Tibetan
སྣ་ཚོགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ནི་སེམས་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ནི་གཟུགས་ཀྱང་སེམས་བཞིན་དུ་བལྟར་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡུལ་མེད་ཀྱི། སེམས་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་ན་ནི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བསམས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཉིད་དུ་འབྱུང་ཞིང་སྣང་བའི་རིགས་སོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གཟུགས་རྡུལ་དུ་བཤིག་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བཤིག་ན་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཟུགས་སུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པས། དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱར་ཡང་ཡུལ་ཡང་མེད་ན་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བས། དེའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས། ཁམས་གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་དགག་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྣམ་པ་བཅུར་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་བདག་མེད་པ་དང༌། སྲོག་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་མེད་པ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཚེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱི་སེམས་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡང་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་དུ་བཤད་པས་འདུལ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོར་གྲུབ་ པ་མེད་པ་ལ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཨཱརྻ་ཙཱརྻ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མཛད་པ་ལས་ནི་དབུ་མ་འདི་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་ཡང༌། དོན་དམ་པར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་དུ་འདྲ་བས་ན་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཐེག་པ་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞོན་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དེས་ཐེག་ཅིང་སོ་སོའི་གནས་སུ་སོན་པར་བྱེད་པས་ཐེག་པའོ། །ཟམ་པ་དང་གྲུ་དང་གཟིངས་དང་འདྲ་སྟེ། དེས་བཏེག་ཅིང་བརྟེན་ནས་འཁོར་བའི་ཆུ་བོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་
Chinese
也不会变成各种各样。或者心也会变成有形之物。或者形色也会像心一样变得不可见。另一方面，如果没有所缘境，如果心本身显现为所缘境，那么对于形色之相是如何思，如何希望，一切都会成为所缘境而显现。另一方面，如果将色分解成微尘，微尘再分解成更小的部分，就像不存在一样，心也会变得不存在。因此，心本身显现为所缘境是不合理的。从无始以来，由于将事物执着为色法的习气成熟，所以才会那样显现。如果说是因为这样显现，但如果连所缘境都没有，就不会产生那样的执着，因此也不会有那样的习气。圣者十地经中说：“三界唯是心。”这是为了破除作者和受者。该经中说：“如此了知缘起，以十种方式彻底了知无我、无命、无人、自性空、无自性作者、无感受者之时，就会生起空性的解脱之门。”因此。《圣楞伽经》等经中说：“外境无有，心如是显现。”这也是为了破除认为事物是胜义谛存在的观点，为了通过宣说唯心来利益调伏，是考虑到缘起之义，对于自性成立的事物，以颠倒的分别念执着为实有而说的。阿阇黎寂天菩萨所著的《入中论光明释》中说，这两派中观在名言上略有不同，但在胜义谛上，内外一切事物都同样认为无自性，因此没有矛盾。三乘是声闻乘、独觉乘和大乘。乘的意思类似于车辆，因为它运载并使之到达各自的境地，所以称为乘。它类似于桥梁、船只和筏，因为它承载和依靠而到达轮回之河的彼岸。
English
Nor will it become various. Or the mind will become something with form. Or form will become invisible like the mind. On the one hand, if there is no object of focus, if the mind itself appears as the object of focus, then however one thinks of the appearance of form and color, and whatever one desires, everything will arise and appear as the object of focus. On the other hand, if form is broken down into particles, and even those tiny particles are broken down into parts, just as they cease to exist, so too will the mind cease to exist. Therefore, it is not reasonable to say that the mind itself appears as the object of focus. From beginningless time, because the habit of fixating on things as form has matured, it appears that way. But if you say it appears that way, if there is no object of focus, such fixation will not arise, and therefore there will be no such habit. The Noble Ten Bhumi Sutra says, "The three realms are only mind." This is to refute the agent and the enjoyer. That very sutra says, "When one thoroughly understands dependent arising in ten ways, and realizes the absence of self, the absence of life, the absence of person, emptiness of essence, the absence of a natural agent, and the absence of a sentient being, then the gate of liberation of emptiness is born." Therefore. The Noble Lankavatara Sutra and others say, "External objects do not exist, but the mind appears as such." This is also to refute the view that things exist as ultimately real, and to benefit the training by explaining it as mind-only, it is said in consideration of the meaning of dependent arising, that for things that are established by their own nature, they are falsely imputed as real by distorted conceptualization. Acharya Kamalashila, in his Madhyamaka treatise called Madhyamaka Aloka, says that these two Madhyamaka schools differ slightly in conventional truth, but in ultimate truth, they both similarly assert that all internal and external phenomena are without inherent existence, so there is no contradiction. The three vehicles are the Hearer Vehicle, the Solitary Realizer Vehicle, and the Great Vehicle. The term "vehicle" is similar to a chariot, because it carries and brings one to their respective destinations, it is called a vehicle. It is like a bridge, a boat, and a raft, because it lifts and supports one to cross to the other shore of the river of samsara.
