Tibetan
རྗོད་ཀྱི། གང་གིས་འདི་དག་ཡོད་པའམ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ལས་སྔར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའམ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་ནི་འཇུག་པ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ངག་འདི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་ངག་འདི་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་སྐྱེའི། ངེས་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་དེ་ཡང་དག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལས་སྔར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་ངེས་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་ཞིང་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། ཞིང་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཞིང་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་འདིའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇུག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་གང་ཞིག་གང་གི་དོན་དུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་ངེས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པར་བརྗོད་པ་ཞིང་པ་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཅི་ཞེ་ན། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་དེ་དག་དེ་ལ་འཇུག་ལ། འབྲས་བུ་དེ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ཐེ་ཚོམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དང་པོའི་འཇུག་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ངེས་པའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ངེས་པ་མེད་དེ། དེའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ངེས་པ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་གེགས་བྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་གདོན་
Chinese
说：用什么来确定这些事物是存在还是不存在呢？那些眼见为实的人们，在进入（学习）之前，对于必要性等等，并没有任何能成立或破斥的量（ प्रमाण ，pramāṇa， प्रमाण），因为这是从进入（学习）之后才了解的。然而，如果有人不了解论典的必要性等等，而要创作这部论著，那么即使是有思考能力的人，也会从这部论著中产生怀疑，而不是确定，因为没有量。这种怀疑也早在正确地陈述之前就存在了。那么，陈述必要性等等的话语不是没有意义吗？因此，应该这样说：有些人说，那些具有理解能力的人的进入（学习）一定是基于确定，这是不真实的，因为就像农民一样，也可以看到从怀疑中进入（学习）。有人会想，农民等等虽然对将要产生的果实抱有怀疑，但他们一定有获得这个果实的确定性。因此，他们认为，由于确定性在前，所以才进入（学习）。但这不是正确的，因为这里仅仅是指，无论谁为了什么目的而进入（学习），即使他对那个目的抱有怀疑，也会进入（学习）。因为有可能对所要实现的目标有确定性，所以说具有确定性在前的进入（学习），但农民等等也不是为了实现目标而进入（学习）。那是什么呢？他们为了果实而进入（学习），但由于有可能对果实造成障碍等等，所以没有确定性。因此，他们仅仅是由于怀疑在前而进入（学习）。此外，对于最初的进入（学习），也就是为了确定所要实现的目标而进入（学习）的情况，也没有对所要实现的目标的确定性，因为正是为了那个目标才进入（学习）。另外，他们对所要实现的目标的确定性，也是相对于将要产生的果实而言的，认为这个果实一定会以那种未来的形式实现，或者认为没有障碍和助缘的缺失，一定会
English
Speaking of which, how can one determine whether these things exist or not? Those who see things as they are, before entering (into learning), do not have any valid means ( प्रमाण ，pramāṇa, pramana) to establish or refute the necessity, etc., because this is understood after entering (into learning). However, if someone who does not understand the necessity, etc., of the treatise wants to compose this treatise, then even those who have the ability to think will only have doubts from this treatise, and not certainty, because there is no valid means. This doubt also existed before the correct statement was made. Then, is the statement of necessity, etc., meaningless? Therefore, it should be said that some people say that the entry (into learning) of those who have the ability to understand is certainly based on certainty, which is not true, because just like farmers, it can also be seen that they enter (into learning) from doubt. Someone might think that although farmers, etc., have doubts about the fruit that will be produced, they must have the certainty of obtaining this fruit. Therefore, they think that because certainty comes first, they enter (into learning). But this is not correct, because here it only means that whoever enters (into learning) for whatever purpose, even if he has doubts about that purpose, he will enter (into learning). Because it is possible to have certainty about the goal to be achieved, it is said that the entry (into learning) with certainty in advance, but farmers, etc., do not enter (into learning) for the purpose of achieving the goal. What is it then? They enter (into learning) for the sake of the fruit, but since there is a possibility of obstacles, etc., to the fruit, there is no certainty. Therefore, they only enter (into learning) because of doubt in advance. In addition, for the initial entry (into learning), that is, for the purpose of determining the goal to be achieved, there is no certainty about the goal to be achieved, because it is precisely for that goal that one enters (into learning). In addition, their certainty about the goal to be achieved is also relative to the fruit that will be produced, thinking that this fruit will certainly be realized in that future form, or thinking that there is no lack of obstacles and auxiliary conditions, it will certainly
