Tibetan
་ཡལ། །སྤྲིན་ཚོགས་མཁའ་ལ་དེངས་པ་འདྲ། །རྣམ་རྟོག་མ་སྤང་རང་སར་དག །ཅེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་གྱིས། གདོད་མའི་ངང་འདིར་བརྗོད་འདས་བཞི་རྩ་བྲལ། །སྤང་བླང་རྩོལ་སྒྲུབ་རེ་དོགས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །གནས་དེར་གནས་པ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཅོག་གཞག་རང་གྲོལ་འབད་མེད་གང་གི་ཡུལ། །གནས་ལུགས་མཐོང་ལ་གཞི་རྩ་གང་ཡང་མེད། །ཆིག་ཆོད་མཐོང་ལ་སྒོམ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །སྙེམས་དང་བྲལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁྲེགས་ཆོད་མཐོང་ལ་དྲན་འཛིན་གཉེན་པོ་མེད། །ཐོད་རྒལ་མཐོང་ལ་སེམས་འཛིན་བསྒོམ་པ་མེད། །རྣམ་རྟོག་བྱུང་ན་གང་ཤར་རང་གྲོལ་ཡིན། །རྩོལ་སྒྲུབ་མ་བྱེད་རང་བབས་ལྷུག་པར་ཞོག །སོ་མ་གཉུག་མ་མ་བཅོས་ཟང་ཐལ་ངང་། །ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་དུ་འཆར། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བཀའ་སྩལ་བ་དང་། མངའ་རིས་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་པདྨ་དབང་གི་རྒྱལ་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །མཉམ་གཞག་ཆོས་བདུན་ངང་དུ་ཀློད། །དེ་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་འཆར། །དེ་ལ་སྒོམ་སྐྱོན་དང་བྲལ་ན། །ཁྲེགས་ཆོད་ལམ་གྱི་དམ་པ་ཡིན། དྲོད་སོགས་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། །རིམ་ཅན་པ་ཡི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་། །དྲོད་སོགས་ཐོབ་ནས་གཅིག་ཅར་དུ། །འབྱུང་བ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་དང་། རྗེ་བཙུན་པྲཛྙཱ་རསྨིས། གདོད་ནས་གཞི་ཡི་བཞུགས་ཚུལ་འཁྲུལ་མེད་ནི། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ངེས་བཟུང་ཀུན་དང་བྲལ། །མེད་པ་མ་ཡིན་འཁོར་འདས་གང་དུའང་སྣང་། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་གཞི་ཡི་བཞུགས་ཚུལ་ལགས། །ཡེ་ནས་གཞི་ལ་བཅོས་བསྒྱུར་མི་བྱེད་པར། །ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་རང་བབས་ཁོ་ན་ཉིད། །འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འདི། །གཉེན་པོས་མ་བསླད་རྩོལ་བས་མ་བསྒྲིབས་ཤིང་། །ཐ་མལ་ཡེངས་མ་ལམ་དུ་མ་སོང་བར། །ངང་བཞག་ངང་གནས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞག །ཅེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་བླ་མས། གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ཀ་དག་ནི། །༧། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསམ་བརྗོད་འདས། །མཚན་ཉིད་བློ་ཡི་བརྗོད་པས་ཐུག་པ་སྤངས། །སྨོན་པ་མེད་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས། །རིག་པ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས། །ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ། །དེ་ལ་སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད། །མ་བཅོས་རྣལ་མར་བཞག་ན་རྗེན་པར་མཐོང་། །རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ན། །མ་རིག་འཛིན་པས་སྲིད་པར་འཁྲིད་མི་ ནུས། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་བདག་ཏུ་
Chinese
呀拉！ 云朵在空中消散般， 念头不舍自解脱。 如是说。 全知法王无垢光尊者说： 原始之状态，离言四边绝根本， 断舍勤作希疑无偏袒， 住于彼处皆是法身佛， 任运自解无勤为何境？ 见及实相毫无任何基础， 顿然彻见无有丝毫修习， 远离骄慢亦无任何行为， 截断彻见无有忆念对治， 顿超彻见无有执心修习， 念头生起任何显现皆自解， 莫作勤作安住自然放松， 原始本真无改赤裸之状态， 任何显现皆现法身之刹土。 如是等广为开示。 阿里班智达大莲花自在王尊者说： 所有分别念完全舍弃后， 安住于七支坐法之状态， 彼时能所二取皆无之， 觉性光明空性无执显。 于此若离修习之过失， 乃是截断法之殊胜道。 暖相等未生起之前， 依循次第之方式而生起， 暖相等生起后则顿然间， 生起此理毫无任何怀疑。 如是说。 至尊般若光尊者说： 本初基之安住方式无谬误， 非有离于一切执定， 非无显现于轮涅任何处， 非二超越言说之境地， 言思说皆无乃基之安住方式。 原本对于基不作任何修改， 见之安住唯是自然本性。 离于来去自明觉性此智慧， 未被对治所染勤作未遮蔽， 未曾成为庸常散乱之歧途， 安住本然安住自性未曾动。 如是说。 全知上师说： 本初解脱之觉性本来清净是， 空性无自性离思离言， 体性断绝心识言说之边际， 无有希愿觉性功德已圆满， 觉性不住于所知之境故， 远离我与我所执着之法， 于此无有能修与所修， 若置无改本然则赤裸见， 若自之体性不转变异者， 则无明执着不能牵引至有。 外境与我
English
Yala! Like clouds dissolving in the sky, Thoughts, without abandoning, dissolve in their own place. Thus it is said. The Omniscient Dharma King, Drimé Özer, said: In this primordial state, free from the four extremes of expression and devoid of roots, There is no rejection or acceptance, no striving or accomplishment, no hope or fear, no partiality. All who abide in that state are embodiments of the Dharmakaya. What realm is this where spontaneous liberation occurs effortlessly? Seeing the nature of reality has no basis whatsoever. In the decisive seeing, there is not even a speck of meditation. Being free from pride, there is no action. In the