Tibetan
རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་དོན་དམ་པ་པ་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་འགལ་བར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ན་སྐྱོན་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་མི་བདེན་པ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་མི་བདེན་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། དོན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ན་དོན་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་ན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཐབས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་རིགས་པ་སྤངས་ནས་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པས་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དོན་འཛིན་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་ཐབས་སུ་རིགས་པའི་བྱ་བས་དོན་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཀྱང་མཐའ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེས་མཐའ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་དཔྱོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བད་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོས་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་དག་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པའི་ཕྱིར
Chinese
若，那么如果一个事物具有真实的各种相，那么对于一个事物来说，具有多种相本身就成了矛盾。为什么说这些相不是真实的呢？如果那样，因为具有错乱的知识，一切智者岂不是也成了错乱者？不是的，因为完全了解真实如何存在，所以没有过失。为什么呢？如果将不真实的事物执著为真实的事物，那它就成了真实的事物。当了知不真实的事物的自性之相是不真实的，那时怎么会错乱呢？如果执著于与事物不同的知识所显现的相，并且对事物进行“见”等等的称谓，那怎么不会错乱呢？不是的，因为了知真实的方便。如果作为执著的方便，舍弃了理智，并且不是主要地执著事物，那时就会错乱。为什么呢？对于宣说识具有相的宗派来说，除了体验识的自性之相以外，没有其他执著事物的行为。那么，如何以作为执著方便的理智的行为来执著事物，而成为错乱呢？因此，就像所知一样，即使一个识也能够生起执著存在于无边事物的相，因此它能够表达无边事物的差别。凭借自身，事物在识的自性中显现，同样地，凭借随之而来的思择之心进行完全的思择，而不是在一切智者的心中，事物显现为具有其他差别的。那么是什么呢？凡是有多少存在，就体验多少，一切都会显现。因为在生起一切智智时，作为所缘的因的自性，其能力是无碍的，并且意的识也是以一切事物为对境的。因此，因为一切智智不会生起执著存在于他处的事物之相，所以随之而来的世间智慧，由于执著于具有对境边际的分别念，所以没有完全断除。
English
If so, if one thing has truly existing aspects, then for one thing, having multiple aspects is contradictory. Why is it assumed that these aspects are not real? If that is the case, wouldn't the omniscient one also become deluded because of having deluded knowledge? No, because one fully knows how reality exists, there is no fault. Why? If one were to grasp something unreal as real, then it would become real. When one knows that the nature of unreal things is unreal, how could one be deluded? If one grasps the appearance that appears to the consciousness that is different from the object, and one uses terms such as "seeing" for the object, how could one not be deluded? No, because one knows the means of truth. If, as a means of grasping, one abandons reasoning and does not grasp the object primarily, then one will be deluded. Why? For the proponents who say that consciousness has aspects, there is no other activity of grasping objects other than experiencing the aspect of the nature of consciousness. So how could grasping objects through the activity of reasoning as a means of grasping become delusion? Therefore, just like the knowable, even a single consciousness can arise grasping the aspects that exist in infinite objects, and therefore it can express the differences of infinite objects. By itself, things appear in the nature of consciousness, and similarly, one fully contemplates with the subsequent mind of discernment, but not in the mind of the omniscient one, where things appear with other distinctions. So what is it? Whatever exists, one experiences it, and everything appears. Because in the arising of omniscient wisdom, the nature of the condition that is the object is unimpeded in its power, and also the mental consciousness is the object of all things. Therefore, because the omniscient wisdom does not give rise to grasping the aspects of things that exist elsewhere, the subsequent worldly wisdom, because it grasps with conceptual thoughts that have the limits of objects, is not completely cut off.
Tibetan
། ཇི་ལྟར་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སྣང་བཞིན་པ་ལས་གཞན་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྣང་བཞིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་ན་ཡང་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ལ་སྣང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་གསལ་རབ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །གང་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ལས་ མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཀླན་ཀའི་གོ་སྐབས་ཐག་བསྲིངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མང་དུ་སྨྲས་པས་ཆོག་གོ །གང་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་དེའི་གཞུང་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་དང་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པ་རིམ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་འགལ་བ་མེད་པར་འཆད་དེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་གིས་ཏེ། བཟོད་པ་ནི་བརྒྱད་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་པ་ཡང་བརྒྱད་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་འདི། །སེམས་བཅུ་དྲུག་གོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐང་ཅིག་ཙམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དུས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ། །དེ་ཡི་སྐད་ཅིག་དེ་དག་ཀྱང༌། །དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །གྲོགས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའོ། །ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་སྐོར་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་སུ་
Chinese
如何才能完全断定仅此而已呢？如果产生“除了显现之外别无他物”的想法，那么也会陷入有边际的过失。例如，如果显现的一切是全知者的心识在没有分别的情况下以有边际的方式显现，那么之后获得的观察智慧会将事物视为有边际的。如果断定这一点，那么也会失去无边际的特性。因为在全知者的心中，显现的事物是无边际的，因为一切能力都是无碍的。除此之外显现的事物就是有边际的。因为通达的智慧会进行辨别，所以你们已经将事物的无边际性确立为最清晰的。因此，这（句话）是多余的。还有，瑜伽士的一切智慧都是无所缘的，就像梦中见到真实一样，因为对事物不欺骗，所以是量。对于那些 延长了有边际的诤论机会的人来说，说多了就足够了。有些人说全知者有欲望，他们的论典也阐述了全知者。提到了“什么和什么”等等。用“又”等等来解释，对于次第的智慧方面也没有矛盾，所以提到了“智慧”。“以十六种智慧”是指以忍和智，忍有八种，即苦法智忍等等。智也有八种，即苦法智等等。因此，显现证悟此真谛，被称为十六心。关于“片刻”：时间的尽头是刹那。一百二十个刹那，那些刹那的六十倍就是片刻。这是结论。朋友是呼唤。年是年龄周期的类别。提到了“未分别的什么”等等。然而，瑜伽士们的无漏智慧是论典。
