Tibetan
་པོ་གསང་བར་མིང་བཏགས་ནས་མཆོད་པས་མི་དབང་སླར་ཡང་གཞོན་ཤ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུར་སྐུ་ཚེ་བསྲིངས། དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ལྷ་ཡུལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་ཡིས། །གངས་ཅན་རི་ཡི་ནང་གནས་པའི། །རྒྱལ་པོ་མི་ཡི་ལྷ་ཞེས་པ། །ལི་ཙ་བྱི་རྣམས་རིགས་སུ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་བཟུང་བ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་འཁྲུངས། སྔ་མར། འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མེ་ཞེས་གྲགས་དང་། །ལྷ་མོ་གོས་དཀར་མོ་དང་ནི། །དཀར་མོ་ཆེན་མོ་གཞན་ཕན་བརྩོན། །ཞེས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དངོས་དང་མཚུངས་པའི་ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་སྤྱན་འདྲེན་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་ཚུལ་དུ་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་པ་བལ་མོ་ཁྲི་བཙུན་དང་། སྒྲོལ་མ་དང་གཉིས་སུ་མ་ཡིན་པ་རྒྱ་ནག་ཀོང་ཇོ་གཉིས་ཁབ་ཏུ་བསུས་ནས་ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་སྤྱན་དྲངས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་གཉིས་ལས། ཐུ་མི་སམྦྷོ་ཊ་རྒྱ་གར་དུ་བརྫངས་ནས་སྔར་བོད་དུ་ཡི་གེ་མེད་པས་ཡི་གེ་འདྲི་ཀློག་གི་སྲོལ་བཏོད་ཅིང་། སུམ་ཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས། བོད་སྲིན་མོ་གན་རྐྱལ་གྱི་རྣམ་པར་ཡོད་པ་ལ་རས་ས་བསྐྱལ་ཞིང་། བཟོ་ཁྱད་ལས་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་སྣང་བས་ར་ས་འཕྲུལ་སྣང་དུ་གྲགས་པས་མཚོན་མཐའ་འདུལ་ཡང་འདུལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་བརྩིགས་ཤིང་ས་དགྲ་མནན། དགེ་བ་བཅུའི་ཁྲིམས་བཅས། ཀ་ཁོལ་མར། ཆོས་རྒྱལ་འདིའི་རིང་ལ་རྒྱ་གར་ནས་སློབ་དཔོན་ཀུ་ས་ར་དང་། བྲམ་ཟེ་ཤ་ཀར། བལ་པོའི་སློབ་དཔོན་ཤཱི་ལ་མཉྫུ། རྒྱ་ནག་གི་སློབ་དཔོན་ཧཱ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་ལ་སོགས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་ཆ་ལག་མང་ཙམ་བསྒྱུར་ཞིང་བསྟན་པའི་སྲོལ་བཏོད། དངོས་སུ་འཆད་ཉན་མ་བྱུང་ཡང་རྒྱལ་པོ་རང་གིས་སྐལ་ལྡན་མང་པོར་ལྐོག་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞི་ཁྲོའི་གདམས་པ་ཕོག་པ་ལས། དེ་དག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རལ་བ་ཅན་བརྒྱ་ཕྲག་ཙམ་ཉང་ བྲན་ཕ་ཝང་ཁར་བྱུང་བར་བཤད། དུས་དེར་གསུངས་པ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ནས་གཏེར་ཁ་གསུམ་དུ་བྱས་པ། གྲུབ་ཐོབ་དངོས་གྲུབ། མངའ་བདག་ཉང་། ཤཱཀ་འོད་གསུམ་གྱིས་གཏེར་ནས་གདན་དྲངས་པ་དེང་སང་མ་ཎི་བཀའ་འབུམ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྔ་ན་སྲོང་བཙན་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཟངས་ཀྱི་བྱང་བུ་ལ་བྲིས་པ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་འཇམ་པའི་དབྱངས་མིའི་རྫུ་ལ་ཞུགས་པ་ལྷ་གཅིག་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་འཁྲུངས། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཆུ་འཛིན་སྟུག་པོས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོག་པར་བསྐུལ་ཏེ་ཟ་ཧོར་གྱི་མཁན་པོ་ཤཱནྟ་རཀྵི་ཏ་སྤྱན་དྲངས། འགའ་ལ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ཁྲིམས་ཕོག། དགེ་བ་བཅུ་དང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྟན་པས། བོད་ཀྱི་ལྷ་སྲིན་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ་བར་གཅོད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཐོ་འཚམས་པ་ལ་བརྟེན། སྔོན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་དུས་ལ་བབ་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཆུ་སྐྱེས་ཀྱི་རུམ་ལས་འཐོན་པ་ཨཽ་ཌི་ཡ་ནའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་སྤ་བཀོང་། མཁན་ཆེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞི་བ་འཚོས་ཡོད་སྨྲའི་དགེ་སློང་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཁ་བསྐངས་དང་བཅས་སད་མི་མི་བདུན་སོགས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནས་བསྟན་རྩ་སོ་ཐར་གྱི་གཞི་བཙུགས། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲས་ཐོག་དྲངས་རྒྱ་གར་མཁས་པ་མང་པོ་དང་། ལོ་ཆེན་པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ན། འཁོན་ཀླུའི་དབང་པོ། གཙང་ལེགས་གྲུབ། སྐུ་ཅོག་ཞང་གསུམ་གྱིས་མཚོན་སྐད་གཉིས་སྨྲ་བ་སྟོང་དང་རྩ་བརྒྱད་ལ་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་བསགས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ནས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བར་གྱི་ཐེག་པ་གོང་འོག་གི་ཆོས་རྣམས་བསྒྱུར་ཞིང་ཉན་བཤད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། དེའང་གསང་སྔགས་བླ་མེད་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་བཀའ་ གཉན་ཞིང་གཞུང་གི་གསང་བ་ཡིན་པས་ཡོངས་གྲགས་སུ་མ་བསྒྱུར་བར་རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ་སོགས་ལ་ལྐོག་ཆོས་སུ་བསྟན་མོད། ཕྱིས་སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་བ་སྙིང་པོ་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་གར་དུ་རྫོགས་ཆེན་ཟེར་བའི་མིང་མི་གྲག་གོ་ཞེས་ལོག་པར་སྨྲ་བའི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱི་འབྱམས་ཡིག་ལ་བརྟེན། ད་ལྟའི་བར་དུ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བ་དཀྲིགས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ལས། བསྟན་པ་འཇིག་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ནི། །དེ་དག་སོ་སོའི་གནས་དག་ཏུ། །གང་ཟག་ལོག་སྲེད་ཅན་ཞེས་བྱ། །རེ་རེ་དག་གིས་བསྟན་པ་ཀུན། །འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ལུང་བསྟན་གྱི་བདེན་པའི་རི་མོ་བསུབ་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་བསྲེགས་བཅད་བརྡར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་པས་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དབྱེ་བ་འབྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ངེས་པའི་ལུང་དེ་ནི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་གང་ཞིག་དོན་
Chinese
以秘密的名字“博”来供奉，君王再次变得年轻，寿命延长到一百二十岁。 之后，在《王统明鉴·文殊根本续》中说：“名为天界的，居住在雪山之中的，被称为人中之神的国王，出自李查维（Licchavi）族。”正如所说，观世音菩萨化身国王松赞干布诞生。之前有偈语说：“被称为世间明灯，以及天女白衣母，大白母和利他精进者。”为了迎请与真佛无二的觉卧释迦牟尼像两尊，以适应世间的方式，迎娶了忿怒相的化身尼泊尔公主赤尊，以及与度母无二的汉族公主文成公主，迎请了两尊觉卧释迦牟尼像。两位大学者中，派遣吞米·桑布扎去印度，因为以前西藏没有文字，所以创立了文字的读写，并创作了《三十颂》等论著。将西藏变成仰卧的女魔的形象，在拉萨奠基，以精湛的工艺建造了如同神变般的拉萨大昭寺，镇压了地魔。制定了十善法。在《噶科玛》中记载：在此法王在位期间，从印度迎请了学者库萨拉、婆罗门夏卡拉、尼泊尔学者希拉曼珠，以及汉族学者和尚摩诃衍那等，翻译了三藏和许多续部的部分内容，开创了佛法的先河。虽然没有公开讲授，但国王亲自以秘密传法的形式，向许多有缘者传授了大悲寂怒的教法，这些人修持了这些教法。据说当时在娘 bran pha wang kha 出现了一百多位修持大悲瑜伽的瑜伽士。当时所说的一切都被收集起来，形成了三个伏藏。由成就者丹珠、领主娘、释迦光三人从伏藏中取出，现在被称为《嘛呢宝训》。之后，在第五代王统时，正如松赞干布自己预言并写在铜板上一样，显现了文殊菩萨化身为人君的赤松德赞。
English
By offering with the secret name "Bo," the king became young again and his lifespan was extended to one hundred and twenty years. After that, in the Royal Lineage Clear Mirror, the Root Tantra of Manjushri, it says: "The one called the land of gods, residing within the snowy mountains, the king called the god of men, will be born into the Licchavi clan." As it is said, Songtsen Gampo, who took the form of the noble Avalokiteshvara, was born. Previously, there were verses saying: "Known as the lamp of the world, as well as the goddess White-Robed Mother, Great White Mother, and the one who strives for the benefit of others." In order to invite the two Jowo Shakyamuni statues, who are no different from the actual Buddha, in accordance with the ways of the world, he married the Nepalese princess Tritsun, who was an emanation of wrath, and the Chinese princess Wencheng, who was no different from Tara, and invited the two Jowo Shakyamuni statues. Among the two great scholars, Thumi Sambhota was sent to India, and because there was no writing in Tibet before, he established the practice of reading and writing, and composed treatises such as the Thirty Verses. He laid the foundation in Lhasa, transforming Tibet into the image of a supine demoness, and built the Lhasa Jokhang Temple, which appeared to be a miraculous transformation of craftsmanship, and suppressed the earth demons. He established the ten virtues. In the Ka Khol Ma, it is recorded: During the reign of this Dharma king, scholars such as Kusara from India, the Brahmin Shakara, the Nepalese scholar Shila Manju, and the Chinese scholar Heshang Mahayana were invited, and they translated the three pitakas and many parts of the tantras, and initiated the tradition of the teachings. Although there was no public teaching and learning, the king himself, in the form of secret teachings, bestowed the instructions of the Great Compassionate Peaceful and Wrathful deities upon many fortunate ones, and these people practiced these teachings. It is said that at that time, hundreds of yogis with matted hair, practicing the yoga of Great Compassion, appeared in Nyang bran pha wang kha. All that was said at that time was collected and made into three treasures. The accomplished one Drupthob Dangsdrub, the lord Nyang, and Shakyaprabha extracted them from the treasures, and it is now known as the Mani Kabum. After that, in the fifth generation of the royal lineage, as Songtsen Gampo himself prophesied and wrote on a copper plate, it manifested that Manjushri entered into the form of a human king, Trisong Detsen, was born.
