Tibetan
ལ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ལྔ་ཡིས་རྡོ་རྗེར་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་གྱི་ཟུར་གསུམ་པ་སེམས་ཞེས་པ། སཱ་ཏཱའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། མ་ཧཱ་སྭ་ཏཱ་ནི་སེམས་ཆེན་པོ། བཱའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་མ་ཧཱ་བཱི་ར་ནི་དཔའ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་སྔ་མར་དོན་བཞི་སྟེ། དང་པོ་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྟ་བའི་སེམས་ནི། སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པའི་སེམས་ནི། སེམས་ཉིད་ངང་གིས་འོད་གསལ་བའོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པའི་སེམས་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་གཡོ་བའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ནི། གློ་བུར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤང་བའི་ཕྱིར་མི་སེམས་ཤིང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཆེན་པོ་སྟེ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང་པའོ། །མཚན་གྱི་ཟུར་བཞི་པ་དཔའ་བོ་ནི། ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་གི་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞིས་བདུད་བཞི་བཅོམ་པས་དཔའ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་རིམ་པར། ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ཞི་བས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད། ཕུང་པོ་ལྔ་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པས་ཕུང་པོའི། གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་དབང་དུ་བྱས་པས་ལྷའི་བུའི། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་སྤྱོད་པས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐེག་པ་འོག་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཀུན་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་ངོ་བོར་བཞུགས་ པའི་ཕྱིར་ལྷ་ཡི་ལྷ་དང་ལྷའི་ལྷ་སོགས་ལ་བཤད་པ་རྒྱས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། མངོན་བརྗོད་བླ་མ་ལས་ཤེས། ཡང་ལྷ་སྟེ་གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡུལ་ལོ། །གང་གིས་ཕྱག་འཚལ་ན། གཞུང་མཛད་པ་པོ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཚལ་ན་གསུམ་སྟེ། སྤྱོད་པ་རབ་ཀྱི། སྒྲུབ་པ་ཐབས་ཀྱི། མི་ཕྱེད་འདྲེས་པའི་ཕྱག་དང་གསུམ་ལས། འདིར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་ཡུལ་དང་འཚལ་མཁན་དགོངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཙམ་དུ་དད་པའམ་མོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་ཞལ་མཇལ་བ་ལ་དེའི་ཐ་སྙད་བཞག་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་མཇལ་བའི་ཕྱག་གོ །དགོས་པ་ནི་སྟོན་པ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་དད་པར་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུའོ། །གཉིས་པ་ཁས་བླངས་པས་དམ་བཅའ་ཡལ་བར་མི་འདོར་བའི་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་ལ་གཉིས། ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། བསྡུས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསང་སྔགས་མི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་དར་བའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། གསང་བདག་གིས་རིགས་ཅན་དྲྭ་མ་ལྔ་ལ་གསུངས་པའི་དུས་དང་། རྒྱལ་པོ་ཛལ་གསང་སྔགས་གནང་བའི་དུས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ཅག་གི་སྟོན་ པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ལོན་པ་ན་དམ་པའི་རིགས་ཅན་དྲྭ་མ་ལྔ་པོས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལས་རང་རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པས་མཁྱེན་ནས། རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་ཟ་ཧོར་གྱི་ཡུལ་དང་ཉེ་བའི་ལངྐའི་ཡུལ། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལངྐའི་རྒྱལ་པོ་སྒྲ་སྒྲོགས་ཀྱི་བུ་མགྲིན་བཅུས་སྤྱན་དྲངས་ནས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཞུས་པའི་ངོར་ལང་གཤེགས་ཀྱི་མདོ་གསུངས་པའི་གནས་ཏེ། ཡུལ་དེ་སྔོན་སྲིན་པོས་བཟུང་ཞིང་། ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་རཱ་མ་ཎས་བཅོམ་ཞིང་། སྐབས་ཤིག་དེད་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་བཟུང་བས་སིངྒ་ལའི་གླིང་དུའང་གྲགས་པ་སྟེ། དེའི་ནང་ཚན་དྲག་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཤུལ་ཅན་གྱི་རི་མ་ལ་ཡ་གནམ་ལྕགས་ཡོད་པའི་རྩེ་མོར་འདུས་ཏེ་གདུང་ཚིག་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་བཏོན་པས། སྟོན་པ་རིགས་དྲུག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་མཁྱེན་ནས། དམ་པའི་མཛོད་གསུམ་གྱི་གསང་བ་འཛིན་པའི་བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་རོལ་དུ་བསྟན་པས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཞབས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་གནས་དེར་གཤེགས་ཏེ། ལྷ་གྲགས་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས། ཀླུ་རྒྱལ་མགྲིན་པ་ནག་པོ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། གནོད་སྦྱིན་སྐར་མདའ་གདོང་བློ་གྲོས་དད་སེལ། སྲིན་པོ་ལངྐའི་བདག་པོ་བློ་གྲོས་ཐབས་ལྡན། མི་དགེ་སློང་ལི་ཙཱ་བི་དྲི་མེད་གྲགས་པ་བློ་གྲོས་རབ་ཞི་སྟེ་གསང་སྔགས་ཉན་པའི་སྣོད་དང་སྐལ་བར་ལྡན་པ་ འདུས་པའི་ཚོགས་ལ། སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་དབང་པོས་མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས། ང་ནི་འདི་ནས་མི་སྣང་ནས། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ན། །ལྷ་གནས་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ཡི། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དམ་པ་ཞིག །འཛམ་གླིང་ཤར་ལྷོའི་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི། །རྒྱལ་པོ་ཛཞེས་བྱ་བ་ལ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་མཐུས་སྣང་འགྱུར། །ཞེས་ཇི་ལྟར་ལུང་བསྟན་པའི་བདེན་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་སྨིན་པའི་དུས་དེར། སྔར་འོག་མིན་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ཉིད་སླར་ཡང་བཟླས་ཏེ་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་རྣམས་སྲིན་པོ་བློ་
Chinese
因为舍弃了执著，所以是无别的金刚。因此，这无二的智慧以五个理由成立为金刚。名称的第三个部分“心”，从梵语Satta（梵文天城体：सत्त्व，梵文罗马拟音：sattva，汉语字面意思：有情）的语音引申而来。 摩诃萨埵（藏文：མ་ཧཱ་སྭ་ཏཱ།，梵文天城体：महा सत्त्व，梵文罗马拟音：mahā sattva，汉语字面意思：大有情）是伟大的心。从梵语Vira（梵文天城体：वीर，梵文罗马拟音：vīra，汉语字面意思：勇士）的语音引申而来，摩诃维拉（藏文：མ་ཧཱ་བཱི་ར།，梵文天城体：महा वीर，梵文罗马拟音：mahā vīra，汉语字面意思：大勇士）是勇士。对于前者有四种意义：第一，从显现方式的角度来看，观察的心是显现与空性无二的。第二，从自性的角度来看，修持的心是心性自然光明。第三，从本体的角度来看，修习的心是不为分别念所动摇的。第四，从果的角度来看，成为特殊的心，因为舍弃了突发的分别念而不作意，并且具有无上的智慧，所以是伟大的心，不堕入常断二边。名称的第四个部分“勇士”是，以息增怀诛四种事业摧伏四魔，所以是勇士。也就是依次，以烦恼寂灭为五种智慧而寂灭烦恼魔。五蕴清净为五部佛的体性，功德增长而增长蕴魔。以无二的意义作为自在而摧伏天子魔。以证悟无生的意义而现前行持，摧伏死魔。如是功德的吉祥金刚萨埵，自性真谛无别，对于世间和出世间下部续部的坛城主尊，是一切之中最为殊胜，安住于和合七支的体性之中，因此有关于天中之天和天之天等的广说，可以从《名义集上师篇》中了解。又是本尊，是应该顶礼的对境。谁顶礼呢？是著作论典的作者，善知识佛密。如何顶礼呢？有三种方式，行为殊胜的顶礼，修持方便的顶礼，以及不分的融合的顶礼这三种。这里是不分的顶礼，即使顶礼的对境和顶礼者二者心意融为一体，但仅在形式上以信仰或信赖的方式，为了面见自性本面而安立了它的名称，所以是面见见解的顶礼。必要是为了对上师和论典生起信心，为了圆满资粮，以及为了究竟成就。第二，以承诺而发誓不舍弃誓言的开始造论有两个方面，衰老……
English
Because of abandoning attachment, it is the indivisible Vajra. Thus, this non-dual wisdom is established as Vajra through five reasons. The third part of the name, "Mind," is derived from the sound of Satta (Sanskrit: सत्त्व, sattva, meaning: sentient being). Maha Sattva (Tibetan: མ་ཧཱ་སྭ་ཏཱ།, Sanskrit: महा सत्त्व, mahā sattva, meaning: great sentient being) is the great mind. Derived from the sound of Vira (Sanskrit: वीर, vīra, meaning: warrior), Maha Vira (Tibetan: མ་ཧཱ་བཱི་ར།, Sanskrit: महा वीर, mahā vīra, meaning: great warrior) is the warrior. For the former, there are four meanings: First, from the perspective of appearance, the mind of viewing is the non-duality of appearance and emptiness. Second, from the perspective of nature, the mind of practice is the naturally luminous nature of mind. Third, from the perspective of essence, the mind of meditation is unwavering by conceptual thoughts. Fourth, from the perspective of result, it becomes a special mind, because it abandons sudden conceptual thoughts and does not fixate, and because it possesses supreme wisdom, it is the great mind, not falling into the extremes of permanence and annihilation. The fourth part of the name, "Warrior," is that the four activities of pacifying, increasing, subjugating, and wrathful destroy the four maras, so it is the warrior. That is, in order, pacifying the afflictions into the five wisdoms pacifies the Mara of Afflictions. The five aggregates are purified into the nature of the five Buddha families, and the qualities increase, increasing the Mara of Aggregates. Taking the meaning of non-duality as empowerment destroys the Mara of the Sons of Gods. Manifestly practicing the meaning of non-arising destroys the Mara of Death. Such a glorious Vajrasattva, whose nature is the indivisibility of truth, is the most excellent of all the main deities of the mandalas of the lower tantras of the mundane and supramundane, abiding in the nature of the union of the seven limbs. Therefore, there are extensive explanations about the god of gods and the god of gods, which can be understood from the "Nomenclature of the Lama." Also, the deity is the object to be prostrated to. Who prostrates? It is the author of the treatise, the teacher Buddha Guhya. How to prostrate? There are three ways: the prostration of excellent conduct, the prostration of skillful means of practice, and the prostration of indivisible union. Here, it is the indivisible prostration. Even though the object of prostration and the prostrator's mind become one, it is only in form that it is called the prostration of seeing the view, because it establishes its name in the manner of faith or trust in order to see one's own face. The purpose is to generate faith in the teacher and the treatise, to complete the accumulation of merit, and for ultimate accomplishment. Second, by promising to vow not to abandon the vow, there are two aspects to beginning to compose the treatise: old age...
