Tibetan
སྣ་ཞག་མཐོང་བ་ལས་མཚེ་སྣང་སྣར་གྲགས་པའམ། བྱང་ན་ནེ་ར་གཡུ་མཚོ། ལྷོ་ན་སྐྱེར་ཆེན་གཡུམ་ཚོ་གཉིས་ཀྱི་སྣེ་མོར་གྱུར་པས་དེའི་སྐད་དུ་གྲགས་པའི་ཡུལ་མོན་པོད་ཀྱི་མཚམས། སྤས་ཡུལ་སྐྱེད་མོ་ལྗོངས་སམ། ཤར་ལ་འགོ་ཡུལ་གསུམ་ས་གཞི་གསེར་གྱི་ཡོལ་གོ་འདྲ་བའི་བྱང་ཕྱོགས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེའི་སྐུའི་གནས་ངོམ་ཚང་། ཤར་ན་གསུང་གི་གནས་གཟིག་ཚང་། ལྷོ་ནུབ་ན་ཐུགས་ཀྱི་གནས་སྟག་ཚང་། ལྷོ་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་གནས་སྒོམ་པ་ཕུག །ཆུ་མགོན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་གནས་དཀར་པོ་ཟངས་རྣམས་མངའ་རིས་སུ་འབྲེལ་བའི་ལྗོངས། འཕགས་པ་ལག་ན་མྱུ་གུ་རེ་ཞིག་ན་གསང་བ་སྔགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་རྩན་པས་སྐུའི་སྐྱོ་སང་སེམས་དཔའ་སེམས་མའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་མཛད་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཚེ། ལྷ་བུ་མི་གྲིབ་ཀྱིས་མྱོས་པའི་རིགས་སུ་བལྟམས་པ་བློ་བཟང་རིན་ཆེན་ཚང་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ་གཞོན་ནུ་རོལ་རྩེད་ལ་ཅོད་པའི་གནས་སུ། མཚམས་ཀྱི་སྤྲིན་པ་བླ་གོས་སུ་དབྱངས་པ་གཉིས་སྐྱེས་དབང་པོའི་ལོར་ (༧༠༣)ཇི་སྐད་དུ་མདོ་དགོངས་འདུས་ལས། ལང་ཀའི་བདག་པོ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྲུལ་པ་ནི་ཐ་དད་དེ། གསུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཡི་གེར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཡི་གེའི་སྤྲུལ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་དང་། བྱུང་ཚུལ་དང་། གཟུགས་དང་། རང་བཞིན་དང་། སྒྲ་དང་། ལས་དང་། སྒོ་དང་། རྣམ་གྲངས་དང་ཡི་གེའི་གཞི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསང་བ་དམ་པ་དེ་མཐོང་ཞིང་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་བླ་ན་མཚུངས་པ་མེད་པ་དེའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི་ཟབ་མོངས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་ཞོལ་བར་བྱེད། འབབ་པར་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་མང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་བདེ་བླག་ཉིད་དུ་སོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གསང་བ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ལ། དེའི་ནང་ཚན་ལས་ཀྱང་སྐལ་བ་མཆོག་གི་གདུལ་བྱ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་དུས་རིང་པོ་ལ་ཡིད་སྨོན་བྲལ་བས་མིག་འཕྲུལ་ལྟར་གདོད་མའི་མགོན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་སྦྱོར་བ་ན་བརྒྱུད་སྡེ་གསུམ་མམ། ཡོ་ག་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི་ངེས་འབྱེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་འབུམ་རིན་པོ་ཆེ་པོ་ཏི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དཀར་ཆག་དང་བཅས་པ། གངས་ཅན་འདི་ན་སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་བཟང་པོ་གང་ཡིན་པ་སྨྲ་བའི་གནས་ལ་འཇམ་པའི་གཞོན་ནུའི་བློ་གྲོས་ཐོབ་ནས། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བའི་རི་བོ་ཉི་ཤུ་པོ་ལུང་དང་རིག་པའི་ཞོ་འཐུང་རུས་པའི་རྡོ་རྗེས་རྣམ་པར་འཇོམས་པས་གངས་ཅན་མཁས་པའི་དབང་པོ་དཔལ་བསམ་ཡས་པ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཉི་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདུན་སར་གྲགས་ལ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདིའི་གསུང་རབ་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་གཉིས་ཀས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་སྨོས་ཅི་འཚལ་གྱི། བསྟན་བཅོས་གཞན་དག་ཐ་སྙད་ཀྱི་རིག་པའི་མཐའ་གཅིག་གི་སྒོར་ལྷུབ་བའམ། མཐའ་ (༧༠༤)དུག་ཚུལ་བཞིའི་གོ་བ་འཇོག་བཞིན་དུ། མིང་དང་། ཚིག་དང་། ཡི་གེའི་བརྗོད་པའི་གནས་ལ་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་རང་རྒྱུད་པར་ཁས་བླངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཚད་མེད་པས་གདུལ་བྱ་ཐབས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་བཀའ་གསང་གི་རས་པ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་འགའ་དང་འགའ་ལ་བཟང་པོར་འདུ་ཤེས། འགའ་དང་འགའ་ལ་ངན་བར་འདུ་ཤེས་པའི་འགལ་འགྲེལ་གྱི་ཐལ་འགྱུར་མངོན་སུམ་པར་བཀོད་པས་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་སྤྲོ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དག་ལས་འཕགས་པའི་བློ་གྲོས་དཀྱེལ་པོ་ཆེས་ཐ་གུ་ཡངས་པས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞིའི་གྲོང་ཁྱེར་ག་ལ་བར་བདེ་བླག་ཉིད་དུ་སོན་པའི་ཚུལ་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ནས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ནི་གང་གི་བློ་ཞིབ་བ། ཆོས་ཞིབ་པ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ། ཆེས་ཟབ་པས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཆེས་ཟབ་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་ལ་དག །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མུ་དང་། གཏིང་དང་། མཐའ་དང་། དབུས་འཚོལ་བ་དག་ཡོད་དེ། དེ་དག་ནི་བློ་ཟབ་པ་ཆེས་ཟབ་པ་ཞེས་མི་བྱ་ཡི། ཐུག་པ་ཉིད་དུ་ཐུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་འཁྲུལ་བདག་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་ཏེ་སྙེག་པའམ། ལྡོངས་པ་ངག་ནམ་མཁའི་མཐའ་འཚོལ་བ་བཞིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མུ་དང་། གཏིང་དང་། མཐའ་དང་། དབུས་བཙལ་བས་ཀྱང་མི་རྙེད་ལ་དབྱེ་བར་ཡང་མེད་དོ། །ལངྐའི་བདག་པོ་འོ་ན་ཏང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མུ་དང་གཏིང་མེད་ལ། མཐའ་དང་དབུས་མེད་པར་ཆུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བློ་ཟབ་པ། ཆས་ཟབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འཕགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མཐུས་གངས་ཁྲོད་འདི་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྩེ་མོར་འགོངས་པ་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་ངལ་བས་སྐོར་ (༧༠༥)གསུམ་རྩ་འགྲེལ་སྡེ་ཚན་བཅོ་ལྔ་དང་
Chinese
从纳扎通瓦（Sna zhag mthong ba）到被称为策囊纳（Mtshe snang snar）的地方，北部是内拉玉措（Ne ra g.yu mtsho），南部是杰钦玉措（skyer chen g.yums tsho），这两个湖泊的末端成为了蒙波（Mon pod）地区的边界，这个地区因此而得名。或者说是斯域（Spas yul）的凯摩炯（skyed mo ljongs）。东部是果域（'Go yul）三地，如同黄金幕布般的地基的北部，是圆满正觉莲花生（Padmasambhava）的化身之地昂仓（Ngom tshang）。东部是语的圣地色仓（gZig tshang），西南是意的圣地达仓（sTag tshang），南部是功德的圣地贡巴普（sGom pa phug）。水神事业的圣地嘎波桑（dKar po zangs）等都与阿里（mNga' ris）相连的地区。圣者持莲者（观音菩萨）暂时沉浸于秘密真言金刚瑜伽的苦行中，当他迷恋于与身之侍从男女菩萨众一起的利生事业的幻化时，化生于被天魔人鬼所迷惑的种族中的洛桑仁钦仓央嘉措（blo bzang rin chen tshang dbyangs rgya mtsho），是年幼嬉戏玩乐之处。以边界的云彩为袈裟，在二生自在（第七绕迥，公元703年）之年，正如《经部意集》（mDo dgongs 'dus）中所说：“楞伽之主的身影化身是各不相同的，语的身影化身显现为文字，文字的化身是这样的：通过名称、来历、形体、自性、声音、事业、门、类别和文字的基础，就能见到和了解那唯一的秘密圣物。因此，他将精通和解脱一切法。”正如所说的那样，我们无与伦比的导师的证悟之道的精髓，仅仅在于揭示深奥的意义。因为它能使众多众生轻易地到达一切智智的大城市，这仅仅是秘密真言续部宝藏的独特之处。在其中，那些具有殊胜根器的有缘者，在长久的时间里，无需费力就能像魔术般地与原始怙主果位结合，因此被称为三部续或三瑜伽，以决定的方式所摄持的续部宝藏二十五部，包括目录在内。在这个雪域，导师圆满正觉的证悟之道的意义是美好的，词句是美好的，是为了走向圆满菩提。
