Tibetan
སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང༌། སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་འདས་ཤིང༌། རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ལས་རྟོག་པ་མེད་ཅིང༌། དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་གི་ཚེ་རྟོག་དཔྱོད་དང་བྲལ་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས། བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་ གསུམ་པའི་སའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་རང་རང་གི་སྔ་མ་སྔ་མས་བྱེད་པར་ས་སྡེ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ་དགུ་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བརྟེན་གཞི་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། །ལེ་ལོ་དང༌། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། མི་རྩོལ་བ་དང༌། རྩོལ་བའོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྒོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང༌། འདོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་མོ། །དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ལེ་ལོ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་ སེམས་པ། རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་ཏེ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དང་ལྡན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པས་ན་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང༌། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །
Chinese
是心。又是超越欲爱和罪恶之法，具有寻、伺、喜、乐，在那时称为初禅。从那之中，没有寻，只有伺的初禅的心，被称为特殊的。何时离寻伺，离初禅之地的欲爱，具有喜、乐和内心完全的喜悦，那时称为二禅。离二禅的欲爱，具有乐、舍、念、正知，那时称为三禅。何时离三禅之地的欲爱，既非痛苦也非快乐，具有舍和念，那时称为四禅。后三禅的近分定，如经部所说，是由各自的前者所作。同样，四无色定和灭尽定这九者，仅仅是圣道的所依。获得那些禅定有六种障碍，即：懒惰、忘失所缘、沉没、掉举、不作行、作行。作为它们的对治，修习八种断行，即：信心、欲、精进、轻安这四者是懒惰的对治，对获得禅定的功德非常相信的信心，以欲而发起精进，以其力量使心堪能，之后身体和心非常轻安，从而使懒惰退却。同样，以正念作为忘失所缘的对治，以正知作为沉没和掉举的对治，以思择作为不作行的对治，以舍作为作行的对治，如果具有这八种断行，则禅定变得堪能，并且由于能够成办神通等一切功德，因此经部中也说：修习具有八种断行的神足。这样教导了。超越世间，生起一切功德的禅定是。
English
It is the mind. Moreover, it transcends the desire for sensual pleasures and sinful dharmas, and is endowed with investigation, analysis, joy, and happiness. At that time, it is called the first dhyana. From that, without investigation, only with analysis, the mind of the first dhyana, is said to be special. When one is free from investigation and analysis, free from the desire of the first dhyana's realm, and endowed with joy, happiness, and complete inner delight, at that time, it is called the second dhyana. Free from the desire of the second dhyana, endowed with happiness, equanimity, mindfulness, and awareness, at that time, it is called the third dhyana. When one is free from the desire of the third dhyana's realm, neither suffering nor happiness, but endowed with equanimity and mindfulness, at that time, it is called the fourth dhyana. The preparatory stages of the latter three dhyanas, as explained in the Sutra Pitaka, are performed by their respective preceding stages. Similarly, the four formless absorptions and the cessation absorption, these nine, are merely the basis for the noble path. There are six obstacles to attaining these samadhis: laziness, forgetting the object of focus, sinking, excitement, non-exertion, and exertion. As antidotes to these, one should cultivate the eight abandonments, which are: faith, desire, effort, and pliancy. These four are the antidotes to laziness: faith with great confidence in the qualities of attaining samadhi, initiating effort with desire, making the mind workable through its power, and then making the body and mind very pliant, thereby reversing laziness. Similarly, mindfulness is the antidote to forgetting the object of focus, awareness is the antidote to sinking and excitement, reflection is the antidote to non-exertion, and equanimity is the antidote to exertion. If one possesses these eight abandonments, then samadhi becomes workable, and because one can accomplish all qualities such as miraculous powers, therefore, the Sutra Pitaka also says: Cultivate the feet of miraculous powers endowed with the eight abandonments. Thus it was taught. The dhyana that transcends the world and generates all qualities is.
