Tibetan
ས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེས་ན་དཔེ་འདི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རང་རྒྱུད་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་འབྲེལ་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དཔེ་དེ་ཆོས་ཅན་ལ་མ་འབྲེལ་ན་སྟེ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པས་དོན་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གཏན་ཚིགས་དེ་དཔེས་འབྲེལ་པ་མ་བསྟན་དཔེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དེ་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ་ན་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱོགས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་དོན་བྱེད་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་བརྒྱད་དེ་མངོན་སུམ་དང་དེར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ལེའུ་དང་པོས་ནི་མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། དེར་སྣང་བ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པས་ནི་སྒྲུབ་པ་དང༌། དེར་སྣང་བ་དང༌། སུན་འབྱིན་པ་ངོ་བོ་དང༌། དེར་སྣང་བ་དག་བསྟན་པ་ལས་དྲུག་བཤད་ཟིན་པས། ད་ནི་སུན་འབྱིན་པ་དེར་སྣང་བ་དག་བཤད་པར་བཞེད་ནས། མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་སུན་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཚང་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པ་དང༌། མ་ངེས་པ་དང༌། འགལ་བདག་གི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་གང་སྒྲུབ་པ་མཚང་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་དེས། སྨྲ་ པན་ཕྱིར་རྒོལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཕྱིར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མཚང་བ་ལ་མཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བརྗོད་ན། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་བརྗོད་པ་དེ་དག་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚིག་དེས་ནི་ཕ་རོལ་དེ་རྒོལ་བའི་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱོན་མ་བརྗོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་གྲུབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དོན་དེ་ཉིད་མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པར་གནས་པས་མི་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། བརྗོད་པས་མི་ནུས་པར་མི་བྱེད་སྙམ་པའི་ཀླན་ཀའོ། །སྐྱེས་བུའི་ནུས་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཅན་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་རང་གི་འདོད་པ་གྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། གཞན་དགག་པར་འདོད་པ་ནུས་པའི་ཕྱིར། རྩོད་པ་འཕེན་པ་དང་རྒྱལ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་བརྗོད་པས་གྲུབ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་སུན་འབྱིན་པ་དག་གིས་ཕམ་པ་དང༌། རྒྱལ་བ་དག་གི་ནུས་དེ་ཡང་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་
Chinese
因此，这个例子不是自续派的，因为如果这个例子与有法不相关，即不相关，那么它就是无意义的。或者，如果理由没有显示与例子的相关性，那么例子本身不能证明要证明的东西，因此是无意义的。如果理由证明了相关性，那么它本身就能理解宗，因此例子就没有单独的作用了。理解的词义有八种，即现量和现量相似等。其中，第一品讲述了现量和相似现量。第二品讲述了比量和相似比量。第三品讲述了立宗和相似立宗，以及破斥的自性和相似破斥。六个已经讲完，现在想要讲述相似破斥，所以说了“陈述不完整等是破斥”等。所谓“不完整等”，是指对未成立、不定和相违的自性的详细解释。所谓“陈述这些”，是指论敌陈述立宗的缺陷等。因为陈述者是论敌，所以论敌会像那样复述，如果如实陈述缺陷等，那么论敌的陈述就是破斥，因为这个词能阻碍对方实现论敌的意愿。如果说“即使不陈述过失”等，说陈述会阻碍想要成立的事物是不合理的，因为事物本身就存在不完整等，所以不能成立，而不是因为陈述才不能成立，这是反驳。所谓“人的能力成立”，是指无论是错误理解的人还是正确理解的人，都因为人的差别而无法实现自己的意愿，以及能够驳斥他人。辩论的胜负差别是通过陈述来确定的，因为通过立宗和破斥而产生的失败和胜利的能力，也只能通过陈述来实现，所以陈述就是破斥。
English
Therefore, this example is not Svātantrika, because if this example is not related to the subject, i.e., it is not related, then it is meaningless. Or, if the reason does not show the relevance to the example, then the example itself cannot prove what is to be proven, so it is meaningless. If the reason proves the relevance, then it itself can understand the pakṣa, so the example has no separate function. There are eight meanings of understanding, namely perception and similar perceptions, etc. Among them, the first chapter explains perception and similar perception. The second chapter explains inference and similar inference. The third chapter explains the statement and similar statement, as well as the nature of refutation and similar refutation. Six have been explained, and now wanting to explain similar refutations, so it is said, "Stating incompleteness, etc., is refutation," etc. The so-called "incompleteness, etc.," refers to the detailed explanations of the nature of unestablished, uncertain, and contradictory. The so-called "stating these" means that the opponent states the flaws of the statement, etc. Because the one who states is the opponent, the opponent will repeat it like that, and if the flaws, etc., are stated truthfully, then the opponent's statement is a refutation, because this word can hinder the other party from realizing the opponent's intention. If it is said, "Even if the fault is not stated," etc., it is unreasonable to say that the statement will hinder the thing that wants to be established, because the thing itself exists in incompleteness, etc., so it cannot be established, and it is not because the statement cannot be established, this is a rebuttal. The so-called "the ability of a person is established" means that whether it is a person with wrong understanding or a person with correct understanding, they cannot realize their own intentions due to the difference of people, and they can refute others. The difference between winning and losing in debate is determined by the statement, because the ability of failure and victory generated by the statement and refutation can only be realized through the statement, so the statement is a refutation.
