Tibetan
པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་ནུས་པ་མེད་ན་ཡང༌། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་ནུས་པ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་བརྗོད་པས་ཀྱང་དང་པོ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་དེས་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་གྲུབ་ན་ཕྱིས་ཁྱབ་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་འཛིན་ཏོ་ཞེས་གང་གིས་ན་དོན་མེད་པ་ཡིན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་དང་པོ་གཏན་ཚིགས་འཛིན་ཅིང་ཕྱིས་ནི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལས་ཁྱབ་པ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེའི་ཆོས་ཅན་མ་མཐོང་བས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པ་འཛིན་པའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་འཛིན་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་འཛིན་པ་ཉིད་དེ། མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མཐོང་བའི་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཅན་ཞུགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ ཡང་ཁྱབ་པ་འཛིན་པའི་སྔོན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པོར་ཐལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐུག་པ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་རྩོལ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་དང་དུ་བ་མ་མཐོང་བར་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་གྲུབ་པས་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་འཇུག་པ་གཉིས་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེ་དང་དུ་བའི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །ཡོད་པ་དང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཙམ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་ཁྱབ་པ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་ཡང༌། རང་རང་གི་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངག་གིས་ངེས་པ་འབའ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ངག་གཅིག་གིས་གཉི་ག་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས། །གང་གིས་ན་ངག་གཞན་དོན་མེད་པ་ཡིན། །གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གང་ཕྱིར་ཆོས། །རིམ་
Chinese
那不是，因为词的自性是量。即使自己没有能力，理证也能显示能力。如是说。说这些也能使最初存在的理证，成为具有同品法之境的量，如果那个量成立了有法，后来以其他量来执持周遍，那又有什么用呢？在你的同品方面，也是先执持例子的有法为理证，后来是周遍，这个次第是这样的。否则，从例子的有法中执持周遍，就不会那样，因为没有见到例子的有法，而执持理证的周遍。如果那样，执持周遍的所依有法，也同样会执持所要成立的法，就像火和烟一样，如果这样说，那是不对的，因为在那里，仅仅是见到与所见理证相违背的一方，就已经成立了周遍。因此，在执持周遍之前，刹那之间也永远不会成立，因为那是随后要推测的，如果周遍不成立，就无法进行推测，其他的能立也无法跟随它，即使跟随，也会陷入无穷无尽的过失，即使有尽头，也仅仅是徒劳无功，相反，有害的一方，其力量本身对成立周遍没有任何损害。即使没有见到火和烟，因果的体性也不会成立。一旦成立，相反，有害的一方介入，依赖于见到二者，火和烟的周遍就成立了。存在和刹那二者不是那样，因为如前所述的道理已经成立。因此，仅仅是存在，在那个有法上成立，就应该认为是通过成立周遍的力量而成立的。同样，对于内在的周遍也是如此。对于周遍和同品法，也应该用各自的量来完全确定，能立之语仅仅是为了显示确定性。因为一句话无法显示两者，那又有什么用其他的话呢？因为一个本身就是法，次第
English
That is not, because the nature of words is valid cognition. Even if oneself has no power, reasoning can show power. It is said like that. Saying these can also make the reason of the first existence, become the valid cognition that has the object of the property of the same kind, if that valid cognition establishes the subject of dharma, later holding the pervasion with other valid cognitions, then what is the use? In your similar aspect, it is also first holding the subject of dharma of the example as the reason, and later it is the pervasion, this order is like this. Otherwise, holding the pervasion from the subject of dharma of the example, it will not be like that, because not seeing the subject of dharma of the example, but holding the pervasion of the reason. If it is like that, if holding the subject of dharma that relies on holding the pervasion, it will also hold the dharma to be established, just like fire and smoke, if saying like this, that is not right, because there, only seeing the side that contradicts the seen reason, it has already established the pervasion. Therefore, before holding the pervasion, it will never be established in an instant, because that is what is to be inferred later, if the pervasion is not established, it is impossible to infer, other proofs also cannot follow it, even if following, it will fall into the fault of endlessness, even if there is an end, it is only in vain, on the contrary, the power of the harmful side itself has no harm to establishing the pervasion. Even if not seeing fire and smoke, the nature of cause and effect will not be established. Once established, on the contrary, the harmful side intervenes, relying on seeing the two, the pervasion of fire and smoke is established. Existence and instant are not like that, because the reason as shown before has been established. Therefore, only existence, established on that subject of dharma, should be considered as established by the power of establishing the pervasion. Similarly, it is also like that for the inner pervasion. For the pervasion and the property of the same kind, it should also be completely determined by their respective valid cognitions, the words of proof are only to show certainty. Because one sentence cannot show both, then what is the use of other words? Because one itself is the dharma, order
