Tibetan
ཕ་རོལ་དག་གི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་མི་བྱ། །བདག་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་བདག་མཆོག་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱའོ། །རྒྱགས་ནི་བག་མེད་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །དགེ་སྦྱོང་དམན་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །འདི་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་གོ་རིམས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང༌། ཕྱ་རོལ་གྱི་སྐྱོན་ལ་རྟོགས་པ་ནི་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དོ། །དེས་ཞི་བར་འགྱུར་བར་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་སྤྱིར་བསམ་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་རྣམས་སྐབས་སྐབས་སུ་བསམ་པར་བྱའོ། །འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། མཐར་ ཆགས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་དང༌། རྙེད་པས་ཆོག་པའི་བསོད་སྙོམས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་དང་པོར་འདུལ་བའམ་མདོ་སྡེ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བླང་བའམ། སྦྱིན་བདག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་བྱས་ལ་ཕྱིས་འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་ངན་ཀྱང་འགྱོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། བདག་གི་འཚོ་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་ང་རྒྱལ་བསྐྱུངས་ཏེ། ལྷད་ཟན་ཞག་བདུན་པ་ཡང་རུང་སྟེ། ཟས་ཀྱི་རོ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བཅམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། ཟས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་འདི་ནི་འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དགེ་བསྙེན་ཡིན་ན་ཡང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་ཁམས་དང་འཕྲོད་པ་དང་པོ་ཚགས་བྱས་ན་ཕྱིས་འདོད་པའམ། ཕུལ་བསྐྱེད་པའམ། ཚོལ་བའི་བསམ་པ་མི་བྱ་བར་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཟ་གཅིག་པས་ཀྱང་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་ན། བདག་ཅག་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟ་བས་ལྷད་ཟན་ལས་མེད་ཀྱང་ཁམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྟ། དེ་བས་ཟན་གྱི་དོན་དུ་སྡིག་པ་བསག་ཅིང་དགེ་བའི་བར་ཆད་མི་བྱེད་པ་ནི་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་མི་གནས་ཀི་བར་དུ་ཁ་ཏོན་དང༌། ཕྱག་མང་པོ་མི་བྱ། ཡི་དམ་དུ་བཅས་པ་ཡང་དུ་བས་སུ་བཅད་ཅིང་ཉིན་པར་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་བྱ་ཞིང་ཞར་ལ་སྒྲ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བར་གདོན། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་སོས་དལ་བར་བྱ། གྱེན་ཐུར་ཟུག་པོ་ལ་མི་འགྲོ། །ས་གཅིག་ཏུ་ཡུན་ཧ་ཅང་རིང་བར་མི་འདུག །ཉིན་པར་གློས་ཕབ་སྟེ་གཉིད་མི་ལོག །སྟོབས་བསྐྱེད་པའམ། དྲག་ཤུལ་ཆེན་པོ་མི་བྱ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་འབྱུང་བའམ། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན། དགེ་བ་ལ་ནི་ལས་དང་སེམས་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། མི་ནུས་ན་བཏང་སྙོམས་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་ངལ་བསོའོ། །མི་དགེ་བའི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བཏང་སྟེ། འདུས་ཤིང་ཁ་སྟོབས་འགྱེད་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་དང༌། བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་གཏམ་ངན་པ་སྨྲ་བའམ། ངན་པའི་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་དོ། །གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་ཅི་རིགས་པར་ཅུང་ ཟད་ལ་གདབ་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པས་ཉིན་རེ་ལ་ཐུན་རེ་ཙམ་བྱ་སྟེ། སྒོམ་རེས་ཀྱིས་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་མི་བསྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །བསྒོམ་པས་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་ལུགས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཅིག་ཅར་དང་རིམ་གྱིས་སོ། །གོང་མ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་གཅིག་ནས་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་སལ་གྱིས་སྣང་ནས་བརྟན་པ་དང༌། ཐུན་གཅིག་ཙམ་སྣང་ནས་ཞག་ཁ་ཅིག་མི་སྣང་སྟེ། ཅིས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པར་སྣང་ནས་བརྟན་པའོ། །རིམ་གྱིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་རྩོལ་བ་དྲག་ཀྱང་རུང་ཞན་ཡང་རུང་དམིགས་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང༌། དེ་ནས་རྩོལ་བ་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་ན་སྣང་ལ། སྐབས་སྐབས་སུ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང༌། དྲག་ཏུ་བསྒོམས་ན་ནི་སྣང་ལ། གཞན་དུ་བསྒོམས་ན་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མི་སྣང་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་འདི་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ། ཐོག་མ་ཉིད་ལ་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་མི་སྣང་བ་མི་སྲིད་དེ། ཕྱོགས་རེ་ཙམ་སྣང་སྟེ་རྫོགས་པར་མི་སྣང་དུ་མི་འདོད་དོ། །གང་གསལ་བ་ལ་གཏད་ཅིང་དེ་མི་གསལ་ཙམ་ན་རངས་པ་ལ་གཏད། ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གསལ་ན་དེ་ལ་གཏད་དེ་མི་གསལ་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་གསལ་ཚབས་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཚེ་བརྟེན་སྐྱེད་བྱུང་ན་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གཏད་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉི་ག་ལ་རེ་འགའ་སང༌། རེས་འགའ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང༌། ཅུང་ཟད་སྐྱེད་བྱུང་ནས་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཕལ་ཆེར་སྣང་ལ་གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མི་སྣང་བའི་ཉམས་དང་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྣང་སྟེ། རྩོལ་བ་ཞན་དུ་བསྒོམས་ན་ཁ་ཅིག་ཏུ
Chinese
不要观察别人的过失，不要生起“我特别殊胜，我最优秀”这样的想法。傲慢是所有放逸的根本，不要轻蔑低劣的修行者，一个劫不能获得菩提，这是此教法的次第。如是说。圣者宝云经中也说：观察别人的过失，就像住在寂静处一样，是不如理作意。如果出现非人（鬼神）的怖畏等，要生起大悲心，经部中说，这样可以平息。总的来说，对于寂止的积聚，应该时时忆念上面所说的一切。如果出家人的生活富足，无论是次第的乞食，还是随遇而安的乞食，都要首先如律或经部所说的那样接受，或者向施主祈求，之后即使生活非常贫困也不要后悔，要这样想：我的生活依赖于他人，要舍弃我慢，即使是掺杂着残羹剩饭的七日粥也可以，因为薄伽梵已经多次呵斥对食物的贪执，依靠食物而不生起烦恼，这才是生活富足。如果是居士，也要首先选择没有罪过且适合自己身体的食物，之后不要产生贪求、供养或寻找的想法，要知足少欲，如果仅仅依靠一顿饭也能成就未成就之事，我们无论何时何地都吃，即使只有残羹剩饭，为什么身体不能强壮？因此，为了食物而造恶业，不做善事的障碍，才是生活完全清净，要这样想。行为威仪圆满，在心不静止之间，不要念诵和顶礼太多，所立誓的本尊也要适量减少，白天来回走动，顺便念诵，声音不要太大，身体的行为要舒缓，不要走陡峭的上下坡路，不要在一个地方停留太久，白天不要放下负担睡觉，不要增长力量或做剧烈的运动，所有行为都是为了菩提
English
Do not examine the faults of others. Do not generate thoughts such as, "I am particularly superior, I am the best." Arrogance is the root of all carelessness. Do not despise inferior practitioners. One kalpa will not attain enlightenment. This is the order of this teaching. Thus it is said. The Noble Jewel Cloud Sutra also says: Examining the faults of others, like dwelling in a solitary place, is improper attention. If fears of non-humans (spirits) and the like arise, generate great compassion. The Sutra says that this will pacify them. In general, for the accumulation of calm abiding, one should remember all that has been said above from time to time. If a renunciant's livelihood is abundant, whether it is gradual alms or contented alms, one should first accept it as prescribed in the Vinaya or Sutra, or request it from the patron. Afterwards, even if life is very poor, do not regret it. Think: My life depends on others, abandon pride. Even a seven-day-old gruel mixed with leftovers is acceptable, because the Bhagavan has repeatedly condemned attachment to the taste of food. Relying on food without generating afflictions, this is true abundance of livelihood. If one is a layperson, one should first choose food that is faultless and suitable for one's body. Afterwards, do not generate thoughts of craving, offering, or seeking. Be content and have few desires. If one can accomplish what has not been accomplished by eating only one meal, why should our bodies not be strong even if we eat at all times and in all places, even if we only have leftovers? Therefore, accumulating evil deeds for the sake of food and not hindering virtuous deeds is a completely pure livelihood. Think in this way. Perfect conduct is that, while the mind is not still, do not recite or prostrate too much. The deity you have vowed to practice should also be reduced in quantity. Walk back and forth during the day, and recite along the way, without making too much noise. The body's conduct should be relaxed. Do not walk on steep uphill or downhill paths. Do not stay in one place for too long. Do not sleep during the day with your burden down. Do not increase strength or do vigorous exercise. All conduct is for enlightenment.
