Tibetan
དེ་ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དམིགས་པ་ཕྲ་མོ་ཟིན་པའི་གནས་པ་ལྟེང་ལྟེང་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དགའ་བ་སྒོམ་པ་ཡིན་གསུང་། བླ་མ་སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཅིག་གིས། སྐྱེ་མེད་ངེས་སུ་འཇུག་སྟེ། མ་ངེས་ན་སྣང་བ་ལམ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་སྐྱེ་མེད་དུ་ངེས་སུ་འཇུག་སྟེ། མ་ངེས་ན་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པར་འགྲོ། ཐུན་མོང་གི་ལམ་པོ་ཡིན་པས་གར་སྐྱེ་ཆ་མེད་གསུང་། ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ན། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་གསུང་ངོ་། །སེམས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་ལ་མ་ངེས་ན། བླ་མའི་ཞལ་ནས། དེ་དེ་ཡིན་ཏེ་དེ་དེ་མིན། །སྡོང་པོ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་མིན། །ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ་རྟོག་མེད་མིན། །ཞེས་གསུང་། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། ངེས་སྦྱངས་བག་ཆགས་བྲལ་བས་རྣལ་འབྱོར་མ་མཐོང་བ། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བླངས་པས་འཇིགས་པ་མཐོང་བ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས། །དེ་བས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་འཛིན་ 2-3-11a གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་རུང་། མ་བྱོན་ཡང་རུང་སྟེ། གནས་པས་ན་རྟག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ། །ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ། ས་དང་པོས་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ན། གཟུགས་བརྙན་ནམ། སྒྱུ་མ་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་སྒྱུ་མ་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟར། རང་གིས་རང་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་འདྲེན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཚད་མས་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་རིག་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡི། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་ངེས་གྱུར་པ། །བདེ་ཆེན་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། །ཁྱད་པར་མེད་པ་སྐལ་མཉམ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པས། ནང་དུ་སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཕྱིའི་ཡུལ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་། དང་པོའི་ཤེས་པ་ངོས་ཟིན་ན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་སེམས་ལ་བལྟས་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཐོག་མཐའ་ཡ
Chinese
这来自于止观双运，微细的专注不会产生轻浮的状态。像这样的三摩地被称为第一禅的真实基础。据说这是对身体的识之禅悦的修习。一位证悟了心之空性的上师，会引导你确定无疑地进入无生之境；如果不确定，那就会被称为显现为道。也就是说，身体的识之有漏乐受，会确定无疑地引导你进入无生之境；如果不确定，那就会被称为显现而不确定，最终会走向非择灭。因为这是一条共同的道路，所以据说无论在哪里产生都没有关系。如果产生了确定的智慧，据说就能现量了知远离分别的空性之境。如果心没有确定在无生的状态中，上师会说：‘那就是它，但又不是它。那是树，但不是果实。那是功德，但不是无分别。’ 觉沃（尊者阿底峡）也说：‘如果瑜伽士没有通过确定和净化而摆脱习气，就像摘取虚空中的花朵一样，会看到恐惧。’ 因此，一切法都是心的自性，如果证悟了心的法性，那就是证悟了一切法的真如。因此，心的自性，远离能取所取的法身之体性，无论圆满正等觉佛陀出世与否，都恒常存在，所以被称为常。对此，经中说：‘舍弃一切分别，远离能取和所取，无为的智慧，非由因缘所生。’ 像这样证悟心的法性，是无漏的律仪，初地菩萨就能现量证得，因为他们对心的空性产生了定解。那么，这是如何产生的呢？就像通过影像或幻术现量了知境的空性一样，心就像幻术和水月，自己引导自己产生确定的智慧。像这样，对心性本空获得定解，就被称为以量成立的定解。经中说：‘自证无分别，现量证悟空性，大乐无分别，无别等同见。’ 因此，据说通过内在证悟心之空性的力量，外在的境显现为空性，这就是瑜伽士的现量。也就是说，如果最初的识被认识，那就是它本身。用智慧之眼观察心，心的体性没有始末。 这来自于止观双运，微细的专注不会产生轻浮的状态。像这样的三摩地被称为第一禅的真实基础。据说这是对身体的识之禅悦的修习。一位证悟了心之空性的上师，会引导你确定无疑地进入无生之境；如果不确定，那就会被称为显现为道。也就是说，身体的识之有漏乐受，会确定无疑地引导你进入无生之境；如果不确定，那就会被称为显现而不确定，最终会走向非择灭。因为这是一条共同的道路，所以据说无论在哪里产生都没有关系。如果产生了确定的智慧，据说就能现量了知远离分别的空性之境。如果心没有确定在无生的状态中，上师会说：‘那就是它，但又不是它。那是树，但不是果实。那是功德，但不是无分别。’ 觉沃（尊者阿底峡）也说：‘如果瑜伽士没有通过确定和净化而摆脱习气，就像摘取虚空中的花朵一样，会看到恐惧。’ 因此，一切法都是心的自性，如果证悟了心的法性，那就是证悟了一切法的真如。因此，心的自性，远离能取所取的法身之体性，无论圆满正等觉佛陀出世与否，都恒常存在，所以被称为常。对此，经中说：‘舍弃一切分别，远离能取和所取，无为的智慧，非由因缘所生。’ 像这样证悟心的法性，是无漏的律仪，初地菩萨就能现量证得，因为他们对心的空性产生了定解。那么，这是如何产生的呢？就像通过影像或幻术现量了知境的空性一样，心就像幻术和水月，自己引导自己产生确定的智慧。像这样，对心性本空获得定解，就被称为以量成立的定解。经中说：‘自证无分别，现量证悟空性，大乐无分别，无别等同见。’ 因此，据说通过内在证悟心之空性的力量，外在的境显现为空性，这就是瑜伽士的现量。也就是说，如果最初的识被认识，那就是它本身。用智慧之眼观察心，心的体性没有始末。
English
This arises from the union of Śamatha (止，calm abiding) and Vipaśyanā (观，insight); subtle focus does not lead to a state of levity. Such Samādhi (三摩地，concentration) is said to be the actual basis of the first Dhyāna (禅，meditation). It is said to be the practice of the joy of meditation on the consciousness of the body. A Lama (上师，teacher) who has directly realized the emptiness of mind will lead you to enter the unborn state with certainty; if not certain, it is called appearance as the path. That is, the contaminated bliss of the consciousness of the body will certainly lead you to enter the unborn state; if not certain, it is called uncertain appearance, which will eventually lead to cessation through non-discrimination. Because it is a common path, it is said that it does not matter where it arises. If certain wisdom arises, it is said that one can directly know the realm of emptiness free from conceptualization. If the mind is not certain in the state of unborn, the Lama (上师，teacher) will say: 'That is it, but it is not it. That is the tree, but not the fruit. That is merit, but not non-conceptual.' Jowo (尊者阿底峡，Atiśa) also said: 'If