Tibetan
ད་པ་ནི་ཙོང་ཁ་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ཅར་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཡན་ཆད་གསང་སྔགས་ཁོ་ནས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་བོ་དོང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ལོ། །བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་བསྐྱེད་ཆོག་ལ་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡང་ཙོང་ཁ་པའོ། །སྦྱོང་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་འཁོར་རྣམས་འཇིག་རྟེན་རང་རྒྱུད་པར་འདོད་པ་ནི་ངོར་པའི་སློབ་མ་བླ་མའི་སྒྲོས་མ་ཟིན་ཀྱང་ཟིན་པར་རློམ་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལ་རིམ་གཉིས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་དགའ་གདོང་པ་ཆོས་རྒྱལ་དཔལ་བཟང་ངོ་། །སྣང་བ་ལྷ་རུ་འཆར་བའི་དོན་ཡིད་ངོར་འཆར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ལྷ་རུ་འཆར་བ་མ་ཡིན་ཅེས་པ་ནི་ཙོང་ཁ་པ་དང་། དེའི་རྗེས་འབྲང་གི་དགེ་ཆུང་རྣམས་སོ། །ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་ལྷ་རུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན། ཡོངས་གྲུབ་ཁོ་ན་ལྷར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཇོ་ནང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའོ། །སྦྱིན་སྲེག་ལ་རྫས་སྔགས་བཅུ་ཙམ་གྱི་ཡུན་ཚད་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་བྱེད་པ་ནི་ངོར་པ་མ་གཏོགས་པའི་དེང་སང་གི་སྔགས་པ་རྣམས་དང་། ངོར་པའི་ཡང་སློབ་མ་འགའ་ཞིག་གོ། །གཏོར་མགྲོན་གྱི་དམ་ཚིག་པ་གཤེགས་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་བསྡུ་བ་ནི་བོ་དོང་བའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་སོ། །གནམ་རྒྱན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དབུ་ 10-3-4a ནང་ལ་བསྟན་པ་ནི་སྤོས་ཁང་པ་རིན་རྒྱལ་གྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཉང་སྟོད་ཕྱོགས་སུ་དར་རོ། །སྨན་བླའི་ཕོ་བྲང་ནི་ཉང་སྟོད་སྒོམ་ཆེན་གྱི་ཉམས་སྣང་ཡིན་པར་གྲགས་སོ། །ཆོ་ག་མི་བྱེད་པར་མིང་བྱང་སྲེག་པ་ནི་སྒོམ་སྡེའི་ཡུལ་ལ་དར་བས་དགག་དགོས་སོ་ཞེས་སྒོམ་སྡེ་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་བྲིས་པའོ། །སྨན་བླའི་གནོད་སྦྱིན་བཅུ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་པས་ཕྱག་དང་སྐྱབས་འགྲོ་མི་རུང་ཅེས་པ་ནི་ཇོ་གདན་འགའ་ཞིག་གིས་འདོད་ཅིང་། དེའི་གཡོག་བདུན་འབུམ་ལ་ཕྱག་མཆོད་བྱེད་པ་ནི་དེང་སང་གཙང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སྡེ་ཕལ་ཆེར་རོ། །རྟེན་གྱི་ནང་རྫོངས་ཀྱི་གཟུངས་མཐའ་ནས་སྒྲིལ་བ་ནི་ངོར་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཀུན་ནོ། །གནོད་སྦྱིན་ཕོ་མོའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཕོ་འཁོར་འོག་དང་མོ་འཁོར་སྟེང་དུ་བྱེད་པ་ནི་བུ་སྟོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་འོ། །སྔགས་སྡོམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྔ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ས་བཅུ་གཅིག་པ་དང་། བཅུ་གཉིས་པ་གཉིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ས་བཅུ་པར་བསྡུ་དགོས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཙོང་ཁ་པ་དང་། རང་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག་གོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནས་བཤད་པའི་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་བཞི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ས་བཅུ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་དེའི་གོང་དུ་ཡང་ས་བཅུ་གཉིས་པ་དང་། བཅུ་གསུམ་པ་བགྲོད་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་ས་བཅུ་གསུམ་བས
Chinese
