Tibetan
ཁུངས་དང་འདོད་ཚུལ་སྟོན་པ་ལེགས་བཤད་ཤེལ་དཀར་མེ་ལོང་ལས། ས་བཅད་ལྔ་ཡི། དང་པོ་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱུང་ཚུལ། བོད་གངས་ཅན་དུ། མ་ཧཱ་ཙཱ་ནར། ཡུལ་གྲུ་འགའ་ཞིག །གྲུབ་དོན་བཤད་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་ལྔ། དང་པོ་ལ། ཕྱི་པའི། ནང་པའི། དང་པོ་ལ། མུ་སྟེགས་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས། དེ་དག་གི་འདོད་ ཚུལ། དེ་བཤད་པའི་དགོས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་བྱུང་ཚུལ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བའི་བཞེད་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བྱུང་ཚུལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་གྲུབ་མཐའ་མི་འདྲ་བ་བྱུང་ཚུལ། འཕྲོས་དོན་དུ་མདོ་སྔགས་རིག་གནས་བྱུང་ཚུལ། ཞར་བྱུང་བོན་ལུགས་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། སྔ་དར་དང་། ཕྱི་དར་གཉིས། གཉིས་པ་ལ་སློབ་དཔོན་དང་། ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་བཞག་པ་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་གཞན་གྱི་བྱུང་ཚུལ་དང་། དགེ་ལུགས་པའི་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། རྙིང་མ། བཀའ་གདམས། བཀའ་བརྒྱུད། ཞི་བྱེད། ས་སྐྱ། ཇོ་ནང་། ཉི་ཚེ་བ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱིར་གསང་སྔགས་གསར་རྙིང་གི་དབྱེ་བ་ངོས་བཟུང་ཚུལ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རྙིང་མའི་ལུགས་སྲོལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་མདོ་ཕྱོགས་ལ་མ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་ཕྱོགས་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱུང་ཚུལ། གྲུབ་མཐའ། དེ་ལ་དཔྱད་པ། ཕྱིས་བྱུང་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། བཀའ་གཏེར་དག་སྣང་གསུམ། ཕྱི་མའི་སྐབས་མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་སོགས་ཀ་དག་གདོད་མའི་ཀློང་དུ་ཐིམ་ནས་རིང་ཞིག་ལོན། ད་ལྟ་ལས་བྱང་གྱེར་བ། ཚོགས་འཁོར་མནན་སྲེག་འཕང་གསུམ་སོགས་གཟུགས་བརྙན་གཙོ་བོར་བྱེད་ ཅེས་བབ་ཅོལ་གྱི་གཏམ་དུ་བྲིས་སོ།། གཉིས་པ་ལ། ཇོ་བོའི་དྲིན་ལས་བཀའ་གདམས་ལུགས་སྲོལ་བྱུང་ཚུལ། དེར་བརྟེན་བསྟན་འཛིན་གཞན་བྱུང་ཚུལ། བབས་སོ་སྤྱིར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲ་བཤད་ནི། སྤྱན་སྔ་རིན་ཆེན་འཕེལ་གྱིས། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་ཡི་གེ་ན་གཅིག་ཀྱང་བཞག་ཏུ་མེད་པར་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། ཅེས་པ་ལྟར། འབྲོམ་སྟོན་གྱིས། ངོ་མཚར་བཀའ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །གདམས་པ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱིས་མཛེས་པ་ཡི། །བཀའ་གདམས་རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལ། །འགྲོ་བ་གང་གིས་བགྲངས་ཀྱང་དོན་ཡོད་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། རྒྱལ་བའི་བཀའ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ། ཨ་ཏི་ཤའི་གདམས་པ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་དུ་བསྡུས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་བསྟན་པའི་དབུ་
Chinese
