Tibetan
ལ་སྲིད་གཏད་པས། ལོ་པཎ་རྣམས་ཆོས་བསྒྱུར་བའི་གྲྭ་བཅད། པཎྜི་ཏ་རྣམས་རང་ཡུལ་དུ་བརྫངས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཀུན་ཕབ་པས། བཙུན་པའི་རྟགས་བོར་དུ་མ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་མདའ་གཞུ་བཀུར་ནས་རྔོན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག། མི་ཉན་པ་རྣམས་བསད། པོ་ཏི་ཕལ་ཆེར་ལྷ་སའི་བྲག་ལ་སྦས་པ་སོགས་བསྟན་པ་དང་དེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མིང་གི་ལྷག་མར་བྱས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་མ་རུངས་པ་ལོ་བཞི་བསྐྱངས། དེའི་ཚེག་ནུབས་ཆེན་གྱིས་ཚེའི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་ནས་བཞུགས་པས་གླང་དར་བསྒྲལ་བའི་མཐུ་སློབ་ཏུ་རྒྱ་བལ་ལ་འབྱོན་རིང་། དཔལ་ལྷ་མོས་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་མ་ལུས་པའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་ནུས་རྩལ་ཕྱུར་བུར་སྤུངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གསང་བའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མིའི་རྫུ་ལ་ཞུགས་པ་ལྷ་ལུང་དཔལ་གྱི་རྡོ་རྗེ་བསྐུལ་བ་ལས། གང་གི་སྨོན་ལམ་དཀར་པོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བདེན་པའི་མཐུ་འགོག་ཏུ་མེད་པའི་དཔའ་བརྟུལ་གྱི་ཤེ་མོང་དར་དྲག་པའི་རྩལ་ཤུགས་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ་ཉག་ཕྲན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་ནས་ནག་པོའི་རྩ་ལག་རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་འཆི་བདག་གཤིན་རྗེའི་ཁར་བསྟབས་སོ། །དེ་ཡན་ཆོད་ལ་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་ཐ་སྙད་བཏགས་ལ། དེ་ནས་ཡུམ་བརྟན་དང་འོད་སྲུངས་ནས་རྒྱལ་རབས་གསུམ་གྱི་བར་བགྲང་བྱའི་འཁོར་ལོ་བཅུ་ཕྲག་བདུན་ དུ་བོད་ལ་རང་བྱུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་མེད་ཅིང་། ཆོས་ལ་འཆད་ཉན་བྱེད་པ་ལྟ་ཞོག། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་ལ་ཀློག་འདོན་བྱེད་པའི་ཚེ་འདི་དམར་བ་ནག་པོ་ཟེར་བ་ཙམ་ལས་མ་བྱུང་བའི་སྐབས་སྲིད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ལྟ་ནའང་གསང་སྔགས་འཆང་བ་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་ཅན་སྦས་ཚུལ་མང་ཞིག་ཡོད་པས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ནུབ་པའི་སྐབས་མ་བྱུང་ངོ། །དུས་དེའི་ཚ་བཞད་གྱི་གཙང་རབ་གསལ། བོ་དོང་གཡོ་དགེ་འབྱུང་། སྨར་ཤཱཀྱ་མུ་ནེ་དང་གསུམ་ཆུ་བོ་རིར་སྒོམ་ཞིང་བཞུགས་པ་ན། བཙུན་པ་ཁྱིར་བ་བྱེད་པ་མཐོང་ནས་གཏམ་དྲིས་པས། རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་གྱིས་བསྟན་པ་བསྣུབས་ཚུལ་བསྙད་པ་ལྟར་ཐོས་ཏེ་སྡངས་ནས། འདུལ་མངོན་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ཆ་དྲེའུ་ལ་བཀལ་ནས་མངའ་རིས་སྟེང་དུ་བྲོས། གར་ལོག་ནས་ལམ་ཐོན། ཧོར་ཡུལ་ལ་ཕྱིན། སྐད་རིགས་མི་གཅིག་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དར་བར་བྱའོ་སྙམ་ནའང་མ་ནུས། སླར་བྱང་ལམ་བརྒྱུད་མདོ་ཁམས་སུ་བྱོན། དགོངས་པ་རབ་གསལ་སོགས་སློབ་མ་བསྐྱངས་པས་རིམ་པར་མཆེད་དེ་བསྟན་པའི་མི་རོ་སྨད་ནས་བསླངས་ཞེས་གྲགས། མངའ་རིས་སྟོད་ནས་གསོས་པ་ནི་མངའ་བདག་གི་གདུང་བརྒྱུད་བཙན་པོ་སྲོང་ངེས་གཅུང་ཁོ་རོལ་གཏད་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་མཚན་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཅེས་གྲགས་ལ། དེས་བསྟན་པ་དར་བའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་སོགས་ཁྱེའུ་ཉེར་གཅིག་ལ་གསེར་མང་པོ་བསྐུར་ནས་ཁ་ཆེར་པཎྜི་ཏ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་མངགས་པས། རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་མ་གཏོགས་བཅུ་དགུ་པོ་ཁ་ཆེ་ཁྲི་བསྟན་དུ་འདས། རིན་ཆེན་བཟང་པོས་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་བོད་དུ་ལྡོག། དེ་ནས་མི་རིང་བར་པཎྜི་ཏ་སྒྲའི་ཚེར་མའམ་སྨྲྀ་ཏི། ལྷ་གཅིག་དཱི་པཾ་ཀཱ་ར། མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་གསུམ་པར་གྲགས་པ་ཁ་ཆེ་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ལ་སོགས་མདོར་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་རབ་འབྱམས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱོན་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གསར་དུ་བསྒྱུར་ཞིང་སྔར་བྱོན་པ་རྣམས་ལའང་དར་ རྒྱས་སུ་མཛད་པས་ད་ལྟའི་བར་ང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་ལྗོངས་འདིར་ཡང་བསྟན་འཛིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མང་དུ་བྱོན་པ་ཡིན་ལ་འདི་དག་ནི་ཕྱི་དར་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་གོ། དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་རྒྱལ་སྲས་རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་ཡིས། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་བློན་དེ་དག་གིས། །ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་ལུང་རྟོགས་བསྟན་པ་དྲངས་པའི་ཁར། །དབང་ཆེན་གསེར་གྱིས་གཞིས་བཏེག་ཀྱང་འདར་ཞིང་གཞུང་། མིས་དབོན་གསུམ་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཤིང་རྟའི་འཕང་བ་ལས། རྨད་བྱུང་མཛད་ཕྲིན་ཆ་ཤས་གང་བའི་ལོ་པཎ་རྣམས། །གངས་ཅན་འཛིན་མའི་བསོད་ནམས་མཁའ་ལ་འགྲོས་འདེགས་ཚེ། །ལྔ་བདོའི་མུན་སྨག་གང་དུ་ཡི་བས་སྙམ་འཕྱང་མོ་ཉུག། བྱས་པ་དྲིན་དུ་མི་གཟོའི་རྒྱུ་སྐར་དེས། །རང་འོད་ཉི་མར་འོད་ཟེར་ལ་བཅུག་ནས། །བསྟན་ལ་བྱི་དོར་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཐར། །མུན་པའི་སྨག་ལ་མཛེས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །དྲི་ལན་རིན་པོ་ཆེའི་བསྟན་བཅོས་ལུང་གི་གཏེར་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ལས་བོད་དུ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བའི་ཚུལ་ཟུར་ཙམ་སྨོས་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་བཞི་པའོ།། །། བོད་དུ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བའི་ཚུལ་ཟུར་ཙམ་སྨོས་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་བཞི་པ།
Chinese
将政权交给他后，禁止译师们翻译佛经，将班智达们遣送回各自的家乡，所有出家人全部还俗，对于不愿舍弃僧人装束的人，强迫他们拿起弓箭，让他们当猎人，不听从的人就被杀害。大部分经书被藏在拉萨的岩石中，像这样，对佛法和所有护持佛法的人赶尽杀绝的暴虐统治维持了四年。当时，努布钦（努钦·桑杰益西）已经获得了长寿的成就，正在那里居住，在他前往印度和尼泊尔学习杀死朗达玛的法术期间，吉祥天女敦促化身为人的金刚手秘密主尊拉隆贝吉多吉，他聚集了过去、现在、未来所有佛陀的威力和能力，于是，他完全展现了自己无与伦比的勇气和力量，这力量来自于他白色愿望的圆满，并开始采取隐秘的行动，将罪恶之王，黑暗势力的根源送入了死神阎罗王的口中。在此之前，被称为前弘期。从那以后，从云丹和沃松到第三代王室，在七十个可计数的轮回年中，西藏甚至没有自然形成的佛像。更不用说讲经说法了，甚至在为病人祈福时，也只能说出“这个是红色的，那个是黑色的”这样的话。尽管如此，由于许多秘密持有咒语的在家人以隐秘的方式存在，因此金刚乘并没有衰落。那个时代的查扎的藏热赛，波东约格炯，以及玛释迦牟尼三人，在曲沃日山修行居住。他们看到有僧人装扮的人，询问后得知罪恶之王毁灭佛法的情况，非常愤怒。于是将律藏、阿毗达磨等经书装在骡子上，逃往阿里上部地区。从噶尔洛出发，前往霍尔地区。虽然他们想在语言不通的地区弘扬佛法，但没有成功。后来，他们经由北方道路前往多康地区。由于贡巴饶赛等弟子们的努力，佛法逐渐传播开来，据说他们从下部地区复兴了佛法的尸体。从阿里上部地区复兴佛法的是阿里王室的后裔赞普。
English
After entrusting him with the government, he forbade the translators to translate the scriptures, sent the panditas back to their respective homelands, and forced all the ordained monks to disrobe. Those who did not want to give up their monastic robes were forced to take up bows and arrows and become hunters. Those who did not obey were killed. Most of the scriptures were hidden in the rocks of Lhasa. In this way, the tyrannical rule that exterminated the Dharma and all its upholders lasted for four years. At that time, Nubchen (Nubchen Sangye Yeshe) had already attained the accomplishment of longevity and was residing there. While he was traveling to India and Nepal to learn the magic of killing Langdarma, Pal Lhamo urged Lhalung Pelgyi Dorje, the secret lord Vajrapani, who had manifested as a human being, gathering the power and ability of all the Buddhas of the past, present, and future. Thus, he fully manifested his unparalleled courage and strength, which came from the perfection of his white aspirations, and began to take covert actions, sending the sinful king, the root of the dark forces, into the mouth of the death god Yama. Before that, it was called the Early Propagation Period. From then on, from Yumtan and Wosung to the third generation of the royal family, for seventy countable kalpas, Tibet did not even have naturally formed Buddha images. Not to mention preaching the Dharma, even when praying for the sick, they could only say things like "this one is red, that one is