Tibetan
མི་འགྱུར་རོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མས་དེ་རྣམ་པར་ངེས་པ་འམ་ཚད་མར་བདེན་པར་ངེས་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚད་མ་ཉིད་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མ་འདི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་དངོས་པོ་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདིའི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །གང་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མེད་པ་ཚད་མས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་འདོད་ན་ནི། ཕྱོགས་ལ་ཆོས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚད་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ པའི་ཆོས་འདི་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འདིའི་དོན་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་གྲུབ་པར་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་འདི་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བརྒྱ་ལ་གྲུབ་པ་འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་མེད་ན་འདི་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་ན་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ན་ཡང་ཚད་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱའི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཐད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མི་བརྟེན་པར་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ཡིན་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་ཅིང་རྫོགས་པར་འགྱུར་བས་ཕྱིས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དོན་མེད་པ་དང་འདི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་བ་བཞི་འམ། མཚན་ཉིད་པ་ལྔ་ཡང་བརྗོད་བྱ་ཞེའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་རིགས་ནས་དུས་ཕྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་འམ། ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཤེས་པའི་དུས་ཕྱིས་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་ཤེས་པའི་དེ་མ་ཐ
Chinese
不会改变。使人理解的知识，也不会因为量已经对它进行了辨别或者确定为量而真实，就变成不是量。如果不是这样，量本身就会完全丧失作用。因为这个量不是以量本身如何存在的方式而存在，所以这个量的实物本身才能被阐明。如果它本身就是量，那怎么能说它不是量呢？如果量认为，在作为所立宗的法中不存在的东西，是需要通过因来成立的所立宗的法，那么，仅仅是宗具有法，就会变得可以理解，因为因的量本身已经成立了。由于这个需要成立的法也会产生，所以因的这个作用就没有任何意义了。可以合理地说，仅仅是因本身就成立了法，因为那样会导致因不成立的过失。像这样，如果这个因在需要成立的法中，百分之百地成立，而这个需要成立的法不存在，那么这是不合理的。如果同时产生，那么就会成立。即使那样，量本身需要成立的法又怎么会不成立呢？如果说不需要，那么这需要考察。即使那样，如果它与需要成立的法同时使人理解，那么，因本身毫无意义，就会得到非常不合理的结果。这样，只要在不相似的方面，不依赖于需要成立的法而成立，那么它就是因。只要因不成立，那么需要成立的法也不会成立，因此会导致互相依赖的过失。在宗的法不成立的时候，需要成立的法已经成立并完成，因此后来的因的跟随是无意义的，并且这与不相似的自性因的四种自性，或者五种自性也是可以说的。我们的观点是，仅仅是宗具有，就可以通过推理来了解后来的随同和违逆，或者全部收集起来了解随同和违逆的时候，后来仅仅了解宗具有的那个…
English
It will not change. The knowledge that makes one understand will also not change into not being a valid means of cognition because the valid means of cognition has already distinguished it or determined it to be true as a valid means of cognition. If it is not like that, the valid means of cognition itself will completely lose its function. Because this valid means of cognition does not exist in the way that the valid means of cognition itself exists, therefore the object of this valid means of cognition itself can be clarified. If it itself is a valid means of cognition, then how can it be said that it is not a valid means of cognition? If a valid means of cognition thinks that something that does not exist in the subject as the proposition to be established is the proposition to be established that needs to be established through the reason, then merely the subject having the property will become understandable, because the valid means of cognition of the reason itself has already been established. Since this property to be established will also arise, therefore this function of the reason is meaningless. It is reasonable to say that merely the reason itself establishes the property, because that would lead to the fault of the reason not being established. Like this, if this reason is one hundred percent established in the property to be established, and this property to be established does not exist, then this is unreasonable. If they arise simultaneously, then it will be established. Even then, how can the property to be established by the valid means of cognition itself not be established? If it is said that it is not needed, then this needs to be examined. Even then, if it makes one understand simultaneously with the property to be established, then the reason itself is meaningless, and a very unreasonable result will be obtained. In this way, as long as it is established in the dissimilar aspect without relying on the property to be established, then it is the reason. As long as the reason is not established, then the property to be established will also not be established, therefore it will lead to the fault of mutual dependence. When the property of the subject is not established, the property to be established has already been established and completed, therefore the subsequent following of the reason is meaningless, and this can also be said to be the four characteristics of the dissimilar nature reason, or the five characteristics. Our view is that merely the subject having it, one can use reasoning to understand the subsequent concomitance and contraposition, or when all are collected to understand the concomitance and contraposition, then later merely understanding that the subject has that...
