Tibetan
ང་དང་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་གང་ཤར་དེ་གའི་ངང་ལ་བཞག་པས། ཀ་དག་ཆེན་པོར་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་ནི། ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་དྲུག་ལ། སྒོ་ལྔ་ཡིད་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་གིས་དགག་སྒྲུབ་ཅི་བྱུང་ཞིང་གང་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་རང་བབ་ཆེན་པོར་ཀློད་པས། ཡེ་སྟོང་གི་གཞི་བྲལ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས། དུག་གསུམ་སྒོ་ལྔ་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་རྣམས་ལ། །གང་ཤར་གཞི་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ་རང་བབས་བཞག །མ་ཡེངས་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གྲོལ། །གཏད་མེད་རྒྱལ་པོ་འཛིན་མེད་ཤར་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ། གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅོག་བཞག་རྣམ་པ་བཞིའི་ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ལུགས་བསམ་ངོ་དང་བྲལ་བར་ངོ་སྤྲད་པའི་རིག་པ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཡི་འཛིན་རྩོལ་དང་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ལ་མ་ཞུགས་པར་རྒྱ་ཡན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞག་པ་ནི་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག ། སྔར་བཤད་པའི་ཅོག་བཞག་རྣམ་གསུམ་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་འཛིན་བཅོས་མི་བྱེད་པར་རྒྱ་མཚོ་རླབས་ཀྱིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཤེས་པ་དངས་སངས་ཕྱེད་དུ་གཞུག་པ་སྒོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་དང་། སྒོ་གསུམ་ཐོག་བབས་སུ་གློད་ལ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཤུབ་ནས་དོན་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་རྗེན་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་བསྐྱངས་པ་སྤྱོད་པའི་མན་ངག་སྣང་བ་ཅོག་བཞག་དང་། ཡུལ་ལྔ་དབང་ཤེས་བཅས་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་རང་གསལ་རྗེ ན་པ་ལྷག་གེར་ཤར་ཏེ་རླུང་ལྔ་དབྱིངས་སུ་འཆིང་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་དུ་བ་སྨིག་སྒྱུ་འཇའ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་རང་སྣང་དག་པའི་འོད་གསལ་ཀྱང་། ཐུན་མོང་གི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་འཆར་བ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་རིག་པ་ཅོག་བཞག་ཏུ་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། རི་བོ་ཅོག་བཞག་ལྟ་བའི་ཚད། །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་སྒོམ་པའི་ཚད། །སྣང་བ་ཅོག་བཞག་སྤྱོད་པའི་ཚད། །རིག་པ་ཅོག་བཞག་འབྲས་བུའི་ཚད། །ཚད་བཞི་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་འདྲེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། འགག་བསྡམ་པ། གསུམ་པ་གཤིས་ལ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་སྒོ་གསུམ་རང་བབས་ལྷུན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་འགག་བསྡམ་པའི་ཚུལ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནད་ཀྱི་ཆེ་བ་རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དག་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབས་པའི་དོན། ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའོ། །འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་། བི་མ་ལ་དང་། ཏེ་ལོ་པ་སོགས་ལ་འགྲན་བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་གཤིས་དེར་ཕེབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་མེད་པ་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་པ་ལས། རང་ཅག་ལྟ་བུ་ལ་བློས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱང་གོམས་པ་ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབས་པས། གཤིས་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་ལས་འབྲས་ཆ་ཕྲ་ལ་འཛེམས་པ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་དགོས་སོ། །ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཡབ་སྲས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་བློ་དམན་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་བཤད་པས་གདོད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། ཚུལ་དེ་ཡང་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉམས་མྱོང་གི་གནས་ལུགས་ངོ་འཕྲོད་འདུག་ན། དེའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་བས་རིམ་གྱིས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེར་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་པའི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ནི་ད་དུང་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་སྟེ་རང་སར་བཞག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཡུལ་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་སོང་བའི་འགྱུར་བ་གནས་དག་གི་དགོངས་པ་བསྐྱང་ཏེ་འབད་པས་བསྒོམ་ཞིང་རྩལ་སྦྱང་ངོ། །དབང་རྣོན་བློ་ཆེ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་རང་ས་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཉོན་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རྟ་རྔའི་མདུད་པ་རང་གྲོལ་བ་བཞིན། ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་དུ་སངས་པས་སླར་གཉེན་པོས་གཅུན་མི་དགོས་ཤིང་། སེམས་སྡེ་ལྟར་རྒྱས་མི་འདེབས། ཀློང་སྡེ་ལྟར་དབྱིངས་ལ་མི་གཏོད་པར་མན་ངག་སྡེ་པའི་རང་བབས་དམིགས་བསམ་ལས་འདས་པའི་མྱོང་ཐོག་ཏུ་ལ་བཟླ་ཞིང་། དེར་གོམས་པ་ན་རིག་པ་སྦྱང་བསྒྲོད་མེད་པའི་ས་ལ་དཔལ་ཡོན་མ་ལུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གཅིག་བཟླུམས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་དང་། སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་བསྐྱེད་རྫོགས་རྩོལ་སྒྲུབ་གྱིས་ས་ལམ་སྒོས་སུ་སྦྱང་བརྩོན་མི་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། མ་བསྒྱུར་མ་སྦྱངས་རིག་པ་ལྷུན་རྫོགས་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། སྤྱིར་ཐུན་མོང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་གེགས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེ་སྤོང་བྱེད་གྱི་གཉེན་པོ་བརྟེན་དགོས་པས། དེ་ཡང་རྒྱལ་སྲས་མ་ཕམ་པས། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་དག་ཉེས་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་གེགས་དང་། དེ་སྤོང་འདུ་
Chinese
无论产生什么，都不要有任何扬弃，而是将显现之物安住于其本然状态，这将会自解脱于原始清净大界。六聚自解脱是：对于境，色、声、香、味、触、法这六者，由五根门和意识所组成的六识聚，无论产生什么扬弃，显现什么，都于其本然状态中，以大安住的方式放松，将会解脱于本初空性之离基大界。全知龙钦巴尊者曾说：三毒、五根、六聚及诸境，任何显现皆基解脱，本解脱，自安住。不散乱，不住留，于法性中解脱。无所依之王，无执而显现。如是说。
English
Whatever arises, without any acceptance or rejection, leave whatever appears in its own state, and it will self-liberate into the great primordial purity. The self-liberation of the six aggregates is: Regarding the six objects—form, sound, smell, taste, touch, and phenomena—the six aggregates of consciousness, consisting of the five sense faculties and the mind, whatever acceptance or rejection arises, whatever appears, relax into its own state with great naturalness, and it will be liberated into the great groundless realm of primordial emptiness. As the Omniscient Longchenpa said: To the three poisons, five senses, six aggregates, and all objects, Whatever arises is ground-liberated, primordially liberated, self-abiding. Without distraction, without dwelling, liberated in the nature of reality. The king without reliance, appears without grasping. Thus he said.