Chinese
缘起。往昔的愿力之厚云，催促圣法之雷音宣响，迎请扎霍尔的堪布寂护。对一些人处以八支分戒。由于宣讲符合十善和十八界的佛法，激怒了西藏的凶恶鬼神，他们以各种障碍进行阻挠。往昔的发心和愿力之结合时机已到，从所有善逝之语的自性，无量光佛的莲花中化现的邬金大导师，迎请与一切佛无二无别的莲花生，降伏了世间神鬼。大堪布一切智者寂护，由有部之十二比丘圆满，以及萨弥七人等受沙弥戒和比丘戒，从而建立了教法之根本别解脱戒律。以班智达比玛拉米扎为首的众多印度智者，以及大译师郭·毗卢遮那、昆·鲁旺波、藏·列珠、库觉祥三等为代表的一千零八位译师，翻译并听闻讲授了从声闻乘到自性大圆满之间的上下乘教法。其中，无上密法由于是极其秘密且是正论的秘密，因此没有公开翻译，而是作为秘密法传授给了君臣二十五人等。后来，由于以幻化秘密藏为首，那些妄称印度没有大圆满之名者的狂妄之徒的信件，直到现在，仍然编织着对正法邪见的罗网。如《中观根本慧论》所说：“教法衰败的近因是，那些各自位置上的，具有邪见贪执之人，他们中的每一个都是使整个教法衰败的近因。”这句授记的真实写照是无法磨灭的。那么，难道不是应该像对待经过烧、割、磨的黄金一样，听闻“我之教言，经过善妙观察，应当接受，而非出于恭敬”的说法，从而区分佛法与非佛法吗？要知道，这句确定的教证，是对于以思维所生的清净智慧来理解意义的。
English
Origin. The thick clouds of past aspirations urged the thunder of the sacred Dharma to sound, and the abbot Śāntarakṣita of Zahor was invited. Some were given the eight-branched precepts. Because the Dharma was taught in accordance with the ten virtues and the eighteen realms, the evil spirits of Tibet were angered and obstructed with various obstacles. The time had come for the union of past intentions and aspirations, and the great teacher of Oḍḍiyāna, who emerged from the lotus of Amitābha, the essence of the speech of all Sugatas, was invited, inseparable from all Buddhas, and subdued the gods and demons of existence. The great Khenpo Omniscient Śāntarakṣita, completed by twelve monks of the Sarvāstivāda school, and the seven men of Sadmi, etc., were ordained as novices and monks, thus establishing the foundation of the doctrine, the Prātimokṣa vows. Led by Paṇḍita Vimalamitra, many Indian scholars, and the great translators Gor Bairotsana, Khon Klu'i Wangpo, Tsang Legdrub, and Ku Cho Zhangsum, along with a thousand and eight translators, translated and listened to the teachings of the upper and lower vehicles from the Śrāvakayāna to the Great Perfection of Self-Nature. Among them, the unsurpassed secret mantras were not translated publicly because they were extremely secret and the secret of the treatises, but were taught as secret teachings to the twenty-five kings and subjects, etc. Later, due to the letters of the arrogant ones who falsely claimed that there was no name of Dzogchen in India, starting with the Guhyagarbha Tantra, even now, they are weaving a web of wrong views about the true Dharma. As the Mūlamadhyamakakārikā says: "The near cause of the destruction of the doctrine is those who have wrong views and attachments in their respective positions, each of whom is the near cause of the destruction of the entire doctrine." The true picture of this prophecy is indelible. So, shouldn't we distinguish between Dharma and non-Dharma by hearing the saying, "My teachings, having been well examined like gold that has been burned, cut, and polished, should be accepted, not out of respect," and so on? Know that this definite teaching is for understanding the meaning with pure wisdom born of thought.