Tibetan
།ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ཀུན་སྤུངས་ནས། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་གནོད་པ་བཟོད་ལ་བསླབ། །དེ་ལ་བྱམས་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་དང༌། ངན་སོང་གི་གནས་དེ་དང་དེར་སྡུག་བསྔལ་ གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོང་ནས། དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བཟོད་མི་ནུས་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། འདི་དག་དང་བདག་གཉིས་ཀ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བར་འཁོར་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་བཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུས་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལ་བརྩེ་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས། དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ཏེ་བདེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཐབས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོ་བརྙེས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞིག་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་རེ་སྡུག། འདི་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕན་གདགས་ནས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་སྐྱེ་བས་ན་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བརྙེས་པ་མན་ཆད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ ཁམས་ལ་བྱམས་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་དེ། དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་བྱང་ས་ལས། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁུར་འཁྱེར་བའི་རྩ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་
Chinese
聚集身体和受用一切善，学习饶益他人，忍受损害。其中慈爱是，以信解行持，安住于四种决择分的菩萨，以现量神通的境界，见到天人和人类等，以及恶趣的众生，在那个地方遭受痛苦的折磨，对他们生起无法忍受的大悲心。并且了知这些众生和自己，从无始以来在轮回中流转，没有不曾互为亲友的，以这样的因由，生起如慈爱独子般的心，以慈爱的自性，显现想要救度他们脱离痛苦，安住在安乐之中的方便，并且为了那个目的而发愿，这称为缘众生的慈爱。从获得初地到七地的菩萨们，像这样，一切法都是无自性的，但是众生却执着于实有，因此无法了悟，所以在三界中流转，感受痛苦的因果，这真是可悲啊！希望能够以佛法饶益他们，让他们证悟法性。如此发愿，是以现量证悟法的真如，而对众生生起慈爱，因此称为缘法的慈爱。从八地以上的菩萨，直到获得佛地之前，称为无缘，以无分别任运成就的方式，对众生界生起慈爱并且饶益他们。譬如如意宝和如意树，虽然没有分别念，但是如同祈愿一般地饶益众生。诸佛以过去愿力的力量，对众生界自然生起大慈悲，因此称为无缘的慈爱。关于这些，《菩萨地》中说：缘众生是与外道共同的。缘法是与声闻和一切缘觉共同的。无缘是与他们一切不共同的。如此宣说。虽然如此，荷负大乘重担的根本是大悲心，因为无尽的智慧……
English
Having accumulated all the goodness of body and possessions, train in benefiting others and enduring harm. Among these, loving-kindness is when a Bodhisattva, abiding in the four parts of ascertainment on the ground of practice with faith and aspiration, in the realm of their direct perception through clairvoyance, sees gods, humans, and so forth, as well as sentient beings in the evil realms suffering torment in those places, and unbearable great compassion arises for them. Furthermore, knowing that these beings and oneself have been wandering in samsara since beginningless time, and that there is no one who has not been a relative or friend, due to this cause, a mind like the love for an only child arises as the nature of loving-kindness. Manifesting the means to liberate them from suffering and establish them in happiness, and making aspirations for that purpose, this is called loving-kindness focused on sentient beings. Bodhisattvas from the attainment of the first ground up to the seventh ground think, 'All phenomena are without inherent existence, but sentient beings, clinging to things as real, do not realize this and thus wander in the three realms, experiencing the cause and effect of suffering. How sad! May I benefit them with the Dharma and may they realize the nature of reality.' Making aspirations in this way, loving-kindness arises towards sentient beings through directly realizing the suchness of Dharma, and thus it is called loving-kindness focused on Dharma. Bodhisattvas from the eighth ground onwards, up to the attainment of Buddhahood, are said to be without focus, spontaneously and effortlessly generating loving-kindness towards the realm of sentient beings and benefiting them. For example, like a wish-fulfilling jewel or a wish-fulfilling tree, although there is no conceptual thought, they benefit sentient beings as requested. Due to the power of the previous aspirations of the Buddhas, great compassion naturally and spontaneously arises towards the realm of sentient beings, and thus it is called loving-kindness without focus. Regarding these, the Bodhisattva Grounds states: 'Focusing on sentient beings is common to non-Buddhists. Focusing on Dharma is common to all Hearers and Solitary Realizers. Being without focus is not common to any of them.' Thus it is taught. Although this is so, the root of bearing the burden of the Great Vehicle is great compassion, because of inexhaustible wisdom...