Tibetan
་མའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་རུང་ཞིག་ནས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་རེ་རེ་ནས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བཤིག་ནས་བཙལ་ཞིང་བརྟགས་པས་མི་རྙེད་དེ། ཕྱི་སྣོད་བཅུད་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། ནང་རང་ལུས་ནས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་སོ་སོ་ནས་བརྡར་ཤ་བཅད་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་དེར་ཡང་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ། ཡོད་པ་དངོས་པོར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་མ་བྱུང་སྟེ་ཅི་ལྟར་བཙལ་ཡང་དེའི་དམིགས་པ་མ་རྙེད། མེད་པ་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་སྟེ་བྱུང་ས་དང་བྱུང་ཡུལ་མ་གྲུབ། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་གཉིས་མ་གྲུབ། བྱུང་སའི་ཡུལ་དང་བྱུང་མཁན་གྱི་སེམས་ཅི་འདྲ་ཡིན་ཕར་དཔྱད། ཚོལ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་ཚུར་བརྟགས་པས། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན། འཚོལ་རྒྱུ་དང་འཚོལ་མཁན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་མ་རྙེད་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡུལ་མེད་རྟེན་བྲལ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ཧ་ཕྱད་དེ་ལུས་ན་འབྱོངས་པའི་རྟགས་ཡིན་དེ། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ངོ་འཕྲོད་ཅིང་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ།། གནས་ས་དང་གནས་མཁན་བརྟགས་པ། གཉིས་པ་གནས་ས་དང་གནས་མཁན་བརྟགས་པ་ནི། གོང་བཞིན་སེམས་དེ་ད་ལྟ་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོགས་གར་གནས་རྩར་བཅད། འདིར་གནས་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཆ་དང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་ཕྱེ་ནས་བལྟ། དཔེར་ན་སྙིང་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་གནས་སམ་སྙམ་ན་དེའི་རྩེ་མོ། རྩ་བ། ཤ་དང་ཚིལ། ཁྲག་དང་ཤུན་པ་སོགས་གང་ལ་གནས། གནས་བྱ་དེ་ཡི་གཟུགས་དབྱིབས། ཁ་ཏོག བྱེད་ལས། མཚོན་དཔེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག རྟོགས་བྱའི་སེམས་དང་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་སོགས་ལེགས་པས་བརྟགས་པ་ན། དེ་འབྱོངས་པའི་རྟགས་སུ་གང་དུ་ཡང་གནས་ས་དང་རྟེན་ཡུལ་མེད་པ། གང་གི་རྣམ་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ། ཤེས་པ་གསལ་ཞིང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕེབས་ཤིང་ལོངས་སྐུ་འགག་པ་མེད་པ་དང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཚོར་བའི་ཉེར་ལེན་ལས་མྱོང་རེག་གི་མཚན་མ་གང་ཤར་ལ་དེར་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་རྒྱུ་བྱས། འཕྲལ་བྱུང་རྣམ་རྟོག་གིས་རྐྱེན་བྱས། གཟུང་ཡུལ་ལ་འཛིན་སེམས་ཆགས་པས་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་ཡུལ་སྟོངས་ཏེ་ཟད་པར་འ
Chinese
如果心想是从任何的因缘产生的吗？如果这样想，就将每一个因缘分解成微尘来寻找和观察，也找不到，无论从外面的器情世界，还是从内在的自身产生吗？如果这样想，就将身体的上下内外中间的各个部分仔细辨别，也找不到，因此也不是从那里产生的。同样，也不是从显现为存在的实有方面产生的，无论如何寻找也找不到它的目标。也不是从不存在的空性方面产生的，因为产生之处和产生之所没有成立。不是心从心中产生，因为产生之处和产生者二者没有成立。产生之处的境和产生者的心是怎样的，向外观察；向内观察寻找者的心。产生之处和产生者，显现为所取和能取的所有的对境，都找不到可以确认的自性，因此因缘没有处所，没有所依。在远离言说、思虑、表达、承认一切的状态中，突然醒悟，这是在身体上成熟的征兆。认识到远离执着的自性，本体是空性的法身，没有生，这就是认识并且确定了。 观察处所和居住者。 第二，观察处所和居住者：如前一样，现在这个心住在哪里呢？彻底断除外内器情、身体的各个部分等。如果生起“住在这里”的想法，就将它分成部分和微尘来观察。例如，如果心想住在心脏上，那么住在它的顶端、根部、肉和脂肪、血液和薄膜等哪个地方呢？所住之物的形状、颜色、作用、比喻、本体的特征是怎样的呢？能被认识的心和能认识的识是一个还是不同等，好好观察。这是成就的征兆，在任何地方都没有处所和所依之处，也没有成立为任何的相状，因此远离执着。识虽然清晰显现，但是自性没有成立，在无根无基的原始大空性中确定，并且与无碍的报身相认同。此时，在三门之上，由于感受的近取，无论生起什么经验的征相，都好像在那里存在一样，这是由行蕴作为原因，暂时产生的分别念作为条件，对所取之境产生执着，从而成熟了主宰之果，所取和能取之境空尽而
English
If you wonder if it arises from any cause or condition, if you think like that, dissect each of those causes into atoms and search and examine, but you won't find it. It doesn't arise from the external environment or sentient beings. If you wonder if it arises from the internal self, even if you carefully distinguish each part of the body, the upper, lower, inner, outer, and middle parts, you won't find it, so it doesn't arise from there either. Similarly, it doesn't arise from the aspect of seeming to be an existing entity, no matter how you search, you won't find its target. It doesn't arise from the side of non-existence and emptiness either, because the place of arising and the place of origin are not established. Mind does not arise from mind, because the place of arising and the one who arises are not established. Consider what the object of the place of arising and the mind of the one who arises are like. If you examine the mind of the seeker, the place of arising and the one who