Tibetan
ས་པ་རྨ་བྱ་ཞང་བརྩོན། གཉིས་ཀ་ལ་མི་མཁས་པ་ཞང་ཐག་སག་པ་སྟེ་པ་ཚབ་བུ་བཞིར་གྲགས་པ་བྱུང་། ཐལ་འགྱུར་བའི་སྲོལ་འཛིན་པ་རྣམས་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས། །ཀླུ་སྒྲུབ་དགོངས་པ་ས་གསུམ་འཕགས་པ་ཡི། །རིག་པས་བཀྲལ་བའི་ལེགས་བཤད་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། །གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་དང་། །འཇམ་དབྱངས་རྣམ་འཕྲུལ་ས་ཆེན་ཐུགས་མཚོར་བབས། །གཟུང་བའི་ཆོས་ཀུན་ནམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཅིང་། །འཛིན་བྱེད་ཤེས་པའང་ འཁྲུལ་པར་གདོན་མི་ཟ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྦྱང་གཞིར་བཞག་པ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །མི་ཕམ་མགོན་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོ་ཡིས། །བྱམས་པའི་ཆོས་བཞི་མདོ་སྡེ་རྒྱན། རྒྱུད་བླ་མ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་བསྟོད་ཚོགས་གཞུང་གིས་བཀྲལ། །ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱི་གསུང་རབ་ཉི་འོད་ཀྱིས། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ངེས་དོན་ཆེས་ཆེར་གསལ། །གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་མི་ཕམ་རྒྱལ་བ་དང་། །ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་བཟང་ངོ་མཚར་ཅན། །དབུ་སེམས་སོ་སོར་འགྲེལ་བྱེད་རྣམ་མང་ཡང་། །གང་དེ་དབུ་མའི་གཞུང་དུ་གདོན་མི་ཟ། །ཆོས་མངོན་པ་འོག་མ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་བཀའ་བབས་འབན་དཀོན་མཆོག་རྡོ་རྗེ་རོག་ཆོས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཐོ་གར་གནམ་ལྡེམས་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེ། །བྱམས་ཆོས་གཞུང་གི་ངེས་དོན་འགྲེལ་པ་ལ། །བཤད་དང་སྒྲུབ་པའི་བཀའ་བབས་རྣམ་པ་གཉིས། །དེ་དག་རིམ་བཞིན་རྔོག་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་དང་བཙན་ཁ་བོ་ཆེ་གཉིས་ལ་བབས། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་སོ་སོར་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཆོས་ཀུན་རིག་པའི་ལམ་ནས་ལེགས་དྲངས་ཏེ། །གནས་སྐབས་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་ལྟ་བའི་མིག ། མཐར་ཐུག་ཀུན་མཁྱེན་སྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་སྲོལ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་དེའི་སློབ་མ་རྒོལ་བ་དབང་ཕྱུག་སྡེའི་སློབ་མ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རིང་ལུགས་བླ་ན་མེད། །འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྡེ་བདུན་རྣམ་འགྲེལ། རྣམ་ངེས། རིགས་ཐིག་སྟེ་གཙོ་བོ་གསུམ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ། འབྲེལ་པ་བརྟག་པ། རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ། རྩོད་པའི་རིག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་བཞིའོ། དགོངས་འགྲེལ་ལ། །ལྷ་ཤཱཀ་བྲམ་ཟེ་རྒྱན་དང་ཆོས་མཆོག་སོགས། །ཆོས་གྲགས་སློབ་མ་ཀུན་མཁྱེན་ལྷ་དབང་བློ། དེའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བློ་གྲོས། གཞན་ཡང་བྲམ་ཟེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བ། རྒྱན་མཁན་པོ་ཤེར་འབྱུང་སྤས་པ། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གམ་པཎ་ཆེན་རྒྱལ་རྔ་བདུན་པ་སོགས་སོ། །ལ་ལ་ཚིག་ཉུང་འགའ་ཞིག་དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པས་བྱས་པའང་ཡོད། །ངོ་བོ་ཉིད་མེ
Chinese
