Tibetan
བ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ཡང་བདག་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་འདོགས་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཙམ་ལས་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་ལ་ཡང་ལན་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བས་བྱས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དེས་ན། འགའ་ཞིག་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོབ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ངོ༌། །འདི་ལ་ལན་བདག་ཅག་གིས་ནི་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་གཞན་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པས་སྟོན་པ་ལས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟག་པར་ཉེས་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ སོགས་པ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདྲ་བ་གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་སྟོན་པ་ལ་ཡང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཐེ་ཚོམ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ལ་ནི་གཉི་ག་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ངེས་པ་ཡོད་པ་མིན་ནམ། ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་སྙམ་ན། བདག་ཅག་གི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡིན་པས་ནའོ། །དེ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཚད་མ་མི་སླུ་བ་ངེས་པའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་དོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ཚད་མས་ངེས་པར་མི་སླུ་བ་ངེས་པའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་བསྒྲུབས་པས་ན་ཚིག་འདི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་འགའ་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡོད་ན་ཡང་ཚད་མས་ངེས་པའི་དོན་ཅན་ནི་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་དོན་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའི་འདོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པར་ཆད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་མེད་ཅེས་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ལས་སྟོན་པ་ཉིད་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་ཉིད་ཅན་གཞན་དོན་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞན་དོན་མཁྱེན་པ་སྦྱོར་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་བ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་བཏགས་པས་ཐབས་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །སྦྱོར་བ་དེ་ལས་ཀྱང་བརྩེ་བ་འགྲུབ་བོ། །གང་ཞིག་ཅེ་ན་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངོར་མཛད་པ་དེ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །གཙོ་བོ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་སྙམ་ན། །བཤད་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྲུབ་པས་འཐོབ་པར་བྱ་བ་གཞན་མི་མངའ་བ་མཛད་པ་མི་འདོར་བར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བརྩེ་བ་དང་ལྡར་པར་ནི་དེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། ཚད་མས་བསྒྲུབ་པ་དོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངའ་བ་ནི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ཅི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་འདྲི་བ་ལ་ལན་དུ། གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་མི་མངའོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེས་བསྐུལ་བ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདག་ཅག་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་སྙམ་ན
Chinese
了知應作及能成事物者，是隨行；又知彼於我所有者，是隨知忍等見道與修道之果，無有錯謬而宣說，然非顯現諸差別，唯是隨 অনুমান (anumāna，अनुमान，anumana，比量) 而非轉變。如是說者，是說隨比量也。然於「然則」之諍論，亦說彼答覆，是說「如是則其他亦然」。何以故？謂曾說於某比量也。然則比量有由明與不明所作之差別，由此，謂於某是比量耶？曾說於一亦然。故說救護者非由比量所生。又說薄伽梵亦然。對此答覆云：我等也。設若如何如異外道等由錯謬而宣說，非為可能耶？為迎接此疑，故云：然由錯謬亦然。如常有過失般，於了知剎那等，非有顛倒之因可能。如是說者，是說其他相似也。謂由猶豫而宣說亦非可能者，曾說猶豫亦然。謂於顯現者，二者皆非有見也，如是思惟也。設若如我等由比量而有決定耶？云何說由顯現者而有決定耶？曾說我等也。彼如是云者，謂一切義皆為剎那壞滅等也。又云二者，謂常與無常也。故云：如來也。彼同時安住之時，此中之義是：凡是量不欺誑，宣說決定義者，彼是直接或間接以義為先者。譬如火是能燒者之語也。謂一切行皆為剎那性者，此說乃是量決定不欺誑之決定義
English
Knowing what should be done and the things that accomplish it is following; and knowing that it is mine is the forbearance of following knowledge, etc., showing the various fruits of the path of seeing and meditation without error, but it is not a change from merely অনুমান (anumāna, अनुमान, anumana, inference) without manifesting the differences. Saying so is saying by inference. Moreover, the same answer was given to the debate of "However," which is saying, "If so, others are also like that." Why? Because it was said that it is in some inferences. However, if there is a distinction made by clarity and unclearness in inference, then, is it inference in some? It was said that it is also in one. Therefore, it is said that the protector is not generated by inference. It is also said that the Bhagavan is also. The answer to this is: We also. If it is not possible to preach by mistake like other heretics, how is it possible? To welcome this doubt, it is said: However, it is also by mistake. Just like being constantly at fault, it is not possible to have the cause of reversal in knowing moments, etc. Saying so is saying other similarities. It is said that it is also not possible to preach from hesitation, it was said that hesitation is also like that. It is thought that in what is manifested, neither has a view. If, like us, there is certainty from inference, how is it said that there is certainty from what is manifested? It was said that we also. That is to say, all meanings are momentary destruction, etc. Also, saying both means permanence and impermanence. Therefore, it is said: Thus Gone One. When it dwells together, the meaning here is: Whoever is a measure that does not deceive, and speaks of a definite meaning, that is directly or indirectly preceded by meaning. For example, the word fire is what can burn. Saying that all formations are momentary, this saying is the definite meaning of the measure that is determined not to deceive.