arises, all the apprehended objects that appear as the object and the subject of searching, you won't find the essence to be identified, so the cause and condition have no place and are without support. In a state free from all speech, thought, expression, and acceptance, you suddenly awaken, which is a sign of maturing in the body. Recognize that the nature of mind, free from identification, the essence is the empty Dharmakaya, without birth, and that is recognized and determined. Examining the place and the one who dwells. Second, examining the place and the one who dwells: As before, where does this mind dwell now? Completely cut off the outer and inner environment, sentient beings, and parts of the body, etc. If the thought arises, "It dwells here," then divide it into parts and atoms and look. For example, if you think it dwells in the heart, then where does it dwell, at its tip, root, flesh and fat, blood and membrane, etc.? What is the shape, color, function, metaphor, and nature of the thing that dwells? Whether the mind to be realized and the consciousness that realizes are the same or different, etc., examine well. As a sign of its accomplishment, there is no place to dwell or rely on anywhere, and it is not established in any form, so it is free from identification. Although consciousness is clear and apparent, its nature is not established, and it is determined in the great primordial emptiness without foundation or root, and it is identified with the unceasing Sambhogakaya. At this time, on the three doors, due to the proximity of feeling, whatever sign of experience arises, it seems as if it exists there, which is caused by the aggregate of formation, conditioned by the temporarily arising conceptual thought, and attachment to the object of apprehension, thus ripening the fruit of the master, and the object and subject of apprehension are emptied and exhausted.
Tibetan
ཁྱོལ་ཚེ་ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པ་ཡང་འདིས་ལྷོང་བར་གསུངས་སོ།། འགྲོ་ས་དང་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟགས་པ། གསུམ་པ་འགྲོ་ས་དང་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟགས་པ་ནི། དེ་རྗེས་སུ་ཝལ་གྱིས་བྱུང་ནས་ཡལ་གྱིས་སོང་སྙམ་བྱེད་པའི་སེམས་འདིའི་འགྲོ་ས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་གང་ཡིན་སོགས་ལ་བརྟགས་ཀྱང་། འགྲོ་ས་མེད་པས་ཡུལ་སྣང་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ཐག་ཆོད། འགྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་བརྟགས་ཀྱང་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བས་ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པར་གདེངས་རྙེད། སེམས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་སྟོངས་པས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྡོག སེམས་ཉིད་རིག་སྟོང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འགྲོ་འོང་གྲོལ་འཁྲུལ་སོགས་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བར་ཡིད་ཆེས་རྙེད། བལྟ་བར་བྱ་བའི་སེམས་དང་། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ། སེམས་འགྲོ་ཡུལ་བཅས་བསམ་བརྗོད་བློ་ལས་འདས། ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངོས་བཟུང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་བྱ། དེ་ལྟར་སེམས་སྦྱངས་འབྱོངས་པའི་རྟགས་སུ་འཁྲུལ་བའི་ཚང་ཞིག་ཅིང་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་རྡིབས། རིག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་ནང་ནས་རྙེད་དེ། རིག་པ་སྟོང་གསལ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཡོ་བ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྣང་སྟོང་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡར་ཤ་ཆོད་ཅིང་མཚང་རྡོལ་ནས་ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་འདག སེམས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས། ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ལོག་པས་སླར་སྲིད་པར་མི་འཁྲུལ། མཐར་ཐུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་གྲོལ། སེམས་ཡིད་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་སུ་རྫོགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ།། རྣལ་དབབ་དང་སོར་གཞུག སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་དབབ་པ། བཞི་པ་ལ་རྣལ་དབབ་དང་སོར་གཞུག་སོ་སོར་ཕྱེ་བས་གཉིས། དང་པོ་སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་དབབ་པ། ཇི་ལྟར་དབབ་ཚུལ། ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་གསུམ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་རྣལ་དུ་དབབ་དགོས་པ་ནི། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེས་ནས་ནི། །ལུས་ངག་རྣམས་ནི་རྣལ་དུ་དབབ། ཅེས་དང་། ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་འབྱུང་འཁྲུགས་པས། །དེ་དག་གྲོལ་ཕྱིར་རྣལ་དུ་དབབ། ཅེས་ཕྱི་དང་ནང་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་སོ་སོར་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་། གཉེན་པོ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་