Tibetan
པ་བཞིན་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་ཡིས། །བརྗེད་པས་རྗེས་དཔག་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཅིས་རྗེས་དཔག་དོན་མེད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཞན་ཡང༌། གནོད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཅེ་ན། །གཏན་ཚིགས་གཞན་གཟུང་དོན་མེད་ཡིན། །གནོད་པས་དེ་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། ཆོས་གཞན་གཟུང་བ་དོན་མེད་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནང་དུ་འདུ་བར་འགྱུར་ན། རྙེད་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། །ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་འབད་པ་སེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་མ་གྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་ནང་གི་ཁྱབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྡང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་མང་པོ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག །ཁྱེད་ཀྱི་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁྱོད་ལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རྩོད་པ་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བའི་ཡང་ཆོས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པ་འཛིན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་རྩོད་པ་དེའི་ཚེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་ནི་ཁྱོད་དང་བདག་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་དོན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་སྤྱིའི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཉིད་ལས་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཙམ་གྱིས་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པས་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཡང་ཆོས་ཅན་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གནོད་པ་ཅན་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཅན་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་འདི་ལ་གཞན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད
Chinese
如是三种理式确定故，因忘失故无有后比量，彼如何后比量成无义？此乃总结之偈颂也。又，若谓以害成所立，则取他因成无义。若谓以害彼不成，则取他法成无义。设若于有法上，由遍转成立之自性而成为内摄之所立，岂非已得耶？以由成立遍转之量，成立所立之故，且为遣除有之因之依处之勤劳故。以何故说随逐于因之耽著非理耶？然若由成立遍转而所立不成，尔时内之遍转之因岂非成无义耶？以于非时而嗔恚之极度痛苦众多，为何而入耶？汝之 所立有二，谓于喻有法上转，及于所立有法上转，如其次第，以遍转及宗法性等成立之故也。又汝于各别决定之有法上，执著较彼外之余有法上之遍转，彼时则成无义矣。于何时唯于事物上诤论，尔时于一切事物上因转，以汝与我亦为所立之故，于某有法上因转，成立者等，如何成无义耶？略言如何是总遍耶？以由诤论之所依处之外，于任何者上成立遍转之故。以唯是成立之有法非是体性之故，具害之量转，故亦令内摄之余有法亦成外也，若如是云，彼如何成彼耶？以具害转入之有法上，成立所立之故，且若了知所立之自性，则以超离所立有法之体性之故也，若如是云，彼非是理，以唯具害即不能成所立故，如是说于此方，执著他者皆成无义。
English
As such, due to the certainty of the three modes, because of forgetting, there is no subsequent inference. How does that subsequent inference become meaningless? This is a concluding verse. Furthermore, if it is said that the object to be proven is established by harm, then taking another reason becomes meaningless. If it is said that it is not established by harm, then taking another property becomes meaningless. If, on the subject, the nature of being established by pervasion becomes included within the object to be proven, is it not already attained? Because the object to be proven is established by the valid cognition that establishes pervasion, and also to eliminate the effort of the basis of the existing reason. Why is it said that attachment to following the reason is unreasonable? However, if the object to be proven is not established by establishing pervasion, then at that time, does not the inner pervasion reason become meaningless? Why enter into so much extreme suffering of anger at the inappropriate time? Your object to be proven is twofold: turning on the subject of the example and turning on the subject of the object to be proven, in that order, because pervasion and the property of the subject are established. Also, for you, on the subject of a separately determined property, grasping the pervasion on the remaining subject outside of that becomes meaningless at that time. When arguing only about things, at that time, the reason turns on all things, because you and I are also the object to be proven. How does the turning of the reason on some subject become meaningless for those who establish it? Briefly, how is it a general pervasion? Because pervasion is established on anything other than the basis of the dispute. Because the subject of establishment alone is not the nature, the valid cognition with harm turns, so it also makes the remaining subject included within become external. If it is said like that, how does that become that? Because on the subject into which harm has entered, the object to be proven is established, and also if the self-nature of the object to be proven is understood, it is because it transcends the nature of the subject of the object to be proven. If it is said like that, that is not reasonable, because the object to be proven cannot be established by harm alone. Thus, it is said that grasping others on this side becomes meaningless.