད། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་གནས་སྐབས་མཐའ་དག་ཏུ་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་གང་ཞིག་དབུ་མའི་ལམ་དུ་འདོད་པའི་ཚུལ། རྩ་ཤེས་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང༌། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ ཚུལ། དག་དང་མ་དག་ཀློ་བུར་བ། །དོན་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང༌། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ཉེ་བར་ལེན། །རྟོག་ཅིང་དཔྱད་པས་མཐའ་བཞི་བྱུང༌། །ཡོད་དང་མེད་དང་རྟག་ཆད་དང༌། །དབུས་ལ་གནས་པའང་མཁས་པ་མིན། །དེ་ལ་རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་གཞི་མི་འདོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །བདེན་མིན་བདེན་པ་བཞིན་དུ་ནི། །གང་ཚེ་འགྲོ་འོང་གཡོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ལ་བཏགས་པའི་ཀུན་གཞི་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ལངས་པས་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ངོ་བོ་ལ་མེད་བཞིན་གློ་བུར་དུ་སྣང་བ། མ་རིག་པས་བསླད་པ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཅན་གྱི་བློས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞིར་ཐལ་བའི་མཐའ་མཐོང་བ་ཙམ་ནི་ཚངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་ཡོད་དེ། དངོས་པོར་བདེན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མི་བདེན་དངོས་པོ་མེད་མ་ཡིན། །དེ་དག་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་མཐོང་བ། །དེ་ནི་ང་ཉིད་མཐོང་བའོ། །ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བཀག་ནས་རྫུན་པར་སྒྲུབ་པའམ། དོན་དམ་ལ་སྤྲོས་པ་བཀག་ནས་སྤྲོས་མེད་བསྒྲུབ་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ལ་ཞེན་པ་དངོས་སུ་ བཀག་ཀྱང་ཤུགས་ལ་གང་ཡང་མི་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་གྲོལ་ཞིང་དབུས་ལའང་མི་གནས་
Chinese
视之为不安乐、无我、不完全清净。由此也能断除四颠倒。因此，凭借思维的因缘，将亲近完全的、伟大的寂灭。凭借思维，也能从出生的相状、衰老的相状等等中解脱。种姓之子，如果不思维善法，他人是无法获得的。那是什么原因呢？因为，无论谁，即使在无量无数无边际的劫中听闻佛法，如果他不思维，那么他永远不会获得无上正等觉。如是宣说。因此，凭借思维的智慧，以理性和教证进行考察，如果真实义是与必定辨别的部分相符的甚深智慧，并且完全超越了思辨的范畴，那么就将它的自性进行区分，修习现观之道。如何修习呢？如《披甲品》所示：不应于空性中观空，不应于空性之外观空，如是观者，名为见空。如是。又暂时依靠缘起之理。《根本慧论》云：非是缘起法，有少法可得，是故无空性，无有少法可得。如是，宣说彼义，分三，初、自性缘起者：显有轮回涅槃诸法，从任何处亦未来，于任何处亦未去，不住留，安住于自性之缘起。法性本身亦如生灭，显现之时即空性显现，不住于戏论之边，显示为中观之自性。其中，显现是欺骗和虚假的，存在是变动和造作的，轮回是自生和具有自性的，涅槃也是自性之法性上的名言安立，如是，显现为法性和法性的所有法，最初从任何处也没有来，故称不生，不是过去。中间在任何处也没有住留，故无自性，不是现在。最后往任何处也没有去，故不生起，不是未来。如是《父子相见经》中云：此等一切法，于三时中，以平等性而平等。
English
It is seen as discomfort, selflessness, and not completely pure. By this, the four inversions can also be cut off. Therefore, by the cause of thought, one will approach complete and great nirvana. By thought, one will also be liberated from the characteristics of birth, the characteristics of aging, and so on. Son of the lineage, if you do not think about virtuous Dharma, others cannot obtain it. What is the reason for this? Because, no matter who, even if they listen to the Dharma for countless, immeasurable, and boundless eons, if they do not think about it, then they will never attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Thus it was declared. Therefore, with the wisdom of thought, examine with reason and scripture, and if the true meaning is the profound wisdom that corresponds to the part of definite discernment, and completely transcends the scope of speculation, then distinguish its nature and meditate on the path of direct perception. How to meditate? As shown in the Chapter on Armor: Do not look at emptiness in emptiness, do not look at emptiness apart from emptiness, whoever looks in such a way is called seeing emptiness. Thus. Also, temporarily rely on the principle of dependent origination. The Root Wisdom says: There is no Dharma that is not dependently originated, therefore there is no emptiness, there is no Dharma that can be obtained. Thus, explaining that meaning, divided into three, the first, the nature of dependent origination: All phenomena of appearance and existence, samsara and nirvana, do not come from anywhere, do not go to anywhere, do not stay, the dependent origination that abides in nature. The nature of Dharma itself is also like arising and ceasing, the moment of appearance is the appearance of emptiness, not abiding on the edge of elaboration, showing the nature of the Middle Way. Among them, appearance is deceptive and false, existence is moving and fabricated, samsara is self-arising and has its own nature, and nirvana is also the nominal establishment on the Dharma nature of self-nature, thus, all the phenomena that appear as Dharma nature and Dharma nature, initially do not come from anywhere, so it is called unborn, not past. In the middle, it does not stay anywhere, so it is without self-nature, not present. Finally, it does not go anywhere, so it does not arise, not future. Thus, in the Sutra of Meeting Father and Son it is said: All these Dharmas are equal in the three times with equality.
