Tibetan
ས་དང༌། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་འབྱེད་དུ་ཡང༌། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །གཉིས་དང་ཇི་ལྟར་མངོན་བརྗོད་པར། །སྣང་བ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྟོག་པ་སྟེ་མེད་སྣང་ཕྱིར། །དེས་ན་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་ཅིང༌། །རྟོག་ཙམ་ཡིན་པས་ཀུན་རྟོག་པའོ། །ཞེས་དང༌། མེད་པ་སྣང་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ནི། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མའི་གླང་ཆེན་སོགས་སྣང་བཞིན། །ཡོད་པའང་སྣང་བ་མིན་ཕྱིར་རོ། །མེད་སྣང་དག་ལས་གང་རུང་ཞིག །མེད་ན་འཁྲུལ་དང་མི་འཁྲུལ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་འཐད་དོ། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག །མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག །གཏི་མུག་གཉིད་ཀྱིས་མཐོང་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང༌། ཡང་དག་པར་མ་རིག་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་ཅིང༌། ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་སྐབས་འདིའི་འགྲེལ་པར་གསུངས་པ་རྣམས་དགོངས་པ་གཅིག་སྟེ། གཡུ་རྙིང་ལྟ་བུ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་ཀྱི་ཆོས་སྐྱོན་ཅན་གཡུ་སར་ལྟ་བུ་རྣམས་དང༌། མི་མཐུན་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་བཞི་ཅུང་མེད་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། དེ་ཡང་དག་པ་དང་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དག་པར་མ་རིག་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པས་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་བུ་བདུན་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་ན། བམ་པོ་གཉིས་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་དགུ་ན། རྟག་པ་མཐའ་ལས་ཆགས་པས། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་ནས། སྲེད་པའི་དབང་གིས་རོ་མྱང་བར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས། མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་དག་མི་ཤེས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ན། དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་ལས་མ་དད་པས། ཡིད་མི་བྱ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་སོ། །ཚོར་བ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས
Chinese
并且，在中观大论的法与法性进行区分时，关于法的体性是：如何以二元对立的方式显现，那并非真实的显现，而是遍计所执，因为是无而显现。因此，它不是真实的。那一切都是无意义的，仅仅是分别念，所以是遍计所执。如是说，因为无而显现的错觉，是所有烦恼的根源。就像幻化的象等显现一样，存在也不是显现的原因。如果无显现中缺少任何一个，那么迷惑与不迷惑，以及所有烦恼和完全清净，都是不合理的。如是说。圣者龙树菩萨也说：如果你的心中认为生起和坏灭是可以见到的，那么生起和坏灭，不是被愚痴的睡眠所见到的。如是说。中观大论师导师世亲也说：真实地不了解，就是将非真实的视为真实，知晓就是不了解。这是它的定义。此处注释中所说的都是一个意思，就像古老的绿松石是圆满时代的法一样。三合一的、被切割的、有缺陷的绿松石，就像有瑕疵的玉石一样，即使不一致也没有问题。然后，如果没有四句，那就不是存在。如是等等所说。意思是这样的：就像色等法，虽然不存在且不真实，但却执着它们为真实和存在一样。因此，那是不真实地不了解，因为不真实地不了解，所以称为无明。为了显示这一点，才说了色等法。中观大论师如是说。然后，在第七张纸的十二行半处，是第二品。然后，在第九张纸处，因为执着于常边。如是说，由于无明的力量，执着于存在的显现，由于贪爱的力量，通过品尝滋味的方式，而执着显现，执着于常和断两种边，这是执着的定义。中观大论师如是说。那些不了解。然后，在第二张纸的二行半处，那些与胜义谛的法界没有差别，不要作意，不要相信自性本空。感受。然后，是第二张纸
English
And also, when distinguishing between the Dharma and Dharmata in the great Madhyamaka treatises, the characteristic of Dharma is: How it manifests in a dualistic way, that is not a true appearance, but is a mere imputation, because it appears as non-existent. Therefore, it is not real. That everything is meaningless, and is only conceptualization, so it is a mere imputation. It is said that the illusion of appearing as non-existent is the root of all afflictions. Just as the appearance of illusory elephants, etc., existence is also not the reason for appearance. If any of the non-appearances are missing, then delusion and non-delusion, as well as all afflictions and complete purification, are not reasonable. It is said. The noble Nagarjuna also said: If you think in your mind that arising and ceasing can be seen, then arising and ceasing are not seen by the sleep of ignorance. It is said. The great Madhyamaka master, Acharya Vasubandhu, also said: Truly not understanding is to regard the unreal as real, and knowing is not understanding. This is its definition. The commentaries here all have the same meaning, just as old turquoise is the Dharma of the perfect age. The three-in-one, cut, flawed turquoise, like flawed jade, is okay even if it is inconsistent. Then, if there are no four lines, then it is not existence. So on and so forth. The meaning is like this: Just like forms and other dharmas, although they do not exist and are not real, they are grasped as real and existent. Therefore, that is unrealistically not understanding, because unrealistically not understanding, it is called ignorance. In order to show this, forms and other dharmas were spoken. The great Madhyamaka master said. Then, at twelve and a half lines on the seventh page, is the second chapter. Then, on the ninth page, because of attachment to the extreme of permanence. It is said that due to the power of ignorance, clinging to the appearance of existence, due to the power of craving, through the way of tasting flavors, clinging to appearance, clinging to the two extremes of permanence and annihilation, this is the definition of clinging. The great Madhyamaka master said. Those who do not know. Then, at two and a half lines on the second page, those are not different from the Dharmadhatu of ultimate truth, do not pay attention, do not believe in emptiness by nature. Feeling. Then, it is the second page
