Tibetan
སྐྱ་བ་སྣུར་ཉི་མ་འོད་ཟེར་འཛིམ་པ་བློ་ཆེན་གསུམ་སོགས་དང་། ཇོ་བོ་དང་རིན་བཟང་གི་བརྒྱུད་འཛིན་རྣམས། །ཐ་མར་སྤེལ་མཛད་ཀུན་མཁྱེན་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ། །གང་འདི་སྙིགས་དུས་རྒྱལ་བ་གཉིས་པའོ། །ཆུ་ཅོད་པན། མཐའ་རྟེན་དང་བཅས་པའི་དབང་སོགས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་སྨིན་བྱས་ནས། །མདུན་བསྐྱེད་ཐུགས་ཀར་ཡིག་འབྲུའི་ས་བོན་བཀོད། །རྗེ་ དཔོན་ལྟ་བུར་དངོས་གྲུབ་ལེན་བྱེད་པ། །བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་དབང་གིས་སྨིན་བྱས་ནས། །བདག་མདུན་གཉིས་ཀའི་ཐུགས་ཀར་ཡིག་འབྲུ་བཀོད། །གྲོགས་པོ་ལྟ་བུར་དངོས་གྲུབ་ལེན་བྱེད་པ། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་སྤྱོད་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་པ། །བྱ་རྒྱུད་ལ་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་དང་། །སྤྱོད་རྒྱུད་ལ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བའི་བཤད་སྲོལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །གངས་ཅན་འདིར་ཡང་བྱ་སྤྱོད་རྒྱུད་སྡེ་ལ། །ངོ་མཚར་བཤད་པའི་བརྒྱུད་འཛིན་བླ་མ་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་གྲགས་སོགས་བགྲང་ཡས་བྱོན། །ཡང་རྒྱ་གར་དུ་ཕྱིས་ཇོ་བོ་ཛྷཱ་ན་ཤྲཱི་དང་། པུཎྱ་ཤྲཱི་གཉིས་ལུང་མང་བར་གྲགས་ལ། བོད་འདིར་སྟེང་བ་ལོ་ཙཱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་འབྱུང་གནས། བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་གྲགས་སོགས་དང་། ཕྱིས་སུ་ཤབས་བག་སྟོན་གཞོན་ནུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡེ་སྡོད་རྒྱུད་སྡེ་དང་བཅས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་འགྱུར་རོ་ཅོག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེའི་ལུང་ཚང་བར་བཞུགས་སོ། །འཕགས་པའི་ཡུལ་དང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཡང་། །མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་འགྲོས་ཆེན་མ་འཁྲུལ་པ། །སྔོན་རབ་མཁས་པས་བཀྲལ་བའི་བཤད་སྲོལ་ཏེ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བཞེད་གཞུང་ཡིན། །འོན་ཀྱང་བྱང་ཕྱོགས་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་རུ། །ལོག་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམ་དག་རྒྱུད་སྡེ་རུ། །མངོན་ཞེན་དམ་པོས་འབད་ནས་ཉན་ པ་དང་། །གཞན་ལ་འཆད་པའི་མཁས་རློམ་མང་ཞིག་བྱུང་། །འགའ་ཞིག་གྲགས་འདོད་ཆང་གིས་རབ་མྱོས་ནས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ས་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་དང་ཚད་ལྡན་གཞུང་རྣམས་དང་། །དེ་དག་སྒྱུར་བྱེད་ལོ་པཎ་པད་འབྱུང་བི་མ་བེ་རོ་སོགས་མཁས་རྣམས་ལ། །བརྩད་ཅིང་རྒོལ་བའི་ལོག་རྟོག་མང་ཞིག་མཐོང་། །ཁ་ཅིག་འདི་ན་རང་བཟོའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སྔོན་རབས་མཁས་པས་བཀྲལ་བའི་བཤད་སྲོལ་རྣམས། །མི་མངོན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་རབ་བཅིངས་ནས། །རང་འདོད་གྲུབ་མཐའི་རྒྱུ་སྐར་བགྲང་ཡས་འཆར། །གསང་ཆེན་རྒྱུད་དང་དབུ་སེམས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ། །ཀླུ་སྒྲུབ་དགོངས་པ་ཐལ་རང་སྲོལ་