Tibetan
་འདོད་ཀྱི་སྐྲ་གྲོལ། སྤོབས་པ་ཞུམ་པའི་མིག་ནས་འཆི་མ་འཛག །སྨྲ་འདོད་ཀྱི་ཁ་ནས་ཁྲག་སྐྱུགས་པར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གི་རལ་པའི་ཁུར་བྲེགས་ནས་དཔལ་ས་སྐྱའི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཀ་རྒྱན་དུ་བྱས་ཏེ་སླར་ཡང་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་བསྟན་པ་ལ་རྨ་འབྱིན་པ་གང་དག་བྱུང་བ་ན་དེ་བཞིན་དུ་གདུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་གོས་ཅན་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ཀླས་ས་ཆེན་འདི་ན་ལྷ་ཆེན་པོ། །འཕྲོག་བྱེད་བྲན་བྱེད་དེ་དག་ལྷར་བྱེད་ཐུབ་པ་དྲང་སྲོང་གརྒ་སོགས། །རྒྱས་པ་གྲོག་མཁར་བ་དང་གཟེགས་བཟན་རྐང་མིག་སེར་སྐྱའི་རྗེས་འཇུག་པ། །ཐོར་ཚུགས་ཤིང་ཤུན་ལོ་མའི་གོས་ཅན་ཐལ་བ་དབྱུ་གུའི་ཀུ་ཤ་ཐོགས། །རལ་པའི་ཁུར་འཛིན་མུཉྩས་ལེགས་དཀྲིས་རི་དྭགས་གཡང་གཞིའི་སྟོད་གཡོགས་ཅན། །སོ་རིས་གསུམ་མཚན་རྩེ་མོ་ཅན་མཆོད་ཚངས་སྐུད་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་པ་འཆང་། །རིགས་བྱེད་ཀུན་སྦྱངས་ངེས་བརྗོད་འདོན་མཁས་སྒྲ་དང་སྡེབ་སྦྱོར་མཐར་སོན་པ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ལ་ལྟ་རྒྱུན་དུ་དཀའ་ 1-4-6b སྤྱད་ང་རྒྱལ་ཅན། །དེ་ལྟའི་ཚུལ་ཅན་མུ་སྟེགས་གླང་ཆེན་རབ་དུ་མྱོས་པའི་ཀླད་འགེམས་པ། །དཔལ་ལྡན་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་བློ་གྲོས་སྟོབས་ལྡན་རིག་པའི་མཆེ་བ་ཅན། །བརྡ་སྤྲོད་བྱེད་གཞུང་ཡན་ལག་རབ་རྫོགས་བདེར་གཤེགས་བསྟན་པའི་རལ་པས་བརྗིད། །ལེགས་སྦྱར་ང་རོ་གཏན་ཚིགས་གད་རྒྱངས་ལྷག་བརྗོད་སུན་འབྱིན་མིག་བགྲད་པ། །དེ་ལྟའི་རི་དྭགས་རྒྱལ་པོ་དེ། །དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱའི་གངས་རིར་གནས། །བློ་གསལ་རྣམས་ཀྱི་རི་དྭགས་སྐྱོང་། །རྒོལ་བ་ངན་པའི་ཝ་ཚོགས་འཇོམས། །ད་དུང་དུ་ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེད། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་ཕམ་མཛད་ནས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་ཚུལ། །ཀུན་དགའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པར་ཤོག །ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་ཅིང་སླར་ཡང་སྙན་པའི་དྲི་བསུང་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་གཉེར་བུང་བ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་སྦྲང་རྩི་བཀྱེ་བས་སྐུའི་དབོན་པོ་ཆོས་རྒྱལ་འཕགས་པ། རྟོགས་པའི་བརྒྱུད་འཛིན་གྲུབ་ཚོགས་རྣམ་གཉིས། མན་ངག་གི་བརྒྱུད་འཛིན་ལྷོ་དམར་རྣམ་གཉིས། སྒྲུབ་པའི་བརྒྱུད་འཛིན་རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པ། བཤད་པའི་བརྒྱུད་འཛིན་ཤར་ནུབ་གུང་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བརྒྱུད་འཛིན་བགྲེས་པ་དཔལ་བཟང་པོའི་མཐའ་ཅན་བཅུ་གསུམ། གཞོན་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་མཐའ་ཅན་བདུན་ལ་སོགས་པ་བསྐྲུན་པར་མཛད་དེ། སྐྱིད་གྲོང་འཕགས་པ་ཝ་ཏིའི་གཙུགས་ལག་ཁང་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སྤྲུལ་པའི་སྡེའི་ཕོ་བྲང་གི་བར་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་རྒྱ་མཚོའི་གོས་ཅན་ལ་རྩྭ་ལྗང་གིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་ཁྱབ་པར་ 1-4-7a མཛད་པ་སྐུ་འཇམ་པའི་དཔལ། གསུང་འཇམ་པའི་དབྱངས། ཐུགས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་མཚན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་པཎྜི་ཏ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོ
Chinese
将那些贪欲如断发，骄傲如泪眼，妄语如呕血之人，斩断其发髻，作为萨迦寺的装饰，对于那些再次伤害释迦王教法之人，应如是调伏。心中如是思忖： 在这片以海洋为衣，无边无际的大地上，那些将大自在天（Maheśvara）视为神祇，将盗贼和奴隶奉为神灵，以及图巴（Tirthika）、噶尔嘎（Garga）等离经叛道者； 还有那些广行邪法者，如食粪者、赤足者、身着黄色僧衣者； 蓬头垢面，身披树皮或树叶，手持灰烬、手杖和吉祥草； 头顶发髻，用芒草精心缠绕，身披鹿皮或羚羊皮； 额头绘有三道横纹，手持供奉梵天的线绳； 精通吠陀，擅长讽诵、吟唱，通晓声明和韵律； 执着于我见，坚持苦行，傲慢自大。 对于这些如醉象般的异教徒，要击破他们的头颅。 如同具足殊胜言辞的狮子，拥有智慧和力量，以及锐利的辩才之爪； 精通声明，圆满具备各种分支，以善逝教法的发髻为庄严； 以梵语的威严、逻辑的巨响和雄辩的论证，令人瞠目结舌。 这样的兽中之王啊！ 居住在吉祥萨迦的雪山上， 守护着聪慧的后辈， 摧毁着恶劣的论敌。 未来亦将继续降伏所有异教徒， 使他们全部在佛法前屈服， 愿善逝的教法， 高举起胜利的旗帜！' 如是特别宣说，又以美妙的芳香吸引聚集而来的求法蜜蜂们，以善说之蜜滋养他们。法王的侄子，法王八思巴（Chosgyal Phagpa）， 证悟传承的持有者，两位成就者；口诀传承的持有者，两位洛玛尔（Lho Marm）；实修传承的持有者，嘉瓦仰衮巴（Gyalwa Yang Gonpa）；讲说传承的持有者，夏努衮松（Shar Nub Gung Sum）；戒律传承的持有者，以格西贝桑波（Geshe Pelzangpo）为首的十三位年长者，以及以衮钦嘉灿（Gyaltsen）为首的七位年轻者等等，都由他所培养。 从吉隆帕巴瓦提寺（Kyidrong Phagpa Wat'i Tsuklakhang）到北方化身众的宫殿之间，他使善逝的教法如绿草般覆盖大地。 他被尊称为身语意三者皆柔和的班智达根嘎坚赞贝桑波（Pandita Kunga Gyaltsen Palzangpo），意为‘妙吉祥’、‘妙音’和‘金刚’。