a yogi does not get rid of habitual tendencies through certainty and purification, it is like picking flowers in the sky, seeing fear.' Therefore, all Dharmas (法，phenomena) are the nature of mind. If one realizes the Dharmatā (法性，nature of reality) of mind, one realizes the Tathatā (真如，suchness) of all Dharmas (法，phenomena). Therefore, the nature of mind, the essence of Dharmakāya (法身，body of truth) that is free from grasping and being grasped, whether a fully enlightened Buddha (佛陀，Buddha) appears or not, remains constant, so it is called eternal. To this, it is said in the scriptures: 'Abandon all conceptualizations, free from grasping and being grasped, unconditioned wisdom, not born from causes and conditions.' Realizing the Dharmatā (法性，nature of reality) of mind in this way is the undefiled Samvara (律仪，vows), which is directly realized by the first Bhūmi (地，ground) Bodhisattva (菩萨，Bodhisattva), because they have gained certainty in the emptiness of mind. So, how does this arise? Just as one directly realizes the emptiness of objects through images or illusions, the mind is like illusions and moon in water, guiding oneself to generate certain wisdom. In this way, gaining certainty in the emptiness of mind itself is called certainty established by Pramāṇa (量，valid cognition). It is said in the scriptures: 'Self-awareness without conceptualization, directly realizing emptiness, great bliss without conceptualization, seeing no difference and equality.' Therefore, it is said that through the power of internally realizing the emptiness of mind, external objects appear as emptiness, which is the direct perception of a yogi. That is, if the initial consciousness is recognized, that is it. Looking at the mind with the eye of wisdom, the nature of the mind has no beginning or end. This arises from the union of Śamatha (止，calm abiding) and Vipaśyanā (观，insight); subtle focus does not lead to a state of levity. Such Samādhi (三摩地，concentration) is said to be the actual basis of the first Dhyāna (禅，meditation). It is said to be the practice of the joy of meditation on the consciousness of the body. A Lama (上师，teacher) who has directly realized the emptiness of mind will lead you to enter the unborn state with certainty; if not certain, it is called appearance as the path. That is, the contaminated bliss of the consciousness of the body will certainly lead you to enter the unborn state; if not certain, it is called uncertain appearance, which will eventually lead to cessation through non-discrimination. Because it is a common path, it is said that it does not matter where it arises. If certain wisdom arises, it is said that one can directly know the realm of emptiness free from conceptualization. If the mind is not certain in the state of unborn, the Lama (上师，teacher) will say: 'That is it, but it is not it. That is the tree, but not the fruit. That is merit, but not non-conceptual.' Jowo (尊者阿底峡，Atiśa) also said: 'If a yogi does not get rid of habitual tendencies through certainty and purification, it is like picking flowers in the sky, seeing fear.' Therefore, all Dharmas (法，phenomena) are the nature of mind. If one realizes the Dharmatā (法性，nature of reality) of mind, one realizes the Tathatā (真如，suchness) of all Dharmas (法，phenomena). Therefore, the nature of mind, the essence of Dharmakāya (法身，body of truth) that is free from grasping and being grasped, whether a fully enlightened Buddha (佛陀，Buddha) appears or not, remains constant, so it is called eternal. To this, it is said in the scriptures: 'Abandon all conceptualizations, free from grasping and being grasped, unconditioned wisdom, not born from causes and conditions.' Realizing the Dharmatā (法性，nature of reality) of mind in this way is the undefiled Samvara (律仪，vows), which is directly realized by the first Bhūmi (地，ground) Bodhisattva (菩萨，Bodhisattva), because they have gained certainty in the emptiness of mind. So, how does this arise? Just as one directly realizes the emptiness of objects through images or illusions, the mind is like illusions and moon in water, guiding oneself to generate certain wisdom. In this way, gaining certainty in the emptiness of mind itself is called certainty established by Pramāṇa (量，valid cognition). It is said in the scriptures: 'Self-awareness without conceptualization, directly realizing emptiness, great bliss without conceptualization, seeing no difference and equality.' Therefore, it is said that through the power of internally realizing the emptiness of mind, external objects appear as emptiness, which is the direct perception of a yogi. That is, if the initial consciousness is recognized, that is it. Looking at the mind with the eye of wisdom, the nature of the mind has no beginning or end. --------------------------------------------------------------------------------