Tibetan
མཚོན་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གཅེས་པར་གྱུར་པ་དང༌། གང་གིས་འདི་ཤེས་པ་དེས་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཐུན་མོངས་གི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དེ། ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག །གང་གིས་སཱ་ལུ་ ལྗངས་པ་འདི་ཤེས་པ་དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་སོ། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དེས་ཆོས་ཤེས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་ཤེས་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཤེས་སོ། །གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང༌། དམན་པའི་ལམ་དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འབབ་སྟེགས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་དག་གི་རྟོག་པའི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཅེས་དང༌། ཡུམ་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྲིད་པར་འདུ་བྱེད་པའི། མཐོ་དམན་ལས་དང་དཀར་ནག་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས། །ཀུན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་དམ་པའི་དངོས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ལས་འབྱུང༌། །འདི་ལྟར་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་མཐས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་མནར་མེད་པའི་བར་གྱི་ གནས་རིགས་མཐོ་དམན་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་འོག་མའི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཞི་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས། ཐམས་ཅན་མཁྱེན་པའི་གཟིགས་པ་མ་ལོག་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་འདིར་དེའི་རང་བཞིན་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ། བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་བཏགས་པའི་སྣང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་སྟེ། གླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་ཀྱང་དཔེར་ན་མ་བྱིན་ལེན་ལ་མཚོན་
Chinese
既然轮回和涅槃的一切都已确定为缘起的法性，因此，这便是如来所说之中的珍贵之处，谁若了解此理，便能轻易且正确地领悟导师的教法。如共同之论典所说：诸比丘，谁若了解此萨罗树苗，便了解了缘起；谁若了解缘起，便了解了法；谁若了解法，便了解了佛。就像这样。即便如此，小乘道也仅仅是大乘的踏脚石而已。《海意菩萨请问经》中说：他们的分别空性的空性，犹如虫蚀芥子内的虚空。而且，《般若经》中说：想在声闻地获得寂灭者，也应修学般若波罗蜜多。因此，为了表明从胜义上讲，通过法性无生圆成大道的途径，便能获得寂灭之境。虽是如此，但对于在轮回中造作的，高低之业以及黑白因果之法，超越一切的寂静殊胜之实，唯有证悟无生法性才能生起。如此，在轮回中造作之因的主要因素，便是由无明所生的业力，它将众生从有顶天到无间地狱之间的，高低等各类境地中牵引。然而，这仅仅是下等心识所假立的，实际上并未成立的法性，由于未能证悟寂静大涅槃的无生之性而产生。如《释量论》中说：遍知者的无谬见，仅仅是理解一切事物在任何时候都不存在。因此，在此阐述转变其自性的方式。在四圣谛中，苦谛也是将本不存在的事物，假立为存在的显现，是缘起的错觉显现。如歌者所说：若无缘起，苦又怎能存在？所说之无常痛苦，并非本性固有。因此，从胜义谛的角度来看，他们并不希望将苦谛视为原因。同样，集谛也像不予而取一样。
English
Since all of samsara and nirvana have been established as the nature of dependent origination, this is the precious point in the words of the Tathagata, and whoever understands this can easily and correctly understand the teachings of the Teacher. As the common treatises say: O monks, whoever understands this Sal tree seedling understands dependent origination; whoever understands dependent origination understands the Dharma; whoever understands the Dharma understands the Buddha. It is like that. Even so, the Lesser Vehicle paths are only a stepping stone to the Great Vehicle. As it says in the Sutra Requested by Ocean of Intelligence: The emptiness of their conceptual emptiness is like the space inside a mustard seed eaten by worms. Moreover, the Mother Sutra says: Even those who wish to attain nirvana in the Hearer's ground should study the Perfection of Wisdom. Therefore, in order to show that, from the ultimate point of view, the state of nirvana can be attained through the path of the unborn and perfectly accomplished great Dharma nature. Although this is the case, the high and low actions and the black and white cause and effect phenomena that are fabricated in samsara, the peaceful and supreme reality that transcends everything, arise only from the realization of the unborn Dharma nature. Thus, the main factor in fabricating in samsara is the power of karma arising from ignorance, which leads beings from the peak of existence to the Avici hell, to various high and low states. However, this is merely a fabrication of the lower mind, and the Dharma nature that is not established in reality arises from the non-realization of the peaceful great nirvana of unborn nature. As it says in the Pramāṇavārttika: The unerring vision of the Omniscient One is only to understand that all things do not exist at any time. Therefore, here is explained the way to reverse its nature. Among the four noble truths, the truth of suffering is also the appearance of imputing existence to what does not exist, the illusory appearance of dependent origination. As the singer says: If there is no dependent origination, how can suffering exist? The impermanence and suffering that are spoken of are not inherent in nature. Therefore, from the point of view of the ultimate truth, they do not want to regard suffering as a cause. Similarly, the origin is like taking what is not given.
