Tibetan
་གཉེན་གྱི་སྟོབས་དང་། རྒྱུ་རིགས་སད་པའི་སྟོབས་དང་། འབྲས་བུ་དགེ་རྩ་རྒྱས་པའི་སྟོབས་དང་། ལམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཐོས་པའི་སྟོབས་དང་། ཐོས་པ་དེ་ཉིད་མང་དུ་གོམས་པས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་གྲོགས་ལ་རག་ལས་པས་མི་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཕྱི་མ་བཞི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཉམས་དཀའ་བས་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཙོ་བོར་གཞན་གྱི་མཐུ་ ལས་བྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལའང་། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག །ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཚུལ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་སུ་འདུ་བ་ལས། འདིར་དང་པོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་བགྱིད་པའི་སྐབས་སུ་བབས་པ་ལགས། དེ་ཡང་འདི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུངས་ལས། སེམས་བསྐྱེད་ལ་དབུ་མ་ལུགས་དང་། སེམས་ཙམ་ལུགས་གཉིས་ཡོད། དབུ་མ་ལུགས་ནི་སྡོང་བོ་བཀོད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནས་བརྒྱུད། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷ་ཡི་ལུགས། སློབ་དཔོན་དགྲ་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་ལེན། བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པ་ལ་སོགས་པས་མཛད་པ་འདི་ཡིན། སེམས་ཙམ་ལུགས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། འཕགས་པ་བྱམས་པས་གསུངས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནས་བརྒྱུད། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཙནྡྲ་གོ་མིའི་ལུགས། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་རྗེ་ཡི་ཕྱག་ལེན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཀའ་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པ་འདི་ཡིན། འདི་གཉིས་ལ་བླང་བའི་ཡུལ། ལེན་པ་པོའི་གང་ཟག །ལེན་པའི་ཆོ་ག །བླངས་ནས་སྲུང་ཚུལ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་མང་དུ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་ཅེས་གསུང་ཡང་། འདིར་དེ་ལྟ་བུའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ནས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། ཇོ་བོ་རྗེ་དཱི་པཾ་ཀཱ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནའི་གསུང་རབས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནས། བདག་ཅག་གི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་བ
Chinese
亲友的力量，以及种姓觉醒的力量，以及果实善根增长的力量，以及听闻大乘法藏的力量，以及听闻之后多番串习所生起的力量这五种。第一种依赖于亲友，是不稳固的发心；后四种难以被违逆之品所损，是稳固的发心。如《经庄严论》所说：亲友力、种姓力、根本力，听闻力、善根串习力，不稳固与稳固生，宣说由他所教发心。如是所说，主要由他力所生的世俗菩提心，也有未得令得之仪轨，已得不退失之守护方式，退失则恢复之等内容。此处适逢第一个未得令得，行发心与律仪之仪轨之时。对此，往昔智者们的说法中，发心有中观宗和唯识宗两种。中观宗是追随《华严经》、《虚空藏所问经》等经典，是圣者文殊所说，由大学者龙树所传，大学者寂天之宗，大学者战胜所作等之行持，是教法大主萨迦派等所造。唯识宗是追随《菩萨藏经》等经典，是圣者弥勒所说，由圣者无著所传，大学者旃陀罗瞿弥之宗，阿底峡尊者之行持，是善知识噶当巴们所造。此二者在所取之境，受持者之人，受持之仪轨，受持后守护之方式，退失则恢复等方面，有诸多不同之处。又有些智者说，这二者的差别和特点等不合理。此处将此类辩论之次第置于中立，如大学者圣者无著和阿底峡尊者所著述中所说，从圆满正等觉佛陀开始，到我等之大恩怙主
English
The power of relatives, the power of awakened lineage, the power of increasing the fruit of virtue, the power of hearing the great vehicle's teachings, and the power generated by repeatedly familiarizing oneself with what has been heard. Among these five, the first, relying on friends, is an unstable bodhicitta; the latter four are difficult to be harmed by adverse factors, thus being a stable bodhicitta. As stated in the Ornament of the Sutras: 'The power of friends, the power of lineage, the power of the root, the power of hearing, the power of familiarizing with virtue, unstable and stable arise, bodhicitta taught by others is explained.' As it is said, the conventional bodhicitta, which mainly arises from the power of others, also includes the ritual for gaining what has not been gained, the method for protecting what has been gained from degenerating, and the restoration when degenerated. Here, it is the occasion for the first, gaining what has not been gained, performing the ritual of generating bodhicitta and vows. Regarding this, in the sayings of the previous scholars, there are two systems of bodhicitta: the Madhyamaka system and the Chittamatra system. The Madhyamaka system follows the sutras such as the Gandavyuha Sutra and the Akashagarbha Sutra, spoken by the noble Manjushri, transmitted by the great scholar Nagarjuna, the system of the great scholar Shantideva, the practice of the scholar Shatravijaya, and created by the great lords of the teachings, the Sakya school. The Chittamatra system follows the sutras such as the Bodhisattvabhumi Sutra, spoken by the noble Maitreya, transmitted by the noble Asanga, the system of the great scholar Chandragomin, the practice of the great Lord Atisha, and created by the virtuous friends, the Kadampa school. These two have many differences in terms of the object to be taken, the person who takes it, the ritual of taking it, the way of protecting it after taking it, and the restoration when degenerated. Also, some scholars say that the differences and characteristics of these two are not reasonable. Here, setting aside such a sequence of refutation and affirmation, as it appears in the writings of the great scholar, the noble Asanga, and Lord Atisha Dipamkarashrijnana, from the perfectly enlightened Buddha, to our great kind protector,
Tibetan
