Tibetan
སྒོ་བཅུ་གཅིག་པ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན།སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོའི་དཔྱིད། །མིག་མི་འཛུམས་དེ་སྡོམ་ བརྩོན་རྒྱལ་པོའི་ཆ་བྱད་ཅན། །འོད་གསལ་ངང་ནས་གནས་ལྔ་སྨྲ་བའི་པཎྜི་ཏ། །པདྨའི་ངང་ཚུལ་ཟིལ་གནོན་དྲག་རྩལ་རྡོ་རྗེར་འདུད། ༡༡། ཕྱོགས་རེའི་མིག་གིས་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ། །མཐོང་བ་མ་ཡིན་དེ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་གྱི། །འབྲས་བུ་བྲལ་བ་ཤེས་ནས་དེ་རིང་འདིར། །ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་དོན་འགའ་གསལ་བར་བྱ། ༡༢། དེ་ལ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་ནི། །སྔ་རབས་ཀྱི་དུས་ན་བྱོན་པའི་གཏེར་སྟོན་རིག་འཛིན་རཏྣ་གླིང་པ་ཞེས་ཕྱག་བྱ་བའི་སྒོ་བཅུ་གཉིས་པ་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྒྱན་གྱིས་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ།ཡོངས་སུ་གྲགས་ལ་རྩོད་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེས། འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་དྲི་གཞིར་བཀོད་པའི་འབྱམས་ཡིག་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟང་ཞེས་བྱ་བའི་ཕོ་ཉས་བསྐུལ་ནས་བརྗོད་འདོད་རླུང་གི་རྟེན་འབྲེལ་བསྐྱོད་པ་ལ་བརྟེན། མཉམ་གཞག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་གསེར་ལྡན་གྱི་གཞི་ཐ་གྲུ་ཀུན་ནས་ཡངས་པར། རྗེས་ཐོབ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རོལ་པ་རྣམ་པར་གཡོ་བས་དྲི་ལན་གྱི་བསྟན་བཅོས་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོད་སྡོང་ལུང་གི་གཏེར་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་བཞེང་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་འདི་ལ་སྤྱི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ། གཞུང་བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་བསྟན་པ། གཞུང་གི་དངོས་དོན་མཐའ་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་བཅད་ནས་བཤད་པ། མཇུག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་གསང་བར་གདམས་ཤིང་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་མཐའ་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་དྲི་བ་པོའི་འདོད་པ་བཀོད་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་ནས་འཇུག་པའི་སྒོ་དབྱེ་བ་ནི་དྲི་བ་པོས། ཨོཾ་སྭ་སྟི། མ་ཧཱ་གུ་རུ་དྷརྨ་ཀ་ར་ཡེ། ཕྱོགས་མཐའ་དག་གི་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྟོགས་སྒོམ་དང་གཞུང་ལུགས་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པ་ལ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་མིག་མ་ཟུམ་པ། ལྟ་ལོག་ཕྱོགས་འཛིན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅདལ་དྲི་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟང་ཞེས་བྱ་བ། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་དབྱངས་ཀྱི་ལྷ་མོར་བཅས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། དེ་བཞིན་བདག་བློའི་ནོར་བུ་ནི། །རྣམ་པར་མཐོ་བའི་རྒྱལ་མཚན་རྩེར། །བརྩེ་དང་ཐུགས་རྗེ་མངོན་བསྐྱེད་པའི། །རང་བྱུང་མཆོག་གི་བླ་མ་ནི། །མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་འདུད། །ཐུབ་དབང་སྟོབས་སོགས་མངའ་བ་ཡི། །བསྟན་པའི་མཐར་ཉེ་འབྲས་བུའི་དུས། །རིན་ཆེན་དཔལ་བཟང་ཞེས་བྱ་ཡང་། །དབང་དམན་ཡོན་ཏན་སྟོབས་ཆུང་ཡང་། །རྙེད་དཀའ་ཐོབ་ཅི
Chinese
第十一门，形形色色之相。身之大净土之春。不闭眼者，乃持戒精进国王之相。光明之中宣说五明的班智达。莲花姿态威慑，顶礼勇猛金刚。11. 以各方之眼，未见经藏之边际。知晓于彼无有遍知之。果实，故于今日此处。将阐明一些深广之义。12. 那么，此处所要讲述的精要乃是。往昔时代出现的伏藏师，名为利乐洲者，以第十二门广大意乐之庄严立誓造作。对于广为人知且无有诤论的殊胜之人。以轮回涅槃三道所摄的一切法作为提问之基础，受到名为《辩词无上胜幢》的使者劝请，依靠想要讲述的意念之风的缘起推动。于等持离戏之黄金基石四方宽广之处。后得智慧所嬉戏之种种摇动，从而显现建造问答之论典珍宝佛塔，名为《教言宝藏》之意乐。此中有三种总义。开示进入论典讲解之门。以浩瀚之浪涛截断而讲解论典之真实义。结尾秘密教诲不共之宗派，并以回向发愿而总结。第一，陈述提问者之意愿，讲解论典之体性，从而开启进入之门，乃是提问者云： 嗡 斯瓦斯谛。（藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 嘛哈 咕噜 达玛 嘎拉耶。（藏文：མ་ཧཱ་གུ་རུ་དྷརྨ་ཀ་ར་ཡེ།，梵文天城体：महागुरुधर्मकारये，梵文罗马拟音：mahāguru dharmakāraye，汉语字面意思：大 गुरु 法 行者）。 顶礼十方一切之上师善知识，不闭解脱修持以及讲辩著等佛法之眼者。 顶礼一切非邪见宗派之士夫，辩词无上胜幢。 以及言说狮子妙音天女。 如是吾之智慧宝。 于极高之胜幢顶。 慈悲显现增上之。 自生殊胜之上师乃。 莲生金刚我顶礼。 具足能仁力等之。 教法末近果时节。 名为宝贤然虽是。 势力微弱功德力小亦。 难得已得
English