Tibetan
སྙིང་རྗེ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པས་ཟིན། །ཏིང་འཛིན་མང་ལྡན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ། །བློ་རྫས་གཅིག་པའི་མཉམ་རྗེས་གཟུང་འཛིན་སྤོང༌། །མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་པ། །ས་བདུན་ཚུན་ཆད་ཀུན་ན་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྨོན་པ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་སྲིད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པས་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པ་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་བྱམས་པ་གང་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ངས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཞི་གནས་བརྟན་པར་མ་གྱུར་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི་རླུང་དང་འགྲོགས་པའི་མར་མེ་བཞིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་སྒྲིབ་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་པ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་རྩེར་འཁོར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་སེམས་གཡོ་བ་འགགས་པར་བྱེད་ལ། ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རྨོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་སོགས་ཕས་རྒོལ་གྱི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་གིས་གཡོ་བར་མི་ནུས་ཤིང་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་གནོན་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། ཞི་གནས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོ་བ་མེད་པར་འགྱུར། །ལྷག་ མཐོང་གིས་ནི་རི་དང་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་ཆུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་ནི་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་མི་མཐོང་སྟེ། ཏིང
Chinese
以慈悲和殊胜智慧所摄持，具备众多三摩地，成办一切事业。断除心识一味的俱生执和后得执，从等持中起立后，获得广大自在。七地以下皆有。不希求彼，具有菩提分，能断除有，依于能善分别义的三摩地，修习如来殊胜的善三摩地，即是从止观双运的瑜伽修习中产生。如圣解深密经中说：慈氏，无论是声闻众，还是菩萨众，还是如来众，一切世间和出世间的善法，都要了知是止观的果。又说：我所宣说的声闻众、菩萨众、如来众的种种三摩地，都要了知是止观所摄。因此，一切三摩地的门都是止观双运所摄。其中，没有稳固的止的观，就像风中的灯火。没有观的止，不能断除一切遮障之网，就像四禅和无色定的止，只能在有顶天中轮回。其中，以止的力量，能使分别念的风所动摇的心止息，以观的力量，不会被愚痴的遮障和坏聚见等外道的恶见之网所动摇，并且不会被恶宗和无记的心所压制。如月灯经中说：以止的力量，变得不动摇，以观的力量，变得像山一样。如是宣说。其中，声闻众的三摩地多而智慧少，菩萨众则相反，如来众则是二者平等，从而能见到一切智智的智慧之相。如圣大般涅槃经中说：声闻众不能见到如来的种姓，因为定
English
Grasped by compassion and supreme wisdom, possessing many samadhis, accomplishing all activities. Abandoning the grasping and clinging of coemergent and subsequent cognition of mind-only, after arising from equipoise, obtaining vast freedom. All exist up to the seventh ground. Without desiring that, possessing the limbs of enlightenment, abandoning existence, relying on the samadhi that well distinguishes meaning, cultivating the special good samadhi of the Tathagatas arises from the practice of yoga that unites shamatha and vipashyana. As it says in the Noble Sutra Unraveling of Intentions: Maitreya, whether it is the Shravakas, or the Bodhisattvas, or the Tathagatas, all worldly and transworldly virtuous dharmas should be known as the fruit of shamatha and vipashyana. And: Whatever various samadhis of the Shravakas, Bodhisattvas, and Tathagatas I have taught, all of those should be known as being encompassed by shamatha and vipashyana. Therefore, all the doors of samadhi are encompassed by the union of shamatha and vipashyana. Furthermore, vipashyana without a stable shamatha is like a lamp in the wind. Shamatha without vipashyana cannot cut through all the nets of obscurations, just as the shamatha of the four dhyanas and the formless realms only revolves in the peak of existence. Among these, by the power of shamatha, the mind that is moved by the wind of conceptualization is stopped, and by the power of vipashyana, one cannot be moved by the net of evil views of ignorance and the view of the aggregates, etc., and one will not be suppressed by evil doctrines and the unstated mind. As it says in the Sutra of the Moon Lamp: By the power of shamatha, one becomes unmoving, by vipashyana, one becomes like a mountain. Thus it was declared. Among these, the Shravakas have more samadhi and less wisdom, the Bodhisattvas are the opposite, and the Tathagatas have both equally, thereby seeing the wisdom aspect of omniscient wisdom. As it says in the Noble Mahaparinirvana Sutra: The Shravakas do not see the lineage of the Tathagatas, because of their