萨巴玛嘉香尊，以及对二者都不精通的香塔萨巴，被称为四位代表。所有持有应成派传统的人都追随他们。龙树菩萨的意旨，三地圣者的，以理智剖析的善说甘露之流，成就自在的吉祥护法和文殊化身降临大地的心海。所取的诸法何时也不存在，能取之识也无疑是错乱的。将二无分别的智慧作为修习的基础，是最后法轮的道次第。弥勒怙主和龙树心要以慈氏四法《现观庄严论》、《宝性论》、《法法性辨别论》、《辨中边论》和《赞颂集》论典阐释。无著兄弟的论著如阳光般，极大地阐明了最后法轮的真实含义。在这雪域之中，弥勒胜者和无著兄弟的殊胜论典，虽然有许多分别解释中观和唯识的，但无疑都属于中观宗。如大海般的下部阿毗达磨的传承，降临于安衮却多吉、若却吉尊珠、托噶南丹衮噶多吉。对于慈氏法典的真实含义的解释，有讲说和修证两种传承。这些依次传给了俄洛丹谢饶和赞卡沃切。通过听闻、思维、禅修，各自有所超越。一切法都从理性的道路上善巧引导，暂时成为观察一切经典的眼睛，最终成为成就一切智智的道路的传统。论师陈那及其弟子论敌自在军的弟子法称的无上宗派。在圣地印度，有七部论著：《释量论》、《定量论》、《理滴论》这三部主要论著，以及《因滴论》、《关系观察》、《他相续成》、《诤理论》这四部支分论著。关于注释，有拉夏迦、婆罗门花环和法胜等。法称的弟子有精通一切的拉旺洛，他的弟子释迦洛珠。还有婆罗门乐作喜，花环堪布谢炯巴，论师法胜或班禅嘉纳达札七世等。有些人也做了一些简短的、具有思辨性的论述。无自性。
English
Sapa Marmaya Shang Tsun, and Shang Taga Saga, who was not proficient in either of the two, were known as the four representatives. All those who held the Prasangika tradition followed them. Nagarjuna's intention, the stream of nectar of good explanations elucidated by the wisdom of the three-bhumi aryas, descended into the heart-ocean of the great earth, the accomplished lord of power, glorious Dharmapala, and the emanation of Manjushri. All apprehended phenomena never exist, and the apprehending consciousness is undoubtedly mistaken. Establishing non-dual wisdom as the basis for training is the stages of the path of the final wheel. Maitreya Gonpo and Nagarjuna's heart essence explained the four Dharmas of Maitreya: Ornament for Clear Realization, Uttaratantra, Distinguishing Dharma and Dharmata, Distinguishing the Middle from the Extremes, and Collections of Praises. The scriptures of the Asanga brothers, like sunlight, greatly clarified the definitive meaning of the final wheel. In this land of snow mountains, the excellent treatises of Maitreya Gyalwa and the Asanga brothers, although there are many separate explanations of Madhyamaka and Chittamatra, undoubtedly belong to the Madhyamaka school. The transmission of the lower Abhidharma, like an ocean, descended upon Aben Konchok Dorje, Rok Chokyi Tsondru, and Togar Namdem Kunga Dorje. Regarding the explanation of the definitive meaning of the Maitreya's Dharma treatises, there are two transmissions: explanation and accomplishment. These were successively transmitted to Ngok Lodan Sherab and Tsanka Woché. Through hearing, thinking, and meditation, each surpassed the others. All dharmas are skillfully guided from the path of reason, temporarily becoming the eyes for observing all scriptures, and ultimately becoming the tradition of the path for accomplishing omniscience. The unsurpassed lineage of the teacher Dignaga and his disciple Devendrabuddhi, the disciple of Dharmakirti. In the holy land of India, there are seven treatises: Commentary on Valid Cognition, Ascertainment of Valid Cognition, and Reasoning Drop, which are the three main ones, and the four branch treatises: Hetu-bindu, Examination of Relations, Establishing Other Continuums, and the Science of Debate. Regarding commentaries, there are Lha Shakya, Brahmin Garland, and Dharmottara, etc. Dharmakirti's disciples include the all-knowing Lhawang Lo, and his disciple Shakya Lodro. There are also the Brahmin Dejok Gawa, the Khenpo Garland Sher Jungpa, the teacher Dharmottara or Panchen Gyal Nga the Seventh, etc. Some have also made some short, speculative statements. Absence of inherent existence.