Tibetan
མི་ཟ་བར་འདི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་རིགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མཚང་བ་དང་གེགས་བྱེད་པ་ཉེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་དམིགས་ཀྱང་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་མི་བྱེད་པར་མཐོང་བས། ཐམས་ཅད་དུ་དོགས་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་ནུས་པ་རྣམས། །འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་འབྲས་བུ་ལ། །མ་ངེས་པ་ནི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །གེགས་བྱེད་པ་དག་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཉིས་པའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་འདི་ནི་ཆེས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། འདིའི་རུང་བ་ཉིད་ནི་གེགས་བྱེད་པ་མེད་ནའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཁྱད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡང་ཚུལ་འདིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཇུག་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་འབྲས་བུ་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གེགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་དོན་དམ་པར་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པར་ངེས་པར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འདི་ལས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ངེས་པ་ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལ་ནི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དག་གི་འཇུག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པ་དེ་ཡང་ཚིག་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་དང་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཚིག་ལས་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་འཇུག་པ་མེད་པ་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འགའ་ཞིག་གི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ངན་སོང་དག་ཐོས་པའི་ཕྱིར་ལུང་གི་ཚད་མ་ལམ་བརྟེན་པར་གནས་པར་མི་ནུས་པ་འགའ་ཞི
Chinese
不食用而能成办此所欲之果，是具有如是之自性吗？对此，稍微思考，首先，它不是理性的自性，因为共同作用者缺失和阻碍者邻近是可能存在的，虽然有时会观察到，像稻谷等不能成办未来那样的果，因此，在一切情况下，疑惑都不能消除，因为已经说过：聚合之果能力等，与变化相连之果上，不确定性即是彼，因为阻碍者等存在之故。如果说是第二种情况，那么这非常不合理，因为所有以量为先导的进入都是具有如是自性的缘故。因此，导师说：“此之可行性即是无有阻碍者。”像这样，对可行性以随念进行区分。然而，由于以这种方式确定果，因此，成办本身是不确定的。对于那样的进入，真实的果的确定性作为先导的进入也是不能成立的，因为彼岸的观察者们不能确定没有阻碍者等。有人会想，虽然实际上不能确定没有阻碍者，但是，如果假设没有阻碍者，那么，那时就能确定一定能从此获得果，像这样的确定性，只有以量为先导的进入才具有，而不是以非量为先导的进入所具有的。如果不是这样，那么以量为先导和以非量为先导的进入就没有区别了。那种确定性也仅仅不会从语言中产生外在的意义， 因为那和那没有关联，因为是非量之故，如果这样想。这是真实的，但是，如果从语言中产生理解的某些没有进入的情况成立，那么那时所有这些都会改变。有多少没有变成现量的果，因为听到某些进入和退出的巨大利益和恶趣等，所以有些不能依靠圣言量作为道路。
English
Is it the nature of being able to accomplish the desired result without eating? Regarding this, after some consideration, firstly, it is not the nature of reason, because the absence of co-operators and the proximity of obstacles are possible. Although it is sometimes observed that things like rice cannot accomplish future results, therefore, in all cases, doubt cannot be eliminated, because it has been said: The power of the aggregate of results, etc., is related to the result of change, uncertainty is itself, because obstacles, etc., exist. If it is said to be the second case, then this is very unreasonable, because all entries that are preceded by valid cognition are of such a nature. Therefore, the teacher said, "The possibility of this is the absence of obstacles." In this way, the distinction is made for the possibility of following recollection. However, since the result is also determined in this way, the accomplishment itself is uncertain. For such an entry, the determination of the true result as a preliminary entry is also not established, because those who see the other shore cannot determine that there are no obstacles, etc. Someone might think that although it is not possible to determine that there are no obstacles in reality, however, if it is assumed that there are no obstacles, then at that time it can be determined that the result will definitely be obtained from this. Such certainty is only possessed by entries that are preceded by valid cognition, and not by entries that are not preceded by valid cognition. If this is not the case, then there is no difference between entries that are preceded by valid cognition and those that are not. That certainty also only does not arise from the external meaning of language, because that and that are not related, because it is non-valid cognition, if you think so. This is true, but if some cases of non-entry that arise from language are established, then all of these will change at that time. How many results have not become manifest, because some have heard of the great benefits and evil destinies of entering and withdrawing, so some cannot rely on the words of the scriptures as a path.