Tibetan
གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ། ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚད། ཇི་ལྟར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇམ་མགོན་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས། ཤི་ནས་ངན་འགྲོར་མི་སྐྱེའི་གདིང་མེད་ཅིང་། །དེ་ཡི་འཇིགས་སྐྱོབ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དུ་ངེས། །དེ་ཕྱིར་སྐྱབས་འགྲོ་ཤིན་ཏུ་བརྟེན་པ་དང་། །དེ་ཡི་བསླབ་བྱ་ཉམས་པ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་རང་ཉིད་ཕྱི་མར་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོ་བའི་ངེས་པ་མེད་ལ། དེའི་འཇིགས་པ་སྐྱོབ་བྱེད་ནི་དཀོན་མཆོག་ལས་གཞན་མེད་པས་ན་དེ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཐོག་མར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་དགོས་པས། རང་འཇིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དང་དེ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁོ་ནར་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས སྐྱེས་བུ་ཆུང་རྣམས་ངན་འགྲོས་འཇིགས་པ་སྟེ། །འབྲིང་གཉིས་སྲིད་པས་འཇིགས་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆ་དང་བཅས་མཐོང་ནས། །གཞན་གྱི་ ༄༅། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་ཞི་བདེས་འཇིགས །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དག་གིས་རང་ཉིད་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དང་། འབྲིང་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་གཉིས་སྲིད་པ་འཁོར་བ་རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་འཇིགས་པ་དང་། ཆེན་པོ་རྣམས་རང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་ལ་མི་བཟོད་པ་དང་དེས་ད་ལྟ་ནས་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མནར་བའི་ཆ་དང་བཅས་པ་མཐོང་ནས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་། རང་གཅིག་པུ་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་ཞི་བདེ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཐོབ་ནས་གཞན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུས་ནི་རང་ཉིད་མཐོ་རིས་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཐོབ་འདོད་དང་། འབྲིང་གིས་རང་གཅིག་པུ་ཐར་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆེན་པོས་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལས། རང་ཅག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཀུན་སློང་གིས སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས འཇིགས་དང་དད་དང་སྙིང་རྗེ་རྣམ་གསུམ་གྱིས །གཞན་དོན་སེམས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་བློས །དཀོན་མཆོག་རྗེས་སུ་དྲན་ པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་
Chinese
所依之境而皈依之因，依彼而皈依之境，以几何而皈依之量，如何皈依之方式，皈依后所应学之次第。第一， 嘉木样·宗喀巴大师云： 死后不生恶趣无定准， 彼之怖畏救护唯三宝， 是故皈依极其重要也， 彼之学处无损而行持。 如是自己来世不堕恶趣没有把握，能救护其怖畏者唯有三宝，故从内心深处皈依彼，且应学彼之学处。对此，首先需成办皈依之因，即自己对任何怖畏皆生恐惧，且深信唯有三宝方具救护之力，此乃必需。 此外，《心性休息》中云： 小士畏惧堕恶趣， 中士畏惧于有寂， 大士见轮回痛苦， 及其它。 如是小士之人畏惧三恶趣之痛苦，中士声闻缘觉之二者，见有寂轮回六道之痛苦而生畏惧，大士之人不忍自身为轮回痛苦所折磨，且见他者亦为痛苦所折磨，及其它，不忍他者之痛苦，且畏惧独自从轮回中解脱获得寂静，舍弃他者。
English
The cause of taking refuge based on what, the object of taking refuge based on that. The extent to which one has taken refuge. How to take refuge. The order of what to learn after taking refuge. First: The great Je Tsongkhapa said: There is no certainty that one will not be reborn in the lower realms after death. It is certain that the Three Jewels protect from that fear. Therefore, taking refuge is extremely important, and its precepts should be practiced without fail. That is, one is not certain that one will not go to the lower realms in the future, and there is no other protector from that fear than the Three Jewels, so one should take refuge in them from the bottom of one's heart and learn their precepts. To do this, one must first accomplish the cause of taking refuge. It is necessary to fear and dread any fear, and to believe that only the Three Jewels have the power to protect from it. Furthermore, from Resting the Mind in its Natural State: Small people fear bad migrations. The middle two fear existence, and the great ones. Seeing the suffering of samsara with its parts. Others. As such, small people fear the suffering of the three lower realms, and the two middle Hearers and Solitary Realizers fear seeing the suffering of the six realms of existence and peace. Great beings cannot bear to be tormented by the suffering of their own cycle of existence, and they see that others are also tormented by suffering in the same way, and they cannot bear the suffering of others. And fearing that one alone will be liberated from the cycle of existence and attain peace, abandoning others.