Tibetan
ད་རྔོག་ལོ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ས་པཎ་དང་། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེའི་ཕྱིས་བྱོན་དབུ་མར་འགྲེལ་པ་ཡི། །གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་བཤད་སྲོལ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཀུན་ལས་ཁྱད་འཕགས་ས་སྐྱ་པ་ཡི་ལུགས། །ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་ལ་སློབ་མ་ཤར་ནུབ་གུང་གསུམ། ལྷོ་དམར་གཉིས། གྲུབ་ཚོགས་གཉིས་སོགས་བྱུང་། ཚད་མའི་སྲོལ་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས། སྡེ་སྣོད་མང་ཐོས་གྲགས་ལྡན་མཁས་རྣམས་ཀྱང་། །ལེགས་སྦྱར་མི་ཤེས་འཕགས་ཡུལ་མཁས་པའི་གཞུང་། །རང་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྣམ་དབྱེའི་འཇུག་ཚུལ་སོགས། །གང་འཆད་དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་རྟོན་བྱེད། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ལ། །རྣམ་དཔྱོད་བརྩོན་པས་ཐོས་པའི་ཕ་མཐར་སོན། །ཐ་སྙད་གཙུག་ལག་སྨྲ་མཁས་བློ་ལྡན་དེ། །གཟུར་གནས་མཁས་མང་ཚོགས་པའི་མདུན་སར་མཛེས། །སྒྲ་སྙན་བཟོ་གསོ་སྒྲ་ཚད་ནང་རིག་པ་ རྣམས་ལ་རིག་གནས་ཆེ་བ་ལྔ་དང་། སྐར་རྩིས་སྙན་ངག་སྡེབ་སྦྱོར་མངོན་བརྗོད་ཟློས་གར་རྣམས་ལ་ཆུང་བ་ལྔ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སྡེབ་སྦྱོར་ཟློས་གར་མངོན་བརྗོད་སོགས། །ཐ་སྙད་གཙུག་ལག་ཉན་དང་འཆད་འདོད་ན། །སྐད་གཉིས་སྨྲ་བའི་གཙུག་རྒྱན་ཤངས་སྟོན་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་དང་། །དཔང་ལོ་ཙཱ་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་གསུམ་པའི་བཤད་སྲོལ་རྨད་དུ་བྱུང་། །རྒྱུ་གཞི་རྒྱུད་ལམ་ཐབས་རྒྱུད་འབྲས་བུ་མི་འཕྲོག་རྒྱུད་གསུམ་གཏན་དབབས་ནས། །སྦྱོར་དང་དཀྱིལ་འཁོར་༡དང་ལས་༢རྒྱལ་མཆོག་རྣམ་གཉིས་རྫོགས་རིམ་འཕགས་ལུགས་ལ་རིམ་པ་ལྔ་སྟེ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། རྡོར་བཟླས། སེམས་ལ་དམིགས་པ། སྒྱུ་ལུས། འོད་གསལ། ཟུང་འཇུག་ལྔ་དང་། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས། རྟེན་བསྐྱེད་རིམ། གསང་གཞི་དབེན་གསུམ། སྒྱུ་ལུས་དངོས། འོད་གསལ། ཟུང་འཇུག་ལྔ་ལ་བཞེད། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ལ་ཐིག་ལེ་བཞི་སྟེ། དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ། མཆོག་དགའ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ནོར་བུར་བསྐྱེད་རིམ་རྟེན། གསང་གཞི་དབེན་གསུམ། བའི་ཐིག་ལེ། དངོས་སྒྱུ་ལུས། དགའ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གནས་བཞིར་སྤྲུལ་པའི་ཐིག་ལེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྙིང་གར་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་ཚུལ་སོགས་བསྐྱེད་རྫོགས་ལམ་བསྒོམ་པ། །དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །འདུས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ རིམ་པར་བཀྲལ་བ་ལ། །འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་འདུས་པ་འཕགས་ལུགས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་རྒྱ་བོད་མཁས་རྣམས་བཞེད
Chinese
如今，绒·洛扎瓦·瑜伽行者萨迦班智达，以及世间名称派的后代中观论师们所解释的，在这雪山之中有三种说法，其中最殊胜的是萨迦派的规矩。萨迦班智达有东方、西方、中央三地的弟子，南方、北方两位，成就团体两个等等。他们追随量学的传统。那些博学多闻、声名远扬的智者们，如果不精通梵语，对于圣地印度智者的论著，自性、因缘和各种词类的用法等等，无论他们讲什么，又有谁会相信呢？对于佛陀的教诲和释论，凭借智慧和勤奋，穷尽了学习的边际。精通术语和语法，才思敏捷的人，才能在公正的学者云集的场合中光彩夺目。声明、工艺、医方、因明和内明，被称为五大明。星算、诗学、韵律、词藻和戏剧，被称为五小明。韵律、戏剧、词藻等等，如果想要听闻和讲述术语和语法，那么精通两种语言的顶饰香敦·多吉坚赞，以及仲译师·洛哲丹巴三位的说法非常卓越。确定了因地、传承、方便传承和不夺果传承三种传承之后，结合和坛城1以及事业2，胜乐金刚两种圆满次第的圣者规矩有五种次第。龙树菩萨说：金刚念诵、专注心、幻身、光明、双运五种。月称菩萨认为：依生次第、秘密处三寂、真实幻身、光明、双运五种。智慧足的规矩中有四个明点：以欢喜的智慧为力，观想心间的明点。以胜喜的智慧为力，观想宝瓶的生起次第之所依，秘密处三寂的明点。真实幻身。以离喜的智慧为力，观想于四处化现的明点。以俱生喜的智慧为力，观想心间不坏的明点等，修习生圆次第道。这是吉祥密集金刚道的次第。密集金刚的续部，由龙树父子和智慧足次第开解，在圣地印度，密集金刚有圣者规矩和智慧足规矩，汉藏智者们都认可。