Tibetan
ག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་ཉེ་བར་མ་ལུས་པའི་ཚོགས་ནས་མཁའ་ལ་ཆུ་དང་མེ་གནས་པའི་མི་རྙེད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གཏིང་མི་ཚུགས་པའི་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འདིར་འདོད་པ་ཡང་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དང་གང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་བཤད་པ་དེ་ནི་ཚར་གཅད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གང༌། །གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་ཐེ་ཚོམ་ན། །མ་གྲུབ་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ཅན། ། གཉིས་མ་གྲུབ་པ་འང་ཐེ་ཚོམ་ན། །འགལ་བ་དང་ནི་འཁྲུལ་པ་ཅན། །ཞེས་བཤད་དོ། །འོ་ན་རྩོད་པའི་རིགས་པ་འདིའི་རྩོད་པའི་རིགས་པའི་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པའི་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ལམ་པོ་ཆེ་གཏོད་པ་དང༌། ཀློ་གྲོས། ངན་པའི་འདོད་པའི་གླང་པོ་ཆེའི་ཀླད་པ་འགེམས་པར་བྱེད་པ་དང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་མས་ཀྱིས་རིགས་པ་བརྟག་པར་ཞིབ་ཏུ་དཔེ་བརྗོད་ཟིན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ཡང་བཏགས་པ་ལ་ཐག་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྩོད་པའི་ལན་དུ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཚོགས་དག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཚོགས་སོ། །མ་རིགས་པའི་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཚོགས་ནི་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་གགས་བྱད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཅོད་པར་བྱེད་བ་རྩོད་པའི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲས་བྱེད་པ་པོར་སྒྲུབ་པའོ། །ཡང་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཅེས་བྱ་བ་གང་ལ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ལའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་རྩོད་པའི་རིགས་པས་སོ། །དམ་པ་ནི་སྤྱི་བོས་མཐོང་བར་བྱ་བའི་མཐོང་བའོ། །གཞན་ལ་ཕན་པར་དགྱེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་གཞན་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་དག་པ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །གཞན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ལ་འགྲན་པ་རྟེན་པས་གྲགས་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟན་དེ་དང་དེ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་རྩོད་པའི་རིགས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ
Chinese
在何处修习之法才能生起证悟呢？因此，在此处，从无余的集合中，以如同虚空中水和火无法寻得般的颠倒，用不深入的言辞就足够了。如果那样，那么在此处的意愿又是什么呢？如所说，如理似是而非的理由等等。凡是被称为似是而非的理由，都是应该驳斥之处。如是说，我们所说的，如果一个未成立则犹豫，未成立者和迷惑者。如果两个未成立也犹豫，则相违者和迷惑者。如是说。那么，此辩论理路的辩论理路之路，是成为世间一切亲友的导师世亲的辩论，开创了成办大事的国王之路，以及克罗德，击溃恶劣意欲之象的头颅，以及导师陈那面前详细示范了以理分析，你用绳子系住那个又有什么用呢？对于这个问题的辩论回答，就是宣说名为“见彼世间”等等的偈颂。具有昏暗的集合就是具有昏暗的集合。非理性的昏暗集合就是无明的昏暗集合，因为那是阻碍见到唯一真谛的缘故。将那断除之法与辩论理路相结合。以断除之语来成立作者。又，无明的昏暗是指什么呢？是指见到真谛。意思是说，以见到真谛的智慧之眼。以刚才所说的辩论理路。圣者是以头顶来见到的见。乐于利益他人是因为慈悲是他者的主宰。为了让世间正确者欢喜而宣说。意思是说，以极度著名的身体来极度清晰和圆满。并非想要依靠与他人竞争而出名。如果那样，如果安住于此与彼，那么就说，导师面前以辩论理路来阐明真谛。
English
Where does the realization arise in the Dharma to be cultivated? Therefore, here, from the assembly of all without remainder, it is sufficient to speak of perversions that do not penetrate deeply, like water and fire that cannot be found in the sky. If that is the case, then what is the intention here? As it is said, seeming reasons that appear to be valid, and so on. Whatever is said to be a seeming reason is a place to be refuted. As it is said, what we say, if one is not established, there is doubt, it is unestablished and deluded. If two are not established, there is also doubt, it is contradictory and deluded. Thus it is said. So, the path of reasoning in this debate is the debate of the teacher Vasubandhu, who became a friend to all the world, opening the great path of the king who accomplishes great deeds, and Kloda, crushing the head of the elephant of evil desire, and the teacher Dignāga, who thoroughly exemplified the analysis of reasoning before his face. What use is it to tie that with a rope? In response to this question, the verses beginning with "Seeing that world" are explained. An assembly with dimness is an assembly with dimness. An assembly with irrational dimness is an assembly with ignorance and dimness, because it hinders seeing the only truth. Combine that which cuts it off with the reasoning of debate. The word "cutting off" establishes the agent. Again, what is the dimness of ignorance? It is seeing the truth. It means, with the eye of wisdom that sees the truth. With the reasoning of debate just mentioned. The holy one is the seeing that is seen with the crown of the head. Being pleased to benefit others is because compassion is the master of others. It is spoken to make the righteous of the world rejoice. It means to make it very clear and complete with an extremely famous body. It is not wanting to be famous by relying on competing with others. If that is the case, if it abides in this and that, then it is said, in the presence of the teacher, the reasoning of debate clarifies the truth.