Tibetan
སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཡུལ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནི། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་མི་བསླུ་བའི་སྐྱབས་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ལམ་དང་སྐྱོབ པའི་ངོ་བོ་དམ་པའི་ཆོས། །ཆོས་ནི་སྟོན་པ་ལས་བྱུང་དེ་བསྒྲུབ་པའི །གྲོགས་སམ་བསླབ་པའི་རྟེན་ནི་དགེ་འདུན་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་སྐྱབས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྲུབ །ཅེས་ཐར་པ དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་དུ་བགྲོད་པའི་ལམ་ཡིན་པ་དང་། དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྲིད་ཞིའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ཏེ་སྐྱོབ་བྱེད་དངོས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་དེ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་སྟོན་པ་པོ་དང་། གང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཆོས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས སམ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསླབ་པར་བྱ་བའམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་གང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་དགེ་འདུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དེ་སྐྱབས་ཀྱི་ ༄༅། །ཡུལ་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ས་ནས་བདེ་བའི་གནས་སུ་འགྲོ་དགོས་ན། དེ་ལ་བསྒྲོད་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དང་ལམ་དེ་སྟོན་པ་པོ་ཞིག་དང་། དེ་ལ་ཞུགས་ཏེ་འགྲོ་བའི་གྲོགས་བཟང་པོ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་དགོས་ལ། དེ་དག་ཡོད་ན་དགོས་པ་དེ་འགྲུབ་ཅིང་མེད་ན་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས། སྲིད་པའི་ཟུག་རྔུ་གཅོད་བྱེད་ལམ། །ངས་ནི་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ལ་བསྟན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། །ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ལམ་དངོས་ཡིན་པས་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་ལ་སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་།སངས་རྒྱས་དེ་ནི་རང་ཉིད་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོའ གཞན་འཇིགས་པ་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉེ་རིང་མེད་པར་འཇུག་པས་ཀུན་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན། ཕན་བཏགས་པ་དང་མ་བཏགས་པ་ཀུན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་ཕན་མི་ཕན་མི་བལྟ་བས་ན་སྐྱབས་སུ་འོས་པ་ཡིན་ཏེ རང་ཉིད་འཇིགས་པ་ལས་མ་གྲོལ་ན་ཆུས་ཁྱེར་གྱིས་ཆུས་ཁྱེར་མི་སྐྱོབ་པ་བཞིན་གཞན་དེ་ལས་སྐྱོབ་མི་ནུས། འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་ཀྱང་ ཐབས་ལ་མི་མཁས་ན་རང་ཅག་ལ་ཕན་མི་ཐོགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ག
Chinese
皈依之处是：在《皈依七十颂》中说：“佛陀、正法和僧伽，是欲求解脱者之皈依。”如是所说，欲求解脱者不欺惑之皈依唯有三宝。其理由在于功德宝藏中说：“道与救护之体性乃是殊胜之法，法从导师而生，为成办彼之，友伴或修习之所依乃是僧伽，故三宝成立为皈依之境。”这是通往解脱和一切智智果位的道路。因此，其自性能够从轮回和寂灭的怖畏中救护自己，即真正的救护者是殊胜之法。法是从导师圆满正等觉薄伽梵所开示而产生的，因此他是皈依的导师。与此相符，修持此法的友伴，或者修习之自性，应该修习或者应该成办的功德，是依于谁之相续的所依之补特伽罗是僧伽。因此，这三宝是皈依的殊胜之境。例如，如果必须从充满怖畏之地前往安乐之处，那么必须要有不错误的通往彼处的道路，以及指示此道路的导师，以及进入此道并与之同行的善友。如果这些存在，那么所需之物就能成就，如果不存在，则不能成就。因此，我们的导师说：“我已为你们指示，断除有之苦痛的道路。如来是导师，你们应该自己去做。”因此，殊胜之法是真正的道路，所以必须修持它。对于这些，值得皈依的理由是：佛陀自己从一切怖畏中解脱，并且擅长于从其他怖畏中解脱的方法。以大悲心无有亲疏地进入，因此具有对一切众生的慈爱。利益已施与未施者，不看利益与否，因此值得皈依。如果自己没有从怖畏中解脱，就像被水冲走的人不能救助被水冲走的人一样，不能从彼处救护他人。即使从怖畏中解脱，如果不擅长于方法，也不会利益我们，但并非如此，而是以各种方式。
English