Tibetan
ན་ཡང་ཐེག་པའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས། བལྟ་སླ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བརྟགས་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བར་རིགས་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་པར་རིག་སྟེ། འགོག་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པར་རིག་སྟེ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །འཁོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ཡིན་ཞིང༌། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བ་དང་བདེ་བར་རིག་ལ། དེ་གཉིས་ལས་གཅིག་སྤང་ཞིང་གཅིག་ཐོབ་པར་བྱ་བར་རུང་བར་རྟོགས་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁོང་དངངས་ཤིང་མི་བཟོད་དེ། འཁོར་བས་སྐྱོ་ཞིང་ཡིད་བྱུང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཡང་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། བདག་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་ བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དབང་པོ་རྟུལ་བས་ཐེག་པ་དམན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་ཉན་ཅིང་གཞན་ལ་ཡང་སྒྲོགས་ཏེ་ཐོས་པར་བྱ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་རྒ་ཤི་མཐོང་ནས་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེས་བརྟགས་ནས། དེའི་རྒྱུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་རིག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བརྩད་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་མ་རིག་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བདག་གམ་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་ཞིང༌། སྔ་ཕྱི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བཤིག་ན་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། མཐུན་པར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། ཡུལ་མེད་ལ་སེམས་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་
Chinese
又，是为乘。其中，声闻乘是从四谛之门进入的，由于具有染污的、作为果的近取五蕴是种种痛苦的根源，为了容易观察，首先证悟苦谛。之后，如果考察痛苦的原因，理应是从业和烦恼中产生的，证悟集谛。之后，断除业和烦恼，认识到脱离五蕴是真谛，证悟灭谛。之后，认识到获得灭谛的方法是正确的见解等圣道，证悟道谛。这样，有染污的和无染污的也仅仅是因和果而已，由于见到作者和受者无我，因此证悟补特伽罗无我。轮回是难以忍受的痛苦，认识到涅槃是寂静和安乐，并且认识到可以舍弃二者之一而获得另一者，由于被痛苦所惊吓而无法忍受，因此厌倦轮回而灰心丧气，并且悲心非常小，即使行持布施等善行，也不是为了众多有情，而是为了自己一个人的利益而行持，并且 成办自己涅槃的安乐，并且在获得现证的时候，也不依赖善知识，自己无法证悟四谛的真实性，由于根器迟钝，所以称为下劣乘。所谓声闻，就是从善知识那里听闻，并且也为他人宣说，因为听闻的缘故，所以称为声闻。独觉乘是从十二缘起的门进入的，见到轮回的过患衰老和死亡，考察是从何处产生的。认识到它的原因是生，像这样如果追问，直到从上到上追溯到无明为止，以因和果的方式证悟，仅仅是缘起而已，由于没有我或者我的，因此见到补特伽罗无我，并且如果用先后部分来分析，就无法成立存在，因为会变成共同的过失，没有对境，心也不可能存在，因为二者是
English
Furthermore, it is a vehicle. Among them, the Hearer Vehicle enters through the gate of the Four Noble Truths. Since the five aggregates of clinging, which are the result of defilements, are the basis of various sufferings, one first realizes the Truth of Suffering for easy observation. Then, if one investigates the cause of suffering, it is reasonable to arise from karma and afflictions, and one realizes the Truth of Origin. Then, abandoning karma and afflictions, one recognizes that being separated from the five aggregates is the Truth, and one realizes the Truth of Cessation. Then, one recognizes that the method to attain cessation is the Noble Path, such as right view, and one realizes the Truth of the Path. In this way, both defiled and undefiled are merely cause and effect. Since one sees that there is no self in the doer and the enjoyer, one realizes the selflessness of the person. Samsara is unbearable suffering, and one recognizes that Nirvana is peace and happiness. One also recognizes that it is possible to abandon one of the two and attain the other. Because one is frightened by suffering and cannot bear it, one is weary of samsara and becomes discouraged. Moreover, compassion is very small, and even if one practices virtuous deeds such as generosity, it is not for the sake of many sentient beings, but for the sake of oneself alone. And accomplishing the bliss of one's own Nirvana, and even at the time of attaining realization, one cannot realize the suchness of the Four Noble Truths by oneself without relying on a spiritual friend. Because one's faculties are dull, it is called the inferior vehicle. The term "Hearer" means that one hears from a spiritual friend and also proclaims it to others, and therefore it is called Hearer. The Solitary Realizer Vehicle enters through the gate of the twelve links of dependent origination. Seeing the faults of samsara, such as aging and death, one investigates where they come from. One recognizes that its cause is birth. If one investigates in this way, one realizes the cause and effect relationship until one reaches ignorance from above. It is merely dependent origination, and since there is no "I" or "mine," one sees the selflessness of the person. Furthermore, if one analyzes it with prior and subsequent parts, it cannot be established as existent, because it would become a common fault. Without an object, the mind cannot exist, because the two are