English
Now, Rong Lotsawa, the yogi Sakya Paṇḍita, and the later Madhyamaka masters of the worldly fame group, there are three kinds of explanations in this snowy mountain, among which the most outstanding is the Sakya tradition. Sakya Paṇḍita had disciples from the east, west, and center, two from the south and north, and two groups of accomplished ones, etc. They followed the tradition of epistemology. Those learned and famous scholars, if they are not proficient in Sanskrit, regarding the treatises of the Indian scholars of the holy land, the nature, causes, and the usage of various parts of speech, etc., no matter what they say, who would believe them? Regarding the Buddha's teachings and commentaries, with wisdom and diligence, they exhausted the limits of learning. Those who are proficient in terminology and grammar, and are intelligent, can shine in the gatherings of impartial scholars. Grammar, craftsmanship, medicine, logic, and inner science are called the five major sciences. Astrology, poetry, prosody, lexicography, and drama are called the five minor sciences. Prosody, drama, lexicography, etc., if one wants to hear and explain terminology and grammar, then the explanations of Shangton Dorje Gyaltsen, the crown ornament who is proficient in two languages, and Zhong Lotsawa Lodro Tenpa, are very excellent. After establishing the three lineages of cause, lineage, method lineage, and non-usurping result lineage, combining the union and mandala 1 and activities 2, the five stages of the supreme Heruka's two completion stages of the noble tradition are as follows. Nāgārjuna said: Vajra recitation, focusing on the mind, illusory body, luminosity, and union are five. Chandrakirti believes that: the dependent arising stage, the three solitudes of the secret place, the actual illusory body, luminosity, and union are five. According to the tradition of Jñānapāda, there are four bindus: empowered by the joy of bliss, visualize the bindu in the heart. Empowered by the supreme joy of bliss, visualize the basis of the generation stage as a jewel, the bindu of the three solitudes of the secret place. The actual illusory body. Empowered by the joy of cessation of bliss, visualize the bindu that manifests in four places. Empowered by the joy of co-emergent bliss, visualize the indestructible bindu in the heart, etc., practice the generation and completion stage path. This is the order of the path of glorious Guhyasamāja. In the Guhyasamāja tantra, Nāgārjuna and his son and Jñānapāda explained it in order. In the holy land of India, Guhyasamāja has the noble tradition and the Jñānapāda tradition, which are recognized by the Indian and Tibetan scholars.