Tibetan
ས་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་མ་འདུས་པ་མེད་པས་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལ་སྦྱར་ན། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཡང་ན་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྡུ་ན། དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། བར་པ་གསུམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ་སྟེ། དེའི་ཡང་གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི་ལྟུང་བ་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ན་གཙོ་བོའི་ཚུལ་དང་། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི་དེའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་བ་ཡིན་པས་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་འདོད་པའོ། །ཐ་མ་བཞི་ལས། སྐྱེས་པོ་རབས་ཀྱི་སྡེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་འཁོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་བ་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྡེ་སྣོད་ལོགས་སུ་གྱུར་བ་མེད་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞི་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་གསུམ་ལས། དང་པོ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི། ཤེས་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་སུ་ཏྲ་ཞེས་བོད་སྐད་དུ་མདོར་སྨོས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གནས་ རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། གཡུལ་གང་དུ་བཤད་པ་དང་། གང་གིས་བཤེད་པ་དང་། གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ་རྣམས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་གནས་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མདོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལའང་གསུམ
Chinese
因为没有不包含土地的意义和词语的集合，所以称为“藏”（sde snod，集合，藏）。如果像这样与所依和能依结合，学问僧无著说：“或者从蕴、界、处之法到色身和智慧等之间的所有应知之义都包含，因此称为‘藏’。”这样说。如何归纳呢？最初五个是声闻的经藏，中间三个是声闻的律藏。其中，论事部因为宣说堕罪和学处等，所以是主要的；证悟述说部和如是发生部，因为是它的助手，所以被认为是眷属。最后四个中，本生故事部是菩萨律藏的眷属；广大部和希有部是菩萨经藏；谛决部是声闻和菩萨二者的共同部分，被安立为阿毗达摩藏。对于独觉佛来说，没有单独的藏，而是以声闻的藏为目标。第二，关于各自的自性，有体相、实例和决定义三者。第一，经藏的体相是：以增上心学为主要内容的经典之部。第二，实例是：《般若十万颂》等。第三，决定义是：在梵语中称为“苏多罗”（sūtra， सूत्र），在藏语中简称为“经”（mdo）。如《经庄严论》所说： 处所和体相，以及法义的宣说，故名为经。 如是，因为宣说了在何处宣说、由谁宣说、为何宣说，所以是处所；因为宣说了二谛的体相，所以是体相；因为宣说了蕴、界、处和缘起等，所以是法；因为宣说了这些的意趣之义，所以是义，即因为一切都以集合的方式宣说，所以称为“经”。而且，因为是宣说这些的经典之集合，所以称为“藏”。第二，阿毗达摩藏也有三者。
English
Because there is no collection that does not include the meaning and words of the ground, it is called "Collection" (sde snod). If, like this, it is combined with the dependent and the dependence, the scholar Asanga said, "Or from the aggregates, elements, and sources of phenomena to all the knowable meanings between the body and wisdom, etc., are included, therefore it is called 'Collection'." Thus it is said. How to summarize? The first five are the Sutra Pitaka of the Hearers, and the middle three are the Vinaya Pitaka of the Hearers. Among them, the Section of the Basis of Discussion is the main one because it proclaims the transgressions and precepts, etc.; the Section of Expressing Realization and the Section of Such Occurrences are considered as retinues because they are its assistants. Among the last four, the Section of Jataka Tales is the retinue of the Bodhisattva Vinaya Pitaka; the Extensive Section and the Wonderful Section are the Bodhisattva Sutra Pitaka; the Section of Definitive Determination is the common part of both Hearers and Bodhisattvas, and is established as the Abhidhamma Pitaka. For the Pratyekabuddhas, there is no separate collection, but it is aimed at the Hearers' collection. Second, regarding their respective natures, there are three: characteristics, examples, and definitive words. First, the characteristic of the Sutra Pitaka is: the class of scriptures whose main subject is the training of higher mind. Second, the examples are: the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutras, etc. Third, the definitive word is: in Sanskrit it is called "Sutra" (sūtra, सूत्र), and in Tibetan it is abbreviated as "Sutra" (mdo). As stated in the Ornament for the Sutras: Because of the places and characteristics, and the explanation of Dharma and meaning, it is called Sutra. Thus, because it explains where it was explained, by whom it was explained, and why it was explained, it is the place; because it explains the characteristics of the two truths, it is the characteristic; because it explains the aggregates, elements, sources, and dependent origination, etc., it is the Dharma; because it explains the meaning of these intentions, it is the meaning, that is, because everything is explained in a collective way, it is called "Sutra." Moreover, because it is a collection of scriptures that explain these, it is called "Collection." Second, the Abhidhamma Pitaka also has three.
Tibetan
། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྨོས་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི། མངོན་བསྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་ཨ་བྷི་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཨ་བྷི་མུ་ཁྱ་ཞེས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། ཨ་བྷི་ཀྵཎ་ཞེས་པ་ཡང་ཡང་དང་། ཨ་བྷི་བྷུ་ཞེས་པ་ཟིལ་གནོན་དང་། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཞེས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། མངོན་དུ་ཕྱིར་དང་ལང་ཡང་དང་། །ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ཞེས་པས་ཞི་བ་དམ་པ་མྱང་འདས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཆོས་བྱང་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་མངོན་དུ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རེ་རེ་ལའང་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡང་དང་། བརྩད་པ་དང་བརྩད་བྱའི་གཞི་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པས་ཕས་རྒོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་ཟིལ་གནོན་དང་། ཇི་སྙེད་པའི་མདོ་སྡེའི་ཤེས་བྱའི་དོན་ནོར་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་སྡེ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལའང་དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི་ལུང་སྡེ་བཞི་ཡ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་བིན་ཡ་ཞེས་པ་འབྱུང་གིས། བི་བརྟི་རྣམ་པར་ལྟུང་བ་དང་། པི་ནིཤྩ་ཡ་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ། །རྒྱན་ལས། ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་བྱེད་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ཅེས་ལྟུང་བ་པས་ཕམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་དང་། ལྟུང་བྱེད་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པ་སྟེ་ལྟུང་བ་རིགས་ལྔའོ། །དེ་དག་གང་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནི་མི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བཤད་དོ། །ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་ནི། ཕྱིན་ཆད་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་སེམས་ཀྱིས་ལྡང་བའོ། །ལྟུང་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་ནི། སོ་སོ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་དེའི་གཉེན་པོ་བདུན་སྟོན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་པས་འདུལ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་
Chinese
第一，定义是：属于主要阐述增上慧学之学说的范畴。第二，例子是：《阿毗达磨七论》等等。第三，词源是：在梵语中称为“阿毗(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”，即阿毗目佉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意为趋向于现前；阿毗刹那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意为再三；阿毗部（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意为压伏；阿毗萨摩耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意为证悟。如《庄严经论》所说：“现前复数及压伏，证悟之法名现前。”因此，趋向于寂静殊胜之涅槃的法，与菩提道分相符，并且开示了解脱之门等等，故为现前；对于蕴、界、处等等的每一个法，也宣说存在和不存在等等的诸多差别，故为再三；由于在辩论和辩论的基础等等的言说上非常确定，因此能以压倒性的优势战胜对方，故为压伏；由于能无误地证悟如所有部的经部的所知之义，因而成为证悟之因，因此，由于包含这四种意义，所以是阿毗达磨藏。第三，关于律藏，首先，定义是：属于主要阐述增上戒学之学说的圣教范畴。第二，例子是：《律部四分》等等。第三，词源是：关于“律”，在梵语中称为“毗奈耶(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”，即毗婆提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意为堕落；毗尼室遮耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意为完全确定。《庄严经论》中说：“堕及生起与还出，决定生起补特伽罗，制立以及善分别，及以决定故为律。”所谓“堕落”，即指波罗夷、僧残、重罪、单堕、向彼悔，这五种堕落。从何处产生这些堕落的原因呢？无著说：“堕落产生的途径有不了解等等四种。”从堕落中还出的方法是：以今后不再造作的防护之心来还出。从堕落中决定生起的方法是：通过宣说各自忏悔等等的七种对治法来决定生起。宣说四种法的即是律。此外，依靠于何
English
Firstly, the definition is: it belongs to the category of teachings that mainly explain the training of higher wisdom. Secondly, the examples are: the seven Abhidhamma treatises, and so on. Thirdly, the etymology is: in Sanskrit, it is called "Abhi(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", which is Abhimukha (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), meaning to approach the present; Abhikshana (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), meaning repeatedly; Abhibhu (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), meaning to subdue; Abhisamaya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), meaning realization. As the Ornament of Realization says: "Present, plural, and subduing, the Dharma of realization is called present." Therefore, the Dharma that approaches the peaceful and supreme Nirvana, is in accordance with the Bodhipakshika-dharmas, and reveals the gates of liberation, etc., hence it is present; for each of the skandhas, dhatus, ayatanas, etc., it also explains the many differences of existence and non-existence, etc., hence it is repeatedly; because it is very definite in the speech of debate and the basis of debate, etc., it can overcome the opponent with overwhelming superiority, hence it is subduing; because it becomes the cause of realizing the meaning of the knowable of the Sutra division of Asamskrita without error, therefore, because it includes these four meanings, it is the Abhidhamma Pitaka. Thirdly, regarding the Vinaya Pitaka, firstly, the definition is: it belongs to the category of scriptures that mainly explain the training of higher morality. Secondly, the examples are: the four divisions of the Vinaya, and so on. Thirdly, the etymology is: regarding "Vinaya," in Sanskrit it is called "Vinaya(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", which is Vivarti (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), meaning to fall; Vinishcaya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), meaning completely determined. The Ornament of Realization says: "Falling and arising and emerging, definitely arising person, establishment and good distinction, and because of determination, it is Vinaya." The so-called "falling" refers to the five types of falling: Parajika, Sanghavasesa, Sthulatyaya, Patayantika, and Pratisaraniya. What are the causes from which these falls arise? Asanga said: "The ways in which falls arise are four: not knowing, etc." The method of emerging from falling is: to emerge with the mind of restraint not to do it again in the future. The method of definitely arising from falling is: to definitely arise by explaining the seven antidotes, such as individual confession. That which explains the four types of Dharma is Vinaya. Furthermore, relying on what