Tibetan
ས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་ལས་མི་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྟོག་པ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །རྟོགས་པ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ཡིན། །དོན་ཉིད་བསྟན་པས་འདི་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་མི་གཙོ་རྟོགས་པ་གཙོ། །མཁས་པའི་ཚིག་ནི་ཐན་པ་ཡིན། །རྟོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ན་འཕྱོ། །བཤད་པ་མི་གཙོ་སྒོམ་པ་གཙོ། །བཤད་པའི་ཚིག་ནི་བཤད་ར་མཁན། །སྒོམ་པ་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད། །སྒྲུབ་པས་ཀྱང་རྟོགས་པ་རིང་། །རྟོགས་པ་གདེང་དུ་མ་ཆུད་ན། །སྒྲུབ་པས་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ལ་བསྒྲུབ། །ཅེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། །ནམ་མཁའ་ཅན་ལ་ཀློང་གི་སྡེ། །རིམ་རྩོལ་བྲལ་ལ་མན་ངག་གོ། ཞེས་པས་འདིར་སྤང་བྱའི་མཐའ་ལས་གྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། གཉེན་པོའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་འདུས་མ་བྱེས་སྟོང་པ་ཉིས་དུ་སྟོན་པ་ཀློང་གི་སྡེ། གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་མན་ངག་གི་སྡེ་སྟེ་འགག་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དྲིལ་ཤེས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་གཙོ་ཆེ་ཆུང་གིས་སྨོས་པ་ལས་ངོ་བོའི་ཆ་ལ་སེམས་སྡེས་གསལ་བ་མ་སྤངས། ཀློང་སྡེས་སྟོང་པ་མ་སྤངས། མན་ངག་སྡེ་ལྷུན་གྲུབ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་སྟེ། གྲུབ་མཐའི་འཆའ་ལུགས་འདི་ངོས་འཛིན་སེམས་སྡེས་འཁོར་འདས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། ཀློང་སྡེས་འཁོར་འདས་ངང་ལ་རྫོགས་པ་དང་། མན་ངག་སྡེས་ཡིན་ཚུལ་གནང་ཐོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱིས་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ལ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཤློ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ་རྣམས། ཆོས་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཀློང་། ལྟ་བ་ལ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཀློང་། སྤྱོད་པ་ལ་མིན་པ་མེད་པའི་ཀློང་ སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུལ། དེའང་བམ་པོ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་དང་སུམ་བརྒྱར་གནས་པ་ཉིད། གནས་པ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཐེབས་པའི་འཕྱོང་དང་། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བའི་འཕྱོང་དང་། རོ་མཉམ་ཐ་དད་མེད་པའི་འཕྱོང་དང་གསུམ་དུ་བསྡུ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་འཕྱུགས་པ་མེད་པའི་གཟེར་བུ་ལྔ་བཅུ། ཡུལ་སེམས་ལ་ལྟ་བའི་གནས་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག། སྣང་སེམས་ཅིག་ཅར་དུ་ཤན་འབྱེད་པའི་གནད་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས། ལྟ་བ་ཐོད་རྒལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཁྲི་ཕྲག་ལྔ། སྒོམ་ཡོད་རྟོག་པ་གཅོད་པའི་གནད་སྟོང་ཕྲག
Chinese
是也。胜义谛以不能仅由能诠之方面来表示之故。如是于《普贤大续》中云：“无分别之前，无有佛之名，证悟本自大，此乃示真实。智者不重博学重证悟，智者之语乃干旱，证悟于法性界中游。不重讲说重禅修，讲说之语乃饶舌者，禅修与天无二别。实修亦远不及证悟，若未领会证悟之把握，则以实修修证悟之流。”如是说。二、若分宗派之边则有三，于《大庄严》中云：“于有心者为心之部，于虚空者为空之部，于离次第勤作则为窍诀。”如是，此处以从所断之边解脱故，示空性为空性之心之部。以从对治之边解脱故，示非合离空性二者为空之部。以从二者之边解脱故，示自性空性之心之部，知收摄为三种阻断之理，如是然则虽以主次而说，然于体性之分，心之部未舍弃明，空之部未舍弃空，窍诀部乃任运自成大光明。此乃认定宗派之安立，心之部以轮涅扩张，空之部以轮涅圆满于自性，窍诀部以如是之理于所许之上而行持三者，乃决定意义之理。就所诠之门而言，心之部有能诠之续，宣说了二千二百万颂。法性为不可言说之空，见为无有是之空，行持为无有非之空。如是归纳为三种。彼亦安住于六千三百品。安住于地基之上之跃升，显现解脱于自处之跃升，味等无别之跃升三者而归纳之。法性无错谬之五十大钉。于境心有五百一十一个见之处。有同时辨别显现心之要诀二万。有见超越之重叠五万。有断除具修分别之要诀千数。
English
