Tibetan
ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་གསལ་བྱེད་ངེས་དོན་སྣང་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་གསལ་བྱེད་ངེས་དོན་སྣང་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་གསལ་བྱེད་ངེས་དོན་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་ཡ། སྣ་ཚོགས་སྤྲོས་པའི་འཆིང་བ་མ་ལུས་ཀུན། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས། །ཡུམ་ཆེན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་འདུད༑ །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་འདི་འཆད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། ཀླད་དང་། གཞུང་དང་། མཇུག་གོ། །དང་པོ་ལའང་མཚན་དོན་དང་། དངོས་དོན་ནོ། དང་པོ་ནི། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ། བྷ་ག་ཝ་ཏི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ། པྲཛྙཱ་ཤེས་རབ། པཱ་ར་ཕ་རོལ། མི་ཏ་ཕྱིན་པ། ཧྲི་ད་ལ་སྙིང་པོ་སྟེ། དེའང་བསལ་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའམ། བླང་བྱའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། ཉན་རང་སོ་སྐྱེའི་ས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་། དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་མ། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་རབ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཉན་རང་གི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ། གྲོགས་ཉ་འཕྲོག་པ་ལའོ། །ཞེས་པའི་བྱིངས་དོན་ལས་སྙིང་པོ་སྟེ། དཔེར་ན་འོ་མ་ལས་མར་ དཀྲོགས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་འཁོར་ལོ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། ཞེས་པ་གཅིག་པུ་ལའང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ག་སྦྱར་དུ་ཡོད་དེ། འདི་སྐད་ཅེས་པ་སྟོན་པ། བདག་གིས་ཞེས་འཁོར། །ཐོས་པ་ཆོས། དུས་གཅིག་དུས། ན་ཞེས་གནས་གཞིའི་སྒྲ་སྟེ། དེས་ན་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པས་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་མཚན་དོན་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་དང་། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཞེས་པས་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོར། སངས་རྒྱས་དག་ནི་བྱེ་བ་ཕྲག་སྟོང་དང་། །དེ་བས་ལྷག་པ་གངྒའི་བྱེ་མ་སྙེད། །ཀུན་ཀྱང་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་འདིར་བཞུགས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སོགས་ཀྱིས་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། དེའང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྲངས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ལྔ་སྟོང་དང་། ཡོན་ཏན་གྱིས་ཆེ་བ་ཟག་པ་ཟད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། དབང་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སོགས་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་ པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་གྲངས་ཀྱིས་ཆེ་བ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག །ཡོན་ཏན་གྱིས་ཆེ་བ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་ཆོས་ལ་དབང་འབྱོར་བ་དང་། ཐབས་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལ་མ་རྨོངས་ཤིང་ས་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་གོ། །ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་པས་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་མཚར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐབས་འདིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་སྟེ། སུས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཟབ་མོའི་དོན་མངོན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དོན་འབྲེལ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡུལ་སྣང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ཟུང་འཇུག་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་དུས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་སོགས་དུས་གསུམ་པོ་མ་འདྲེས་པའོ༑ །འོ་ན་འདི་ཉིད་གང་གིས་འཆད་ཅེ་ན། ཡང་དེའི་ཚེ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྨོས་ཏེ། རང་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་བྱང་། གཞན་དོན་དུ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བརྙེས་ པས་ཆུབ། དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་མི་འདའ་བར་སེམས་དཔའ་བར་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། འཕགས་པ་ནི་ཐེག་དམན་ཞི་བདེའི་ལམ་ལས་རིང་དུ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱན་ཟླ རས་གཟིགས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྱན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པའམ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པ་སྟེ་སྔ་མ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་གཞག་པའོ། །དབང་ཕྱུག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་འདི་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་དོན་ནི་འོག་ཏུ་འབྱུང་བ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཀའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོའམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་སོགས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྤྱི་བོར་ཕྱག་བཞག་སྟེ་སྐུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་མདོ་སྡེ་ས་བ
Chinese
般若波罗蜜多甚深显现之明示，真实义显现。
English
The Profound Perfection of Wisdom, Illuminating Appearance, Manifestation of Definitive Meaning.
Chinese
功德方面殊胜是烦恼漏尽，没有烦恼，具有自在，心 अत्यंत 解脱，智慧 अत्यंत 解脱等等，如其他经中所说。同样，菩萨僧众数量方面殊胜是百俱胝。功德方面殊胜是对通达和解脱之法获得自在，并且不迷惑于方便和智慧之义，全部是获得菩萨地位的。以“安住于唯一方便”来说明时间圆满，因为所有这样的稀有之法此时都完全具足。之后，以“薄伽梵甚深显现”等显示法圆满。如《八千颂》中所说：“薄伽梵，般若波罗蜜多甚深，不应由任何人修习。”等等，如其所说，是极难理解且不可思议的甚深之义显现的音声与意义相关联。入于等持是甚深空性作为对境显现为色相之相，以大双运的等持于内如实安住之时，即行住坐卧等三种时间不混杂之时。那么，这由谁来宣说呢？又以“彼时”等来说明，为自利而断除一切烦恼故为“菩提”，为利他而获得一切证悟功德
English
The greatness in terms of qualities is the exhaustion of outflows, the absence of afflictions, the possession of power, the mind being utterly liberated, the wisdom being utterly liberated, etc., as stated in other sutras. Similarly, the greatness of the Bodhisattva Sangha in terms of number is a hundred kotis. The greatness in terms of qualities is the mastery over the Dharma of knowledge and liberation, and not being confused about the meaning of skillful means and wisdom, all of them having attained the bhumis. "Abiding in one method" indicates the perfection of time, because all such wonderful Dharmas are completely fulfilled at this time. Then, "Bhagavan, profound appearance," etc., shows the perfection of the Dharma. As it says in the Eight Thousand Stanza Prajnaparamita Sutra: "Bhagavan, the Perfection of Wisdom is profound; it should not be meditated upon by anyone." As it is taught, it is the connection between sound and meaning that makes manifest the profound meaning that is very difficult to understand and inconceivable. To enter into samadhi is the time when profound emptiness appears as the form of an object, and one abides perfectly within the great union samadhi, when the three times of conduct etc. are not mixed. Then, who will explain this? Again, it is stated by "at that time," etc. Because of abandoning all defilements for one's own benefit, it is enlightenment. For the benefit of others, all the qualities of realization are attained.
Tibetan
ཅུ་པ་བཤད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་སེལ་བར་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ལ་གསུང་གིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་བྱིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་བྱུང་བ་ལྟར༑ འདིར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་འཆད་པའི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་ སྟོན་དང་། །འཆད་དང་རིག་པ་དག་དང་བདེན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བར་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་མཐུ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ངོས་བཟུང་པའོ། །གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ་བཞི། ལམ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་དངོས་བསྟན་པ། དེ་ཐབས་སྔགས་ཀྱིས་ཟིན་དགོས་པར་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བར་གདམས་པ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་ཞུས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་བསྟན་པ། བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སོགས་ནས། ཞེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་པའི་བར་ཏེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ནས། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེའང་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་ངོ་བོ་ངོས་འཛིན་བྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྟོང་པ། ཉམས་མྱོང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས། དེའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་དུ་ཤར་བ་སྟེ། རིམ་པར་སྣང་མེད་དང་། སྣང་བཅས་ དང་། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བཞག་ལ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྟོང་བ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས། ཇི་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྡུད་པ་ལས། ཕུང་འདི་ཨཱསྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་དོན་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པ། དེ་ཉིད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལས་པས་མ་སྐྱེས་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་ཀྱང་རང་རྩལ་ཅིར་ཡང་སྣང་དུ་རུང་བས་རང་མདངས་མ་འགག་པ། དེའི་
Chinese
讲述《十法经》以及，为了消除未生怨的懊悔，文殊菩萨以言语赐予加持，从而出现了那部经。在此，也因为以等持中的心之智慧加持，生起了讲述的勇气。如《摄颂》中所说：诸佛的声闻弟子们，无论多少说法，讲说和智慧以及真实语，令至上殊胜者安乐并获得其果，所有这些都是如来佛子的力量。如所说，这是领受了加持的教言。第二，正文的内容有四：真实宣示甚深道之理，宣示必须以方便咒语摄持，劝诫要学习如此修习之理，以及对此赞叹。第一部分也有请问之理，宣示之理，赞叹之理。第一部分是：从“具寿舍利子”等，到“如是说”之间，容易理解。第二部分是：从“菩提萨埵”等，到“无未得者”之间。即，如此，因为色法上没有能识别其自性的东西，所以体验到空性，因此色即是空。体验是，空性也显现为色的形态，所以空性也是色。因此，色也是空，而且空性也并非与色相异，因此显空双运之道显现为具足四种特征，即依次安立为无显现，有显现，显空无二的瑜伽。因此，一切法也都是远离生灭住三者的，不可言说思议的空性，是般若波罗蜜多母的自性。然而，通过修习具有相状的空性，正如所说：若于空性观有过，则小慧者将遭殃。以及，《摄颂》中说：若菩提萨埵思此蕴为阿空，彼行于相，不信无生处。因此，由于超越了空与非空等所有表征的对象，所以是无相的。那本身不依赖于因和缘，所以是不生的。从不生的自性中，也能随心所欲地显现各种自性，所以自性光芒不灭。
English
Explaining the Daśadharmasūtra, and to dispel Ajātaśatru's remorse, Mañjuśrī bestowed blessings with speech, thus that sūtra arose. Here too, because of being blessed by the wisdom of the mind in meditative equipoise, the courage to explain arises. As stated in the Abhisamayālaṃkāra: 'However many Śrāvakas of the Victorious Ones teach the Dharma, explain and have wisdom, and speak truthfully, make the supreme noble one happy and obtain its fruit, all of those are the power of the sons of the Thus-Gone Ones.' As stated, this is recognizing the blessed command. Secondly, the meaning of the text has four parts: actually showing the profound path, showing that it must be grasped by skillful means of mantra, advising to train in how to meditate in that way, and praising it afterwards. The first part also has the way of asking, the way of showing it, and the way of praising it. The first part is: from 'The venerable Śāriputra' etc., to 'said thus', it is easy to understand. The second part is: from 'Bodhisattva' etc., to 'there is nothing not obtained'. That is, in this way, because there is no way to identify the essence in form, one experiences emptiness, therefore form is empty. The experience is that emptiness also appears in the form of form, so emptiness is also form. Therefore, form is also empty, and emptiness is not different from form, therefore the path of the union of appearance and emptiness appears as having four characteristics, namely, it is sequentially established as yoga of no appearance, with appearance, and non-duality of appearance and emptiness. Therefore, all phenomena are also emptiness, which is the essence of the Mother Prajñāpāramitā, free from the three of arising, ceasing, and abiding, and is inexpressible and inconceivable. However, by meditating on emptiness with characteristics, as it is said: 'If one views emptiness wrongly, those of small wisdom will be destroyed.' And, in the Abhisamayālaṃkāra it says: 'If a Bodhisattva thinks this aggregate is empty, he engages in characteristics and does not trust in the unborn place.' Therefore, since it transcends all objects of designation such as emptiness and non-emptiness, it is without characteristics. That itself does not depend on causes and conditions, so it is unborn. From the nature of the unborn, all kinds of self-display can appear at will, so the self-radiance does not cease.