Tibetan
ན། བླང་བྱའི་དངོས་པོ་དེ་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ཞིང༌། ཕྲད་པ་བརྟགས་པ་དང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་དབྱེ་བས། བརྐུ་བའི་དུས་འགགས་པས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་བརྐུ་བའི་ཡུལ་དང༌། རྐུ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་འཐུད་ ནས་རྒྱུན་བརྩམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མ་ཕྲད་ན་རྐུན་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཀེ་ལ་ཤ་ཞེས་བརྗོད་དུས་ཡི་གེའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པོ་སྔ་ཕྱི་བྲེང་ཆགས་སུ་འབྲེལ་བས་གངས་རིའི་མིང་འགྲུབ་ལ། མ་འབྲེལ་ན་མི་འགྲུབ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རྩ་ཤེར་ལས། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་མིན་ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འགོག་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁེགས་པས། དེ་གཉིས་འགག་པས་འགོག་པ་ཁེགས་ཏེ། དགག་གཞི་མེད་ན་འགོག་པ་མེད་པས་ནད་མེད་པ་ལ་སྨན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། འགོག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལམ་དགག་པ་ནི། ལམ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་བསྒོམ་མམ་ཐ་དད་དུ་བསྒོམ། དུས་མཉམ་དུ་བསྒོམ་ན་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་རྫས་འགལ་ལ། ཐ་དད་དུ་བསྒོམ་ན་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས་མུན་པ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པ་བཞིན། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བཞིན་ པའི་གཉེན་པོ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པ། །མུན་པ་དང་ནི་ཕྲད་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས། །མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་མ་ཡིན། །མར་མེ་ཕྲད་པ་མེད་པར་སྤང༌། །གལ་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ན། །འདི་ན་གནས་པ་དེས་གསལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལམ་དེའི་སྤང་བྱ་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕྲད་པ་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་ར་ཧ་བརྗོད་དུས། ར་དེ་ཡི་གེ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་དང་དུས་གཅིག་ཕྲད་དམ་རེ་མོས་སུ་ཕྲད། དུས་གཅིག་ཏུ་ཕྲད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་མཉམ་པས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ལས་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རེ་མོས་སུ་ཕྲད་ན་ར་ཞེས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ་དང་པོ་ས་དང་ཕྲད་ཅིང༌། ཕྱི་ནས་ཧ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཉམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ན། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་དུས་མཉམ་ན། །བསྐལ་པ་
Chinese
那，应断除的事物被分为三时，通过分析接触以及区分前后刹那，偷盗的时间中断，因此事物无法成立。例如，偷盗的对象以及偷盗者的意识等诸多刹那相续，从而形成连续性。如果前后刹那不接触，就不会发生偷盗的行为。例如，在说“凯拉夏”时，三个字母的刹那以前后相连的方式结合，从而成立雪山的名字，如果不相连则无法成立。因此，《中观根本慧论》中说：“如果自性中没有，什么能够产生？因此，对于空性有害，产生是不存在的。”这样说。灭谛也是因为痛苦和集谛二者在自性上被否定，所以二者灭尽，灭谛也被否定。如果没有否定的对象，就没有灭谛，就像没有疾病就不需要药物一样。如前所说：“如果痛苦在自性上存在，灭谛是不合理的。”这样说。关于道的否定：如果将道修习为烦恼的对治，那么是与烦恼同时修习还是分开修习？如果同时修习，那么在一个相续中，所断之物和对治成为相违之物。如果分开修习，就像灯产生时无法驱散黑暗一样，烦恼产生时，对治无法压制烦恼。如前所说：“当灯产生时，不会与黑暗相遇。灯产生时，如何能驱散黑暗？灯在没有相遇的情况下被舍弃，如果它能驱散黑暗，那么存在于此者就会变得明亮。”这样说。道的所断之物和无分微尘，也因为前后刹那没有接触而无法成立。例如，在说“萨ra哈”时，“ra”这个字母是与前后的字母同时接触还是依次接触？如果同时接触，那么三时的一切事物都是同时的，因此只能存在一个刹那。如果依次接触，那么“ra”这个刹那本身就成了两个部分，因为首先与“萨”接触，然后与“哈”接触。如果承认，那么无分刹那就消失了。因此说：“如果与前后二者接触，刹那的时间就变成了两个部分。如果二者是同时的，那么劫
English
Now, the object to be abandoned is divided into three times, and by analyzing contact and distinguishing between prior and subsequent moments, the time of stealing is interrupted, so the object cannot be established. For example, the object of stealing and the consciousness of the thief, etc., continue in many moments, thus forming a continuity. If the prior and subsequent moments do not contact, the act of stealing will not occur. For example, when saying "Kailasha," the three letter-moments are connected in a sequential manner, thus establishing the name of the snow mountain, but if they are not connected, it cannot be established. Therefore, in the Root Wisdom Treatise, it says: "If there is no self-nature, what can arise? Therefore, for that which harms emptiness, arising does not exist." This is said. Cessation is also negated because suffering and the origin of suffering are both negated in their self-nature. Therefore, when these two cease, cessation is also negated. If there is no object to be negated, there is no cessation, just as medicine is not needed when there is no illness. As stated earlier: "If suffering exists by its own nature, cessation is not reasonable." This is said. Regarding the negation of the path: If the path is cultivated as an antidote to afflictions, is it cultivated simultaneously with the afflictions or separately? If cultivated simultaneously, then in one continuum, the object to be abandoned and the antidote become contradictory. If cultivated separately, just as a lamp cannot dispel darkness as it arises, the antidote cannot overcome the afflictions as they arise. As stated earlier: "When a lamp arises, it does not encounter darkness. How can a lamp dispel darkness as it arises? The lamp is abandoned without encountering it. If it could dispel darkness, then that which exists here would become clear." This is said. The object to be abandoned on the path and indivisible atoms also cannot be established because the prior and subsequent moments do not contact. For example, when saying "Sa-ra-ha," does the letter "ra" contact the preceding and following letters simultaneously or sequentially? If simultaneously, then all things of the three times are simultaneous, so only one moment can exist. If sequentially, then the moment of "ra" itself becomes two parts, because it first contacts "Sa" and then "ha." If this is accepted, then the indivisible moment is lost. Therefore, it is said: "If contacting the preceding and following two, the time of the moment becomes two parts. If the two are simultaneous, then eons"