认为宗喀巴（Tsongkhapa）是这样的观点：认为三乘（Thegpa Gsumchar，指声闻乘、菩萨乘和密乘）的资粮道及以上只能通过密宗获得，这是波东·乔列南嘉（Bodong Phyognamgyal）的观点。 认为宗喀巴（Tsongkhapa）也认为在事部（Byagyud）的生起次第中有自生本尊。 认为从行部（Sbyonggyud）所说的六世间坛城（Jigtenpai Kyilkhor Drug）的眷属是世间自性，这是俄尔巴（Ngorpa）的弟子们，他们自认为理解了上师的口诀，即使没有完全理解。 认为下部密续（Gyudde Ogma）有二次第（Rimnyis），这是噶东巴·曲嘉嘉瓦·华桑（Gadongpa Chosgyal Palbzang）。 认为显现为本尊的意义仅仅是意念中显现，而不是外在的显现也显现为本尊，这是宗喀巴（Tsongkhapa）及其追随者格琼（Gechung）。 认为不应观想遍计所执（Kunbtag）和依他起（Gyzhandbang）为本尊，只能观想圆成实性（Yonggrub）为本尊，这是觉囊·衮钦钦波（Jonang Kunchen Chenpo）。 认为在火供（Sbyin Sreg）中，仅用十个左右的咒语的时间长度，就计算为一百次火供等等的数量，这是除了俄尔巴（Ngorpa）之外的当今的咒师们，以及一些俄尔巴（Ngorpa）的再传弟子。 认为从朵玛（Gtorma）迎请智慧尊（Yeshepa）之前，先遣送誓言尊（Damtsigpa），这是波东巴（Bodongba）的追随者们。 据说将南坚（Namgyan）坛城的眷属本尊安置在内部，是香康巴·仁嘉（Spokhangpa Ringyal）的观点，并在娘堆（Nyangtod）地区传播。 据说门拉（Menla）的宫殿是娘堆·贡钦（Nyangtod Gomchen）的禅修体验。 认为不举行仪式而烧毁名牌的做法在贡代的地区盛行，因此需要禁止，这是在贡代·索南仁钦（Gomde Sonam Rinchen）的敦促下写成的。 认为药师佛（Menla）的十二药叉大将（Gnod Sbyin bChu Gnyis）是世间的，因此不应礼拜和皈依，这是某些觉丹（Jogdan）的观点。然而，现在卫藏地区的大多数寺院都在礼拜和供养药师佛的七百万眷属。 认为除了俄尔巴（Ngorpa）之外，所有人都将佛像装藏（Rtengyi Nangdzong）的咒语从边缘卷起。 认为在夜叉（Gnod Sbyin）男女的轮盘中，将男轮放在下面，女轮放在上面，这是布顿巴（Butonpa）的宗派观点。 以上是关于密宗戒律（Sngags Sdom）的辩论的简要总结。 认为金刚乘（Rdo rje theg pa）的第十一地和第十二地应该合并到波罗蜜多乘（Pharoltu Chyinpa）的第十地，这是宗喀巴（Tsongkhapa）和一些他宗的上师的观点。 认为从波罗蜜多乘（Pharoltu Chyinpa）所说的三身（Skugsum）四智（Yeshe Zhi）是金刚乘（Rdo rje theg pa）的第十一地，因此在此之前还需要经历第十二地和第十三地，这是自宗的十三地观点。
English
The view that Tsongkhapa holds that the accumulation path and above of the three vehicles can only be attained through tantra is the view of Bodong Phyognamgyal. Tsongkhapa also believes that there is self-generation in the generation stage of the action tantra. The view that the retinues of the six worldly mandalas mentioned in the performance tantra are worldly in nature is held by the disciples of Ngorpa, who presume to have understood the guru's instructions even if they have not fully understood them. The view that the lower tantras have two stages is held by Gadongpa Chosgyal Palbzang. The view that the meaning of appearances arising as deities is merely that they arise in the mind, and not that external appearances also arise as deities, is held by Tsongkhapa and his followers, the junior monks. The view that one should not meditate on the imputed and dependent phenomena as deities, but only on the perfectly established nature as a deity, is held by Jonang Kunchen Chenpo. The practice of counting hundreds of fire offerings based on the duration of only about ten mantras in a fire offering is followed by contemporary tantrikas other than Ngorpa, and some of Ngorpa's disciples. The practice of dismissing the samaya beings of the torma offering before inviting the wisdom beings is followed by the followers of Bodongpa. It is said that the view of placing the retinue deities inside the Namgyan mandala is the view of Spokhangpa Ringyal, and it is spreading in the Nyangtod area. It is said that the palace of Medicine Buddha is the meditative experience of Nyangtod Gomchen. The practice of burning nameplates without performing rituals is prevalent in the Gomde area, so it needs to be prohibited, as written at the urging of Gomde Sonam Rinchen. The view that the twelve yaksha generals of Medicine Buddha are worldly, so one should not prostrate to them or take refuge in them, is held by some Jogdans. However, most monasteries in the Tsang region today prostrate to and make offerings to the seven hundred thousand attendants of Medicine Buddha. The practice of rolling up the dharanis for the inner contents of statues from the edge is followed by everyone except Ngorpa. The practice of placing the male wheel below and the female wheel above in the wheel of male and female yakshas is the sectarian view of Butonpa. The above is a brief summary of the preliminary arguments regarding tantric vows. The view that the eleventh and twelfth bhumis of Vajrayana should be merged into the tenth bhumi of Paramitayana is held by Tsongkhapa and some later lamas of his tradition. The view that the three kayas and four wisdoms explained in Paramitayana are the eleventh bhumi of Vajrayana, so one needs to traverse the twelfth and thirteenth bhumis before that, is the view of the thirteen bhumis of our tradition. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྒྲུབ་པར་འདོད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་ཐལ་ཆེས་པ་འགའ་ཞིག་གོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྔ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ་སྡོམ་གསུམ་ཁ་སྐོང་གི་ཕྱོགས་སྔ་ངོས་འཛིན་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ། 10-3-4b ཡོད་ཙམ་མི་རྟག་གིས་ཁྱབ་པར། །ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་པའི་དོན་སྒྲ་དྲང་ཐད་དུ་ཁས་ལེན་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་ཅེས་པའི་ལན་ནི་གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་ཡོད་པའི་དོན་ངོས་བཟུང་བ། དེ་དག་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་མི་འདོད་དཔྱད་པ། སྐབས་ཀྱི་དོན་ངོས་གཟུང་བ་དང་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བཅོམ་པའམ་གཞིགས་པ་ན་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་བ་སྟེ། བུམ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆུ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་བཅོམ་གཞིག་བྱས་པ་ན་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་མི་འདོར་བ་སྟེ། ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔའོ། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་དེ་མི་ནུས་པ་སྟེ་སྤྱི་མཚན་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་སྟེ་རང་མཚན་རྣམས་སོ། །སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་གང་ལ་དམིགས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཀུན་བཏགས་དང་། མ་དག་གཞན་དབང་ངོ་། །དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ནི་གང་ལ་དམིགས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྐྱེ་བ་སྟེ་དག་པ་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་རྣམས་སོ། །དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མི་འདོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མི་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དཔེ་ཙམ་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ 10-3-5a དང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མདོར་ན་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཡིན་ཞིང་། བསྡུ་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་འོ་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་རང་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཡོད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་དམ་མི་འདོད་ཅེ་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གསུམ་ཅར་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ངོར་ཡོད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་དཔྱད་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པས་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ལ་དཔྱད་དགོས་སོ། །དེ་ལ་བྱེ་སྨྲས་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་མི་འདོད་དེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་པས་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ན་མི་ག་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་དེ། དོན་དམ་དུ་ཡོད་པའི་ད
Chinese
虽然想要实修，但存在一些过度推论的过失。果位阶段的前行部分已经简要概括，即三个誓言的补充部分的前行认知已经阐述完毕。法界并非存在， ‘仅仅存在就被无常所遍及。’法称论师对此有精妙的阐述。对于这句话的含义，是直接承认字面意思吗？对此的回答是，需要从四个宗派对‘存在’的定义进行辨析，考察他们是否认为‘存在’的事物都被无常所遍及，以及把握当前语境下的含义这三个方面来理解。首先，在有部宗看来，存在分为世俗谛存在和胜义谛存在两种。前者是指，当事物被破坏或分解时，执著于该事物的念头会消失，例如瓶子和世间上被称为水的事物等。后者是指，当事物被破坏或分解时，执著于该事物的念头不会消失，例如五蕴等。经部宗认为，世俗谛存在是指在胜义谛中不能起作用的事物，例如总相。胜义谛存在是指在胜义谛中能起作用的事物，例如自相。唯识宗认为，世俗谛存在是指以之为对境会产生烦恼的事物，例如遍计所执和不净的依他起。胜义谛存在是指以之为对境会产生清净的事物，例如清净的依他起和圆成实。中观宗不承认任何胜义谛存在的事物。对于世俗谛存在，则分为颠倒的世俗谛存在和正确的世俗谛存在两种。前者仅仅是用来证明正确的世俗谛是不真实的例子，并非世间俗谛中存在的。后者则具有世间俗谛中存在、 俗谛真实和世间世俗谛真实这三个名称，总而言之，是二十空性的空性所依之法，归纳起来可以概括为法和补特伽罗二者。其次，那么这四个宗派是否认为，按照各自宗派的观点，‘存在’的事物都被无常所遍及呢？对于主张事物存在的三个宗派来说，由于世俗谛存在的事物仅仅是在未经观察的意识前显现的存在，因此是否被无常遍及并非考察的重点，所以需要考察胜义谛存在的事物。对此，有部宗不认为胜义谛存在的事物都被无常所遍及，因为他们认为无为法是胜义谛存在的。经部宗则认为，如果事物是胜义谛存在的，那么一定会被无常所遍及，因为胜义谛存在的
