Tibetan
་སྟེ་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་གནས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ནམ་མཁའ་གང་ལའང་ཅུང་ཟད་མི་གནས་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་དང༌། མདོ་སྡེ་ལས། འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལས་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མ་འདྲེས་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། མདོ་སྡེ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་པ་དབང་ཤེས་འབྲེལ་པ་ལྟ་བུས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟིགས་པའི་ཡུལ་མ་དག་པ་རང་མཚན་ཅན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བདེན་པ་མེད་ཀྱང་བརྫུན་པ་ཡོད་པས་ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་པ་མཁྱེན་དགོས་ཏེ། ། མ་མཁྱེན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནས་བུད་པས་སོ། །དེ་བས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཤེས་པས་དུས་སྐད་ཅིག་ལ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་དོན་ཀུན་རིག །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རིམ་པ་ཅན་དུ་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པར་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་གཅིག་ཆར་དུ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་བཏང་བས། །འགྲོ་བ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཆར་སྣང༌། །ཅེས་སོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་རྣམ་གཡེང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་བས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། གླང་ཆེན་བཞུགས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་གཟིམས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་མནལ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གདགས་པ་ཙམ་ཡོད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །མི་རྟོག་པ་དང་དེ་ཡི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ནི་ ཡེ་ཤེས་འདོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ནི། གདུལ་བའི་ཡུལ་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དེ་ལ་དེར་བརྟེན་ཕྲ
Chinese
即圣者《集经》中说： 何时有为无为及黑白法，智慧彻底摧毁至微尘不存时，世间即有般若波罗蜜多之称，犹如虚空任何事物皆不稍存。又经部中说： 毫无所见即是见法。如是等。 如何知一切之理耶？ 谓如是之智慧，虽住于等持而无动摇，然以无缘之智慧，不杂乱而现量了知一切所知皆是虚妄自性如幻。 经部中说： 一切种智之对境即是无事物。如是等。 彼亦非如执著各别对境之根识关联般而知，因所见之境非清净之自相不可能之故。 虽是如此，然虽无真实然有虚假，故于所知有存在必须知晓。 若不知晓，则已出一切智之外。 是故以与无上智慧为一体之智，于一刹那间知晓。 华严经中说： 诸佛无上之智慧，刹那能知一切义。如是等。 如是，三时之所知亦非以随顺分别之次第而知，而是以无先后之同时而知。 经庄严论中说： 如同太阳放一光，照亮世间诸有情，如是于诸所知境，佛之智慧一时照。如是等。 谓佛地乃是已断除散乱习气，故恒常不离法身，即是安住于等持。 圣者《宝积经》中说： 大象住亦是等持，大象睡亦是等持，大象眠亦是等持。如是等。 虽是如此，然利他事业之行持相续不断，故仅有假立为后得之说。 经续部中说： 离二障之因者，即是二智慧，无分别及其后，即是说为智慧。如是等。 三、事业利生： 谓度化之境有情轮回存在期间，不离法身之自性，然二色身依于彼而行。
English
That is, in the Holy Compilation Sutra, it says: When conditioned and unconditioned things, and black and white dharmas, are completely destroyed by wisdom, and not even a particle remains, then in the world there is the name of Prajnaparamita, just like the sky where nothing at all remains. Also, in the Sutra Pitaka it says: Not seeing anything at all is seeing the Dharma. And so on. How does one know the reason for knowing everything? It is said that such wisdom, while dwelling in samadhi without wavering, directly knows all knowable things as false in nature, like illusions, without confusion, with non-objective wisdom. The Sutra Pitaka says: The object of the omniscient one is non-existent. And so on. That is not knowing like the connection of root consciousness that grasps individual objects, because it is impossible for the object of sight, which is impure, to have its own characteristics. Even so, although there is no truth, there is falsehood, so it is necessary to know that existence is knowable. If you do not know, then you have gone beyond omniscience. Therefore, with the wisdom that is one with the supreme wisdom, one knows in an instant. The Avatamsaka Sutra says: The supreme wisdom of the Buddhas knows all meanings in an instant. And so on. Likewise, the knowable things of the three times are not known in a sequential order that follows conceptualization, but are known all at once without before or after. The Ornament of the Sutras says: Just as the sun sends out a single ray of light, illuminating all beings, so the wisdom of the Buddha illuminates all knowable things at once. And so on. It is said that the Buddha's ground is the state of always abiding in samadhi, never moving from the Dharmakaya, because it has abandoned distraction and habitual tendencies. The Holy Jewel Heap Sutra says: The elephant sits, yet is in samadhi; the elephant sleeps, yet is in samadhi; the elephant dreams, yet is in samadhi. And so on. Even so, the activity of benefiting others continues uninterrupted, so there is only the imputation of subsequent attainment. The Uttaratantra says: The cause of being free from the two obscurations is the two wisdoms: non-conceptual and its subsequent attainment, which is said to be wisdom. And so on. Third, the activity of benefiting beings: It is said that as long as the realm of those to be tamed, sentient beings, exists in samsara, without moving from the nature of the Dharmakaya, the two form bodies act based on that.
