Tibetan
་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དད་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་གཞན་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ག་ལ་ ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་གཞན་ན་ཡིད་རྟག་པ་གཅིག་བུའི་རང་བཞིན་དེའི་ཅི་ཡིན་ཏེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་ཡིད་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡིད་དེ་དང་ཁྱད་པར་དེ་འབྲེལ་ནའང་ཁྱད་པར་འདི་ཡིད་དེའི་ཡིན་པར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་གཞན་སྐྱེས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡིད་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ། སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སྐྱེས་བུ་དག་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདུ་བྱེད་དེ་གང་ལས་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་འདི་ལ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ནི་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁས་ལེན་པས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་བག་ཆགས་ཉིད་བློའི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་གྱི་བློ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བློ་ལས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བར་མ་མཐོང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་འོ་བསམ་པ་ནི་འདི་མིན་ཏེ། རང་བཞིན་འགས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་སྔ་མའི་གཟུང་བའི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བློ་སྔ་མ་ལས་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་ཕྱེད་དོའི་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དངོས་པོར་ངེས་པ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་ངེས་པའོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བློ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་དུའོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་རིངས་པར་བགྲང་བའི་ཚེ་ཡང་ངོ༌། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ་དོན་གྱིས་གོ་བ་འདི་དོན་ནམ་དོན་རིག་པའམ་གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་གྲང་ན། རེ་ཞིག་དོན་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ནི་དོན་དེ་ལས་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དོན་རྟོགས་པ་ལས་ཀྱང་དོ
Chinese
不会成为自性，因为是后来的，因为因是不同的。如果说这个差别仅仅是其他的，那么，如果差别是其他的，那么心的常一自性是什么呢？什么也不是。如果说这个差别是与心相关的，即使心与这个差别相关，这个差别也会成为这个心的，但不会成为一个自性。因此，即使产生了其他的差别，也像以前一样，无论是生起这个心，还是不生起，在所有情况下都会改变。所谓“就是那个识”，意思是说，身体和补特伽罗等以常恒而区分是不合理的。对于这个行是从哪里后来产生的，其他人说是从识产生的。以承认来说，就是“如果”。如果认为习气本身是心的生起者，而不是心，那么就说了“从心”。所谓“像那样见到”，意思是说，显现的自性，凡是生起识的，都被称为所取，这在轮回中是没有见到的。所谓“然而”，意思是说，其他的想法不是这样，即使有些自性生起了那个识，也会有不是所取的情况。这并非是遮止，就是说。以前的识的所取的能力会消失，但生起的能力不会消失。如果说，因此，从以前的心生起后来的识，那么，对此的回答是，那是不合理的。确定那是实有，就是确定那是生起者的实有。因为生起者也存在于心中。所谓“就是那个”，就是所取本身。所谓“在那里也”，就是在其他人迅速陈述时也。所谓“不是”，就是遮止。现在进行分别，那么从意义上理解的这个，是从意义还是意义的认知，或者两者中产生的呢？首先，不是从意义产生的，因为那样的话，从那个意义上，自己和他人的因上的所有心都会了知。意思是说，因为意义是共同的。从意义的认知中也
English
It will not become self-nature, because it is later, because the causes are different. If it is said that this difference is only other, then, if the difference is other, then what is the nature of the constant one mind? It is nothing. If it is said that this difference is related to the mind, even if the mind is related to this difference, this difference will become that of the mind, but it will not become one self-nature. Therefore, even if other differences arise, just like before, whether that mind arises or does not arise, it will change in all cases. The so-called "it is that consciousness" means that it is unreasonable to distinguish the body and the person, etc., by permanence. Regarding where this action arises from later, others say that it arises from consciousness. In terms of acceptance, it is "if". If it is thought that the habit itself is the generator of the mind, but not the mind, then it is said "from the mind". The so-called "seeing it like that" means that the nature of appearance, whatever generates consciousness, is called the object of grasping, which is not seen in samsara. The so-called "however" means that other thoughts are not like this, even if some nature generates that consciousness, there will also be cases where it is not the object of grasping. This is not a negation, that is to say. The ability of the previous consciousness to grasp will disappear, but the ability to generate will not disappear. If it is said, therefore, that the later consciousness arises from the previous mind, then the answer to this is that it is unreasonable. Determining that it is real is determining that it is the real of the generator. Because the generator also exists in the mind. The so-called "it is that" is the object of grasping itself. The so-called "there also" is also when others state it quickly. The so-called "not" is negation. Now, let's make a distinction, then from what does this understanding of meaning arise, from meaning or the cognition of meaning, or both? First of all, it does not arise from meaning, because in that case, from that meaning, all minds on the cause of oneself and others would know. It means that because the meaning is common. Also from the cognition of meaning