《来源与主张论述善说白莲镜》中，五个章节的：第一，在印度圣地出现的情况；在西藏雪域；在汉地；一些地区。以论述成立之理而结尾，共五点。第一点中，外道；内道。第一点中，外道如何产生的历史；他们的主张；论述这些的必要性。第二点中，四宗派的产生情况，以及他们各自的见解。第二，总的来说，佛教产生的情况；具体来说，不同宗派产生的情况；顺便提到，显密文化产生的情况；附带说明，苯教产生的情况。第一，前弘期和后弘期。第二，从上师和地域等方面着重阐述了其他宗派的产生情况和格鲁派的产生情况。第一，宁玛派、噶当派、噶举派、希解派、萨迦派、觉囊派，以及一些次要的宗派的产生情况。第一，总的来说，新旧密宗的区分方式，以及具体来说，宁玛派的传统。第一，在显宗方面没有出现，而是在密宗方面。第二，产生的情况，宗派，对此的考察，以及对后来出现的一些进行阐述。第一，经教、伏藏、净相三者。后者的情况，显宗、幻化、心性三者等融入本来清净原始法界后已经很久了。现在只是念诵仪轨，会供、镇压、焚烧、抛掷三者等主要作为形象来做，这样写了一些无稽之谈。第二，由于阿底峡尊者的恩德，噶当派的传统产生的情况，由此其他教派的传承者产生的情况，总的来说，传承的来源。第一，词义解释是：贤遍仁钦培说：对于佛陀的教言，连一个字也不能放过，而是理解为窍诀。正如仲敦巴所说：稀有之教乃三藏，殊胜士夫三者庄严之，噶当珍宝黄金之鬘，无论何人计数皆具意义。正如所说，佛陀的教言三藏的意义全部，阿底峡的教言三士道的次第中归纳后修持。
English
In the "Mirror of White Lotus: A Well-Spoken Treatise on the Sources and Tenets," there are five sections: First, how it arose in the noble land of India; in the snowy land of Tibet; in Mahachina (汉地); and in some regions. It concludes with five points discussing the reasons for its establishment. In the first point: the outsiders; the insiders. In the first point: the history of how the heretics arose; their tenets; and the necessity of discussing these. In the second point: how the four philosophical schools arose, and their respective views. Second, in general, how the Buddha's teachings arose; specifically, how different schools arose; incidentally, how the Sutra, Tantra, and sciences arose; and as an aside, how the Bon tradition arose. First, the early and later disseminations. Second, the arising of other schools and the arising of the Gelug school, mainly explained from the perspective of teachers and regions. First, the arising of the Nyingma, Kadampa, Kagyu, Shije, Sakya, Jonang, and some minor schools. First, in general, how the distinction between new and old tantras is identified, and specifically, the explanation of the Nyingma tradition. First, it did not arise in the Sutra aspect, but in the Tantra aspect. Second, how it arose, the philosophical schools, an examination of them, and a description of some that arose later. First, the three: the transmitted precepts (bka' ma), the treasures (gter ma), and the pure visions (dag snang). In the latter case, the Sutra, Illusion, and Mind (mdo sgyu sems) etc., have long since dissolved into the primordial space of original purity (ka dag). Now, only the recitation of rituals, the feast gatherings, suppression, burning, and throwing (tshogs 'khor mnan sreg 'phang gsum) etc., are mainly done as images, and some nonsensical words are written like this. Second, how the Kadampa tradition arose due to the kindness of Jowo (Atisha), and how other holders of the teachings arose from this, and the sources of the lineages in general. First, the etymological explanation is: Khyennga Rinchen Pel said: Regarding the Buddha's words, not even a single letter can be left out, but it is understood as a key instruction. As Dromton said: "The amazing teachings are the three baskets, adorned by the three excellent individuals, the Kadampa precious golden rosary, whoever counts it will have meaning." As it is said, the meaning of all the Buddha's teachings, the three baskets, is summarized and practiced in the stages of the path of the three types of individuals in Atisha's instructions.