Chinese
以方便之门发起的誓愿是合理的，以简略的方式讲述的誓愿是真实的。初者分为二：秘密真言如何在人间兴盛的情况，以及通过荟供修法获得果位的情况。初者也分为二：密主向五种姓眷属宣说之时，以及国王匝（ཛ）被赐予密法之时。初者是：我等导师释迦牟尼佛涅槃后二十八年，五位具德种姓眷属在内心中如理作意，各自以神通了知。在印度东方靠近匝霍（Zāhor）地方的楞伽（Laṅkā）地方，过去世尊应楞伽国王音声之子十颈的迎请，大慧请问而宣说了《楞伽经》的地方。该地先前被罗刹占据，后来被罗摩王摧毁，一度被船长僧伽跋陀罗占据，因此也被称为僧伽罗洲。其中，在具有三种威力的遗迹山——喜马拉雅山（Himālaya）有天铁的山顶上聚集，发出了二十三个悲鸣之声。导师六种姓之主普贤王如来亲自了知，示现为持有三律仪秘密之主金刚手之化身。以神变之足刹那间到达该地。天神具名护法无边慧，龙王黑颈智慧海，夜叉星箭面智慧信解，罗刹楞伽之主智慧方便，人比丘离车族无垢称智慧寂静，这些具有听闻密法之根器和福分的人聚集的集会上。导师释迦能仁从宣说经藏教言之王等开始说起：我从此处隐没后，一百一十二年后，在被称为三界天的地方，将出现教法之精要。在赡部洲东南方，名为匝（ཛ）的国王，将因金刚手之威力而显现。如是，在预言的真实果报成熟之时，将先前在色究竟天等地所说之内容再次重复宣说。他们都是罗刹智慧
English
The vow initiated through the gateway of convenience is reasonable, and the vow to explain in a concise manner is genuine. The first is divided into two: how the secret mantra flourished in the human realm, and how the fruit was attained through the practice of gathering. The first is also divided into two: the time when the Lord of Secrets spoke to the five lineage families, and the time when King Dza (ཛ) was granted the secret mantra. The first is: Twenty-eight years after our teacher Shakyamuni Buddha passed into nirvana, the five virtuous lineage families, through their own clairvoyance arising from proper contemplation within their hearts, knew. In the land of Lanka (Laṅkā), near the land of Zahor in eastern India, the place where the Blessed One had previously spoken the Laṅkāvatāra Sūtra at the request of the ten-necked son of King Sound of Lanka, invited by Great Wisdom. That land was previously occupied by rakshasas, later destroyed by King Rāmaṇa, and once occupied by Captain Siṃhabhadra, hence it was also known as the island of Siṃhala. Among them, they gathered on the summit of the relic mountain with three powers—the Himalayas—where there is sky-iron, and uttered twenty-three cries of anguish. The teacher, the Lord of the Six Lineages, Samantabhadra himself, personally knew this and manifested as the embodiment of Vajrapani, the master who holds the secret of the three vows. In an instant, he arrived at that place with his miraculous feet. The god Known Protector of Dharma, Infinite Wisdom; the Naga King Black Neck, Ocean of Wisdom; the Yaksha Star Arrow Face, Wisdom Dispelling Faith; the Rakshasa Lord of Lanka, Wisdom with Skillful Means; the human bhikshu Licchavi Immaculate Fame, Wisdom Utterly Peaceful—these beings with the capacity and fortune to hear the secret mantra gathered in the assembly. The teacher Shakya Powerful One, beginning with the king who pours forth the essence of sutras and instructions, said: From here, I will disappear, and after one hundred and twelve years, in the place known as the three realms of the gods, the essence of the teachings will appear. In the southeastern direction of Jambudvipa, a king named Dza (ཛ) will appear through the power of Vajrapani. Thus, at the time when the true fruit of the prophecy ripened manifestly, the teachings previously spoken in Akanishta and other realms were repeated once more. They were all rakshasa wisdom.