Tibetan
ན་གྱི་བློ་རྟོགས་པ་ཙམ་དུ་ འགྱུར་གྱི་འདི་ངའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་རིག་པ་ལས་རིག་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་གཞན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དོན་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དོན་རིག་པ་ནི་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་དེས་ནམ་མཐོང་བའི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་མྱོང་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་དཔོན་དང་རིག་པའོ། །འོན་ཏེ་རིག་པ་གཅིག་པུ་མི་མཐོང་མོད་གཉི་ག་ཅི་སྟེ་མི་མཐོང་ཞེ་ན། གཅིག་མ་མཐོང་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རེས་འགའ་འཛིན་ལ་རེས་འགའ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན་གལ་ཏེ་ཡུལ་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཐལ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་མ་སྤངས་སོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ནུས་པ་དུ་མ་དང་གཅིག་པ་དེ་རྣམས་མེད་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་དུ་མ་དང་གཅིག་ཀྱང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་རང་གི་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཁས་མི་ལེན་ནའོ། །ཆོག་མོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་མེད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ལ་ནུས་པ་གཅིག་མེད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ནི་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཐ་དད་པའི་རྟོགས་པ་འདི་མེད་ན་དེའི་ཚེ་འདིའི་ནུས་པ་ཞེས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བརྩད་པ་ན་བརྗོད་པ་ནི་ནུས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་འགོག་པའོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་ནི་གཅིག་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་ནི་ཚོགས་པ་ལས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་འབྱུང་བ་མ་ ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དེའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་དེ་ལས་ཕན་པ་དཔྱད་པས་ཅི་ཞིག
Chinese
仅仅是我的智慧有所领悟，但并非说“这是我领悟的意义”。因此，“因为如此”的意思是，因为已经陈述了过失。如果说从意义的知识中领悟了知识，那么，用诗句表达的另一个过失就是指意义的知识本身。如果说意义的知识就是所见，那么它如何成为所见的领悟呢？意思是说，也要体验意义。对于第三种分别念的陈述是“因为如此”。第二种是主宰和知识。如果仅仅是知识不能被看见，那么两者为何都不能被看见呢？回答说，如果一个不能被看见。如果认为即使没有差别，有时执持有时不执持，有什么过失呢？回答说，如果对于境。 “那”是指执持的分类。我们的意思是，你们没有放弃将推论的立足点转移到其他境上。即使没有众多和单一的能力，事物也能产生众多和单一的结果。 “这是如何”是辩驳和考察的方式。 “那”是指各自的确定。 “如果不是那样”是指如果不承认自己因的能力。 “可以”的意思是，即使有些事物没有各种能力，也能产生各种结果；即使没有一种能力，也能产生一种结果，这就是事物的自性。如果不存在对不同能力的认识，那么如何区分和认识“这是这种能力”呢？回答说，“在自己的体性中”，意思是，对于成为自性的法，虚构为不同，从而这样认识，但并非是实相。当被质问“如何认识”时，回答是“对于能力也”。建立宗义是“像这样”。 “不是”是阻止争论。因此，有些结果是从一个产生的，而有些结果不是像所见的那样从集合产生的。因为没有“那些是它的”这样的名称，所以从那之中分析利益有什么用呢？
English
It is merely that my intellect has some understanding, but it is not to say, "This is the meaning I have understood." Therefore, "because of that" means because the fault has already been stated. If it is said that knowledge is understood from the knowledge of meaning, then the other fault expressed in verse refers to the knowledge of meaning itself. If the knowledge of meaning is what is seen, then how does it become the understanding of what is seen? It means that one must also experience the meaning. The statement for the third kind of conceptualization is "because of that." The second is the master and knowledge. If knowledge alone cannot be seen, then why can't both be seen? The answer is, if one cannot be seen. If one thinks that even if there is no difference, sometimes it is grasped and sometimes it is not grasped, what fault is there? The answer is, if with regard to the object. "That" refers to the classification of grasping. Our intention is that you have not abandoned shifting the basis of inference to another object. Even if those with many and one abilities do not exist, things can still produce many and one results. "How is this" is the manner of refuting and examining. "That" refers to individual certainty. "If it is not so" means if one does not accept the ability of one's own cause. "It is permissible" means that even though some things do not have various abilities, some produce various results, and even though some do not have one ability, some produce one result, this is the nature of things. If this understanding of different abilities does not exist, then how does one distinguish and understand "this is this ability"? The answer is, "in its own essence," meaning that for the dharma that has become its nature, it is fabricated as different, and thus it is understood in this way, but it is not the reality itself. When asked, "How is this understood?" the answer is, "also for ability." Establishing the tenet is "like this." "Not" is to prevent argument. Therefore, some results arise from one, and some results do not arise from a collection as seen. Because there is no term such as "those are its," what is the use of analyzing benefit from that?