Tibetan
ས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་སོགས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེའང་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་དགྲ་བཅོམ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཉིས་པོའི་འདྲི་བ་དང་ལན་ལྡོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་བ་དེ་ངེས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་གི་དོན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས། མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེའང་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་སེལ་ཞིང་སྤོབས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཚིག་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བ་དང་། འདུས་པའི་ཚོགས་ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་གུས་པས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་དག་གི་གོང་འོག་གི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚིག་རྣམས་དང་འགྱུར་བྱང་སོགས་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བས་མ་སྨོས་སོ། །འདིར་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྤྲོས་པས་མ་གོས་པའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མྱོང་བ་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་གྱི་ལ། བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི། འདི་ལྟར་གཤིས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྟེང་དུ་བློ་བྱ་བྲལ་འཇོག་པས་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་རང་མདངས་སུ་ཐིམ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བསྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ ཟབ་མོ་དེ་ལ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པའི་རང་ཞལ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མཇལ་བས། དེ་ལས་གོང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་ཐོབ་ཏུ་མེད་པས་སྨོན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ལ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་མི་དམིགས་ཤིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་མི་དམིགས། །དེ་སྐད་ཐོས་ནས་རྨོངས་པ་མེད་ཅིང་མི་སྐྲག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་རིམ་པར་ལྟ་སྒོམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་བཞག་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དུ་བརྗོད་ལ། འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ཤིང་། ངོ་བོ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས༑ ལྕགས་སྲེགས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ཚོགས་དེ་དག་གང་ལས་བྱུང་། །དེ་འདྲ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྡིག་སེམས་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཚང་བས་དེས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ། སྒྲར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲགས་སྟོང་དབྱེར་མེད་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ། ཡིད་ཀྱི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་གཉིས་དང་ལྡན་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་རྣམས་སམ་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱིས་དེ་ཡི་ཚེ་ཐུབ་པར་དཀའོ། །གཉིས་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་ཡིན༑ དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གཞན་དུའང་། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །སྤྱོད་པས་བསོད་ནམས་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་པས་མདོ་བཀླགས་ལ། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས། དངོས་གཞི་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ནས་དང་། འབྲིང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་དང་། ཐ་མས་ཀྱང་དང་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དྲན་པར་བྱས་པའི་རྗེས་སྒྲ་ལ་མ་ཡེངས་པར་སེམས་གཏད་དེ་ འདོན་ལ་རྗེས་ཐོབ་བསྔོ་བས་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྟེ་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཤིང
Chinese
一切都是，佛陀为了智慧的意义而宣说，通过这个也能明白。第四是，从那时起，世尊从那个三摩地等等开始，直到“如来们也随喜”为止。那也是，圣观世音菩萨和阿罗汉舍利子两者的提问和回答的方式所说的，那个确定的意义是什么呢？那是为了显示没有疑惑的缘故。一切如来所说的话和（这个）没有二致，即一切也都随喜，这是赞叹。第三是结尾的意义，从“世尊”开始，到“赞叹”为止。那也是，为了消除眷属们的疑惑并生起勇气，这样说道，并且聚集的各种不同的集会也都欢喜和满足，恭敬地对佛陀的功德进行赞叹。这是那个意义。那些前后连接的词语和翻译结尾等，因为容易理解所以没有说。这里稍微说一下修习的方式，中品般若经中说：“善现，如此一切法都是空性的自性。一切法都是无相的自性。一切法都是无愿的自性。”如所显示的那样，如上面所说，没有被五蕴和根识的戏论所染污的法性，不可思议的体验，具有四种特征的，无我的空性，其本身远离生灭住三者的名言的缘故。无相是，像这样在自性离戏论之上，安立离于心识造作，因此三轮的一切分别念都融入到不可修饰的自性光芒中，显现出如同虚空一般的见解。八千颂中说：“世尊，如此般若波罗蜜多是修习虚空。世尊，如此般若波罗蜜多是不修习一切法。”等等所显示的那样。像那样，对空性 甚深之处习惯到极致，因此无言思无说，成为三世诸佛之母的般若波罗蜜多，无有聚散地亲见了自己的面容，从那之中。
English
Everything is, the Buddha spoke for the sake of the meaning of wisdom, and this can also be understood through that. The fourth is, from then on, the Blessed One, from that Samadhi and so on, until "the Tathagatas also rejoice." That is also, the way in which the noble Avalokiteshvara and the Arhat Shariputra asked and answered, what is the definitive meaning of that? That is because it shows that there is no doubt. What all the Tathagatas have said is no different from this, that is, everything also rejoices, this is praise. The third is the meaning of the conclusion, from "the Blessed One" to "praise." That is also, in order to dispel the doubts of the retinue and generate courage, it is said in this way, and all the various different assemblies that gathered are also happy and satisfied, and respectfully praise the qualities of the Buddha. This is that meaning. The words that connect those before and after and the translation endings, etc., are not mentioned because they are easy to understand. Here, I will briefly talk about the way to practice. In the Intermediate Perfection of Wisdom Sutra, it says: "Subhuti, thus all dharmas are the nature of emptiness. All dharmas are the nature of signlessness. All dharmas are the nature of wishlessness." As it is shown, as mentioned above, the nature of reality that is not defiled by the proliferation of the five aggregates and the sense consciousnesses, the inconceivable experience, the four characteristics of, the emptiness of selflessness, is itself free from the terms of arising, ceasing, and abiding. Signlessness is, like this, on the nature of being free from elaboration, establishing freedom from mental fabrication, therefore all the conceptualizations of the three circles dissolve into the unadorned self-luminosity, and the view like the sky manifests. In the Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, it says: "Blessed One, thus the Perfection of Wisdom is the cultivation of space. Blessed One, thus the Perfection of Wisdom is the non-cultivation of all dharmas." And so on, as it is shown. Like that, the emptiness Having become thoroughly accustomed to the profound, therefore, the Perfection of Wisdom, which is beyond words, thought, and expression, has become the mother of the Buddhas of the three times, and has seen her own face without separation or gathering. From that.