། གཉིས་ཀྱིས། །ལེགས་པར་བཀྲལ་བའི་བཤད་སྲོལ་ཟླ་མེད་པ། །དེ་དག་ཕལ་ཆེར་འཁྱོག་པོའི་ལམ་དུ་བཀྲལ། །ཚད་ལྡན་གཞུང་བཞིན་འཆད་པའི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །སྔོན་རབས་མཁས་པའི་བཤད་སྲོལ་གཞུང་བསྲངས་ནས། །འཆད་རྩོད་རྩོམ་པས་ཐུབ་བསྟན་བཟུང་བ་ན། །ཀུན་མཁྱེན་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་གཉིས་ཤིག་བྱུང་། །ཉན་བཤད་ཐུབ་བསྟན་འཛིན་པར་རློམས་རྣམས་ཀྱང་། །གཞན་གཞུང་འཇིག་དང་རང་གཞུང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཁུངས་མེད་ཚིག་ཕྲེང་ཝུ་བའི་ཟོལ་གྱིས་ནི། །རང་ཕྱོགས་འཕྱར་བའི་རྩོད་པས་ཐུབ་བསྟན་དཀྲུགས། །ལ་ལ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི། །ཚད་ལྡན་གཞུང་གི་ཉན་ བཤད་ཀུན་དོར་ནས། །རང་རང་འདོད་པས་སྦྱར་བའི་གཞུང་ལུགས་ལ། །ཉན་བཤད་བགྱིད་པས་ཚེ་ལོ་འདའ་བ་མཚར། །ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་རྙེད་བཀུར་ལྷུར་བླངས་ནས། །ཕ་རོལ་བརྙས་དང་ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ཀྱིས། །རང་ཉིད་བསྒོམ་དང་གཞན་ལ་འདོམས་ཀྱང་རུང་། །སྒོ་གསུམ་བྱ་བ་ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་བློ་གསལ་ཀློག་པ་ལྷུར་ལེན་རྣམས། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་དབྱེ་ལེགས་རྟོགས་ནས། །སྔར་བཤད་མཁས་པས་བཀྲལ་བའི་བཤད་སྲོལ་ལ། །རྣམ་དཔྱོད་བརྩོན་པས་ཐོས་པའི་ཕ་མཐར་སྐྱོལ། །རིག་པའི་གནས་ལ་ཐོས་བསམ་མཐར་ཕྱིན་ནས། །ཐོས་པའི་དོན་རྣམས་དོན་ཡོད་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་ལྷུར་བླངས་ནས། །དབེན་པའི་གནས་སུ་རང་རྒྱུད་སྨིན་པར་མཛོད། །རང་རྒྱུད་སྨིན་ནས་འཁོར་མང་དབུས་སུ་ནི། །དྲི་མེད་གཞུང་ལ་རིག་གྲོལ་སྤོབས་པ་ཡིས། །རྩོད་རྩོམ་མཁས་པའི་བྱ་བ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ལྷག་པར་དགོངས། །འཆད་པ་རྣ་བའི་བདུད་རྩི་ལྷ་ཡི་དབྱངས། །འཇིགས་མེད་སྤོབས་པ་མི་ཟད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །རྩོམ་ཕྲེང་ཐུབ་བསྟན་མཛེས་པའི་ཁང་བཟང་རྒྱན། །དེ་དག་གསུམ་གྱིས་གཞན་ལ་འདོམས་པར་མཛོད། །དགོས་༡བསྡུས་༢ཚིག་༣དོན་མཚམས་༤ སྦྱོར་བརྒལ་ལན་༥བཅས། །བསྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་ཚེར་མ་དབྱུང་ལ་མཁས། །སྒྲ་གནས་ བརྒྱད་ནི་ཇི་སྐད་དུ། །སྒྲ་སྐད་མིང་དང་མཚན་མ་དང་། །བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཚིག་དོན་བརྒྱད། །ཅེས་པས། སྒྲ་ནི། ཟིན་པའི་སྒྲ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པའོ། །སྐད་ནི། ལེགས་སྦྱར་སོགས་བཞིའོ། །མིང་ནི། མངོན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡི་གེ་འདུས་པ་དང་། །བརྡ་སྤྲོད་པས་བྱིངས་ལ་རྐྱེན་སྦྱར་ཞིང་
Chinese
霞瓦努、尼玛沃色、晋巴洛钦三位大德等，以及觉沃（阿底峡）和仁桑的传承者们，最终发扬光大者乃是全知布顿仁钦珠，此尊乃是末法时代的第二佛陀。水瓶灌顶，以包括边饰在内的灌顶等成熟自身相续，于前生本尊心间安置字种，如君主 般获得成就，是事部续部的次第。在事部续部的诸灌顶之上，以金刚铃的灌顶成熟之后，自身和前生本尊二者的心间安置字种，如朋友般获得成就，是行部续部的次第。如是的事行二部之车轨开创者，事部续有学导师菩提胜，行部续有导师佛陀秘密的教言传承圆满具足。在此雪域，对于事行续部，奇妙讲述的传承者，如喇嘛瓦日译师仁钦扎等不可胜数。又在印度，后来觉沃扎纳西日和普贤西日二者被传为多闻，在藏地，有升巴译师楚臣迥乃，瓦日译师仁钦扎等，后来依靠夏巴顿云努楚臣的意乐和精进之力圆满具足，包括寺院居住的续部在内，所有佛陀的教言几乎都具备了圆满的传承。在圣地和雪山之中，大小乘二者的行持没有错乱，是先前大德们所阐释的教言，是过去、现在、未来三世诸佛的意趣。然而在北方雪域之中，对于邪谬的论典和清净的续部，以强烈的偏执努力听闻，以及为他人讲解的自诩学者之人甚多。有些人被名声的欲望之酒所陶醉，对于佛陀的教言、翻译的续部、口诀和具有标准的论典，以及翻译它们的译师莲花生、比玛拉米扎、贝若扎那等智者们，进行辩论和驳斥的邪见甚多。有些人以自创的修法，将先前大德们所阐释的教言，摧毁于虚空之中。