Tibetan
སྟེ། དེ་ཡང་སྐྱོན་དེ་ལྟ་བུར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་སྨྲས་ཟིན་པ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་ཀྱང་མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྒོལ་བས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ན། ཕྱིར་རྒོལ་བས་སྐྱོན་བརྗོད་པས་དེས་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ཕྱི་མའི་གགས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔ་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚང་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་སྨྲ་བའི་བསམ་པ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བར་འདོད་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་ནི། བར་དེར་མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་བརྗོད་ཀྱང་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སུན་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངག་གནས་པར་གྱུར་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱེད་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སམ་ཞེས་དྲིས་ཏེ། རྫོགས་སོ་ཞེ་ན་སུན་འབྱིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་སུན་ འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངག་གནས་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་སྟེ་སུན་འབྱིན་པའི་གནས་སུ་སྦྱར་ལ་སུན་མི་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་སྣང་བ་ནི་ལྟག་ཆོད་དེ་སུན་འབྱིན་པའི་གནས་སུ་སྨྲ་བ་སུན་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པ་སྟེ་ཉེས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་ཉེ་བར་བརྗོད་མིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་གྲངས་ངེས་པར་ཐུབ་པ་རྐང་མིག་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ན་དེ་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ལམ་ལ་མཐའ་མེད་ཉིད། །ཕྱིར་ན་དེ་འདིར་སྤྲོས་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མཐའ་མེད་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ལ་མཐའ་མེད་དེ་འདོད་རྒྱལ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུབ་པ་རྐང་མིག་གིས་སྨྲས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལྟག་ཆོད་དེ་དག་གི་ནང་དུ་ཡང་མི་འདུ་བས་ན་གཞན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ན་ཡང་ལྷག་པའི་ལྟག་ཆོང་ཏུ་མི་འགྱུར་ན་དེ་
Chinese
即，像那样指出过失，是因为反驳者也已经指出了不完整等过失。还有，如果辩论者说完整等，用其他论证等来完善，那么反驳者指出过失，也不会妨碍辩论者后来的意愿。因为论证的是其他。说是“因为是其他的性质”，如果先前的性质是那样，因为成立的是其他，因为妨碍先前的，所以就是驳斥。说是“如果先前的立论者想要说”，因为想要完整等，说话的意图已经完成，如果想要说，那么，中间指出不完整等过失，因为不合时宜，所以不是驳斥。说是“语言停顿的时候”，就是先前的立论者，想要说的话已经说完的时候。因此，应该问“您说完话了吗？”，如果回答“说完了”，就应该说出驳斥。否则，就会变成像是驳斥。因此，说“语言停顿的时候，对它指出过失，就是对成立它进行驳斥”。否则就不是，那就是在那里显现，即放在驳斥的位置上，却不能驳斥。在那里显现，就是颠倒，即在驳斥的位置上说话，却不能驳斥，即说的是没有过失。因此，说了“不应说出过失”。如果颠倒的分别解释，用足目等确定地指出，那为什么这里没有指出呢？说了“邪道无边际，因此不在此详述”。为什么无边际呢？因为邪道的因，是不如理作意，没有边际，因为是随心所欲。说是“如所说之相”，就是足目所说的相。因为不包括在那些颠倒之中，所以是其他的。如果即使是驳斥，也不会变成额外的颠倒，那么
English
That is, pointing out faults in that way is because the opponent has already pointed out faults such as incompleteness. Also, if the debater says completeness, etc., and uses other arguments, etc., to perfect it, then the opponent's pointing out faults will not hinder the debater's later intentions. Because what is being argued is something else. It is said, "Because it is of a different nature," if the previous nature is like that, because what is established is something else, because it hinders the previous one, then it is a refutation. It is said, "If the previous proponent wants to speak," because they want completeness, etc., and the intention of speaking has been completed, if they want to speak, then pointing out faults such as incompleteness in the middle is not a refutation because it is not timely. It is said, "When the language stops," it means when the previous proponent has finished speaking what they wanted to say. Therefore, one should ask, "Have you finished speaking?" If they answer, "I have finished," then one should state the refutation. Otherwise, it will become like a refutation. Therefore, it is said, "When the language stops, pointing out faults in it is refuting the establishment of it." Otherwise, it is not, that is, it appears there, that is, it is placed in the position of refutation, but it cannot refute. Appearing there is a reversal, that is, speaking in the position of refutation, but not being able to refute, that is, speaking of something that is not a fault. Therefore, it is said, "One should not speak of faults." If the distinctions of reversal are explained in detail, and pointed out definitively with Foot-Eye, etc., then why are they not pointed out here? It is said, "The wrong path has no boundaries, therefore it is not elaborated on here." Why is it without boundaries? Because the cause of the wrong path is non-reasoning, which has no boundaries, because it is arbitrary. Saying "the characteristic of what is said" is the characteristic spoken by Foot-Eye. Because it is not included among those reversals, it is something else. If even if it is a refutation, it does not become an additional reversal, then