Tibetan
གས་པའི་སྦྲང་རྩིའི་རོ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་སྤྱད་པས་རང་གིས་རང་ཉིད་གནོད་པའི་གནས་སུ་སྦྱར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་བློ་ཡོད་ཀྱང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་རྒྱུག །བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པས། །རང་གི་བདེ་བ་དགྲ་ལྟར་འཇོམས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་འཇོམས་ན། བྱེ་མ་ལེབ་ནི་མར་མེའི་གཟུགས་སམ། མེའི་འོད་ ལ་ཆགས་ནས་འཆི་བ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། འབར་བ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་དག་གི །མེ་ཆེན་དག་ནི་མཐོང་ནས་ཀྱང༌། །གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ཡང༌། །ཕྱེ་ལེབ་མེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་ཆགས་པས་བསླུ་བ་ནི་རི་དྭགས་རྣམས་ཏེ། རྩྭ་ཡི་མྱུ་གུ་གཙང་མ་ཟ། །ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་འགྲོ་ནུས་པ། །རི་དྭགས་རྔོན་པའི་གླུ་དབྱངས་ཀྱིས། །ངེས་པར་གསོད་པ་ཚོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དྲིས་བསླུ་བ་ནི་བུང་བ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་ཞིང༌། །གཟུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་བའི། །བུང་བ་དྲི་ཡི་ཉེས་པ་ཡིས། །ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། ཉ་རྣམས་ལྕགས་ཀྱུའི་རྩེ་ལ་གནས་པའི་རོས་བསླུ་བའང༌། བཀག་པ་མེད་པའི་ལམ་འགྲོ་ཞིང༌། །རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་ཡང༌། །རོ་མྱོང་བ་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །ཉ་ནི་ལྕགས་ཀྱུས་བརླག་པར་བྱེད། །ཅེས་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་དགའ་མའི་རེས་བྱས་སྲོག་དང་འབྲལ་བའི་ཚུལ། ས་སྲུངས་དང་ནི་རབ་འགྲན་ཞིང༌། །རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་རྒྱུན་ཤེས་བྱའི། །བ་གླང་མོ་ཡི་ཉེ་རེག་གིས། །ངེས་པར་གླང་པོ་གསད་པར་སོང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རེ་རེས་ཀྱང་སྲོག་དང་འབྲལ་བར་ནུས་ན་ སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་ཡུལ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དང་རྟག་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་ཉམ་ཉེས་པར་མི་འགྱུར། དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེས་བུ་དག་ནི་གཅིག་ལ་ཡང༌། །ལྔ་པོ་འདི་དག་རྟག་ལྡན་ཞིང༌། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་རབ་འཇོམས་ན། །བདེ་བའི་གནས་ཇི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལྔ་པོ་དང་འཛིན་པའི་སེམས་གཉིས་འདྲེས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེས་འཁོར་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་འཁྲིད་པས་ན་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རབ་གསལ་གཞོན་ནུ་ལ་སྤྲིངས་པར། གྲོགས་ཁྱོད་ཅི་སྟེའམ་དམ་བཅས་བརྗེད་དམ་ཅི། །འདོད་པ་མེ་མདག་དོང་འདྲ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་ཆགས། །ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་འབད་པར། །སྲིད་རྒྱུ་འདོད་པ་ད་དུང་གང་བ་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་དང༌། བླ་མ་ལ་
Chinese
就像享用裂开的蜂巢中的蜂蜜一样，用这种方式对待自己，就是把自己置于受害的境地。《入行论》中说：虽然有想要摆脱痛苦的想法，却反而更加追求痛苦。虽然想要快乐，却因为愚痴，像摧毁敌人一样摧毁自己的快乐。就像飞蛾迷恋火焰的光芒而死去一样。导师世亲说：看到盛大的火焰聚集，即使看到了巨大的火焰，因为对形象的强烈迷恋，飞蛾也会投入火焰中。同样，被声音迷惑的是鹿。吃干净的草芽，能够走很远的路，鹿却因为猎人的歌声，必定会被猎杀。被气味迷惑的是蜜蜂。总是飞翔在天空中，外形非常迷人的蜜蜂，因为气味的危害，必定会死去。鱼被钩尖上的味道迷惑也是如此。在没有阻碍的道路上行走，总是自由自在地游动，因为贪恋味道，鱼被鱼钩毁灭。大象因为与母象交配而丧命的方式是：与大地守护者竞争，应该了解山王的习性，因为母象的亲密接触，大象必定会被杀死。像这样，这些动物仅仅因为一种感官享受就能丧命，那么人们与这五种感官对象都有着持续的联系，为什么不会遭受损害呢？正如之前所说：人们即使只对其中一种感官对象执着，这五种感官对象也会日夜不停地摧毁他们，又怎么能获得安乐的境地呢？因此，从所执着的五种感官对象和能执着的心识二者混合产生烦恼，由此将我们带入无边无际的轮回之中。因此，圣观世音菩萨寄给年轻的比丘饶益贤的书信中说：朋友，你忘记了什么或者忘记了誓言吗？你为何如此执着于这如同火坑般的欲望？如果不以极其厌倦的心努力，又怎么可能满足对存在的渴望呢？以及，对上师……
English