thorough cutting, there is no antidote of mindfulness. In the direct crossing, there is no mind-holding meditation. When thoughts arise, whatever appears is spontaneously liberated. Do not strive or accomplish; let it rest naturally and loosely. In the pristine, unadulterated, and utterly transparent state, Whatever appears manifests as the realm of the Dharmakaya. Thus and so forth, he extensively bestowed his teachings. The great Ngari Paṇḍita, Padma Wangi Gyalpo, said: Having completely abandoned all thoughts, Relax into the state of the seven-point posture. At that time, the non-dual knowing of grasping and grasper, The clear, empty, and ungrasping wisdom arises. If one is free from the faults of meditation, Then it is the sacred path of thorough cutting. Until warmth and other signs are obtained, It arises in the manner of a gradual path. Once warmth and other signs are obtained, then all at once, This arising is without any doubt. Thus it is said. The venerable Prajñārasmi said: The unerring way the ground abides from the beginning, Is not existent, free from all fixed grasping. Is not nonexistent, appearing in samsara and nirvana alike. Is not both, transcending the realm of expression. Unspeakable, unthinkable, inexpressible, is the way the ground abides. Without altering or modifying the ground from the beginning, The abiding of view is solely its natural state. This self-aware wisdom, free from coming and going, Is not corrupted by antidotes, nor obscured by effort, Without straying onto the path of ordinary distraction, Rest naturally, abide naturally, without moving from itself. Thus it is said. The Omniscient Lama said: The primordially liberated awareness, Kadag, is, Emptiness, without essence, beyond thought and expression. Its characteristics transcend the limits of mental expression. Without aspiration, the qualities of awareness are complete. Since awareness does not abide in the realm of the knowable, It is free from the phenomena of grasping at "I" and "mine." In that, there is no meditation or object of meditation. If left uncorrected and genuine, it is seen nakedly. If one's own essence does not change to something else, Then ignorance and grasping cannot lead one into existence. External objects and self
Tibetan
ཞེན་པ་རྣམས། །བྱེད་པོས་མ་བྱས་སེམས་རྟོག་བརྟན་ལས་གྲུབ། །གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་མི་དགོས། །ཀློག་དང་འཛིན་དང་བསྒོམ་དང་བསྟན་བཅོས་སེམས། །མཐའ་དག་བློ་ཡི་གྲུབ་མཐར་ཞིག་གྱུར་ན། །ཡིད་སྨོན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏེ་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ནས་རྒྱ་ཆེར་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་རིག་པར་ཕ་མ་ལ་ནས་མ་གཡོས་པའི་ཚེ་ན། གཟུགས་ལམ་མེ་བ་དང་། སྒྲ་ལྷང་ངེ་བ་དང་དྲི་ཆིལ་ལེ་བ་སོགས་ཚོགས་དྲུག་གི་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་ཕྱིར་མི་དཔྱད། ནང་དུ་མི་འཛིན། ཤར་ས་དེ་ཀར་ཅོག་གེར་བཞག་པས་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དྭངས་བའི་རྫིང་བུར་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་འབྱུང་བས་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་མཆོག་ཏུ་འདྲོངས་ཤིང་། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ལས། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཀླུས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ ལགས་པ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དག་གི་དོན་ལ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོའི་འཛིན་སྟངས་ཉི་ཚེ་བས་གཞལ་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རང་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་འབྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ལམ་གྱི་རྩ་བ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀར་ཤེས་པས་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་པ་དང་། ཚེ་མི་།རྟག་པར་ཤེས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱི་བཤོལ་མི་བྱེད་པ་དང་། བདེ་སྡུག་སྔོན་ལས་སུ་ཤེས་པས་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་བླ་མ་ལས་འབྱུང་བས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་པ་དང་། མྱང་འདས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བས་ཞི་བའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་དང་། ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆེ་ཕྲ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྒྲུབ་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་སྙིང་རྗེ་ལ་རགས་ལས་པས་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་རྩིས་ཟིན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་ཀྱི་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། དགེ་ཚོགས་ཟད་མེད་དུ་འཕེལ་ཕྱིར་རྗེས་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་། ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་འཁོར་འདས་རིག་པ་ལས་བྱུང་བས་རིག་པ་ངོ་ཤེས་
Chinese
执着诸法，非作者所作，乃由心识分别坚固而成。一切皆从无基无根中生起，然于生起之初，即已了悟其无生。无需于此之外，另起分别之念。读诵、受持、禅修、论著之心，若皆消融于心之究竟实相中，即是无有希求之佛陀。如是等等，经续论典中皆广为宣说。如是，当觉性未曾离开本初状态时，无论显现何种六识之分别，如见色时光明朗然，闻声时清晰可辨，嗅香时芬芳扑鼻等，皆不向外寻求，亦不向内执取。仅将所显之境，如实安住于当下，则能于不阻碍显现之同时，远离执取之分别。犹如明镜止水中，映现月影一般，从而对空性与缘起无二之义，获得殊胜之定解。如《般若心经》云：“色即是空，空即是色。色不异空，空不异色。”又如圣者龙树云：“何为缘起法，即是空性义。亦是假名安立，即是中道义。”此等经文之义，非仅以向外驰求之敏锐分析，略作衡量而已，乃是于自相续中，现量亲证之体验。总而言之，道之根本在于了知暇满难得，从而于人身取其精华；了知寿命无常，不拖延修行；了知苦乐皆由业力所致，从而精勤取舍善恶；了知轮回皆是痛苦，从而对世间生起厌离；了知功德皆由上师而来，从而依止善知识；了知涅槃最为安乐，从而修持寂灭菩提；道之正行，无论修持何种大小善根，皆依赖大乘之大悲心，故以发心为前行而摄持；一切皆无自性，故以正行无缘而印持；为使善资粮无尽增长，故以结行回向发愿而作总结；道之精髓，乃是轮回涅槃皆由觉性所生，故需认识觉性。
English
All attachments are not made by a maker, but are formed from the steadfastness of mental thoughts. Everything arises from having no basis or root. From the very moment of arising, realize that there is no arising. There is no need for any other thought beyond that. Reading, holding, meditating, and the mind of treatises, if all dissolve into the ultimate view of the mind, that is the Buddha without longing. These and others are extensively taught in sutras, tantras, and treatises. Thus, when the awareness has not moved from its original state, whatever thoughts of the six aggregates arise, such as the clarity of form, the resonance of sound, and the fragrance of smell, do not seek outwards, nor grasp inwards. By simply leaving the arising as it is, without obstructing the appearance, and being free from the grasping of thoughts, it is like the reflection of the moon in a clear pond, which gives rise to a supreme certainty in the meaning of emptiness and dependent arising being inseparable. As it says in the Heart Sutra: "Form is emptiness, emptiness is form. Emptiness is not other than form, form is not other than emptiness." And as the noble Nagarjuna said: "Whatever is dependent arising, that is explained as emptiness. It is dependently designated, that is the Middle Way." The meaning of these statements is not just measured by a superficial grasp of sharp analysis that looks outwards, but is attained through direct experience in one's own mindstream. In short, the root of the path is to take the essence of the support by knowing the difficulty of finding leisure and endowments, not to postpone striving to know that life is impermanent, to diligently engage in abandoning evil and adopting virtue by knowing that happiness and suffering are due to past actions, to be thoroughly weary of existence by knowing that samsara is suffering, to rely on a virtuous friend by knowing that qualities come from the lama, to achieve peaceful enlightenment by knowing that nirvana is supremely blissful, and whatever great or small root of virtue is accomplished as the actual path, it relies on the great compassion of the Mahayana, so it is taken into account by the preparation of generating bodhicitta, everything is without inherent existence, so the main part is sealed with aimlessness, and in order to increase the accumulation of merit without exhaustion, the conclusion is connected with dedication and aspiration, and the essence of the path is that samsara and nirvana arise from awareness, so recognize awareness.