English
Although one wishes to practice, there are some fallacies of excessive proofs. The preliminary aspect of the fruit stage has been briefly summarized, that is, the preliminary recognition of the supplement to the three vows has been explained. The Dharmadhatu is not existent, 'Mere existence is pervaded by impermanence.' Dharmakirti has excellently stated this. Regarding the meaning of this statement, is one to directly accept the literal meaning? The answer is that it should be understood by distinguishing the meaning of 'existence' in the four schools, examining whether they believe that things that 'exist' are pervaded by impermanence, and grasping the meaning in the current context. First, according to the Vaibhashika school, there are two types of existence: conventional existence and ultimate existence. The former refers to the abandonment of the mind that grasps it when something is destroyed or broken down, such as a vase and what is known as water in the world. The latter refers to the non-abandonment of the mind that grasps it when something is destroyed or broken down, such as the five objects of knowledge. According to the Sautrantika school, conventional existence refers to what cannot perform a function in the ultimate sense, such as general characteristics. Ultimate existence refers to what can perform a function in the ultimate sense, such as specific characteristics. According to the Cittamatra school, conventional existence refers to what, when focused upon, gives rise to affliction, such as the imputed and the impure other-powered nature. Ultimate existence refers to what, when focused upon, gives rise to purification, such as the pure other-powered nature and the thoroughly established nature. According to the Madhyamaka school, they do not assert anything as ultimately existent. As for conventional existence, there are two types: mistaken conventional existence and correct conventional existence. The former is merely an example to prove that correct conventional existence is not true, and it does not exist in worldly conventions. The latter exists in worldly conventions, and has three synonymous names: conventional truth, worldly conventional truth. In short, it is the basis of emptiness for the twenty emptinesses, and can be summarized into the two: phenomena and person. Secondly, do these four schools of tenets believe that 'existence' in their respective systems is pervaded by impermanence? For the three schools that assert the existence of things, since things that exist conventionally are merely existent in the mind before examination, whether they are pervaded by impermanence is not a basis for examination, so it is necessary to examine things that exist ultimately. The Vaibhashikas do not believe that things that exist ultimately are pervaded by impermanence, because they believe that the unconditioned realm exists ultimately. The Sautrantikas believe that if something exists ultimately, then it is pervaded by impermanence, because things that exist ultimately --------------------------------------------------------------------------------