Chinese
因为不可能获得所谓的佛果，所以称为无愿。如《摄颂》中说：对于谁来说，殊胜的般若波罗蜜多不可得，菩萨不可得，菩提心不可得，听到这些不迷惑也不害怕，这样的菩萨行持善逝的智慧。这也是依次将观修安立为果之法，被称为三解脱门。如此，所有错误的显现都是由心所造，在本体未成立的情况下执著为我，因此在轮回中流转。如《入行论》中说：谁造了烧红的铁地？从何处产生了那些火焰？一切诸如此类的，都是恶心的作用，这是能仁所说的。因为空性的自性中圆满具备了轮回和涅槃的进入和返回之理，因此安住于不可思议的意义中，后得时对于未能如此领悟的众生，以缘取的广大慈悲，以及显现为色法的一切显现，如显空无别的水月，声音显现的一切声响，如声空无别的山谷回音，心中的一切分别念，如觉空无别的幻化般，以善巧方便将其转为道用。如《八千颂般若波罗蜜多》中说：善现，如果菩萨摩诃萨具有两种法，那么恶魔或魔众就难以战胜他。哪两种呢？即他不舍弃一切众生，他证悟一切法为空性。又如其他经中说：空性具有慈悲的精华，通过行持，能清净福德。因此，以如是修持之方式而具足，则读诵经典。并且，首先以加行发心来摄持，正行时，上根者从空性如实之本性，不可言说的智慧中而修，中根者从了知一切法如幻化而修，下根者也首先忆念空性之义后，不散乱于声音而专注，后得时以回向来连接，即以三殊胜来摄持，这是非常重要的。
English
Because it is impossible to obtain the so-called fruit of Buddhahood, it is called without aspiration. As it is said in the "Compendium": For whom the supreme Prajñāpāramitā is unattainable, the Bodhisattva is unattainable, and the Bodhicitta is unattainable, hearing these without confusion or fear, such a Bodhisattva practices the wisdom of the Sugata. This is also to successively establish contemplation as the Dharma of the fruit, which is called the three doors of liberation. Thus, all erroneous appearances are made by the mind, and clinging to them as self when the essence is not established, one wanders in samsara. As it is said in the "Bodhicaryāvatāra": Who made the burning iron ground? From where did those flames arise? All such things are said by the Sage to be the work of evil minds. Because the nature of emptiness fully possesses the manner of entering and returning of samsara and nirvana, therefore, abide in the inconceivable meaning, and in the post-meditation period, for those sentient beings who have not realized this, with the great compassion of taking objects, and all appearances that appear as form, like the union of appearance and emptiness as the moon in water, all sounds that appear as sound, like the union of sound and emptiness as echoes in the mountains, all the conceptual thoughts of the mind, like the union of awareness and emptiness as illusion, skillfully take them as the path. As it is said in the "Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā": Subhuti, if a Bodhisattva Mahasattva possesses two dharmas, then the evil demons or the hosts of demons will be difficult to overcome him in his lifetime. What are the two? That is, he does not abandon all sentient beings, and he realizes all dharmas as emptiness. And in other sutras it is said: Emptiness has the essence of compassion, and through practice, merit is purified. Therefore, reading the scriptures with such a way of practice. Moreover, first, take the preliminary practice of generating the mind of enlightenment as the basis, and in the main practice, the superior faculty meditates from the state of emptiness as it is, the inexpressible wisdom, the intermediate faculty meditates from understanding all dharmas as illusion, and the inferior faculty also first remembers the meaning of emptiness, then focuses without being distracted by the sound, and in the post-meditation period, connects with dedication, that is, taking the three excellences as the basis, which is very important.