Tibetan
དངོས་པོ་གཙོ་བས་པགས་རིམ་དང་པོ་འདས་པས་ཕམ་པ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ན། ཐབས་ལ་མི་མཁས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱིས། དཔེར་ན་སྔགས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལྕེ་ནི་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱིས་འཚིག་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ན་གདང་བྱས་དུག་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་མི་འགལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤང་འདོད་པས། །དམ་པའི་དོན་གྱིས་འཚལ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དུས་སྐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་སྤྱད་པ་ནི། སྤྱིར་ལས་དང་པོ་པ་ནས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་བར་དུ་རང་ཉམས་ལ་དཔགས་པའི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བར་སྤྱོད་པ་ཉིད་དེ། ཚོགས་ཀྱི་དབུས་ན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ལྔ་ལ་ཁྲེལ་བག་ཡོད་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་གནས་དག་པ་ནི་དགོན་པ་དང་བས་མཐའོ། །འཚོ་བ་དག་པ་ནི་ ལོག་འཚོ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་མཐུན་ནོ། །སྡོམ་པ་དག་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལས། རིམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་བློའི་ནུས་པ་ནར་སོན་པ་དང་བསྟུན་ནས་གོང་མ་གོང་མའི་དགོས་པ་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་ཅིང༌། བྱང་སེམས་རིག་འཛིན་གསུམ་ག་ལ་ཉེས་པས་མ་གོས་པའོ། །གྲོགས་དག་བ་ནི་བླ་མ་ཚངས་པར་མཚུངས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཆོས་དག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རྩིས་ཟིན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་གསང་འདུས་ལས། ཕྱི་རུ་ཉན་ཐོས་སྤྱོད་པ་སྐྱོང༌། །ནང་དུ་འདུས་པའི་དོན་ལ་དགའ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས་ཀྱང་བཞེད་དོ། །གསང་སྤྱོད་ཀྱི་དུས་ན་ལྟུང་བ་ནང་མ་འཛོམ་པ་རྣམས་ནི་འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བསྲུང་ལ། འདོམ་པའམ་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་སྔགས་གཙོ་བོར་བསྲུང་ཞིང༌། འོག་མའི་ཆ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཀྱང་གོང་མའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་འདས་པའི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པས་ལྟུང་བའང་གཟུགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་འཇིག་རྟེན་མ་དད་པར་གྱུར་པའི་ཆ་སྡོམ་པ་གཉིས་སུ་མཐུན་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་ལྟར་བསྲུང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་ དད་གྱུར་པའི་ཆ། །མཐོང་དང་འདྲིས་ཏེ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོ་བསྡུ་ན། ལས་དང་པོ་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྣལ་དུ་འབྱོར་པ་དང༌། གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ
Chinese
如果认为主要专注于外在形式，而忽略了内在修持，就会导致失败，那么对于不精通方便法门且缺乏智慧见解的人来说，情况确实如此。例如，没有咒语加持的舌头，就像被烧红的铁烫伤一样。然而，真正来说，就像处理毒药一样，方便和智慧的结合才是关键所在，不会产生冲突。正如阿arya提婆所说：“想要舍弃一切烦恼，应当以殊胜的意义来寻求。” 在不同阶段的主要修行是：一般来说，从初学者到瑜伽自在者，都应根据自己的经验，结合时间来修行。在僧团中，应以无过失的、具有惭愧心的五种普贤行来行事。其中，清净的处所是指寺院和边地。清净的生计是指不与邪命混杂的正法。清净的戒律是指，对于初学者来说，主要以别解脱戒为主，然后逐渐地，随着大悲心、精通方便法门、胜义谛中完全不生、以及无实有之智慧力量的增长，依次将更高层次的需求作为主要目标来完成，并且菩萨、持明者三者都不会被过失所染污。清净的道友是指具备与上师同等品德的人。清净的法是指被空性和慈悲所掌握的法。 正如《密集金刚续》所说：“外持声闻行，内喜密集义。”圆满正等觉莲花生也如此认为。在秘密行持时，对于尚未完全聚集的堕罪，应毫无混杂地、完全彻底地守护。在学习调伏或苦行时，主要守护咒语。并非要特别贬低下部的行为，而是在更高层次的方便和智慧的摄持下，声闻的戒律是超越了分别识的色法，因此堕罪也是色法。即便如此，为了避免世人不信任，对于两种戒律中相同的部分，仍然要如实守护。正如《入菩萨行论》所说：“对于世人不信任之处，通过观察和熟悉来舍弃。” 总而言之，对于初学者、已经进入正道者、获得成就者以及一切智者……
English
If one thinks that focusing mainly on external forms and neglecting inner practice will lead to failure, then this is indeed the case for those who are not skilled in skillful means and lack the view of wisdom. For example, a tongue without the blessing of mantra is like being burned by red-hot iron. However, in truth, just as one deals with poison, the combination of skillful means and wisdom is the key, and there is no conflict. As Āryadeva said, "Those who wish to abandon all defilements should seek with the supreme meaning." The main practice at different stages is: Generally, from the beginner to the Lord of Yoga, one should practice in accordance with one's own experience, in conjunction with time. In the Sangha, one should act with the five Samantabhadra practices, which are without fault and with a sense of shame. Among them, a pure place refers to monasteries and remote areas. Pure livelihood refers to the Dharma that is not mixed with wrong livelihood. Pure discipline means that for beginners, the Pratimoksha vows are the main focus, and then gradually, with the increase of great compassion, skill in means, complete non-arising in the ultimate truth, and the power of wisdom without substance, the needs of higher levels are accomplished as the main goal, and the three—Bodhisattva, Vidyadhara—are not tainted by faults. Pure friends refer to those who possess qualities equal to the guru. Pure Dharma refers to the Dharma that is grasped by emptiness and compassion. As stated in the Guhyasamaja Tantra, "Outwardly maintain the conduct of the Shravakas, inwardly delight in the meaning of the Guhyasamaja." The fully enlightened Buddha Padmasambhava also holds this view. During secret practice, for the downfalls that have not yet fully gathered, they should be guarded completely and thoroughly without mixing. When learning taming or asceticism, the mantra is mainly guarded. It is not that the lower aspects should be particularly disparaged, but under the guidance of higher-level skillful means and wisdom, the vows of the Shravakas are forms that transcend discriminative consciousness, so downfalls are also forms. Even so, in order to avoid the distrust of the world, the parts that are the same in the two sets of vows should still be guarded as they are. As stated in the Bodhisattvacharyavatara, "Those aspects that cause the world to lose faith should be abandoned through observation and familiarity." In summary, for beginners, those who have entered the right path, those who have attained accomplishment, and the omniscient ones...
Tibetan
འི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པར་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཚུལ་དུས་འཁོར་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་པོ་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་གྲུབ་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་དུས་སྐབས་ཀྱི་མདོ་འམ། སྡོམ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ༌། །ད་ནི་གྲུབ་མཐའི་འདོད་གཞུང་ཕྱེས་ནས་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་ཞུགས་པ་རྣམས། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང༌། །གཅིག་ལ་གཞི་མི་མཐུན་དུ་འདོད་པ་དང༌། །གསུམ་ག་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ་འདོད་པ་དང༌། །གཏོང་ཐོབ་མཚམས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་བཞིན་མ་འདྲེས་འདོད་པ་དང༌། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་རིམ་ཅན་ཚོགས་པ་ལྟར། །རང་འོད་མ་ཉམས་ནུས་པའི་ཁྱད་ཞུགས་འདོད། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་ལ་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ཀུན་ནས་སློང་བ་དག་གིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་བློའི་རང་བཞིན་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང༌། ཚིག་ནི་དཔེ་དོན་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་པས་ཐལ་ འགྱུར་གྱི་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི། རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་གང་ཟག་གི་སེམས་འཇུག་ཡོད་ཀྱི་བར་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པས་གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡང་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པས་རྒྱུད་གྲོལ་བླ་རུང་སྟེ། སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོར་བལྟ་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཞན་དབང་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ལས་དང་པོ་པས་ཟངས་རྡོ་བཞུ་བ་ལས་ཟངས། རག་རྡོ་བླུགས་ན་ར་གན། ཞ་ནེ་བླུགས་ན་འཁར་བར་འགྲོ་བའི་དཔེས་འོག་མ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དཔེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དངོས་ཞེན་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ལ་ལྟུང་བའི་ཆར་པ་འབབ་བོ། །གཅིག་ལ་གཞི་མི་མཐུན་པའང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞི་མི་མཐུན་པར་གྲུབ་སྟེ། དབུ་མའི་མན་ངག་ལས། རིགས་པས་བརྟགས་ན་བདེན་མ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་བདེན་པ་སྟེ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །བདེན་ དང་མི་བདེན་ཇི་ལྟར་འགལ། ཞེས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་ཀ་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ
Chinese
在时轮大疏中说，对于这些不同的阶段，应当不混淆地取舍其行为。因此，初学者不应做瑜伽士的行为，瑜伽士不应做成就者的行为，成就者不应做一切智者的行为。这被认为是时期的经文或戒律。现在，为了剖析宗派的观点，并解释本体的转变，对于研究成就之见者：认为转变和本体是一体的，认为一个事物有不同的基础，认为三者是本质相违的增上，从舍弃和获得的角度进行区分，认为像堆叠的土堆一样不混合，像日月星三者依次聚集，认为不失自身光芒而加入能力差别。如果以各自先前引发的动机来考察这些不同的观点，那么智慧的自性会追随思辨，语言会像例子一样应用，虽然不会陷入极端，但如来教法是具备四依的。即便如此，在众生的心识存在期间，宗派也与之相关联，因此，认为转变和本体是一体的观点，可以通过大圆满的证悟来解脱相续，因为戒律和非戒律源于对事物的执着。因此，薄伽梵说：通过智慧获得清净的智慧，通过清净的智慧圆满戒律。然而，对于成为遍计的异生者来说，就像熔化铜矿石得到铜，倒入黄铜矿石得到黄铜，倒入铅矿石得到锡一样，以低劣的取代殊胜是不合理的，因为例子是追随世俗的，所以对于具有实物执着和分别念者来说，会降下堕落的雨水。认为一个事物有不同的基础，虽然智慧的意义是相同的，但从概念的角度来看，基础是不同的，就像中观的口诀所说：如果用理智来分析，则不是真实的，除此之外才是真实的，因此，在一个事物上，真实和不真实怎么会矛盾呢？这与此相同。认为三者是本质相违的增上。
English
In the Kalachakra Great Commentary, it says that one should not mix up the practices of those different stages, but should adopt and abandon them accordingly. Therefore, a beginner should not do the actions of a yogi, a yogi should not do the actions of an accomplished one, and an accomplished one should not do the actions of an omniscient one. This is regarded as a sutra or precept for the times. Now, in order to dissect the tenets of the philosophical schools and explain the transformation of essence, for those who have engaged in examining the views of accomplishment: Those who believe that transformation and essence are one, those who believe that one thing has different bases, those who believe that all three are contradictory in nature and increase, those who distinguish from the point of giving up and gaining, those who believe that they are unmixed like a stacked mound, and like the sun, moon, and stars gathering in sequence, they believe that the difference in ability enters without diminishing their own light. If these different views are examined and analyzed with the motivations that each of their previous sides aroused, then the nature of wisdom will follow speculation, and words will be applied in the same way as examples. Although it does not reach an extreme, the teachings of the Thus-Gone One are endowed with the four reliances. Even so, for the time being, while the minds of beings exist, the philosophical schools also engage in relation to them. Therefore, the view that transformation and essence are one can liberate the continuum through the realization of the Great Perfection, because precepts and non-precepts arise from clinging to things. Therefore, the Bhagavan said: Through wisdom, one obtains pure wisdom, and through pure wisdom, one perfects discipline. However, for a beginner who has become dependent on consciousness, it is unreasonable to replace the superior with the inferior, just as melting copper ore yields copper, pouring in brass ore yields brass, and pouring in lead ore yields tin, because examples follow the conventional. Therefore, for those who have object fixation and conceptual thought, the rain of downfall will fall. Also, that one thing has different bases, although the meaning of wisdom is the same, the bases are established as different from the aspect of concepts, just as the instructions of the Middle Way say: If analyzed by reason, it is not true; other than that, it is true; therefore, how can truth and untruth contradict each other in one thing? This is the same. That all three are contradictory in nature and increase.
Tibetan
་དུ་འདོད་པ་ནི། སྡོམ་གསུམ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དངོས་ཀྱི་བློའི་རིམ་པ་ལས་ས་སོ་སོ་ན་ཡོད་དོ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་ངོར་རྫས་འགལ་བས་གོང་མའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འོག་མའི་སྡོམ་པ་དངོས་པོ་དང་འགལ་བ་འདུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་ཏེ་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པས་བསྟན་པ་ལས། བཙུན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། བ་ལང་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ལ་བརྡེག་པ་བོང་བུས་བཟོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རྟེན་འཕོས་པས་ལྡོག་ཆ་ཙམ་གཏོང་ཡང་ངོ་བོ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། ལ་ལ་ཤི་འཕོས་པས་གཏོང་ཡང༌། དེའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་ཙམ་པོ་བ་ཞིག་བྱང་སྡོམ་དུ་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་ཡང་དོན་གྱི་གནས་འགྱུར་དང་དངོས་པོ་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་དམན་སེམས་ཀྱིས་བླངས་པའི་སོ་ཐར་དེ་ཉིད་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གནས་གྱུར་པར་ནི་ངེས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། མཛོད་ལས། གླིང་གསུམ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཀྱི། །རྟེན་ལ་སྐྱེས་ཡི་ཟ་མ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང༌། བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང༌། །མཚན་གཉིས་དག་ནི་བྱུང་བ་དང༌། །རྩ་བ་ཆད་དང་མཚན་འདས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར།