Tibetan
། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། །སློབ་མ་བསྟན་པ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། །ཞེས་པས་གང་གི་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་དང་། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་དང་། རྗོད་བྱེད་དང་། གཉེན་པོ་དང་། གདུལ་བྱ་དང་། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་སོ་སོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ན། དྲང་ངེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པར། ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། གཉིས་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེན་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང་། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། །སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པས་མདོའི་སྡེ་ནི་ཚིག་བཅད་ལྷུག་གི་མདོ་མདོར་སྨོས་ནས། རྣམ་པར་གཞག་སླ་བ་དང་། བཤད་སླ་བ་དང་། གཟུང་སླ་བ་དང་། ཆོས་ལ་གུས་པས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་རྒྱུད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་དང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་དང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་མཆོག་ལ་རེག་པ་དང་། འབེལ་གཏམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་། མཁས་པ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་གཟིགས་ནས་མདོར་གསུངས་པའོ། །དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་ནི། བཤད་བྱ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བར་དང་མཐའ་མ་ངག་ཏུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའམ། བརྟག་པར་བྱ་བའི་གནས་གཞན་ད་དུང་ཡོད་པས་དྲང་བའི་དོན་དུ་གསུང་བའི་མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་པའོ། །ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་རྣམས་ལུང་དུ་སྟོན་པ་གཙོ་བོར་སྨོས་པའམ། དགོངས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ངེས་པའི་དོན་དུ་གསུང་བ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་ནི། །གང་ཞིག་རྐང་པ་གཉིས་པའམ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་རྐང་པ་དྲུག་པའི་བར་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པར་བསྡེབས་ནས་ག
Chinese
如此，以“其他的论著和，弟子教法有过失”之句，区分了其导师的导师，以及他所教导的法的功德与其他不同之处。第三，详细区分有五种，即从所说之义、能说之语、对治、所化之众和顺缘各自的方面进行区分。第一，从所说之义方面区分，有二谛。如《中论根本慧论》所说：“诸佛依二谛，为众生说法。”总而言之，安住于不了义和了义的体性之中。如圣者无尽慧所说：“宣说世俗谛的建立是不了义；宣说胜义谛的建立是了义。” 第二，从能说之语方面区分，有十二部经。如《八千颂释·精华》所说：“契经、应颂与授记，讽颂、自说与因缘，譬喻、本事及本生，广大希有与论议，圣教即是十二分。”因此，契经部是通过简要叙述偈颂和散文的经部，易于分别，易于解说，易于掌握，因敬法而使集会圆满，法性在相续中得以证悟，认识佛陀后获得信心，认识法和僧伽后获得信心，触及在现见之法中安乐住之殊胜，以善言妙语进行决断而使圣者心满意足，见到列入智者之列的十种利益后，简要地宣说了。以歌咏唱诵之部，是对所说之义的中间和结尾，以言语用偈颂歌咏唱诵，或者因为还有其他需要考察之处，而宣说为不了义的经部。授记部，主要是讲述对过去和未来等已发生和将要发生之事的授记，或者通过区分密意而进行授记，凡是宣说为了义的经部。讽颂部，凡是以两句或三句等乃至六句的偈颂组合而成的。
English
Thus, the phrase "other treatises and disciples' teachings are flawed" distinguishes the qualities of the teacher of the teacher and the Dharma taught by him from others. Third, there are five distinctions: distinguishing from the aspects of the object to be expressed, the expression, the antidote, the disciples to be tamed, and the favorable conditions. First, distinguishing from the aspect of the object to be expressed, there are two truths. As stated in the Root Wisdom: "The Buddhas teach the Dharma, relying on the two truths." In short, it abides in the nature of the provisional and the ultimate. As stated in the Teaching of the Noble Inexhaustible Intelligence: "Teaching the establishment of conventional truth is of provisional meaning; teaching the establishment of ultimate truth is of definitive meaning." Second, distinguishing from the aspect of expression, there are twelve categories of scriptures. As stated in the Essence of the Eight Thousand Commentaries: "Sutras, songs, prophecies, verses, self-utterances, causes, metaphors, narratives, birth stories, extensive wonders, and definitive treatises are the twelve categories of scriptures." Therefore, the Sutra category is briefly mentioned as sutras of verses and prose, which are easy to distinguish, easy to explain, easy to grasp, complete the assembly with respect for the Dharma, realize the Dharma nature in the continuum, gain faith after knowing the Buddha, gain faith after knowing the Dharma and Sangha, touch the supreme state of dwelling in bliss in the visible Dharma, satisfy the minds of the holy ones by settling with eloquent speech, and see the ten benefits of being counted among the wise. The category of songs is the middle and end of what is to be explained, sung in verses, or any sutra that is said to be of provisional meaning because there are still other places to be examined. The category of prophecies mainly speaks of prophecies of past and future events, or any sutra that distinguishes intentions and prophesies, and is said to be of definitive meaning. The category of verses is composed of two or three or up to six verses.