The object of refuge is: As it is said in the "Seventy Verses on Refuge", "The Buddha, Dharma, and Sangha are the refuge for those who desire liberation." As such, the infallible refuge for those who desire liberation is only the Three Jewels. The reason for this is stated in the Treasury of Precious Qualities: "The nature of the path and protection is the sacred Dharma. The Dharma arises from the teacher, and the friend or support for practice is the Sangha. Therefore, the Three Jewels are established as the object of refuge." This is the path to liberation and the state of omniscience. Therefore, its nature is to protect oneself from the fears of samsara and nirvana, that is, the actual protector is the sacred Dharma. The Dharma arises from being closely shown by the teacher, the Bhagavan, the perfectly enlightened Buddha, so he is the teacher of refuge. In accordance with that, the friend who practices that Dharma, or the nature of Dharma, the qualities to be practiced or accomplished, the person who is the basis of reliance on whose continuum is the Sangha. Therefore, these Three Jewels are established as the supreme object of refuge. For example, if one needs to go from a place of fear to a place of happiness, then there must be an unerring path to go there, a teacher who shows that path, and a good friend who enters that path and goes along with it. If these are present, then the need is accomplished, and if they are not, it is not accomplished. Therefore, our teacher said, "I have shown you the path that cuts the thorns of existence. The Tathagata is the teacher, you must do it yourselves." Therefore, the sacred Dharma is the actual path, so it must be practiced. The reason why these are worthy of refuge is that the Buddha himself is liberated from all fears and is skilled in the means of liberating others from fear. He enters with great compassion without near or far, so he has love for all. He benefits those who have been helped and those who have not, without looking at benefit or harm, so he is worthy of refuge. If one is not liberated from fear oneself, one cannot save others from it, just as one carried away by water cannot save one carried away by water. Even if one is liberated from fear, if one is not skilled in the means, it will not benefit us, but it is not like that, but in every way.
Tibetan
དུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། བརྩེ་བ་དང་མི་ལྡན་ན་སྐྱོབ པར་མཛད་པའི་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མས་བུ་གཅིག་པུ་ལ་བརྩེ་བ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ངེས་པར་སྐྱོབ་པར་མཛད། གལ་ཏེ་ཕར་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ལ་ལྟོས་ན་ཡང་རང་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕན་ཐོགས་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་སྔར་ཕན་འདོགས་མ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་རེ་ཟུང་མི་སྐྱོབ་པར་སྲིད་པ་ལས་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བཞི་སྟེ། གང་ལ་ལྡན་ཀྱང་སེམས་ཅན་སྤྱི་ཡི་སྐྱབས་སུ་འོས་པ་ལས་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་གྱི། གཞན་ཕྱི་རོལ་པའི་ལྷ་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་གཏན་གྱི་སྐྱབས་སུ་འོས་ལ། དེ་ཕྱིར་དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་དང་། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དགེ་འདུན་ཀྱང་སྐྱབས་སུ་འོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ལས ཕྱི་ཡི་ཡན་ལག་སྟོབས་ཀུན་ནི །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་ལགས་ཏེ། །ནང་གི་སྟོབས་དག་མ་ཚང་བས། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ ༄༅། །སྡུག་བསྔལ་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སྐྱབས་གནས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་སྐྱོབ་ཅིང་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་སྟོབས་སམ་རྒྱུའི་ཡན་ལག་གཉིས་ཚང་དགོས་པ་ལས། གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིའི་རྒྱུའི་ཡན་ལག་སྟོབས་ཀུན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པས་ཚང་བ་ལགས་ནའང་། འོན་ཀྱང་དང་བ་དང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་དང་གསོལ་འདེབས་སོགས་ནང་གི་སྟོབས་ནི་རྒྱུའི་ཡན་ལག་དག་མ་ཚང་བས་བདག་སོགས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བསྟེན་དགོས་པ་ལས་འདིས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ན