Chinese
诶！过去的时代一切法也是无自性的，直到现在显现的时代也是远离自性的。如是说。而且，如此显现的现象，仅仅是显现为多种多样，并非成为自己的自性的错乱之基，像那样在世俗中也是没有的。如《楞伽经》所说：‘如影像在镜中，一与异皆已断除，虽显现然非真实存在。’等等所说的那样。因此，在应成派和自续派的大小论典中，以‘无真实’、‘无自性’、‘非唯一’等等，对于胜义谛进行观察的，所有细微的应破，在一切遮遣的场合中，以法性在共同显现中无成立的空性为基础，安立任何名言为中观之道的方式。《中观根本慧论》中说：‘以缘起法为何，即说彼为空性，亦即是假名安立，彼即是中观道。’如是断除道的戏论之方式：清净与不清净是暂时的，意义上虽无却如无般显现，由遍计所执而执取，思择与观察则产生四边，有与无以及常断等，安住于中者亦非智者。对此，随顺理性的法称等应成中观派不承认阿赖耶识，但《菩提心释》中说：‘如是阿赖耶识，非真如真般，何时有来去动摇。’仅仅在意识上安立的阿赖耶识，生起六识聚，以外境显现的错乱显现，本体上虽无却如暂时显现，被无明所染污，以遍计所执的意识堕入有无等四边的边见，仅仅见到边是梵天的宗义中也有的，因为他们说：‘事物中真实不存在，非真实的事物也不存在，见到彼二之边，即是见到我。’因此，并非遮破世俗谛而成立虚假，或者遮破胜义谛的戏论而成立无戏论，而是直接遮止所执着之处，却以间接上什么也不成立的方式，从执边的见解中获得解脱，并且不住于中。
English
Eh! In the past, all dharmas were also without intrinsic nature, and until the present time of manifestation, they are also devoid of intrinsic nature. So it is said. Moreover, this appearance, which appears in various ways, is merely an appearance, and there is no basis for delusion that becomes its own intrinsic nature. Such a thing does not even exist in conventional truth. As it is said in the Lankavatara Sutra: 'Just as images in a mirror, one and other are completely abandoned, although they appear, they are not real.' And so on. Therefore, in both the major and minor treatises of the Prasangika and Svatantrika schools, with 'no truth,' 'no intrinsic nature,' 'not unique,' etc., in all situations of refuting all subtle objects of negation in the investigation of ultimate truth, the way of establishing any designation as the Middle Way based on emptiness, in which the dharma does not exist as a common appearance. As it is said in the Root Wisdom: 'Whatever is dependently arisen, that is explained as emptiness. That is also a dependent designation, and that itself is the Middle Way.' The way of severing the proliferation of such a path: Purity and impurity are temporary, although they do not exist in meaning, they appear as if they do not exist. They are taken as near by the completely imputed. Thinking and examining produce the four extremes. Existence and non-existence, permanence and annihilation, etc. Those who dwell in the middle are not wise either. In this regard, the Prasangika Madhyamikas, such as Dharmakirti, who follow reason, do not accept the alaya consciousness, but in the Commentary on the Awakening Mind, it says: 'Likewise, the alaya consciousness, not true, as if true, when it moves back and forth.' The six aggregates of consciousness arise from the alaya consciousness, which is merely designated on the mind consciousness, so the illusory appearance of external objects, which does not exist in its essence, appears temporarily. Defiled by ignorance, the mind of the completely imputed falls into the four extremes of existence and non-existence, and merely seeing the extreme is also present in the Brahma's doctrine, because they say: 'Truth does not exist in things, and non-truth does not exist in things. Seeing the extremes of those two is seeing myself.' Therefore, it is not like negating conventional truth and establishing falsehood, or negating the proliferation of ultimate truth and establishing non-proliferation, but rather directly negating what is clung to, but in a way that does not establish anything indirectly, one is liberated from the view of clinging to extremes and does not abide in the middle either.