Tibetan
་པའི་ཚུལ་ནི། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལ་བལྟས་པས་ཅིར་སྣང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས་འཁྲུལ་བ་མ་སྤང་གནས་སུ་དག་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་རང་སར་གྲོལ། ནང་འགྱུ་དྲན་གྱི་སེམས་ལ་བལྟས་པས་རྟོག་ཚོགས་བར་སྣང་གི་ན་བུན་ལྟར་རང་ཡལ་དུ་སོང་། གསང་བ་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་ལ་བལྟས་པས་ངང་ལ་མཉམ་ལ་འཇོག་པའི་འཛིན་པ་མིང་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། ཀ་དག་གི་ངང་ལ་ཟད། ཡང་གསང་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟས་པས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་རང་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་དོན་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ཞིང་གྲོལ་བ་སྟེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་འགྱུ་བ་མེད། ཅེས་དང་། ཆོས་ཉིད་དབང་པོས་མངོན་མཐོང་བ། །ལྟ་བ་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། ཞེས་དང་། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། ལྟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཅན་ལྟ་དང་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །ཨ་ནུ་མན་ཆད་རང་འདོད་པས། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ལ་ལྟ་ལྟ་ནས། །ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་ཐུག་རེག་མེད། །ཨ་ཏི་རྣམ་པ་ཁ་ཅིག་གིས ། །འདི་ཉིད་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བ་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེའི་སྐོར། །ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བས་ཀྱང་། །འདི་ཉིད་དོན་ལ་རེག་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་གསང་ཆེན་མན་ངག་ནི། །ལྟ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གསང་བའོ། །བྱས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ། །བལྟ་བྱེད་མེད་པའི་མིག་གིས་མཐོང་། ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཐོང་ཞིང་རྟོགས། །ཞེས་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ལྟ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་མེད། །ལྟ་བ་བྱར་མེད་ངང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་ལྟ་བའི་དོན་རྟོགས་ན། །ལྟ་བའི་དོན་ལ་ལྟ་བ་ངང་གིས་མེད། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས། །འོད་གསལ་དེ་ཡི་ངང་དུ་གནས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ལྟ་ཕུག་ནི། །དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལས་མ་འདས་སོ། །ཞེས་དང་། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། དཔེར་ན་རི་རྒྱལ་རྩེར་ཕྱིན་ན། །དམའ་བའི་རི་རྣམས་མཐོང་བ་བཞིན། །འོག་མའི་རྒྱུད་དོན་ཇི་བཞིན་མཐོང་། །འོག་མས་གོང་མ་མཐོང་བ་མེད། ཅེས་སོ། །མདོར་ན་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་འགགས་མེད་དུ་འཆར་བ་ནི་མཉམ་བཞག་གི་ལྟ་བ་དང་། སྣང་སྲིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དག་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ལ་ལྟ་བ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་རབ་ལྷག་མེད། འབྲིང་བར་དོ། ཐ་མ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་པ
Chinese