ར་བུ་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པ་ལས་བྱོན་པའི་ཕྱག་ལེན་བཞིན་འབུལ་བ་ལ་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པའི་རྟེན་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་དང་། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་རྟེན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་དང་། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཀྱིས་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་ཐོབ་པའི་སྐབས་འདིར། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ བརྒལ་ཞིང་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་དགོས། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དོན་དེ་གཉིས་རྟེན་འདི་ལ་བསྒྲུབ་ནུས་ཤིང་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། གང་ཞིག་ཐོབ་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་མཐར་འབྱིན་ཞིང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ས་བོན་དགེ་བའང་འདེབས་བྱེད་པ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཆེས་ལྷག་པའི། །མི་ཉིད་ཐོབ་ནས་སུ་ཞིག་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད། །བདེ་གཤེགས་ལམ་བསྟེན་འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་ཆས་གྱུར་ཅིང་། །སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་མི་ཡི་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའི། །ལམ་དེ་ལྷ་དང་ཀླུ་ཡིས་མི་རྙེད་ལྷ་མིན་དང་། །མཁའ་ལྡིང་རིག་འཛིན་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེས་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དལ་འབྱོར་དེའང་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། མིར་གྱུར་པ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ། དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་རྙེད་པ་དཀའ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། མི་ཡི་གྲུ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོ་ཆེ་ལས་སྒྲོལ། །གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་རྙེད་དཀའ་ཡིས། །རྨོངས་པ་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་གསུངས། རྙེད་པ་དེ་ཡང་དུས་རིང་དུ་མི་གནས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ ན། །དབུགས་དབྱུང་དབུགས་རྔུབ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པས། མྱུར་དུ་དགེ་བ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལ་མ་འབད་པར་སྡིག་པ་བྱས་ན་ངན་འགྲོར་ལྷུང་སྟེ། ཞི་བ་ལྷས། དགེ་བ་དག་ཀྱང་མ་བྱས་ལ། །སྡིག་པ་དག་ཀྱང་ཉེར་བསགས་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །བདེ་འགྲོའི་སྒྲ་ཡང་ཐོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། །ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན། དམྱལ་བ་ལ་ཚ་གྲང་ལ
Chinese
按照源自不断传承的上师传承的修行来供奉，有三种意义：必须确定发心和戒律的所依，之后修行，以及最终确定自性。首先，确定所依有三点：对痛苦轮回的尽头生起厌离心，断除对寂静涅槃的执着，以及对远离二边的菩提心生起欢喜。首先，对痛苦轮回的尽头生起厌离心，必须如下确定：我们获得了暇满人身之际，必须努力超越痛苦的轮回大海，并获得无上菩提。其原因在于，这两个目标只能依靠这个所依来实现，其他所依无法实现。如《劝发增上意乐经》中说：“何者若得能竭生死海，亦能种植殊胜菩提种，胜过如意摩尼之功德，得此人身后谁令无果耶？追随善逝之道，准备引导众生，心力强大之人所获之人身，此道天龙不能得，非天与，妙翅持明人非人，以及腹行亦不得。”因此，暇满人身也难以获得。《宝积经·树品》中说：“得人身亦难，具足闲暇圆满清净亦难。”寂天菩萨也说：“依于人身之舟，能渡痛苦大河，此舟未来极难得，愚者莫于此时眠。”即使获得了，也无法长久存在。圣者龙树菩萨说：“此生多难为风所动摇，较水面浮泡尤为脆弱，出入气息之间复入眠者，醒来闲暇安在诚稀有。”因此，必须迅速精进于善业。如果不精进于善业，反而造作恶业，就会堕入恶趣。寂天菩萨说：“善行未修，恶行反增，经百俱胝劫，善趣之名亦不得闻。”如果转生于恶趣，地狱中有寒热之苦。
English
According to the practice that comes from the unbroken lineage of masters, there are three aspects to offering: it is necessary to ascertain the basis of bodhicitta and vows, then to practice accordingly, and finally to determine the nature of reality. First, there are three points to ascertaining the basis: generating aversion to the end of suffering samsara, rejecting attachment to the end of peaceful nirvana, and generating joy in the mind of enlightenment that is free from both extremes. First, generating aversion to the end of suffering samsara must be determined as follows: At this time when we have obtained the leisure and fortune of a human body, we must strive to cross the ocean of suffering samsara and attain unsurpassed enlightenment. The reason for this is that these two goals can only be accomplished by relying on this basis, and others cannot. As it says in the 'Encouragement to Increase Intentions': "Whoever obtains it can exhaust the ocean of birth, and can also plant the seeds of excellent enlightenment, surpassing the merits of even a wish-fulfilling jewel. Having obtained this human form, who would make it fruitless? Following the path of the Sugatas, preparing to guide beings, the attainment of a human being with great mental strength, this path cannot be obtained by gods and nagas, not by asuras, garudas, vidyadharas, kimnaras, or those who crawl on their bellies." Therefore, leisure and fortune are also difficult to obtain. As it says in the 'Heap of Jewels, Tree Chapter': "It is difficult to become a human being, and it is also difficult to have leisure, fortune, completeness, and purity." Master Shantideva also said: "Relying on the boat of a human body, one can cross the great river of suffering. This boat is extremely difficult to find in the future, so fools, do not sleep at this time." Even if it is obtained, it does not last long. The noble Nagarjuna said: "This life is full of harm, shaken by the wind, even more impermanent than a bubble on water. What leisure is there to wake up from sleeping between exhaling and inhaling? That is very rare." Therefore, one must quickly strive for virtue. If one does not strive for virtue but instead commits evil, one will fall into the lower realms. Shantideva said: "If one does not do good deeds, but instead accumulates evil deeds, even for hundreds of millions of kalpas, the sound of a happy realm will not be heard." If one is born in the lower realms, there is the suffering of heat and cold in hell.