English
Xiawa Nur, Nyima Woser, Jinpa Lochen, and other three great virtuous ones, as well as the successors of Jowo (Atisha) and Rinsang, the one who finally promoted and expanded them was the omniscient Buton Rinchen Drub, this尊is the second Buddha in the degenerate age. Water vase empowerment, maturing one's own continuum with empowerments including ornaments, etc., placing seed syllables in the heart of the visualized deity in front, obtaining accomplishments like a lord, is the order of the path of the Action Tantra. On top of the empowerments of the Action Tantra, after maturing with the empowerment of the vajra bell, placing seed syllables in the hearts of both oneself and the visualized deity in front, obtaining accomplishments like a friend, is the order of the path of the Performance Tantra. Such pioneers of the chariot tracks of Action and Performance, the teacher Bodhisattva Supreme for the Action Tantra, and the teacher Buddha Secret for the Performance Tantra, have complete and perfect explanations. In this land of snow, for the Action and Performance Tantras, there have been countless holders of the wonderful explanation lineage, such as Lama Bari Lotsawa Rinchen Drak. Also in India, later Jowo Dznyanashri and Punyashri were said to be very learned, in Tibet, there were Stengba Lotsawa Tsultrim Jungne, Bari Lotsawa Rinchen Drak, etc., and later relying on the intention and diligence of Shabakton Zhonnu Tsultrim, including the tantras residing in the monastery, almost all of the Buddha's teachings possessed complete transmissions. In the sacred land and among the snowy mountains, the practices of both Sutra and Tantra were not confused, they were the teachings explained by previous great scholars, and were the intentions of all Buddhas of the past, present, and future. However, in this northern land of snow, for erroneous treatises and pure tantras, many people diligently listened with strong biases, and claimed to be scholars who lectured to others. Some people were intoxicated by the wine of desire for fame, and had many wrong views of debating and refuting the Buddha's teachings, the translated tantras, oral instructions, and standard treatises, as well as the translators Padmasambhava, Vimalamitra, Vairochana, and other wise ones who translated them. Some people, with their self-created practices, destroyed the teachings explained by previous great scholars into the expanse of the invisible sky.