English
From the place called Tshenang Nar (Mtshe snang snar), which is known from seeing Nazha Tongwa (Sna zhag mthong ba), the boundary of the Mon region (Mon pod), which is named after the ends of the two lakes, Nera Yutso (Ne ra g.yu mtsho) in the north and Jechen Yutso (skyer chen g.yums tsho) in the south. Or the Kymo Jong (skyed mo ljongs) of Syi (Spas yul). To the east is Go Yul ( 'Go yul) three lands, the northern part of the foundation like a golden curtain, is Ngomtsang (Ngom tshang), the place of the body of the complete Buddha Padmasambhava. To the east is Zigtshang (gZig tshang), the place of speech. To the southwest is Taktshang (sTag tshang), the place of mind. To the south is Gompa Phug (sGom pa phug), the place of merit. The region where the places of the water god's activities, such as Karpo Zang (dKar po zangs), are connected to Ngari (mNga' ris). The holy Avalokiteśvara temporarily immersed in the Vajra Yoga of secret mantras, when he was fascinated by the illusion of benefiting beings together with the assembly of male and female Bodhisattvas of the body, Lobsang Rinchen Tsangyang Gyatso (blo bzang rin chen tshang dbyangs rgya mtsho), who was born into a race intoxicated by gods, demons, humans, and ghosts, is the place where he played and frolicked as a youth. With the clouds of the border as his robes, in the year of the Two Born Powers (seventh Rabjung, 703 AD), as it is said in the Sutra Gathering of Intentions (mDo dgongs 'dus): "The emanation of the form of the Lord of Lanka is different, the emanation of the speech appears as letters, the emanation of letters is like this: through the name, origin, form, nature, sound, action, gate, category, and the basis of letters, one can see and know that one secret sacred thing. Therefore, he will become proficient in and liberated from all dharmas." As it is said, the essence of the realization of our incomparable teacher is only to reveal the profound meaning. Because it enables many sentient beings to easily reach the great city of all-knowing wisdom, this is the unique characteristic of the treasure of secret mantra tantras. Among them, those fortunate disciples with excellent karma, without longing for a long time, can be united with the state of the primordial protector like a magic trick, therefore, the twenty-five volumes of the treasure of tantras, including the catalog, which are gathered by the determination of what is known as the three sections of tantras or the three yogas. In this land of snow, the meaning of the realization of the teacher, the complete Buddha, is good, the words and phrases are good, and it is to go to complete enlightenment.