It is so. The ultimate truth cannot be fully represented by the expressive aspect alone. As it is said in the Tantra of the Great All-Good One's Self-Abiding Nature: "Before conceptualization, there is not even the name of 'Buddha.' Realization is inherently great; this is the demonstration of reality itself. Scholars do not value erudition, but realization. The words of scholars are like drought. Realization wanders in the realm of Dharma. Do not value explanation, but meditation. The words of explanation are for chatterboxes. Meditation is non-dual with the deity. Practice is also far from realization. If you do not grasp the confidence of realization, then practice cultivates the stream of realization." Thus it is said. Secondly, if we divide the extremes of tenets, there are three. In the Great Array it says: "For those with mind, there is the Mind Division. For those with space, there is the Space Division. For those without sequential effort, there is the Instruction." Thus, here, the Mind Division shows emptiness as emptiness by being liberated from the extreme of what is to be abandoned. The Space Division shows the two emptinesses of non-compounded and non-separated by being liberated from the extreme of the antidote. The Instruction Division shows emptiness as its own characteristic by being liberated from the extreme of both. Knowing that it is gathered into three kinds of cessation, even so, although it is spoken of in terms of importance, in terms of essence, the Mind Division does not abandon clarity, the Space Division does not abandon emptiness, and the Instruction Division is the great spontaneously accomplished self-illumination. This is the identification of the establishment of tenets. The Mind Division expands samsara and nirvana, the Space Division completes samsara and nirvana in their own state, and the Instruction Division establishes the meaning through the three practices of acting upon what is allowed in such a way. In terms of the object to be expressed, the Mind Division has the expressive tantras, which speak of twenty-two million shlokas. The nature of reality is the space that cannot be expressed, the view is the space that has no 'is,' and the conduct is the space that has no 'is not.' Thus, it is summarized into three aspects. That also abides in six thousand three hundred sections. The leap that abides on the ground, the leap of appearances liberating in their own place, and the leap of equal taste without difference are summarized into three. Fifty nails without error in the nature of reality. Five hundred and eleven places of view for the object-mind. Two million key points for simultaneously distinguishing appearance and mind. Five million repetitions of the view that transcends. Thousands of key points for cutting off meditative thoughts.
Tibetan