Chinese
关于以手印确定的意义：直接的觉知超越了因果取舍，将这不变的三时融入道中。然而，对于像莲花生大师、毗玛拉米扎、泰洛巴等那样堪能比肩的大瑜伽士们，可以直接讲述没有因果善恶。但对于像我们这样的人，即使在理智上理解了，也尚未达到纯熟的境地。因此，必须结合不畏惧本性，谨慎细微的业果来讲述。正如全知父子所说，对于智慧低下的人，通过二谛来区分讲述，才能最初领悟。如果上述所说的经验之实相的体性已经认识，那么延续它，就会逐渐获得稳固。对于那些无法断除增益的钝根者，仍然要认识到所产生的烦恼分别念，并将其安住于自性之中，从而修持烦恼的自性变为无处可寻、无根可依的转变，清净之地的意旨，并努力修持和锻炼。对于根器敏锐、智慧广大的人来说，以法性自解脱之要诀，无论产生何种烦恼分别，其自性都无法成立，就像马尾结自然解开一样。在显现时解脱，无有分别地觉醒，因此无需再次用对治来调伏，也不像心部那样进行扩展，不像界部那样安住于法界，而是在诀窍部的自性中，在超越能想所想的体验中反复熟悉。当在那里纯熟时，在觉性无需勤作修持之地，一切功德自然成就，融入圆满智慧的自性之中，因此无需菩萨十地，也无需内外密咒的生圆次第勤奋修持道位。如《普作续》所说：“未曾转变，未曾修习，觉性自然圆满。”如是修持道之次第时，总的来说，共同需要了解的是，必须认识到禅定的障碍，并依止断除这些障碍的对治。对此，如嘉赛玛帕木所说：“懒惰与诀窍，遗忘与沉没，掉举与不作，以及造作，这些是五种过患。”以此说明了障碍以及断除它们的方法。
English
The meaning established by the mudra: Direct knowledge transcends the acceptance and rejection of cause and effect, and this unchanging three times is carried into the path. However, for great yogis who can compete with masters such as Padmasambhava, Vimalamitra, and Tilopa, it is straightforward to say that there is no cause and effect, no good and evil. But for people like us, even if we understand it intellectually, we have not yet reached the state of familiarity. Therefore, it is necessary to combine the fearlessness of nature with the caution towards subtle karmic results when teaching. As the omniscient father and son said, for those with inferior intelligence, it is only through distinguishing and explaining with the two truths that they can initially realize. If the nature of the experience of reality as described above has been recognized, then continuing it will gradually lead to stability. For those dull-witted individuals who cannot cut through superimpositions, they should still recognize whatever afflictive thoughts arise, and by leaving them in their own place, they should cultivate the intention of the pure realms, where the nature of afflictions transforms into being without a place to go and without roots to rely on, and diligently practice and train. For those with sharp faculties and great intelligence, with the key of the self-liberation of dharmata, no matter what afflictive thoughts arise, their nature cannot be established, just like a knot in a horse's tail unraveling on its own. Liberation arises spontaneously and impartially, so there is no need to subdue it again with antidotes, nor to expand it like the Mind Series, nor to fixate on the expanse like the Space Series, but to repeatedly familiarize oneself with the experience beyond conceptualization in the innate nature of the Instruction Series. When one becomes familiar with it, in the place where awareness does not require effort or cultivation, all virtues are naturally accomplished, and one is completely integrated into the nature of perfect wisdom. Therefore, there is no need for the ten bhumis of a Bodhisattva, nor for the generation and completion stages of outer and inner mantras to diligently cultivate the paths and stages separately. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: "Without transformation, without cultivation, awareness is naturally perfect." When practicing the path in this way, in general, what needs to be known in common is that one must recognize the obstacles to meditation and rely on the antidotes that eliminate these obstacles. In this regard, as Gyalsé Ngulchu Thogme said: "Laziness and instructions, forgetfulness and sinking, agitation and non-application, as well as application, these are the five faults." This explains the obstacles and the methods to eliminate them.