Just as one indulges in tasting honey from a cracked honeycomb, treating oneself in this way places oneself in a position of harm. As it says in the *Bodhicharyavatara*: Although one has the desire to abandon suffering, one manifestly runs towards suffering itself. Although one desires happiness, due to delusion, one destroys one's own happiness as if it were an enemy. How does one destroy it? Moths die because they are attached to the form or the light of a flame. As the teacher Vasubandhu said: Even having seen the great assembly of blazing fires, and having seen the great flames, due to great attachment to form, moths will enter the fire. Similarly, those who are deceived by sound are deer. They eat pure sprouts of grass, and although they are able to travel very far, deer, by the songs of hunters, will surely seek to be killed. Those who are deceived by smell are bees. Always moving in the sky, bees, whose forms are very pleasing, will surely die due to the fault of smell. Similarly, fish are deceived by the taste that is on the tip of a hook. Walking on unobstructed paths, and always moving freely, fish are destroyed by hooks because of their attachment to tasting. The way in which elephants lose their lives by mating with female elephants is as follows: Competing greatly with the guardians of the earth, one should know the habits of the king of mountains; due to the close contact with a female elephant, an elephant will surely be killed. Thus, if those sentient beings can lose their lives even through a single quality of desire, how can individuals, who are constantly connected with all five sense objects, not be harmed? As it was said earlier: Individuals who are always attached to even one of these five, these five constantly destroy them day and night; how can they attain a state of happiness? Therefore, from the mixing of the five objects of grasping and the mind that grasps, afflictions arise, and thus it leads us into endless samsara. Therefore, the noble Avalokiteshvara, in a letter sent to the young bhikshu Rabga Salzhonnu, said: Friend, what have you forgotten, or have you forgotten your vows? Why are you so attached to this desire that is like a pit of embers? If you do not strive with an extremely weary mind, how is it possible to ever be satisfied with the desire for existence? And, to the lama...
Tibetan
སྤྲིང་བར། བློ་ངན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་པ། །ཕ་རོལ་འཚོལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། །བསམ་བརླག་འདོད་ལ་སྲེད་པ་ཡིས། །བདག་ཕུང་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད། །འདོད་པའི་རྣམ་སྨིན་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །དང་པོ་མངར་ལ་འབྲས་བུ་ཚ། །མེ་སྒྲོན་ལག་ནས་མ་བོར་ན། །མཇུག་ཏུ་བྱིས་པ་སྲེག་བྱེད་བཞིན། །ཅེས་གདམས་ སོ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐུ་ཆེ་བར་སྟོན་པ་ནི། སྲིད་པའི་ཡུལ་ལ་ཐུ་བ་གཏུམ་པོའི་མེ། །ཁྲོ་བའི་མངོན་སྤྱོད་རྩུབ་པ་གཅན་གཟན་དང༌། །མི་རྒོད་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་ལས་མྱུར་བའི། །སྡུག་བསྔལ་སྔ་ཕྱི་བརྒྱུད་མས་འགྲོ་འདི་མནར། །འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་དང་འཕྲད་པ་ཚར་གཅོད་པ་ནི་གཏུམ་པོའི་མེ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ཀྱང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་ངོ་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་རྟག་པར་གཟིགས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་འབྲོག་དགོན་པ་ཆེན་པོ། མྱ་ངམ་གྱི་ཐང༌། བཤེས་མེད་ཀྱི་གནས་སུ་སྟག་དང༌། སེང་གེ་དང༌། དོམ་དང༌། དྲེད་དང༌། མི་རྒོད་ལ་སོགས་པས་གཙེས་ནས་འབྲོས་པའི་ཐབས་འགགས་པའམ། རྒྱལ་པོའི་ཆད་པས་བཙོན་དོང་དམ་པོར་བཅུག་ནས་ལྕགས་སྒྲོག་དང༌། ཤིང་སྒྲོག་དང༌། ཐ་གུས་ནི་བཅིངས། མི་གཙང་བའི་དཀྱིལ་དུ་ཉལ། བདེ་བར་བརྐྱང་བསྐུམ་བྱེད་ས་ནི་མེད། མིག་དང༌། སྙིང་དང༌། པགས་པའི་སྟེང་དུ་སྤུ་གྲིའི་དབལ་གྱིས་འཚེ་བར་ཉེ་བ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དེ་ ཅི་འདྲ། དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐར་དུས་མེད་པ་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྱུད་མོ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བའི་བཙོན་དོང་གཏིང་རིང་པོར་ཞུགས། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་བརྒྱད་ཀྱི་སྒྲོག་དམ་པོས་བཅིངས། སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་རེ་སྦྱོར་དུས་བར་མ་དོའི་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ཆེན་པོ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་ལ་ནི་འཁྱམ། ལས་ངན་གྱི་མི་གཙང་བས་ལུས་ལ་གོས། བདེ་བའི་སར་རང་སྟོབས་ཀྱི་དབུགས་མི་ཕྱིན། འོག་འགྱུ་དང་རྣམ་རྟོག་ངན་པའི་མཚོན་རྩེ་རྣོན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང༌། བཟོད་པའི་སྙིང་དང༌། དགེ་ཚོགས་ཀྱི་པགས་པའི་སྟེང་དུ་འཛུགས་པས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་དུས་ཚིགས་མེད་པར་འཁྱམ་དགོས་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འཇིགས་པ་དེ་དག་གི་དོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། བྱིས་རྣམས་འཁོར་བ་འདི་ལ་ཆགས་ཤིང་དགའ་བ་ནི། ཕག་མི་གཙང་བ་ལ་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ན་
Chinese
寄语：恶劣的享受所摧毁，不向彼岸去寻觅，心智迷乱贪恋欲望者，自毁亦令他人亡。欲望的果报是痛苦，初尝甘甜结果苦涩，火炬若不从手中放，最终如同焚烧孩童。如是教诲。 显示轮回痛苦之强大：有之国土残酷暴烈火，愤怒现行粗暴猛兽，胜过野人国王之刑罚，苦难前后相续折磨此众生。如是轮回乃痛苦之自性，痛苦之因果，完全依赖痛苦之巨大聚合之相。世间中凡所遇皆摧毁者乃暴烈之火，然圣者们观之，有顶以下犹如烈火燃烧般充满痛苦。如是于大旷野寺院，荒凉之平原，无友之境，遭虎、狮、熊、罴、野人等所侵扰，逃脱之法亦断绝，或国王之刑罚，囚禁于牢狱深处，铁链、木枷、绳索所束缚，卧于不净之中，无舒适伸展之地，眼、心、皮之上，利刃逼近伤害，彼之痛苦感受又将如何？甚于此者，众生无有解脱之时，如水桶之提拉般，沉入轮回之深渊。生老病死，以及三大八苦之锁链紧紧束缚。于有中每次结生之时，中阴之大荒原难以忍受，于其中漂泊。恶业之不净覆盖身体，于安乐之处，无法自主呼吸。下流与恶劣分别念之利箭，刺入智慧之眼、忍耐之心、善聚之皮上，故于轮回痛苦之海中无时无刻不漂泊，乃是那些暂时恐怖之均衡。如《广大游舞经》云：孩童们对此轮回执着欢喜，如同猪执着于不净之物。 此处：
English
Admonition: Destroyed by evil enjoyment, not seeking the other shore, those whose minds are confused and crave desire, destroy themselves and also cause others to perish. The result of desire is suffering, sweet at first but bitter in the end. If a torch is not released from the hand, it will eventually burn the child. Thus it is taught. Showing the power of the suffering of samsara: In the realm of existence, there is the fierce and violent fire, the cruel manifestation of anger, and the swiftness of the punishment of wild beasts and kings. Suffering, both past and future, torments this being in succession. Thus, samsara is the nature of suffering, the cause and effect of suffering, and the way of relying solely on the great aggregate of suffering. In the world, that which destroys whatever it encounters is the fierce fire. Even more so, in the eyes of the noble ones, everything below the peak of existence is always seen as full of suffering, like a burning fire. Similarly, in the great wilderness monastery, the desolate plain, the friendless place, harassed by tigers, lions, bears, grizzlies, wild men, etc., with no way to escape, or imprisoned in a deep dungeon by the king's punishment, bound by iron chains, wooden yokes, and ropes, lying in impurity, with no place to stretch out comfortably, and the pain of the razor's edge approaching to harm the eyes, heart, and skin—what is that feeling of suffering like? Even more than that, sentient beings, without any time to be liberated, sink into the deep abyss of samsara like the drawing of a water bucket. Bound tightly by the chains of birth, old age, sickness, death, and the three great and eight sufferings. Each time they take rebirth in existence, they wander in the unbearable great wilderness of the bardo. The impurity of bad karma covers the body, and in a place of comfort, one cannot breathe freely. The sharp arrows of downward currents and evil thoughts pierce the eye of wisdom, the heart of patience, and the skin of the accumulation of virtue. Therefore, one must wander in the ocean of samsaric suffering without end, which is the balance of those temporary terrors. As the Extensive Play Sutra says: Children are attached to and delighted in this samsara, just as a pig is attached to impure things. Here: