Tibetan
རིགས་པའི་ཐིགས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་མདོར་བསྡུས་པ། རིགས་པའི་ཐིགས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་མདོར་བསྡུས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ན་ཡ་བིནྡུ་པཱུརྦ་པཀྵེ་སཾ་ཀྵིཔྟ། བོད་སྐད་དུ། རིགས་པའི་ཐིགས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་མདོར་བསྡུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུར་བུ་བ་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་གཅིག་ཏུ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཚད་མ་གསུམ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། དཔེ་དང༌། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཚད་མ་བཞི་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་དཔོག་པ་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། དཔེ་དང༌། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དོན་གྱིས་གོ་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཚད་མ་དྲུག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཙ་ར་ཀ་ལ་སོགས་པ་ནི། རིགས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དང༌། སྲིད་པ་དང་ཞེས་གྲགས་པ་དང་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་དཔོག་པ་རྣམས་ནི་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་སྐྱེ་ལ། དེའི་འོག་རོལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ནི་དུང་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པར་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་ འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དབང་པོ་དང༌། དོན་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདག་དང་ཡིད་འབྲེལ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མངོན་སུམ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཕུག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་སུམ་ཚད་མར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བ་ལས་ཡུལ་གཞན་མ་ཡིན་ན་དེ་བཟུང་ཟིན་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡུལ་དོན་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། འདི་རང་དབང་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགའ་ཡང་ལོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་དཔོག་པ་རྣམས་ན་རེ་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་མ་རིག་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་འདི་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ལ་དབང་པོས་མི་སོད་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དག་ཀྱང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དབང་པོས་མི་སོད་པའི་དོན་མཐོང་བ་མི་སྲིད་པས་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ན་རེ་སྤྱིའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ལ་སོགས་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་ཡིན་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། འཇིག་རྟེན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་བདག་ནི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ནི་ཚད་མ་ལས་དོན་ གཞན་དུ་གྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། དགྲ་སྟ་ཉིད་ཆད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇལ་བར་བྱེད་པ་དང་གཞལ་བྱ་དང་ཚད་མ་དང་རྟོགས་པའོ། །འདི་ལ་འཇལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ནི་དོན་ཡོངས་སུ་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང༌། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །རྫས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར
Chinese
《理滴论》前品略释 《理滴论》前品略释 印度语：那亚宾度普尔瓦帕克谢桑克希普塔。藏语：《理滴论》前品略释。 顶礼薄伽梵等之自在。谬识有四种，即于数量谬识，于自性谬识，于行境谬识，于果谬识。其中，于数量谬识者，例如：顺世外道说，唯现量为一，是为量，其他则否。数论派说，现量、比量、圣教量，唯此三种为量。正理派说，现量、比量、譬喻量、圣教量，唯此四种为量。胜论派说，现量、比量、譬喻量、圣教量、 अर्थापत्ति (arthāpatti，梵文天城体：अर्थापत्ति，梵文罗马拟音：arthāpatti，以事势推断)、 अभाव (abhāva，梵文天城体：अभाव，梵文罗马拟音：abhāva，非有)名为量，唯此六种为量。चरक (caraka，梵文天城体：चरक，梵文罗马拟音：caraka)等说，理智、不现见、世俗共许、臆测等，也有其他量。其中，于自性谬识者，例如：正理派说，现量皆为决定的自性，故唯有分别。胜论派说，最初生起的刹那识为无分别，其后的所有现量皆为有分别。同样，其他宗派认为，以螺贝为黄色等错觉也是量。同样，胜论派等说，非为识之自性，而是根与境的联系。有些说，是自与意的联系之自性。另一些说，现量是耳等根作用之自性。同样，如寻香士等认为，所谓的意现量非为正量，若非先前现量所取之境，则为已取之境的重取。
English
A Brief Explanation of the First Chapter of the Nyāyabindu A Brief Explanation of the First Chapter of the Nyāyabindu In Sanskrit: Nayabindu Pūrvapakṣe Saṃkṣipta. In Tibetan: A Brief Explanation of the First Chapter of the Nyāyabindu. Homage to the lords of the Blessed Ones. There are four types of misperception: misperception of number, misperception of self-nature, misperception of object, and misperception of result. Among these, misperception of number is as follows: The Cārvākas say that only direct perception is the sole means of valid cognition, and nothing else. The Sāṃkhyas say that direct perception, inference, and scripture are the only three means of valid cognition. The Naiyāyikas say that direct perception, inference, analogy, and scripture are the only four means of valid cognition. The Vaiśeṣikas say that direct perception, inference, analogy, scripture, implication (arthāpatti, Devanagari: अर्थापत्ति, Romanization: arthāpatti, meaning: presumption), and non-existence (abhāva, Devanagari: अभाव, Romanization: abhāva, meaning: absence) are the only six means of valid cognition. The Carakas and others say that there are other means of valid cognition such as reason, non-perception, popular tradition, and conjecture. Among these, misperception of self-nature is as follows: The Naiyāyikas say that all direct perception is of the nature of certainty, and therefore is always accompanied by conceptualization. The Vaiśeṣikas say that only the first moment of cognition that arises is non-conceptual, and all subsequent direct perceptions are conceptual. Similarly, other schools believe that illusions such as perceiving a conch shell as yellow are also valid cognitions. Similarly, the Vaiśeṣikas and others say that it is not the nature of consciousness, but rather the connection between the sense faculty and the object. Some say that it is the nature of the connection between the self and the mind. Others say that direct perception is the nature of the functioning of the sense faculties such as the ear. Similarly, the gandharvas and others believe that the so-called mental direct perception is not a valid means of cognition, because if it is not a different object from what was previously apprehended by direct perception, then it is a re-apprehension of what has already been apprehended.
Chinese
因此，它根本不是量。如果境是其他的意义，那么，因为这会陷入自主，并且一切意义都是境，所以任何事物都不会变成瞎子之类的东西，他们这样说。分别说者等认为，自证的现量也是不合理的，因为这会导致自己对自己起作用，他们这样说。胜论派的人说，一切士夫都被贪欲等和无明所迷惑，没有不是这样的众生。因为没有办法看到一切官觉不能觉察的意义，所以也没有通过现量等量成立的瑜伽士，因此，因为不可能看到官觉不能觉察的意义，所以根本没有瑜伽士的知识，他们这样说。其中，对境的颠倒认识是这样的：正理派等说，因为有总体的实物，并且那也应该被现量完全确定，因此，现量也是以总体的相为境的。同样，因为神我等自己的相的体性也应该被比量完全确定，所以，比量也理应是以那为境的量，他们这样说。其中，对果的颠倒认识是这样的：胜论派等说，因为世间所要成立的和成立者我被认为是互相不同的自性，所以，果理应是从量之外的其他事物，就像斧头本身不是砍伐一样。因此，这真实性是四种圆满，即：衡量者和所衡量、量和证悟。其中，衡量者是士夫。所衡量是色等境。量是根等。证悟是完全确定意义。当唯有知识是量的时候，后后的知识是果，而先前的知识是量，即，任何对总相等差别的知识都是量。任何对事物等具有差别的知识都是果，他们这样说。
English
Therefore, it is not a valid means of knowledge at all. If the object is a different meaning, then, because this would lead to autonomy, and because all meanings are objects, nothing would become something like a blind person, they say. The Vaibhashikas and others think that self-cognizance is also unreasonable, because this would lead to oneself acting on oneself, they say. The Vaisheshikas say that all individuals are deluded by desire and ignorance, and there is no being that is not like this. Because there is no way to see the meaning that all senses cannot perceive, there are also no yogis established by valid means of knowledge such as direct perception, therefore, because it is impossible to see the meaning that the senses cannot perceive, there is no knowledge of yogis at all, they say. Among them, the inverted understanding of the object is like this: the Naiyayikas and others say that because there is also a general entity, and that should also be completely determined by direct perception, therefore, direct perception is also an object of the characteristic of generality. Similarly, because the nature of the self and others should also be completely determined by inference, therefore, inference should also reasonably be a valid means of knowledge with that as its object, they say. Among them, the inverted understanding of the result is like this: the Vaisheshikas and others say that because what is to be established and the establisher self are considered to be mutually different natures in the world, therefore, the result should reasonably be something other than the valid means of knowledge, just as the ax itself is not the cutting. Therefore, this reality is complete in four aspects, namely: the measurer and the measured, the valid means of knowledge, and realization. Among them, the measurer is the individual. The measured is the object such as form. The valid means of knowledge is the sense faculty and so on. Realization is the complete determination of meaning. When only knowledge is the valid means of knowledge, the later knowledge is the result, and the earlier knowledge is the valid means of knowledge, that is, any knowledge of the difference of generality and so on is the valid means of knowledge. Any knowledge that has the difference of things and so on is the result, they say.