black." Nevertheless, because many secret householders who held mantras existed in a hidden way, the Vajrayana did not decline. Tsang Rabsel of Tsazha, Bodong Yogejung, and Mar Shakyamuni of that time were practicing and residing in Chuwo Ri Mountain. They saw people dressed as monks and asked them. After learning about the sinful king destroying the Dharma, they were very angry. So they loaded the Vinaya, Abhidharma, and other scriptures on mules and fled to upper Ngari. They set out from Garlok and went to the Hor region. Although they wanted to propagate the Dharma in areas where the language was not understood, they were not successful. Later, they traveled to Dokham via the northern route. Thanks to the efforts of disciples such as Gongpa Rabsel, the Dharma gradually spread, and it is said that they revived the corpse of the Dharma from the lower regions. The one who revived the Dharma from upper Ngari was the descendant of the Ngari royal family, Tsenpo.
Chinese
哦松的弟弟霍若出家后，名为拉喇嘛益西沃。他发起弘扬佛法的愿望，派遣洛钦仁钦桑波等二十一个年轻人携带大量黄金，前往克什米尔迎请班智达。结果，除了仁钦桑波和列贝西饶之外，其余十九人都在克什米尔的赤丹去世。仁钦桑波对许多续部的谬误进行了纠正，然后返回西藏。不久之后，班智达斯弥底（梵文天城体：स्मृति，梵文罗马拟音：smṛti，汉语字面意思：忆念），拉吉帝彭嘎拉，以及被称为未来佛第三尊的克什米尔玛哈班智达释迦西日等，简而言之，精通三藏和无数续部的大师们纷纷前来，翻译了许多新的佛法名相，并弘扬了以前的佛法，直到现在，我的佛法得以弘扬，并且在这个地区也涌现了许多伟大的持教者。这些都被称为后弘期。对此有这样的说法：在这雪山之中，观世音菩萨等三怙主，以其加持所化现的国王和大臣们，在引来释迦狮子的经教和证悟之教的同时，以强大的黄金奠定基础，即使动摇也依然稳固。从三位施主的发心如车轮般运转，涌现出成就卓越事业的译师和班智达们。当他们将雪域大地的福德提升到天空时，五浊恶世的黑暗又将躲向何方呢？那些不知感恩的星辰，将自己的光芒融入太阳的光辉中，以清洁佛法的方式获得解脱，这与黑暗的美丽截然不同。名为《问答宝鬘论·教证宝藏》的著作中，关于在西藏弘扬显密佛法的方式的简略叙述，即第四品。
English
After O-srong's younger brother, K'o-ro, renounced the world and became a monk, he was known as Lha Lama Yeshe-Wo. With the aspiration to spread the teachings, he sent Lochen Rinchen Zangpo and twenty-one other young men with much gold to Kashmir to invite panditas. As a result, apart from Rinchen Zangpo and Lekpai Sherab, the other nineteen passed away in Khri-tan in Kashmir. Rinchen Zangpo corrected the errors in many tantras and returned to Tibet. Not long after, panditas such as Smriti (Sanskrit Devanagari: स्मृति, Sanskrit Romanization: smṛti, Literal meaning: Remembrance), Lha-gcig Dīpaṃkāra, and the Kashmiri Mahāpaṇḍita Śākyaśrī, who was known as the third Buddha to come, in short, masters who were proficient in the three pitakas and countless tantras, came and translated many new terms of Dharma and propagated the previous ones. Until now, my Buddha's teachings have been spread, and many great upholders of the teachings have appeared in this region. These are referred to as the Later Dissemination. Regarding this, it is said: In this land of snow mountains, the kings and ministers who are emanations blessed by the three protectors, such as Avalokiteśvara, while bringing the scriptural and realization teachings of Śākya Simha, laid the foundation with great power and gold, so that even if it shakes, it remains firm. From the aspiration of the three patrons, like the turning of a chariot wheel, arose the translators and paṇḍitas who fulfilled extraordinary deeds. When they raised the merit of the snowy land to the sky, where would the darkness of the five degenerations hide? Those ungrateful stars, merging their light into the sun's rays, attain liberation by purifying the Dharma, which is quite different from the beauty of darkness. From the work called "The Jewel Garland of Questions and Answers, A Treasury of Teachings," a brief account of how the teachings of Sutra and Tantra spread in Tibet, this is the fourth chapter. The fourth chapter: A brief account of how the teachings of Sutra and Tantra spread in Tibet.