་གཅིག་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་མིང་ཐོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་སུ་བཞུགས་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པ། སེམས་ཀྱི་གནད་འཛིན་པ། སེམས་ཀྱི་གདེང་འཛིན་པ་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀློང་གི་སྡེ་རྣམས་བསྡུ་ན་དགུར་འདུ་སྟེ། ལྟ་བ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་། །སྒོམ་པ་ལ་ཡིན་མིན་མེད་པའི་ཀློང་། འབྲས་བུ་ལ་རེ་དོགས་མེད་པའི་ཀློང་། ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་། རང་བཞིན་ལ་འགག་པ་མེད་པའི་ཀློང་། མཚན་ཉིད་ལ་སྣང་སེམས་གྲོལ་བའི་ཀློང་། དབྱིངས་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་། རོལ་པ་ལ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་ཀློང་། ལྷུན་མཉམ་ལ་ཡེ་གྲོལ་ཅོག་གཞག་གི་ཀློང་ངོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། ལྷུན་གྲུབ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་། རང་གསལ་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཀློང་། མ་བྱས་ཡེ་ནས་གྲུབ་པའི་ཀློང་སྟེ། དེ་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་གསུམ་གྱི་མིང་གིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ལ་ལེའུ་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་དང་ཆིག་སྟོང་། ཤློ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་པ་རྣམས། ཁ་ཟླ་བ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་འདུས་ལ། དེའང་ཤན་བྱེད་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་སུ་འདུས། དེའང་གགས་དགུ་བརྒྱར་འདུས་ཏེ་གནང་སྟོང་ཕྲག་གཉིས། གཟེར་བུ་ལྔ་བཅུ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་གྲོལ། བཞག་གྲོལ། ཆེར་གྲོལ་གྱི་ཕྱོགས་གསུམ་དུ་འདུས་པའོ། །སྙིང་པོའི་མཐར་ཐུག་རྫོགས་ པ་ཆེན་པོ་མན་ངག་གི་སྡེ་སྐོར་ནི། ཕྱི་ནང་གསང་བ་བླ་མེད་བཞིའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་མཚན་སོ་སོར་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་བཅུ་གཉིས། ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ། ཤློ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི། གནང་སྟོང་ཕྲག་ལྔ། འཕྱོང་ཆེན་པོ་བརྒྱད། གཟེར་བུ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ། གྲགས་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བརྒྱ། ཤན་འབྱེད་ཁྲི་ཕྲག་བདུན། ལོ་བཟླ་བ་འབུམ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཏེ་བརྗོད་བྱ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་བཀའ་སྩལ་བ་ནི་མཐར་ཕྱིན་མན་ངག་ག་སྡེའོ། །དེ་ལྟར་མན་ངག་གི་སྡེ་གསུམ་པོའང་ཀློང་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། རོལ་བ་འགག་པ་མེད་པའི་ཀློང་། བློ་ལམ་རྗེས་པ་མེད་པའི་ཀློང་། ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པའི་ཀློང་ངོ། །དེ་དག་ཀྱང་མན་ནག་གི་སྙིང་པོ་གནད་བཀྲོལ་བ་དང་། འགག་བསྡམས་པ་དང་། ངོ་སྤྲད་པ་དང་། མངོན་སུམ་རང་གནད་ལ་དམ། །པ་དང་བཞིར་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་དག་ལས་བོད་དུ་འགྱུར་བའི་གྲགས་ཆེ་བ་ཆེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་སྡེ་ཙན་གྱི་རྣམ་པས་སྨོས་ཏེ། དང་པོ་སེམས་སྡེའི་རྒྱུད་
Chinese
将这些分类归纳起来，名为“名相续”，共有十三千部。它们可归纳为三类：执持心之方面者，执持心之要点者，执持心之确信者。同样，如果归纳空界部，则可归纳为九类：于见解无有转变之空界，于修持无有是与非之空界，于果无有希冀与疑虑之空界，于本体无有成立与破除之空界，于自性无有阻碍之空界，于相无有显现与心识解脱之空界，于法界无有转变之空界，于游舞为自生大之空界，于任运平等为原始解脱当下安住之空界。这些如果归纳起来，也可归纳为三类：任运成就广大之空界，自明无有勤作之空界，无作本来成就之空界。对于详细阐述这些道理的，以三千部续的名称所概括的那些，有一万一千章，六十四万颂。它们可归纳为八万部，又可归纳为二万分别部，又可归纳为九百噶部，即二千许可部，以及五十个钉橛部，全部都可归纳为已作解脱、安住解脱、大解脱这三个方面。心髓究竟大圆满口诀部，安住于外内秘密无上四种体性中。作为能诠的续，各有二万一千二百部，三万五千章，六十四万颂，五千许可部，八大悬部，一百八十个钉橛部，九千声部，七万分别部，一百五十万句，所诠与虚空边际等同般宣说，是为究竟口诀部。如是口诀三部也可归纳为空界三类：游舞无有阻碍之空界，无有心识道路之空界，于本体无有好坏之空界。这些也可归纳为口诀心髓要点开显，以及阻碍禁锢，以及指示，以及现量自要点而观这四类。现在从这些之中翻译成藏文的，略述较为著名的，以部类形式叙述，首先是心部续。
English
These classifications are summarized as "Nomenclature Tantras," totaling thirteen thousand sections. They can be categorized into three types: those that hold the aspect of mind, those that hold the key points of mind, and those that hold the certainty of mind. Similarly, if the space division is summarized, it can be summarized into nine