Tibetan
་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ན། དེ་དག་ནི་ཡིད་མི་ཆེས་པས་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གནས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དགུ་ན། བྱིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་བདུན་དང་ཕྲེང་ལྔ་ལྷག་ན། དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་ན། བམ་པོ་གསུམ་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་དྲུག་ལ་ཕྲེང་ཅིག་ཆད་པ་ན། འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལ་ཟློ་བ་མཉམ་གཞག་ཟབ་མོའི་སྐབས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བསྟན་ཏོ། །ལེའུ་དྲུག་པ།། །། ༈ ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་པར་སློབ་པ་བསྟན་ཏོ། །རྫས་དང་། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ལྔ་ལ་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཆད་པ་ན། གསོལ་པ་དང༌། འདི་ལ་ཡང་གནས་བརྟན་གྱིས་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པར་སྦྱོར་བས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས། དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བསླབ་ནས། ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ནི། ཤིན་ཏུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་ཀྱང༌། སྒྱུ་མར་བགྱིས་པས་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བགྱིས་པས་བསླབས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྙམ་མམ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྱུ་མའི་ཆོས་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཅིར་ཡང་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བསླབ་པའམ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བསླབ་པའམ། དེ་དག་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའམ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་དང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་ན། ཡིན་སྙམ་མམ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་དག་ལ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་དྲུག་དང་ཕྲེང་བཅུ་ན། བམ་པོ་བཞི་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་དྲུག་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཞུང་གིས་བསྟན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
在第八行半，因为他们不相信，所以没有善巧方便。不是安住。然后是两张纸和第九行半，称为孩童。然后是七张纸和多余的五行，以其对治力。所取的分别有两种。以愚痴和蕴等差别，那是各自九种。祈请。世尊。然后是两张纸，第三卷。然后是六张纸少一行，应当知晓生起。他们也以（此）来宣说，在甚深等持的场合，显示了远离一切分别。第六品。以不观待而修学被显示。物质和。然后是具寿。然后是五张纸少两行半，祈请和。对此，圣者的想法是这样的：世尊，如果以不观待的加行，对于非实有的法，在非实有的法上修学之后，如果必定会生起，那么，对于极度非实有的法，即使是幻化的人，以幻化所作，在不观待的作意上修学之后，也必定会生起一切种智，并且会随之获得。难道是这样想吗？然后世尊说，幻化的法和色等没有任何差别。如同在幻化的法上修学或者没有生起一样，菩萨也同样不需要在色等法上修学，或者对它们生起，或者获得一切种智，因为显示了与幻化相同。世尊。然后多出一行，难道是这样想吗？等等，这样说了。对于精通一切法无实有自性的菩萨，在无所观待的见解中，色等所遍计的法，与幻化没有区别。为了显示这个道理。然后是六张纸和第十行，第四卷。然后是六张纸和第八行半，是一切种智。到此为止，经文显示，一切都是所遍计的自性。
English
In the eighth and a half line, because they do not believe, they do not have skillful means. It is not abiding. Then there are two sheets of paper and the ninth and a half line, called children. Then there are seven sheets of paper and five extra lines, with its antidote. The taken distinctions are of two kinds. With ignorance and aggregates, etc., as differences, those are each of nine kinds. Request. World Honored One. Then there are two sheets of paper, the third volume. Then there are six sheets of paper missing one line, it should be known to arise. They also proclaim with (this), in the context of profound samadhi, it shows the separation from all distinctions. Sixth chapter. Learning without expectation is shown. Matter and. Then there is the venerable one. Then there are five sheets of paper missing two and a half lines, request and. Regarding this, the elder's thought is this: World Honored One, if by applying non-expectation, to non-existent dharmas, after studying non-existent dharmas, if it will definitely arise, then, for extremely non-existent dharmas, even an illusory person, by doing illusion, after studying with non-expectant attention, will definitely arise into omniscience, and will be subsequently obtained. Is that what you think? Then the World Honored One said, there is no difference between illusory dharmas and form, etc. Just as there is no studying or arising in illusory dharmas, similarly, Bodhisattvas also do not need to study form, etc., or arise from them, or obtain omniscience, because it shows that it is the same as illusion. World Honored One. Then there is one more line, is that what you think? and so on, it is said. For Bodhisattvas who are proficient in the nature of all dharmas being without substance, in the view of non-expectation, the imputed dharmas of form, etc., are no different from illusion. To show this reason. Then there are six sheets of paper and the tenth line, the fourth volume. Then there are six sheets of paper and the eighth and a half line, it is omniscience. Up to this point, the text shows that everything is the nature of imputation.