其观察之方式为：外观外境显现，无论显现何物，皆视如梦幻和幻术，不舍弃错觉，于其本位清净，烦恼于自处解脱。内观流动之念，则念头如虚空之雾般自然消散。密观法性光明，则安住于本性中，连执着的名称也不存在，于原始清净之本性中耗尽。又密观明觉显现之自性，不散乱，则从心识之见解中自然解脱。如是此见之瑜伽士们，亦能见解脱其他乘之义。如根本续云：“见之自性见之时，心识言语不流动。”又云：“以法性力而现见，是名为见。”又《明灯能显》云：“见有两种，即有法之见与法性之见。阿努以下随自欲，唯观有法之见，故不触及法性之义。阿底有些种类者，对此少分亦未见。大圆满明点之类，以外内密亦不触及此义。是故大秘密之口诀，见即甚深秘密。于无为之见中，以无能见之眼见。”又续云：“内外密一切，于自性中见而证悟。”又《无字经》云：“无见故，彼无可见。当知无作之见。如是若证悟无二之见义，则见之义中自然无见。彼非有非无，故当安住于光明之自性中。”又《狮子圆满力》云：“一切佛之见之究竟，不离界智二者。”又《明灯能显》云：“譬如登上山王之顶，如见低下之诸山。如实见下部之续义，下部不见上部。”总之，光明之体性为空性，自性为光明，大悲无碍显现，是为入定之见。显现之轮涅万象，了知显现而无自性，如水中之月，是为出定之见。上等者无需更精进，中等者于中阴解脱，下等者于化身刹土成佛。
English
The way of observing is as follows: When looking at external appearances, whatever appears is seen as dream and illusion. Without abandoning delusion, it is purified in its own place, and afflictions are liberated in their own place. When looking at the mind of flowing thoughts, conceptual thoughts naturally vanish like mist in the sky. When looking at the secret, the clear light of Dharma-nature, there is not even a name for clinging to the state of being in equanimity. It is exhausted in the state of primordial purity. Furthermore, when looking at the nature of manifest awareness without distraction, one is naturally liberated from the views of mental judgment. Thus, the yogis of this view also see and liberate the meanings of other vehicles. As the Root Tantra says: 'When the nature of view is seen, mental words do not move.' And: 'Seeing manifest through the power of Dharma-nature, that is called view.' And: 'The Lamp Illuminating says: There are two kinds of view, the view of phenomena and the view of Dharma-nature. Those below Anu, according to their own desires, only look at the view of phenomena, so they do not touch the meaning of Dharma-nature. Some of the Ati do not see even a small part of this. The Great Perfection of the Thigle cycle, even with outer, inner, and secret, does not touch this meaning. Therefore, the oral instructions of the Great Secret, the view itself is extremely secret. In the view without action, it is seen with the eye without a seer.' And the Tantra says: 'All outer, inner, and secret, are seen and realized in their own nature.' And from 'The Letterless': 'Because there is no view, there is nothing to see. Know the view as non-action. Thus, if the meaning of non-dual view is realized, then in the meaning of view, there is naturally no view. It is neither existent nor non-existent, so abide in the nature of clear light.' And 'The Lion's Complete Power' says: 'The ultimate view of all Buddhas does not go beyond the two, space and wisdom.' And 'The Lamp Illuminating' says: 'For example, when one goes to the top of the King of Mountains, one sees the lower mountains. One sees the meaning of the lower tantras as they are. The lower does not see the higher.' In short, the essence of clear light is emptiness, its nature is clarity, and compassion arises without obstruction, which is the view of meditative equipoise. The appearance of various phenomena and existences, realizing that appearances have no inherent nature, like the moon in water, is the view after meditation. The highest do not need to strive further, the intermediate are liberated in the bardo, and the lowest attain Buddhahood in the pure land of the Nirmanakaya.