Chinese
从那时起，无数随自己心意的宗派如繁星般涌现。伟大的密宗续部和中观、唯识的学说，龙树菩萨的应成派和自续派两种宗风，对于这些被完美阐释的无与伦比的教规，大多数都以扭曲的方式来解释。那些依照标准的论典进行讲解的智者们，秉承前代智者的教规，维护正统，通过讲经、辩论和著述来守护佛法时，就出现了全知者的两种教法。那些自诩为听闻和讲授佛法的人，为了摧毁其他宗派和确立自己的宗派，以毫无根据的华丽辞藻，用抬高自己宗派的争论来扰乱佛法。有些人抛弃了佛陀的教言和注释，以及标准的论典的听闻和讲授，沉迷于听闻和讲授自己随意编造的论典，虚度一生，真是可悲。他们专注于今生的名利，以诽谤他人、嫉妒和竞争之心，无论是自己修行还是教导他人，身语意三门的行为大多毫无意义。因此，聪明的学子们，应该充分理解自己和他人的宗派的区别，努力钻研前代智者所阐释的教规，通过精进的思考，达到闻法的最高境界。在精通各门学科的闻思之后，为了使所闻之法具有实际意义，应该努力进行禅定修行，在寂静的地方成熟自己的心性。当自己的心性成熟后，在众多僧众之中，以清净的论典和通达无碍的自信，通过辩论和写作这三种智者的行为，一心一意地专注于弘扬佛法。讲经是滋养耳朵的甘露，是天籁之音；无畏的自信是永不枯竭的河流；著作是庄严佛法的华丽殿堂。应该用这三者来教导他人。包括必要、简略、词句、意义分界、结合问答等，精通于确立和驳斥，以及拔除荆棘。声音的八个方面正如所说：声音、语言、名称和表相，符号、术语、词、意义这八个方面。其中，声音是指能被听到的声音，它能向有情众生显示。语言是指梵语等四种语言。名称是指按照名言的规则组合的文字，以及通过语法将词根和后缀结合起来。
English
From then on, countless sectarian stars of self-interest emerged. The tradition of the great secret tantras and the chariot paths of Madhyamaka and Cittamatra, the two traditions of Nagarjuna's Prasangika and Svatantrika, for those unparalleled teachings that were well explained, most were explained in a distorted way. Those scholars who explain according to the standard texts, upholding the teachings of the previous scholars, when holding the Buddhadharma through teaching, debate, and writing, then two teachings of the omniscient Gyalwa arose. Those who boast of holding the hearing and teaching of the Buddhadharma, for the sake of destroying other doctrines and establishing their own, with unfounded flowery words, disturb the Buddhadharma with arguments that elevate their own side. Some abandon the words and commentaries of the Buddha, and the hearing and teaching of the standard texts, indulging in hearing and teaching the texts they have arbitrarily composed, wasting their lives, which is truly pitiful. They focus on the fame and gain of this life, with slander of others, jealousy, and competitive minds, whether they practice themselves or teach others, the actions of body, speech, and mind are mostly meaningless. Therefore, intelligent students, should fully understand the differences between their own and others' doctrines, strive to study the teachings explained by the previous scholars, and through diligent reflection, reach the highest level of hearing. After mastering the hearing and thinking of various disciplines, in order to make the heard teachings meaningful, one should diligently engage in meditation practice, and mature one's mind in a secluded place. When one's mind is matured, in the midst of many sanghas, with pure texts and unobstructed confidence, through the three actions of scholars of debate and writing, focus wholeheartedly on propagating the Buddhadharma. Teaching is the nectar that nourishes the ears, the sound of the gods; fearless confidence is an inexhaustible river; writing is the magnificent palace that adorns the Buddhadharma. One should teach others with these three. Including necessity, brevity, words, meaning demarcation, combination of questions and answers, etc., be proficient in establishing and refuting, and removing thorns. The eight aspects of sound are as stated: sound, language, name, and sign, symbol, term, word, and meaning, these eight aspects. Among them, sound refers to the sound that can be heard, which can be shown to sentient beings. Language refers to the four languages such as Sanskrit. Name refers to the combination of letters according to the rules of convention, and the combination of root and suffix through grammar.