Chinese
应以心忆念，如忆念圣者宝云或从清净行境中生起一般。因此，对于善事，应当投入行动和心力；如果不能，就以舍弃和不作表示来休息。对于不善之心，即使是少许也不要放纵，聚集在一起，炫耀口才，或者说国王和妇女等人的坏话，或者连坏的想法都不要产生。如前所述，先行，并尽力祈愿，初学者每天做一次禅修，不要轮流禅修。这些是不禅修时的行为。以禅修产生心的方式有两种：顿悟和渐悟。前者有两种：从一次禅修到七天之内，顿悟显现努力的强弱两种都圆满，并且清晰显现后稳定；或者一次禅修显现后几天不显现，无论如何顿悟圆满显现后稳定。渐悟有四种：首先，无论努力强弱，都丝毫没有显现的体验；然后，努力强烈地禅修时显现，有时强弱两种都不显现的体验；强烈地禅修时显现，其他时候禅修时有时不显现；努力强弱两种都显现圆满的特征等，具有想要专注的特征。还有些人这样产生：一开始，无论努力强弱，都不可能不显现，只是显现一部分，不希望不圆满显现。专注于显现的部分，当它不显现时，专注于放松。如果一部分显现，就专注于它，如果不显现，也像先前那样做，如果显现的程度越来越大，越来越清晰，稳定增长，那么努力强弱两种都圆满显现等，具有想要专注的特征。还有些人，从一开始，无论努力强弱，有时显现，有时不显现的体验；稍微增长后，无论努力强弱，大部分显现，但在某些时候不显现的体验，以及无论努力强弱都显现，但如果努力弱化禅修，在某些时候
English
One should remember with the mind, as one remembers the arising from the holy Jewel Cloud or from a completely pure realm of conduct. Therefore, one should engage in action and mind for virtue; if one cannot, one should rest with equanimity and non-indication. One should not let go of even a little bit of non-virtuous mind, gathering together and showing off eloquence, or speaking ill of kings and women, etc., or even generating bad thoughts. As mentioned above, go ahead and make whatever aspirations you can. Beginners should do one session of meditation each day, and should not alternate meditation. These are the activities for when not meditating. There are two ways in which the mind arises through meditation: suddenly and gradually. The former has two types: from one session up to seven days, a sudden effort appears to be complete in both strong and weak efforts, and after appearing clearly, it becomes stable; or it appears for only one session and then does not appear for several days, but in any case, it appears to be complete suddenly and then becomes stable. There are four types of gradual: first, no matter how strong or weak the effort, there is no experience of even a little bit of appearance; then, when meditating strongly, it appears, but sometimes there is no experience of either strong or weak; when meditating strongly, it appears, but when meditating at other times, it sometimes does not appear; and the characteristics of appearing completely in both strong and weak efforts, etc., possess the characteristics of wanting to focus. Some also arise in this way: from the very beginning, it is impossible not to appear in both strong and weak efforts, but only a part appears, and it is not desired to appear incompletely. Focus on what is clear, and when it is not clear, focus on relaxation. If one part is clear, focus on that, and if it is not clear, do as before, and if the degree of clarity becomes greater and greater and grows steadily, then it appears completely in both strong and weak efforts, etc., possessing the characteristics of wanting to focus. Also, for some, from the very beginning, there is an experience of sometimes appearing and sometimes not appearing in both strong and weak efforts; after a little growth, it mostly appears in both strong and weak efforts, but there is an experience of not appearing at certain times, and it also appears in both strong and weak efforts, but if the effort is weakened in meditation, at certain times