The eleventh door, with various forms. The spring of the great pure land of the body. The one who does not close his eyes, with the appearance of a king of asceticism. The Paṇḍita who speaks of the five sciences in the midst of clarity. I prostrate to the wrathful Vajra who subdues with the posture of a lotus. 11. With the eyes of each direction, not seeing the edge of the ocean of scriptures. Knowing that there is no omniscience in that. The fruit, therefore, here today. I will clarify some profound and vast meanings. 12. So, the essence to be spoken of here is. The treasure revealer who appeared in ancient times, named Ratna Lingpa, vows to compose with the adornment of the twelfth door, vast intention. For the eminent person who is widely known and free from disputes. Taking all the dharmas included in the three paths of samsara and nirvana as the basis for questions, urged by the messenger called "Victorious Banner of Eloquence," relying on the arising of the wind of intention to speak. In the vast space of the golden foundation of equanimity free from elaboration. The various movements of the play of subsequent wisdom reveal the intention to build the precious stupa of question-and-answer treatises, called "Treasury of Teachings." This has three general meanings. Showing the door to enter the explanation of the treatise. Explaining the actual meaning of the treatise by cutting off the vast waves. Concluding with secret instructions on the uncommon tenets and dedicating with aspirations. First, stating the questioner's intention, explaining the nature of the treatise, and thus opening the door to enter, is the questioner's saying: Om Svasti. (Tibetan: ཨོཾ་སྭ་སྟི།, Sanskrit Devanagari: ॐ स्वस्ति, Sanskrit Romanization: oṃ svasti, Chinese literal meaning: Om, auspicious!). Maha Guru Dharma Karaye. (Tibetan: མ་ཧཱ་གུ་རུ་དྷརྨ་ཀ་ར་ཡེ།, Sanskrit Devanagari: महागुरुधर्मकारये, Sanskrit Romanization: mahāguru dharmakāraye, Chinese literal meaning: Great Guru Dharma Practitioner). I prostrate to all the gurus and spiritual friends of all directions, who do not close the eye of Dharma, such as realization, meditation, and explanation, debate, and composition of scriptures. I prostrate to all those who are not heretical and sectarian, the Victorious Banner of Eloquence. And the lion of speech, the goddess Saraswati. Likewise, my jewel of wisdom. On the top of the extremely high victory banner. Of compassion manifesting increase. The self-born supreme guru is. Lotus-born Vajra, I prostrate to him. Possessing the power of the Sage, etc. The time of the fruit near the end of the teachings. Although named Rinchen Palzang. Although power is weak, qualities are small. Difficult to find, already obtained.
Tibetan
ང་བསྟན་ལ་ཞུགས། །ཆོས་དང་དམ་པའི་བཤེས་རྣམས་ལ། །མི་ཕྱེད་དད་པས་རབ་ཏུ་དགའ། །འོན་ཀྱང་དྲེགས་དང་སྟོབས་ལྡན་ཞིང་། །མཁས་པར་རློམ་ཞིང་མི་ཤེས་པའི། །ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་ཞེན་ཅིང་། །ངེས་པའི་དོན་ལ་རློམ་པ་ཡི། །ཀུན་ཤེས་གཅིག་རྡུགས་རིགས་ཅན་དང་། །ཕྱོགས་རིས་ཅན་ལ་བདག་མི་དགའ། །དེ་བས་དམ་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས། །ཇི་ལྟར་དྲིས་པ་འདི་ཡི་ལན་འདེབས་མཛོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་ལ། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དག་གི་ལམ་གྱི་སྟོན་པ་དེ་ལ་བླ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མིང་དུ་གྲུབ་ཅིང་། དེའི་ངང་ཚུལ་ནི་ཐོས་པས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཤན་ཕྱེད་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་དང་། བསམས་པས་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་མིག་ཐོབ་པ་དང་། སྒོམ་པས་ཇི་ལྟ་བའི་ཡིན་ཚུལ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཤིང་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ། ཁྱད་པར་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་མ་ལྡན་ན་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་གཟུ་ལུམས་རས་ཆོད་མུན་སྤྲུལ་བརྟུན་ངེས་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ་བསྟན་པའི་ཆོམ་རྐུན་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྩོམ་བྱེད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པས་བཀའ་ལུང་རང་དབང་དུ་འགྲེལ་བའི་ནུས་པ་ཅན་རྒྱ་གར་གྱི་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་དང་། བོད་ཀྱི་ དཔལ་ལྡན་བསམ་ཡས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོ་ལྟ་བུ། འབྲིང་ཡི་དམ་ལྷའི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་དེས་དབུགས་དབྱུང་བས་མཐའ་དྲུག་དང་ཚུལ་བཞིའི་གནད་གསང་ཆེན་པོས་དཀྲུགས་པ་བསྡེབས། གཅུས་པ་བསྲངས། གབ་པ་མངོན་དུ་ཕྱུང་ནས་འཆད་ནུས་པ། ཐ་མ་ནི། སྒྲ། ཚད་མ། བཟོ། གསོ་བ། ནང་གི་རིག་པ་སྟེ། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མ་རྨོངས་ཤིང་གང་བཤད་བྱའི་དོན་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་བཤད་རྒྱུན་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་ལ། ཚིག་གི་དོན་བཤད་ཚུལ་ཇི་བཞིན་དུ་འགྲེལ་བར་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞིག་གོ། བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་མགོན་པོ་བྱམས་པས། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ངན་འགྲོའི་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་དེ་ལྡན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་རྣམས་འཆོས་པ་དང་། ངན་འགྲོ
Chinese
我进入佛门。对于佛法和圣洁的善知识们，以不退转的信心而欢喜。然而，对于傲慢和有势力，自以为是博学却不通晓，执着于词句和术语，自以为懂得究竟意义，自以为全知却一无是处的庸才，以及有偏见的人，我并不喜欢。因此，请圣洁的种姓者们，回答我所提出的问题。如是说。对此应当如此理解：对于能对珍贵的佛法事业起作用，以及是无量众生的道路导师者，被称作上师和善知识。其状态是，通过听闻，能辨别佛法与非佛法，断除增益和诽谤；通过思维，能掌控所有应知事物，获得法眼；通过修行，能使如所有性的实相显现，并与果位的智慧法界相结合，因此必须具备这三种特征。特别是，如果著书立说不具备多种特征，仅仅懂得词句的运用，那只是一个盲目无知、自欺欺人的家伙，是佛法的盗贼，而不是其他。因此，著作者（堪布）的特征是：最好是能亲见法性的真理，从而能自主地解释佛经和论典，如同印度的六庄严和二胜，以及西藏的吉祥桑耶寺的遍知一切的语自在（衮钦鄂坚巴）。中等的是能亲见本尊神，并得到他们的加持，从而能以六边和四相的重大秘密来搅动（佛法），纠正错误，揭示隐藏之处，并能进行讲解。最下等的是：对于声明、因明、工巧明、医方明和内明，即五明不愚昧，并且对于所讲的内容，具有清净无染的殊胜传承，并且能如实地解释词句的意义。所要著作的论典的自性，弥勒怙主曾说：能调伏所有烦恼之敌，能从恶趣的险境中救护，为了调伏和救护的功德，所以是论典，这二者在其他宗派中是没有的。如是所说，具有这些特征的论典，能调伏烦恼之敌，能从恶趣
English
I have entered the Buddhist path. I rejoice with unwavering faith in the Dharma and the noble spiritual friends. However, I do not like those who are arrogant and powerful, who consider themselves learned but are ignorant, who are attached to words and terms, who presume to understand the definitive meaning, who are the kind of know-it-all fools, and those who are biased. Therefore, noble ones, please answer the questions I have asked. Thus it is said. It should be understood in this way: those who are capable of acting for the precious teachings of the Buddha, and who are guides on the path for immeasurable beings, are established as teachers and spiritual friends. Their state is such that through hearing, they can distinguish between Dharma and non-Dharma, and cut through exaggerations and slanders; through thinking, they can master all knowable things and obtain the eye of Dharma; and through meditation, they can bring the suchness of reality into its true nature and unite it with the sphere of wisdom of the result. Therefore, they must possess these three qualities. In particular, if one does not possess many qualities for composing treatises, merely knowing the arrangement of words is just being a blind, ignorant, self-deceiving person, a thief of the Dharma, and nothing else. Therefore, the qualities of a composing teacher are: the best is one who has seen the truth of Dharma and is able to freely interpret the scriptures and treatises, like the six ornaments and two supreme ones of India, and the all-knowing Ngagi Wangpo of glorious Samye in Tibet. The intermediate is one who sees the face of the deity and is inspired by them, and is able to stir up (the Dharma) with the great secrets of the six edges and four modes, correct errors, reveal hidden things, and is able to explain them. The lowest is: not being ignorant of grammar, logic, crafts, medicine, and inner knowledge, that is, the five sciences, and having a pure and undefiled lineage of explanations for what is being said, and being able to explain the meaning of the words as they are. The nature of the treatise to be composed is as Maitreya said: "That which tames all the enemies of afflictions, and protects from the dangers of the lower realms, is a treatise for the sake of the qualities of taming and protecting, these two are not found in other systems." As it is said, a treatise with these qualities can tame the enemies of afflictions and can protect from the lower realms.