Chinese
據說，通過這個，可以實現沒有恐懼和謹慎的自由生活。 考察去處和去者 第三，考察去處和去者：之後，考察這個心，它似乎是瓦爾（wal）出現，亞爾（yal）消失，它的去處是外內、器情、顯空、有無等等。因為沒有去處，所以確定境相是心所造。考察去者的心，也因為沒有可把握的，所以確信境相的自性不存在。因為心生起、安住、去處三者的因已空，所以不再懷疑地執著果。因為知道心性是覺性空性大悲，遠離來去解脫迷惑等等，所以確信無法通過造作之法成佛。應當觀看的對象心，以及觀看的主體，心的去處，都超越了思維言說。本質不同和形象各異都無法把握，從而斷除增益。這樣，作為修心成熟的標誌，迷惑的巢穴崩塌，心的房屋倒塌。覺性的本質被認識，從內心深處獲得確信。覺性空明，從本質上不動搖，得以確定。與佛化身的持續不斷相遇。因此，對顯空、生滅等一切二元對立的法，都能夠明辨是非，揭示真相，共同清淨意之罪障。因為證悟心是空性，所以不會被障礙所阻礙。特別是，因為心的執著顛倒，所以不會再次迷惑於輪迴。最終，在與法身無二無別的境界中獲得解脫。心意圓滿於金剛之心，從而趨入寂滅。 安住本然和各歸各位 三門安住本然 第四部分分為安住本然和各歸各位。首先，三門安住本然包括：為何安住本然？如何安住本然？以及功德的闡述三個方面。首先，為何需要安住本然？如《明燈》中所說：「輪涅二者分清後，身語意三安住本然。」以及《虛空光明》中所說：「身語意三之生起混亂，為了解脫彼等，安住本然。」通過區分外、內、三門的輪涅，可以捨棄輪迴之法，即應當捨棄的虛妄分別，以及對治超越的善法虛妄分別。
English
It is said that through this, one can achieve a free life without fear and caution. Examining the Place of Going and the Goer Third, examining the place of going and the goer: After that, examine this mind, which seems to appear as wal and disappear as yal, its place of going, whether it is external and internal, container and content, appearance and emptiness, existence and non-existence, etc. Because there is no place to go, it is determined that the appearance of objects is made by the mind. Examining the mind of the goer, also because there is nothing to grasp, it is believed that the nature of the object does not exist. Because the cause of the three aspects of mind arising, abiding, and going is empty, the mind no longer clings to the result with doubt. Because it is known that the nature of mind is awareness, emptiness, and great compassion, free from coming, going, liberation, delusion, etc., it is believed that enlightenment cannot be achieved through fabricated dharmas. The object to be viewed, the subject who views, and the place where the mind goes are all beyond thought and expression. Different essences and different forms cannot be grasped, thereby cutting off superimposition. In this way, as a sign of the maturity of mind training, the nest of delusion collapses, and the house of the mind crumbles. The essence of awareness is known, and confidence is found from within. Awareness is empty and clear, unwavering from its essence, and is established. Meeting the continuous stream of the Buddha's incarnate body. Therefore, one can distinguish between appearance and emptiness, arising and ceasing, and all dualistic dharmas, reveal the truth, and jointly purify the sins of the mind. Because one realizes that the mind is emptiness, one will not be hindered by obstacles. In particular, because the mind's attachment is reversed, one will not be deluded into samsara again. Ultimately, one is liberated in the state of being inseparable from the Dharmakaya. The mind and intellect are perfected in the Vajra heart, and thus enter into Nirvana. Settling into the Natural State and Returning Each to Its Place Settling the Three Doors into the Natural State The fourth part is divided into settling into the natural state and returning each to its place. First, settling the three doors into the natural state includes: Why settle into the natural state? How to settle into the natural state? And the explanation of the merits. First, why is it necessary to settle into the natural state? As it is said in "The Blazing Lamp": "After distinguishing between samsara and nirvana, settle the body, speech, and mind into the natural state." And as it is said in "The Clear Expanse": "Because the arising of body, speech, and mind is confused, in order to liberate them, settle into the natural state." By distinguishing between samsara and nirvana of the outer, inner, and three doors, one can abandon the dharmas of samsara, that is, the false discriminations that should be abandoned, and the virtuous false discriminations that are the antidote to transcendence.