Chinese
在宣说何为正道之处，获得文殊童子的智慧后，以教理和正理的饮血骨制金刚杵彻底摧毁二十座有身见山，因此被所有宣说之日赞誉为雪域智者之王吉祥桑耶巴。这位圣人的论著，无论从所诠释的内容还是能诠释的语言，都具备深广的特点，无需依赖其他。其他论著要么局限于词语学问的一隅，要么在确立四种毒害的方式时，在名、句、字的表达方面，承认依赖成立的自续宗，并认为以佛陀无量的事业，能以方便调伏所化众生的秘密教言，在某些方面是好的，在某些方面是坏的，以这种矛盾的解释方式，明显地表达了弃法者的观点，但凭借卓越的智慧和宽广的胸怀，轻松地到达了四种正见的城市。此外，在无上续部宝典中说：密咒的自性，应当观察谁的智慧精细，法精细，极其深奥，非常深奥。什么是极其深奥呢？无论什么，对于一切法，寻找边、底、界限和中心，这些不能称为智慧深奥或极其深奥，而是到达了终极的终极。如同迷惑者将海市蜃楼误认为水而追逐，或者盲人寻找天空的尽头一样，即使寻找一切法的边、底、界限和中心，也无法找到，也无法区分。楞伽主啊，那么通达一切法无边、无底，无界限、无中心是什么呢？这就是所谓的智慧深奥，法深奥。为什么呢？因为一切佛陀的意念是远离分别念的。以不可思议的圣者智慧的力量，在这雪域之中，超越所有宗派论者的顶峰，成为第二佛陀全知语自在的著作，包括三类著作的根本和注释，共十五部。
English
Having obtained the wisdom of Manjushri Kumara in the place where the good path is spoken, the twenty mountains of the view of the perishable are completely destroyed by the drinking-blood bone vajra of scripture and reason, so all the suns of speech praise him as the lord of the wise men of the snowy land, glorious Samyepa. It goes without saying that this holy person's scriptures, both in terms of what is to be expressed and the language that expresses it, have profound and vast qualities and do not depend on others. Other treatises either fall into one corner of the science of terminology, or while establishing the understanding of the four poisonous ways, in terms of the expression of names, sentences, and letters, they acknowledge the dependent-established Svātantrika tenet and think that the secret teachings of the Buddha's immeasurable activities, which can tame beings to be tamed by means, are good in some respects and bad in others. By explicitly presenting the consequences of contradictory explanations, they are eager to engage in abandoning the Dharma, but with excellent wisdom and a very broad mind, they easily reach the city of the four perfect knowledges. Moreover, in the supreme tantra, it says: The nature of mantra should be observed by those whose minds are subtle, whose Dharma is subtle, extremely profound, and most profound. What is most profound? Whatever it may be, for all dharmas, there are those who seek the edge, the bottom, the limit, and the center. These are not called profound wisdom or most profound, but they are called the ultimate of the ultimate. Just as a confused person mistakes a mirage for water and pursues it, or a blind person seeks the end of the sky, even by seeking the edge, the bottom, the limit, and the center of all dharmas, one cannot find them, nor can one distinguish them. Lord of Lanka, what is it that understands that all dharmas have no edge, no bottom, no limit, and no center? That is called profound wisdom, profound Dharma. Why is that? Because the intention of all Buddhas is free from conceptualization. By the power of the inconceivable wisdom of the noble ones, in this snowy land, surpassing the peak of all sectarian speakers, the writings of the Second Buddha, Omniscient Ngakgi Wangpo, include the root and commentary sections of the three categories of works, fifteen in total.