Tibetan
་རགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཕྲོ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་འགྲོ་བའི་མོས་པ་བཞིན་འབྱུང་སྟེ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ལོངས་སྐུའི་ངང་ལས་འབྱུང་བའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངེས་འབྱུང་དང༌། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་གཟིགས་དང༌། །མཛད་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མཛད་མི་འཆད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང༌། དེ་ཉིད་གདུལ་བའི་ཐབས་དང༌། ཐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དང༌། དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་པར་འདོམས་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་དོན་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་དཔེ་དགུས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྷའི་དབང་པོའི་གཟུགས་བརྙན་བཻཌཱུརྱའི་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་འགྲོ་བའི་སེམས་རྒྱུད་དགེ་ཞིང་རྙོག་པ་མེད་པའི་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྣང་བརྙན་འཆར་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེའི་སྒྲ་རང་གི་ལས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་འགྲོ་བ་རང་རང་གིས། སངས་རྒྱས་མཐོང་ནས་ཆོས་ཐོས་པའི་ལས་ བསགས་པ་གང་ཞིག་ལ་རྣ་བ་ཡོད་པས་སྒྲ་ཐོས་པ་བཞིན་ལེགས་པར་འདོམས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་དང༌། འདི་ལྟར་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ནི་ནམ་མཁའི་ཁྱོན་ལ་ཐོགས་རྡུགས་མེད་པར་འགྲོ་ཞིང་འཆར་ནུབ་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེའི་སྤྲིན་འགྲོ་བའི་མོས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཚངས་པ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་མེད་པའི་གནས་ལས་མ་བསྐྱོད་པར་སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟོན་པ་དང༌། ཉི་མ་བཞིན་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པའི་འགྲོ་བའི་ཁམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་གཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པ་དང༌། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་གང་གི་སྨོན་པའི་དོན་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་དང༌། སྒྲ་སྙན་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་གསང་བ་ནི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཡིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བའི་ལམ་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། རང་གི་རྣམ་རིག་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། ས་ནི་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་ གྱུར་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྨན་མ་ལུས་པ་སྐྱེ་བའི་གཞི་རྟེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས། གང་ཞིག
Chinese
以粗略的方式散发，持续不断，如众生所愿而发生，如《现观庄严论》所说：如此轮回存在期间，业力恒常不绝。如是。又，相对于从报身中产生的化身而言，如《宝性论》所说：因受他者支配而决定生起，以及视自己与众生平等，以及事业未能完全圆满之故，轮回存在期间事业不会停止。如是。其理亦是，对于众生的界、调伏彼之方便、方便之事业、以及无有逾越时节地教诫等，以九种譬喻显示了任运自成地成办他利之理。如此，如帝释天的影像显现在清净的琉璃地上一般，众生的心相续善良且无有垢染的清净地上，显现能仁王（释迦牟尼佛）的影像；如诸天的大鼓之声从自己的业力中产生一般，众生各自，见到佛陀后听闻佛法的业 积累，凡是有耳朵者如听到声音一般，听闻善妙教诫的佛法之声；如此，如云聚在虚空的范围内无有阻碍地运行、出现和消失一般，如来之智慧的智慧和慈爱的慈悲之云，与众生的意乐相符，遍布直至有顶之间；如梵天一般，不从无漏的境界中移动而示现多种化身；如太阳一般，无有远近地将智慧的光芒同时照耀于众生的界；如如意宝珠一般，心虽不作意，然亦如愿成就任何所祈愿之事；如琵琶一般，诸佛的语之秘密，虽无言辞和文字，然亦传入无有烦恼之有情众生的耳中，并且从自己的分别念中产生；如虚空一般，如来之身遍布十方世界的界，然亦无有形相显现，故为完全恒常；如大地一般，如是众生的一切白法之药生长的基础，即是佛陀的土地。如前所说：何者
English
It spreads in a rough manner, continuously and constantly, occurring as desired by sentient beings, as stated in the Ornament of Clear Realization: Likewise, as long as this cycle of existence lasts, karma is regarded as continuous and uninterrupted. Thus it is. Moreover, in relation to the emanation body arising from the state of the enjoyment body, as stated in the Treatise on the Lineage of the Buddha: Because of the definite arising under the influence of others, and seeing oneself and sentient beings equally, and because the activities are not completely fulfilled, the activities will not cease as long as the cycle of existence lasts. Thus it is. The reason for this is also that the nature of sentient beings, the means of taming them, the activities of the means, and the instructions without missing the time, etc., show with nine examples the way in which the benefit of others is spontaneously accomplished. Thus, just as the image of Indra, the lord of the gods, appears on a pure beryl ground, the image of the King of Sages (Shakyamuni Buddha) appears on the pure ground of the minds of sentient beings, which is virtuous and free from impurities; just as the sound of the great drums of the gods arises from their own karma, each of the sentient beings, having seen the Buddha and accumulated the karma of hearing the Dharma, whoever has ears hears the sound of the Dharma of excellent teachings, just as one hears a sound; just as a mass of clouds moves, appears, and disappears without obstruction in the expanse of the sky, the clouds of wisdom and loving-kindness of the Tathagata's knowledge, in accordance with the wishes of sentient beings, pervade up to the peak of existence; like Brahma, without moving from the state of non-leakage, he shows various emanations; like the sun, he simultaneously illuminates the realms of sentient beings without near or far with the light of wisdom; like a wish-fulfilling jewel, even though the mind does not think, it fulfills any desired thing as desired; like a lute, the secret of the speech of the Buddhas, although without words and letters, enters the ears of sentient beings who are free from afflictions, and arises from their own conceptual thoughts; like the sky, the body of the Tathagata pervades the entire realm of the ten directions, but it does not appear in form, so it is completely permanent; like the earth, the basis for the growth of all the white Dharma medicines of sentient beings is the land of the Buddha. As previously said: Whoever