Tibetan
ར་ཡང་། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རབ་ལ་སྐྱེ་གཉིས་མི་དགོས་ཏེ། །འབྲིང་པོ་སྐྱེ་གཉིས་མཚམས་སུའོ། །ཐ་མ་རྣམས་ནི་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། །སྤྲུལ་པ་པོས་ནི་རང་རྒྱུད་གྲོལ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། སྒོམ་བྱ་བྱར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ། སྒོམ་བྱེད་ཡིད་ཤེས་རྒྱུན་ལྡན། ཐབས་བཞུགས་སྟངས་སོགས་དང་བཅས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་། ངོ་བོ་དེ་ལྡན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྒོམ་པའོ། །སྔ་མ་དག་གཏུམ་མོ་དང་ཐབས་ལམ་སོགས་མཐའ་ཡས་པའོ། །འདིར་གོང་གི་ལྟ་བའི་དོན་དབྱིངས་རིག་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་བར་དུ་ལེ་ལོ་མི་ཚུད་པས་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། ཐུན་དུ་བཅད་ལ་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་མེད་པར་ཐུན་མགོ་ཀུན་ལ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཐུན་དངོས་ལ་དམིགས་མེད་ཡེངས་མེད། ཐུན་མཇུག་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ། མདོར་ན་མཉམ་བཞག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དང་། རྗེས་ཐོབ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་བསྒོམ། ཞེས་དང་། སྒོམ་གྱི་ངེས་ཚིག་གནས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། ཟུང་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། །ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། །ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་སྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་སྒོམ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ། ཅེས་དང་། ལྟ་བ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་སྒོམ་ཞེས་བྱ། །ཉིན་མཚན་ཆོས་ཀྱིས་འདའ་ཕྱིར་ཁ་སྦྱོར་ཉིད་དུ་སྒོམས། ཞེས་དང་། ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་སྤངས་བྱས་ལ། །རྒྱུན་དུ་སྒོམ་ལ་གནས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། སྟོང་གསལ་ཡིད་གཉིས་སྒོམ་དང་བྲལ། །བསྒོམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར། གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། བདེ་སྡུག་མ་སྤངས་རོ་སྙོམས་ཤིང་ལྟ་སྒོམ་ལ་བོགས་འདོན་པ་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་དང་། ཐམས་ཅད་རང་རིག་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་གང་ཤར་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། ཐ་མལ་ལས་ལྡོག་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཆོས་སྤྱོད་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དོན་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་བཅུ། །འ
Chinese
又，在《日月和合》中说：上等者不需要两次投生，中等者在两次投生之间，下等者则呼出气，化身者自身解脱。如是说。
English
Also, in the 'Union of Sun and Moon' it says: The best do not need two births, the middling are in between two births, the lowest exhale breath, and the emanation body is liberated by itself. Thus it is said.
Tibetan
དི་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ཡིན། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྔར་གྱི་དེའོ། །འདིར་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་སློང་གི་སྤྱོད་པ་ནི། ལྟ་སྒོམ་ངོ་འཕྲོད་དེ་བོགས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་ཅན་ཡིན་ན་གྲོགས་ལས་རྒྱ་དང་། ཆགས་བྲལ་ཉམས་མྱོང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འགྲོགས་ནས་སྤྲང་པོའམ་རི་དྭགས་རྨས་མའི་ཚུལ་གྱིས་དུར་ཁྲོད་དམ་ལུང་སྟོང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་བུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རི་དྭགས་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ཐི་བྱ་དང་། སྨྱོན་པ་དང་། སེང་གེ་དང་། ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་བདུན་པོ་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་མཚམས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་བརྟུན་ཏེ་ལས་དང་པོ་པས་ཐོས་བསམ་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་ནས་བདེ་སྡུག་དང་བཟང་ངན་རོ་སྙོམས་པ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྱོད་པའི་བར་རྣམ་པ་བདུན་པོ་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་རོ་སྙོམས་ཤིང་། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལམ་དུ་སྤྱད། ཅེས་དང་། རང་ཤར་ལས། བྱས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་བཅོས་བསླད་མེད། །སྤྱོད་པ་ཆེ ན་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་གྲངས་ནི་བདུན་དུ་བསྡུ། ཞེས་དང་། སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་ཉིད། ཅེས་དང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། བུང་བ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རོ་མྱོང་བྱ། །རི་དྭགས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་གྱུར་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་ངག་ནི་རྣམ་པར་སྤང་། །ཐི་བྱ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གསང་བ་ཐབས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཇིགས་པའི་སེམས་སྤང་དུར་ཁྲོད་རྒྱུ། །ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཙང་དང་སྨེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྤང་། ཞེས་གསུངས་སོ། ། འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར། བཞི་པ་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཡང་། བཙན་ས་ཟིན་ཏེ་མི་ལྡོག་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང་། གཞི་ཉིད་ལམ་གྱིས་སྨིན་པས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་གཉིས་ལས། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལམ་དུས་སུ་ཐུན་མོང་དུ་སྨིན་པ་རྣམས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཉོན་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་མདུད་ལྟར་རང་ཤར་རང་
Chinese
此十是佛法的门。是引导者们的足迹。如是说。区分轮回与涅槃的行持也是之前的那些。此处，为了使观修相符而显现，苦行道之行持是，如果是有贪执者，则与道友和合；如果是无贪执者，则与经验之手印和合，以乞丐或受伤的野兽之姿，于尸陀林或空旷之地游荡，如蜜蜂一般，以及野兽、哑巴、鸱鸮、疯子、狮子、狗猪一般的七种行持，与根器的次第相应而行持，称为苦行自在之行持。其修持之方式是，依凭自己的根器，初学者从听闻思索而寻求，如蜜蜂一般，直至苦乐与好坏平等，瑜伽自在之行持之间，七种行相自然生起、无有阻碍地在因缘之上行持，如续部所说：行持之自性为平等味，自显自解脱于道中行持。又如《自显》所说：无为之行持，乃是自生、无改、无饰染，此乃大行持。又如续部所说：行持之数量总摄为七。以及，行持即是苦行自在。又如《日月和合》所说：以蜜蜂般的行持，品尝一切法的味道。以野兽般的行持，舍弃成为迷惑之因的对境。以哑巴般的行持，完全舍弃迷惑之语。以鸱鸮般的行持，断除秘密方便之怀疑。以疯子般的行持，舍弃安住一处的处所。以狮子般的行持，舍弃恐惧之心，于尸陀林游荡。以狗猪般的行持，舍弃清净与不净之分别念。如是说。 果之瑜伽。 第四，关于果之瑜伽，获得稳固之地而不退转是果的自性，以及，基本身以道而成熟，故称为果。分类则有二，暂时的果是指在道位时共同成熟的那些。究竟的果是指，身语意三门之业及习气、烦恼障一切如蛇结般自显自
English
These ten are the gates of Dharma. They are the footprints of the guides. Thus it is said. The practice of distinguishing between samsara and nirvana is also the same as before. Here, the practice of asceticism to arouse the path is: in order to make the view and meditation meet and bring out their essence, if one has attachment, then one should associate with a Dharma friend; if one is free from attachment, then one should associate with the mudra of experience, and wander in charnel grounds or empty valleys in the manner of a beggar or a wounded wild animal, like a bee, and the seven practices of a wild animal, a mute, an owl, a madman, a lion, and a dog-pig, in accordance with the order of the faculties, are called the practice of asceticism and mastery. The way to practice it is to rely on one's own capacity, and for the beginner to engage in seeking hearing and thinking, like a bee, until pleasure and pain, good and bad are equal, and the seven aspects of the practice of yoga mastery arise spontaneously and unhindered on the basis of circumstances, as it is said in the Tantra: The nature of practice is equal taste, self-arisen and self-liberated, practice on the path. And as it is said in Self-Arisen: The practice of non-doing is self-born, uncorrected, unadorned. That is the great practice. And as it is said in the Tantra: The number of practices is summarized as seven. And, practice is asceticism and mastery. And as it is said in The Union of Sun and Moon: With the practice like a bee, experience the taste of all dharmas. With the practice like a wild animal, abandon the objects that cause delusion. With the practice like a mute, completely abandon the speech of delusion. With the practice like an owl, cut off the doubts of secret methods. With the practice like a madman, abandon the places where one stays in one place. With the practice like a lion, abandon the mind of fear and wander in the charnel ground. With the practice like a dog-pig, abandon the discriminations of clean and unclean. Thus it is said. Yoga of the Fruit. Fourth, regarding the yoga of the fruit, obtaining a firm ground and not regressing is the nature of the fruit, and the basis itself matures through the path, therefore it is called the fruit. There are two types: the temporary fruit is all those that mature commonly during the path stage. The ultimate fruit is: all the actions, habits, afflictions, and obscurations of the three doors, like a snake's knot, self-arising and self-