English
How can one be completely certain that it is only this much? If the thought arises that 'there is nothing other than what appears,' then it would also fall into the fault of being finite. For example, if everything that appears is the mind of the omniscient one appearing in a finite way without any distinction, then the subsequent discriminating wisdom would regard things as finite. If this is determined, then the characteristic of being infinite would also be lost. Because in the mind of the omniscient one, the things that appear are infinite, because all abilities are unobstructed. Other than that, what appears is finite. Because the wisdom of realization distinguishes it, you have established the infinity of things as the most clear. Therefore, this (sentence) is redundant. Also, all the wisdom of yogis is without object, just as seeing truth in a dream, because it does not deceive about things, it is valid. For those who prolong the opportunity for finite disputes, it is enough to say more. Some say that the omniscient one has desires, and their treatises also explain the omniscient one. Mentions 'what and what' etc. Using 'also' etc. to explain, there is no contradiction in the aspect of sequential wisdom, so 'wisdom' is mentioned. 'With sixteen wisdoms' refers to patience and wisdom, patience is eightfold, such as the patience of knowing the Dharma of suffering etc. Wisdom is also eightfold, such as the wisdom of knowing the Dharma of suffering etc. Therefore, manifesting the realization of this truth is called the sixteen minds. Regarding 'a moment': the end of time is an instant. One hundred and twenty instants, sixty times those instants is a moment. This is the conclusion. Friend is a call. Year is a category of age cycles. Mentions 'what is undifferentiated' etc. However, the stainless wisdom of the yogis is a treatise.
Tibetan
སྤྱིའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྗོད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་སུ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཡང༌། རྣམ་པ་གཅིག་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པས་བསྟན་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བརྗོད་པ་དང༌། གང་ཡང་གཞན་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱིར་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་དེ་ཡང་མ་ གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེས་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་དབང་ཕྱུག་ཐུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པས་ནོན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། གཞན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བརྫུན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པས་ནོན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གཉི་གའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་གཉི་གར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བརྫུན་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདི་ལས
Chinese
难道说，因为是总相的行境，就不是自相的行境吗？如果这样，总相行境的瑜伽师的智慧，如何能证悟诸法的自性呢？因此，才说了“具有自性”等等。在论典中，之所以说总相，是因为自相是不同种类的遮遣，是无有差别的行相的智慧之因。因此，当执持它的瑜伽师的智慧，通过修习的力量而生起显现时，因为是自相的行境，那么作为总相的行境，又如何能执持自相呢？这二者之间并没有相违。而且，“一种行相的识”等等所说的一切，都表明瑜伽师的智慧是自相的行境。如果说，我们所说的，是不能用“是此”和“是他”等方式来表示的世俗谛的总相；而其他外道所认为的总相是胜义谛，通过执持它，瑜伽师的智慧被证实为是自相的行境，这也是不成立的。为了说明这一点，才说了“凡是他者所遍计”等等。等等一词，应理解为包括常法等等，以及不可言说等等。为什么瑜伽师的智慧不能执持它呢？因为说了“瑜伽师的自在智”等等。瑜伽师的智慧，因为远离分别念且无有错乱，所以被认为是现量。如果像前面所说的那样，成为总相的行境，那么它就成了世俗谛之境，因此会被分别念所胜伏；又因为是其他所遍计的虚假之境，因此也会被错乱所胜伏。或者，仅仅因为是二者的行境，每一种都会有两种过失。因此，已经说明，因为是增益和虚假之境，所以是分别念和错乱的行境。从这里...
English
Is it not the case that because it is the object of the general, it is not the object of its own characteristic? If so, how can the wisdom of a yogi, which is the object of the general, realize the self-nature of things? Therefore, it is said, "having self," etc. In the treatise, the reason why the general characteristic is said is because the self-characteristic is the negation of different kinds, and it is the cause of the wisdom of the aspect of non-difference. Therefore, when the wisdom of the yogi who holds it arises clearly through the power of practice, because it is the object of its own characteristic, how can the object of the general hold its own characteristic? There is no contradiction between the two. Moreover, all that is said, such as "consciousness with one aspect," indicates that the wisdom of a yogi is the object of its own characteristic. If it is said that what we are talking about is the general characteristic of the conventional truth, which cannot be expressed by "is this" and "is that," etc.; and that the general characteristic that other heretics consider to be the ultimate truth, by holding it, the wisdom of a yogi is proven to be the object of its own characteristic, this is also not established. To explain this, it is said, "Whatever is completely conceived by others," etc. The word "etc." should be understood to include permanence, etc., and unspeakable, etc. Why can't the wisdom of a yogi hold it? Because it is said, "The wisdom of the yogi's sovereign," etc. The wisdom of a yogi is considered to be direct perception because it is free from conceptual thought and without confusion. If, as mentioned earlier, it becomes the object of the general, then it becomes the object of the conventional truth, and therefore it will be overcome by conceptual thought; and because it is the false object completely conceived by others, it will also be overcome by confusion. Or, simply because it is the object of both, each will have two faults. Therefore, it has been explained that because it is the object of superimposition and falsehood, it is the object of conceptual thought and confusion. From here...