Tibetan
སུངས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། གཞན་གྱིས་ཞུ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བསྟན་པ་གནས་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི། འགའ་དང་འགའ་ལ་ཆེད་དུ་གསུངས་པའམ། གཞི་འདི་དང་། སྐབས་འདི་དང་། བྱུང་བ་འདིའི་ཚེ་བསླབ་པ་འདི་ལྟར་བཅས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་སྟེ། སྒྲ་སྦྱོར་བ་མ་པོ་གཉིས་པ་ལས། མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མ་ཅི་ལས་བྱུང་གླེངས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། ཉན་པ་པོས་དོན་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་གོ་ཞིང་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་རབས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་གཞན་ལས་བརྩམས་པའི་དཔེས་ཆོས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ། །གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་བ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་དང་ཅི་མཛད་པ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཟབ་པའི་རྣམ་པར་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི། གང་ལས་ཉན་ཐོས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། བྱིན་རླབས་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བར་སྟོན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྒོ་ནས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྟེ། །སྤྱིའི་ངེས་ཚིག་དང་། སོ་སོའི་རང་བཞིན་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ་པི་ཊ་ཀ་ཞེས་འབྱུང་ངོ། །དེ་ཉིད་བསྒྱུར་ན་གོང་བུའམ། བསྡུས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སམ། བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྱ་འདི་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ སྡེ་སྣོད་དང་། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་མ་ག་དྷཱའི་བོ་ཆེ་རི་ནང་དུ། བྲེའུ་ཆུང་མང་པོ་འདུས་པའམ། ཆུད་པའི་དོན་གྱིས་སྣོད་དུ་མིང་ཞེས་འགྲུབ་པ་ལྟར། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་འདིར་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉི
Chinese
那些是已平息的。论说部是：为了不依赖于他人的请求而仅仅为了教法住世，世尊从入定中起立，对众比丘僧团说“这个论说应如是论说”等。本事部是：对某些人特别宣说，或者说“在这样的基础上，在这样的情况下，在这样的事件发生时，应制定这样的学处”等。如《声明二论》中说：“经部和律部等最初是如何产生的，讲述其缘起”等所表明的。本生部是：为了使听者彻底理解意义并认识其特征，以取材于古代故事的譬喻来清晰地阐明佛法的意义。生类部是：世尊过去行菩萨道，进入大海时，在何处、何处抓住出生的萌芽，以及做了什么、什么样的苦行，都予以显示。广阔部是：显示大士道菩萨藏的处所和波罗蜜多等极其广大和甚深之相。希有部是：从声闻、菩萨和圆满正等觉处所产生的智慧、神通和加持等，显示令人惊叹和稀有的法。断定部是：通过对一切法以自相和共相进行断定的方式，如实地显示经部等的意义。第三，从对治的角度来分，有三藏，即总的定义、各自的自性和安立为三藏的理由。第一，梵语称为 Pitaka。如果翻译成藏语，则有“堆积”或“集合”的意思，因为所有应知或应学的法都集合在此处，所以称为“藏”。例如，在摩揭陀国的波切山中，聚集了很多小容器，或者说，以容纳的意思而得名“容器”。同样，在这三藏中，包含了十二部经。
English
Those are the ones that have been pacified. The division of discourses is: In order to solely establish the teachings without relying on others' requests, the Blessed One arose from meditative absorption and said to the assembly of monks, "This discourse should be discoursed in this way," and so on. The division of topics is: Specifically speaking to some individuals, or saying, "On this basis, in this circumstance, when this event occurs, such and such precepts should be established," and so on. As stated in the second volume of the Grammar, "Explaining how the Sutra Pitaka and Vinaya Pitaka, etc., initially arose, discussing their origins," and so on. The division of realizations is: In order for the listeners to thoroughly understand the meaning and recognize its characteristics, using examples drawn from ancient stories to clearly illustrate the meaning of the Dharma. The division of births is: Showing where and in what circumstances the Blessed One, in the past, as a Bodhisattva, entered the ocean, grasped the sprouts of birth, and what kinds of ascetic practices he performed. The extensive division is: Showing the path of great beings, the ground of the Bodhisattva Pitaka, and the perfections (Paramitas), etc., in an extremely vast and profound manner. The division of marvels is: The teachings that reveal the wondrous and extraordinary knowledge, miraculous powers, blessings, etc., arising from the Hearers (Shravakas), Bodhisattvas, and Fully Awakened Buddhas. The division of ascertainments is: Accurately revealing the meaning of the Sutra Pitaka, etc., by ascertaining all phenomena through their own and common characteristics. Third, dividing from the perspective of antidotes, there are the three Pitakas, namely, the general definition, the individual characteristics, and the reasons for establishing them as the three Pitakas. First, in Sanskrit, it is called Pitaka. When translated into Tibetan, it means "heap" or "collection," because all the phenomena to be known or learned are collected in this, it is called "Pitaka." For example, in the Vulture Peak Mountain in the city of Magadha, many small containers are gathered, or the name "container" is derived from the meaning of containing. Similarly, in these three Pitakas, the twelve branches of scripture are contained.