English
Those whose desires are like severed hair, whose pride causes tears to fall from their eyes, and whose speech is like vomiting blood, their hair knots should be cut off and used as ornaments for the Sakya monastery. Those who once again inflict wounds on the teachings of the King of the Shakyas should be subdued in this way. He thought in his heart: In this great land, clothed in the ocean, boundless in extent, those who regard Maheśvara (great god) as a deity, who worship thieves and slaves as gods, and those who are Tirthikas (non-Buddhists), Garga, and others who are perverse; And those who widely practice evil deeds, such as dung eaters, barefooted ones, those wearing yellow robes; With disheveled hair, wearing bark or leaves, holding ashes, staffs, and kusha grass; Wearing matted hair, carefully wrapped with muñja grass, wearing deer or antelope skin as upper garments; Marked with three lines on their foreheads, holding sacred threads for the sake of worshiping Brahma; Skilled in the Vedas, proficient in chanting, reciting, mastering grammar and prosody; Clinging to the view of self, constantly practicing asceticism, and full of arrogance. The heads of such intoxicated elephants of heretics should be crushed. Like a lion endowed with excellent speech, possessing wisdom and strength, and claws of sharp intellect; Mastering grammar, fully equipped with all branches, adorned with the hair knot of the Sugata's teachings; With the majesty of Sanskrit, the roar of logic, and eloquent arguments, making eyes widen in astonishment. Such a king of beasts! Resides on the snowy mountains of glorious Sakya, Protecting the intelligent descendants, Destroying the hordes of evil adversaries. May he continue to subdue all heretics in the future, Making them all submit to the Dharma, May the teachings of the Sugata, Raise the victory banner of joy! Thus, he specially proclaimed, and with the sweet fragrance attracting the gathering bees of seekers, he nourished them with the honey of good teachings. The nephew of the Dharma King, Chosgyal Phagpa, The holders of the lineage of realization, two accomplished ones; the holders of the lineage of oral instructions, two Lho Marm; the holders of the lineage of practice, Gyalwa Yang Gonpa; the holders of the lineage of explanation, Shar Nub Gung Sum; the holders of the lineage of discipline, thirteen elders headed by Geshe Pelzangpo, and seven young ones headed by Gyaltsen, and so on, were all cultivated by him. From Kyidrong Phagpa Wat'i Tsuklakhang to the palace of the northern emanation assembly, he made the teachings of the Sugata spread like green grass covering the earth. He was widely known as Pandita Kunga Gyaltsen Palzangpo, whose body, speech, and mind were gentle, meaning 'Mañjuśrī', 'Saraswati', and 'Vajra'. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་དེ་ཉིད་མཆོད། །སྔོན་ཚེ་མ་ག་དྷའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྔ་རིག་པཎ་ཆེན་བཅུ་ཡི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ནས་སླར་ཡང་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་གྲངས་ཅན་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་སྨྲ་ཚར་བཅད་པ་དང་སྐལ་ལྡན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཆེད་དུ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་ནས་དཔག་ཚད་གཅིག་བགྲོད་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་ནས་སེར་སྐྱ་བ་དང་འགལ་བའི་ས་སྐྱ་པའི་གྲུབ་མཐའི་སྲོལ་བཟུང་སྟེ། སྤྱི་དངོས་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། གསལ་བ་རང་གཞན་རང་གི་ལྡོག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་ཙམ་འགལ་བར་སྨྲ་བ་དང་། བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་ཡང་མཚན་མཚོན་དགག་སྒྲུབ་སྣང་སེལ་རྟོག་པ་རྟོག་མེད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ལོག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་ནས་སླར་ཡང་ཐུབ་བསྟན་གངས་རིའི་སྤོ་ལ་རྣམ་པར་འགྱིང་བ་ན་རིག་སྔགས་བཟླས་པའི་ཚེ་ལྷག་པའི་ལྷས་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན། རྒྱ་ཆེན་ཐོས་པའི་ཚེ་རྟོག་གེའི་གཞུང་ལུགས་འབུམ་ཕྲག་བཞི། རྒྱལ་ཡུམ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག །མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་རྫོགས་པ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་རལ་པ་རྣམ་པར་གཡོ། ལུང་རིགས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷས་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་ 1-4-7b ཆིལ་ལི་ལི། རྒྱལ་ཡུམ་འཆད་པའི་ཚེ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷས་ཙན་དན་གྱི་དྲི་བཟང་ཐུ་ལུ་ལུ། བསམ་བྱུང་གི་རིགས་པས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་ཚེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རྔ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་སྟོན་པའི་སྒྲ་འུ་རུ་རུ། ཟབ་དོན་བསྒོམ་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྐུ་ལས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཁྲ་ལ་ལ། བྱམས་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་སྐུའི་བཀོད་པ་དུ་མས་མཐའ་ཡས་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་སོགས་མཁས་པ་དང་གྲུབ་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་གཞོན་ནུའི་དུས་སུ་གཡག་ཕྲུག་བསྟན་པའི་ཉི་མ་སྐུ་ཚེའི་མཇུག་ཏུ་མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མ་ཞེས་མཚན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་མཆོད། །ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གསུམ་འདས་ནས་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་བ་འཚོའི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་མཁས་པ་པད་མའི་ངང་ཚུལ་དུ་གྱུར་ཏེ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས། སྒྲ་ཚད་ཀྱི་སྣང་བས་བསྟན་པ་ཀུན་དུ་གསལ་བར་མཛད་དེ་དེ་ཉིད་དམ་པ་རྒྱ་གར་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་གདུལ་བྱ་སུ་ཞིག་ནི་རྒུད། སུ་ཞིག་ནི་དར། སུ་ཞིག་ནི་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་ཅེས་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་བྱ་ར་མཛད་ཅིང་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྨན
Chinese
我礼敬那位尊者！往昔在摩揭陀的寺院中，他是五大学者之首。为了驳斥追随数论宗的冈底斯（指藏地）之人的邪说，并摄受有缘者，他再次于吉祥萨迦方圆一由旬之处转生，创立了与世俗相悖的萨迦派教义。他宣扬‘共相显明’和‘事物为一’，宣扬‘显明是自他之遮遣’，宣扬‘仅以相互排斥而存在即为相违’，宣扬‘除了由自性产生之外，自性与他者之间存在联系’。此外，对于名相、表诠、破立、显现、遣余、有分别、无分别等概念的安立，他以正理驳斥了那些与法称论师的论典相悖的邪说，使佛法再次屹立于冈底斯山巅。持诵明咒之时，本尊显现真容；广闻博学之时，四百万部因明论典、六百万部《般若经》释论、八百万部圆满的经藏，如瀑布般倾泻而下。降下教理之雨时，色界天神纷纷洒落缤纷鲜花；讲授《般若经》时，欲界天神散发着旃檀的芬芳；以思择之理断除增益之时，三十三天之鼓发出宣讲四法印之声；修习甚深义时，观世音菩萨的身躯散发出加持的光芒；讲授慈氏五论时，以无数化身利益无边所化众生。他是一位精通声明和解脱的无与伦比的智者和成就者，青年时被称为‘益西丹贝尼玛’（གཡག་ཕྲུག་བསྟན་པའི་ཉི་མ་，yak phrug bstan pa'i nyi ma，字面意思：小牦牛，教法的太阳），晚年则以‘弥旁曲吉喇嘛’（མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མ་，mi pham chos kyi bla ma，字面意思：无敌法上师）之名广为人知。我礼敬那位尊者！ 在释迦狮子教法果期的后三五百年，当修行时代来临时，菩萨寂护的殊胜弟子化现为莲花之姿，击败了一切外道论敌，以因明的光明照亮了整个教法。他日夜六时观照着印度的雪山之中，哪些有情衰败，哪些有情兴盛，哪些有情是调伏的机缘已到。当调伏的机缘成熟时，他以大乐之药
English
I prostrate to that very one! In the past, in the monastic college of Magadha, he was the foremost of the ten great Paṇḍitas of the five sciences. Again, in order to refute the wrong views of the Gaṅgchenpas (Tibetans) who followed the Samkhya school, which asserts a single, universally clear substance, and to benefit the fortunate ones, he took birth one yojana away from glorious Sakya. He established the Sakya school, which is contrary to the common view, asserting that 'universals are clear' and 'substances are one.' He asserted that 'clarity is the negation of self and other,' that 'mere mutual exclusion is contradiction,' and that 'self is related to other than its origin.' Furthermore, he refuted with valid reasoning the wrong views that deviated from the tenets of Dharmakirti regarding the distinctions of names, symbols, affirmation, negation, appearance, elimination, conceptual thought, non-conceptual thought, etc., and once again made the Buddha's teachings stand tall on the peak of the Gaṅgchen mountains. When reciting vidyā-mantras, the chosen deity showed his face directly. When widely studying, the torrents of four hundred thousand volumes of logic and philosophy, six hundred thousand volumes of commentaries on the Prajñāpāramitā, and eight hundred thousand volumes of the complete Sūtra Piṭaka flowed down. When raining down the rain of scripture and reasoning, the gods of the form realm showered various flowers. When explaining the Prajñāpāramitā, the gods of the desire realm emitted the fragrance of sandalwood. When cutting through the taints with reasoning born of thought, the drums of the thirty-three gods sounded the sound of the four seals of the Dharma. When meditating on the profound meaning, rays of blessing emanated from the body of Lokeśvara. When teaching the Maitreya's teachings, he performed countless deeds for the benefit of limitless beings through many manifestations of his body. He was an unparalleled scholar and accomplished one, skilled in both knowledge and liberation. In his youth, he was known as Yak Phuk Tenpai Nyima (གཡག་ཕྲུག་བསྟན་པའི་ཉི་མ་, yak phrug bstan pa'i nyi ma, lit. 'Young Yak, Sun of the Teachings'), and in his later years, he was widely known as Mipham Chökyi Lama (མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མ་, mi pham chos kyi bla ma, lit. 'Invincible Dharma Master'). I prostrate to that very one! After three five-hundred-year periods of the Buddha Śākyasiṃha's teachings in the age of fruition had passed, when the age of practice had arrived, the foremost son of the Bodhisattva Śāntarakṣita transformed into the form of a lotus, repelled all the Tirthika opponents, and illuminated the teachings everywhere with the light of logic. He watched day and night, six times a day, in the snowy mountains of India, who was declining, who was flourishing, and who was ready to be tamed. When the time for taming arrived, he used the medicine of great bliss --------------------------------------------------------------------------------