དེ་སྔ་ཕན་ཆད་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་སྐྱབས་ཀྱིས་མ་ཉེས་རང་གིས་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ།རང་ལ་ནི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དད་མོས་བསྐྱེད་ནས་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབ་པའི་ཁུར་ཐང་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལ་དེ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་རྣམས་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པའི་བློས་རེ་ལྟོས་འཆའ་ནུས་ན་མི་སྐྱོབ་མི་སྲིད་པས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཅི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ་ལ འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བསྡུ་བ ལས་གསུངས་པ་བཞི་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ། ཁྱད་པར་ཤེས་པ། ཁས་བླངས་པ། གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གྱི
Chinese
虽然精通调伏所化之方法，但若不具慈爱，则不一定救护，然因具有如母亲慈爱独子般对一切有情的大悲心，故必救护。 纵然依赖于对他人施加利益，然自己无有能利益佛之能力，且有可能不救护先前未施加利益之少数有情，然亦非如此。 具有如是四种功德差别，凡具此者，堪为有情之共同救护，然唯有佛陀具此。 此外道之梵天、遍入天、自在天等不具此故。 彼佛陀即堪为究竟之救护，是故彼所宣说之法，及彼修持之僧伽亦堪为救护。 如是于应赞颂之赞颂中云： 外之支分力诸般， 汝已如实成办竟， 内之力量未圆满， 孩童之辈陷苦厄。 如是说故，救护者救护及摄受所化，须内外之力量或因之支分二者圆满，然摄受所化之外因支分力诸般，乃世尊于三无数劫中如实成办故已圆满，然于信心与信赖之信心及祈请等内之力量，因之支分未圆满故，我等孩童各自之士夫之辈，乃从无始以来至今须依止轮回痛苦，此乃由此所生故，先前之痛苦乃自己之过而非救护者之过，乃因自己未生起一心之信赖与信心，且未有如教奉行之承担，然连此亦未做到之故。 是故若能于方才所说之此等功德生起定解，而能以一心寄托希望，则无有不救护之可能，故当从内心深处生起定解。 三、以何等方式皈依之理， 圣者无著于《摄抉择分》中所说有四，即知功德、知差别、承诺、不异说而皈依。 第一者，乃
English
Although skilled in methods of taming those to be tamed, without love, there is no certainty of protection. However, possessing great compassion like a mother's love for her only child towards all sentient beings, protection is assured. Even if relying on bestowing benefits on others, one has no ability to benefit the Buddha, and there is a possibility of not protecting a few sentient beings who have not previously bestowed benefits, but it is not so. Possessing such four distinctions of qualities, whoever possesses them is worthy of being a common protector of sentient beings, but only the Buddha possesses them. Furthermore, external deities like Brahma, Vishnu, and Ishvara do not possess them. That Buddha is worthy of ultimate protection. Therefore, the Dharma taught by him and the Sangha who practice it are also worthy of protection. Thus, in the praise worthy of praise, it is said: 'External limbs, all powers, you have truly accomplished. Internal powers are incomplete, children suffer.' As it is said, the protector must have both external and internal powers or limbs of the cause complete in order to protect and guide those to be tamed. However, the external limbs of the cause, all powers for guiding those to be tamed, are complete because the Bhagavan has truly accomplished them in three countless eons. However, the internal powers, the limbs of the cause, such as faith and trust, and prayers, are incomplete. Therefore, we children, each individual, must rely on the suffering of samsara from beginningless time until now. This arises from this. Therefore, the previous suffering is one's own fault, not the protector's fault, because one has not generated single-minded trust and faith, and has not taken on the burden of acting according to the teachings, and has not even done that much. Therefore, if one can generate certainty in these qualities just mentioned and can place hope with a single mind, there is no possibility of not being protected. Therefore, one should generate certainty from the depths of one's heart. Third, how to take refuge, Asanga said in the Compendium of Determinations that there are four ways to take refuge: knowing the qualities, knowing the distinctions, making a commitment, and not speaking differently. The first is