Tibetan
་ཏེ། གཞན་དག་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་པ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་དགག་པར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འདི་བྱས་སོ། །འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་བཞེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བས་གསེར་བཞིན་དུ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ད་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱི་དཔེ་ནི་བསྲེགས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་བདར་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་དུ་མི་འགལ་བ་ནི་བཅད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང༌། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་བཀའི་དོན་མངོན་སུམ་ལ་ནི་བསྲེགས་པས་གསེར་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་བདར་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་བཅད་པས་གསེར་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་མི་ འགལ་བའི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལུས་ལ་ནི་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང༌། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་རྣམས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའི་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དོན་ལ་དོན་དུ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལ་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔོན་པོ་ཤེས་པ་དང་དོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མིང་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་འཛིན་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་
Chinese
因此，为了驳斥其他那些如此这般在显现上产生颠倒认识的众多观点，就如理地阐述了量（pramāṇa）的定义。这完全是世尊（Bhagavan）的意旨，如经中所说： “比丘或智者， 如炼截磨试金， 详察我语方可信， 莫因吾故而信受。” 这表明他只认可现量（pratyakṣa）和比量（anumāna）这两种量，因为他认可通过譬喻等方式进行全面考察。现量的譬喻是为了表明它与燃烧（黄金）相符。比量的譬喻是为了表明它与打磨（黄金）相符。不互相矛盾是为了表明它与切割（黄金）相符，这也是比量。因此，意义有三种：现量、隐蔽和极隐蔽。其中，对于佛语的现量意义，就像用燃烧来检验黄金一样，是通过现量来检验的。对于隐蔽的意义，就像用打磨来检验一样，是通过比量来检验的。对于极隐蔽的意义，就像用切割来检验黄金一样，是通过不互相矛盾的方式来检验的。因此，对于完全清净的身体，即使对境是隐蔽的，那些相信具有分别念的量是可靠的人也会接受。在《法句经》中说：“与眼识相应，知晓蓝色，但不会认为‘是蓝色’”，以及“知晓事物本身，但不会将事物视为法”。这两句话表明了对境的如实认知，因此阐述了不颠倒的性质。“不会认为‘是蓝色’”以及“不会将事物视为法”这两句话表明了舍弃与名称相关的意义执着，因此阐述了离分别的性质。同样，经中说眼等识是决定的分别念，以及随念的分别念，也说为非分别念，眼等识的集合产生色等。
English
Therefore, in order to refute the many views of others who have such inverted perceptions of the manifest, this has been done in accordance with the definition of valid cognition (pramāṇa). This is entirely the intention of the Bhagavan, as it is said in the scriptures: “O monks and wise men, Like gold that is burned, cut, and rubbed, After thorough examination, accept my words, Not out of respect for me.” This shows that he only accepts the two types of valid cognition, direct perception (pratyakṣa) and inference (anumāna), because he accepts thorough examination through examples and so on. The example of direct perception is to show that it is in accordance with burning (gold). The example of inference is to show that it is in accordance with rubbing (gold). Not contradicting each other is said to be thoroughly examined in accordance with cutting (gold), and that is also inference. Thus, there are three types of meaning: direct perception, hidden, and very hidden. Among them, for the directly perceived meaning of the Buddha's words, it is examined by direct perception like gold is examined by burning. For the hidden meaning, it is examined by inference like it is examined by rubbing. For the very hidden meaning of that, it is examined by not contradicting each other like gold is examined by cutting. Therefore, for a completely pure body, even if the object is hidden, those who believe that valid cognition with conceptual thought is reliable will accept it. In the Abhidhamma, it is said, "With eye consciousness, one knows blue, but does not think 'it is blue,'" and "One knows the object as an object, but does not perceive the object as a dharma." These two statements show the non-inverted nature of the object, thus explaining the nature of non-mistakenness. The statements "does not think 'it is blue'" and "does not perceive the object as a dharma" show that the grasping of meaning associated with names is abandoned, thus explaining the nature of being free from conceptual thought. Similarly, it is also said in that very text that eye consciousness and so on are definitely conceptual thought, and that conceptual thought of recollection is also called non-conceptual thought, and the collection of eye consciousness and so on gives rise to form and so on.