Tibetan
བརྙེས། སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེས་སྲོལ་ཕྱེ། སྐུ་མཆེད་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་དར་ཞིང་རྒྱས། གླང་ཤར་བྱ་ཡུལ་བ་སོགས་ཀྱི་དུས་ཤིན་ཏུ་དར་ཞིང་རྒྱས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་། གང་ཟག་གི་མཛད་སྤྱོད་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཞུང་དང་། གདམས་ངག་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལྟ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་གཙོར་སྟོན། གཉིས་ཀ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྟོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་ གཉིས་འཇུག་པ་དང་། དབུ་མའི་མན་ངག་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྡེ་སྣོད་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལམ་གྱི་སྒྲོན་མེའོ། །གཞན་ཡང་གཞུང་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །ཆོས་ཆུང་བརྒྱ་རྩར་གྲགས་པ་ཡང་ངོ་། །གདམས་ངག་ལའང་གསུམ་ལས། ལྟ་བ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ། ཇོ་བོ་ནས་སྤྱན་སྔ་བ་ལ་བརྒྱུད་པ་བདེན་བཞི། ཕུ་ཆུང་བ་ལས་བརྒྱུད་པ་རྟེན་འབྲེལ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཁྲིད་རྣམས་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་ཐུན་མོང་བའི་གང་ཟག་བདག་མེད་དང་། ཕྱི་མ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཆོས་བདག་མེད་ལ་འཁྲིད་པའོ། །སྤྱོད་པ་གཙོར་གྱུར་བློ་སྦྱོང་གི་གདམས་པ་ནི། བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་འཕེལ་བའི་སྒོ་ནས་ས་ལམ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། ཁུངས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྤྱི་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིན་ཕྲེང་། རྨི་ལམ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་གཏམ། སེམས་ཅན་མགུ་བའི་ཚིགས་བཅད། ཞི་བ་ལྷའི་བསླབ་སྤྱོད་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དྷརྨ་རཀྵི་ཏའི་མཚོན་འཁོར། རྨ་བྱ་དུག་འཇོམས། བྱམས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྡོ་རྗེའི་གླུ། གསེར་གླིང་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ། དེ་ལས་ དོན་བདུན་མ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི། གསེར་གླིང་པས་ཇོ་བོར་གསུངས། དེས་འབྲོམ་སྟོན་ལ་ལྐོག་ཆོས་སུ་མཛད། དེས་སྐུ་མཆེད་གསུམ་ལ་ལྐོག་ཆོས་སུ་མཛད། དེ་ནས་པོ་ཏོ་བས་གླང་ཤར་གཉིས་ལ་ལྐོག་ཆོས་སུ་གནང་། ཞང་ཤ་ར་་བས་བྱ་འཆད་ཀ་བ་ལ་ལྐོག་ཆོས་སུ་མཛད། དེས་གཙོ་བོར་རང་ཉམས་སུ་བླངས། རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་ལ་འཆད། ཕན་ཆེ་བ་ཐོགས་པ་གཟིགས་ནས་འབྲི་ཕུར་འཚོགས་ཆོས་སུ་མཛད། སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་ཆོས་སེམས་པ། དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ། རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ། ཚེ་གཅིག་གིས་ཉམས་ལེན་དྲིལ་ནས་བསྟན་པ། བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག །བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱ་སྟེ་དོན་བདུན་དུ་མ
Chinese
获得。（此法）由尊贵的上师开创，在三昆仲时期兴盛广大，在朗夏、嘉域瓦等时期尤其兴盛广大。第三方面，分为佛法的类别和修行者的行为两种。第一种分为经论和窍诀两种。第一种主要阐述见解和行持，也阐述二者的结合。第一种是证入二谛和中观的诀窍等。第二种是《行集灯论》和发心仪轨等。第三种是包含所有经藏和续部的精髓的《菩提道灯论》。此外，还有被称为六论的那些，以及被称为百部小法的那些。窍诀也分为三种：主要阐述见解的，从觉沃（阿底峡）传至坚斯瓦的四谛法，从普穹瓦传下来的缘起法，以及从瑜伽士传下来的二谛引导。前两种引导共同补特伽罗的无我，后一种引导极其细微的法无我。主要以行持为主的修心窍诀，是以珍爱他人胜过自己的菩提心生起和增长的方式，行持道地的次第。其来源是总的来说大乘的经部，龙树的《宝鬘论》，《如意宝梦语》，《悦意有情之偈》，寂天（菩萨）的《学集论》和《入行论》等教言的精髓。也就是达玛rakshita的兵器轮，孔雀灭毒，慈氏的祈愿金刚歌，金洲菩萨的次第等，从那里面 简略地安立了七义。金洲（法称）对觉沃（阿底峡）说，觉沃（阿底峡）对仲敦巴作为秘密法传授，仲敦巴对三昆仲作为秘密法传授，之后博朵瓦对朗夏二人作为秘密法传授，香扎拉瓦对嘉恰喀瓦作为秘密法传授，嘉恰喀瓦主要自己修持，对一两个人讲授，看到利益很大之后，在哲普作为集会法会讲授。前行是思维皈依的法，正行是修持菩提心，将恶缘转为菩提道，以一生来总摄修持，生起证悟的标准，修心的誓言，修心的教诲，总共七义。
English
Attained. (This Dharma) was initiated by the venerable teacher, flourished during the time of the three brothers, and especially flourished during the time of Langshar, Jayulwa, and others. The third aspect is divided into two types: the categories of Dharma and the conduct of practitioners. The first is divided into scriptures and pith instructions. The first mainly explains the view and conduct, and also explains the combination of the two. The first is the entry into the two truths and the pith instructions of Madhyamaka, etc. The second is the "Compendium of Conduct Lamp" and the ceremony of generating Bodhicitta, etc. The third is the "Lamp for the Path to Enlightenment," which contains the essence of all the Sutras and Tantras. In addition, there are also those known as the Six Treatises, and those known as the Hundred Minor Dharmas. The pith instructions are also divided into three: mainly explaining the view, the Four Noble Truths transmitted from Jowo (Atisha) to Chen-nga-wa, the dependent origination transmitted from Phuchungwa, and the two truths guidance transmitted from the yogi. The first two guide the common individual's selflessness, and the latter guides the extremely subtle selflessness of phenomena. The mind-training pith instructions, which are mainly based on conduct, are the way to practice the stages of the path by generating and increasing the Bodhicitta that cherishes others more than oneself. Its sources are, in general, the Sutras of the Mahayana, Nagarjuna's "Precious Garland," the "Wish-Fulfilling Jewel Dream Talk," the "Verses Pleasing Sentient Beings," Shantideva's "Compendium of Trainings" and "Engaging in the Bodhisattva's Deeds," etc., which are the essence of the instructions. That is, Dharma Rakshita's Wheel of Weapons, Peacock Subduing Poison, Maitreya's Prayer Vajra Song, the stages of the Golden Island Bodhisattva, etc., from which The seven meanings are briefly established. The Golden Island (Dharmakirti) said to Jowo (Atisha), Jowo (Atisha) transmitted it to Dromtonpa as a secret Dharma, Dromtonpa transmitted it to the three brothers as a secret Dharma, then Potowa transmitted it to Langshar as a secret Dharma, Shang Sharawa transmitted it to Jachakawa as a secret Dharma, Jachakawa mainly practiced it himself, taught it to one or two people, and seeing that the benefits were great, taught it as a gathering Dharma in Dripu. The preliminary practice is to think about the Dharma of refuge, the main practice is to train the Bodhicitta, to transform adverse conditions into the path to enlightenment, to summarize the practice in one lifetime, the standard of arising realization, the vows of mind training, the instructions of mind training, a total of seven meanings.