Chinese
是名为“能诠说”之义果之理。此不成不成立，因为已成立一切法刹那坏灭，故此语是具有真实义的缘故，也不相违，因为存在于随顺品中之故。不定也不成立，因为有些言说虽有怀疑和颠倒先行的，但以量所决定的意义，是现量或比量由间接或直接显现彼义之识所先行的，由现量和不可得所缘之故。若非如此，则对于烟等也应成能取之欲求，应成水和果实全部断绝。如是说，识未完全清净则无有言说完全不清净。由善逝本身而成立导师本身，为此缘故。将善逝自性之利益他者智者作结合 是成立。因为利益他者智者之结合是善逝之因，故说利益他者之智者之结合是导师。以因上假立果，为了显示无有其他方便之义。由彼结合也能成立慈爱。何者耶？即于一切时处为利他而作，彼即是主要者。如何了知是主要者之自性呢？解释说，于善逝本身显示之义已成，故不具有其他所应获得，不舍弃作为而趣入，此亦是利他之义。以具有彼自性之慈爱，则彼是导师。解释是，世尊（bcom ldan 'das）名为。以量成立无有实义之故，具有是名为真实之所思。然则彼之因是什么之提问，回答说，是利益他者。若非如此，则名为不具有利益他者之结合。否则则不是具有慈悲心者。彼名为由悲心所驱使之利益他者之结合。世尊仅以知晓如是等，则对于我等不是量。然则如何是量耶？
English
This is the reason of the fruit of meaning called "that which expresses." This is not unestablished, because it has been established that all dharmas are destroyed in an instant, so this statement is true, and therefore it is not contradictory, because it exists in the conforming side. It is also not uncertain, because although some statements have doubt and reversal preceding them, the meaning determined by valid cognition is that which is directly or indirectly manifested by the knowledge that precedes that meaning, because it is cognized by direct perception and non-apprehension. If it were not so, then even for smoke and so on, there would be the desire to obtain it, and it would follow that water and fruit would be completely cut off. As it is said, there is no completely impure speech without completely impure consciousness. From the Sugata himself, the teacher himself is established, for that reason. Combining the Sugata's own nature, the wise one who knows the benefit of others, is to establish. Because the combination of the wise one who knows the benefit of others is the cause of the Sugata, it is said that the combination of the wise one who knows the benefit of others is the teacher. By imputing the effect on the cause, in order to show the meaning that there is no other means. From that combination, love is also established. What is it? That which is done for the benefit of others at all times and places, that is the main one. How is it known to be the nature of the main one? It is explained that the meaning shown in the Sugata himself has been accomplished, so he does not have anything else to be obtained, and he enters without abandoning the action, and this is also the meaning of benefiting others. With love that has that nature, he is the teacher. The explanation is that the Bhagavan (bcom ldan 'das) is called. Because there is no real meaning established by valid cognition, having is thought to be called truth. But then, in answer to the question of what is its cause, it is said that it is benefiting others. If it is not so, then it is called not having the combination of benefiting others. Otherwise, it is not one who has compassion. That is called the combination of benefiting others driven by compassion. The Bhagavan is not a valid cognition for us merely by knowing suchness and so on. But then, how is it a valid cognition?
Tibetan
། དེའི་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མེད་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་བཤད་པ་ནིའོ། །རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་གནས་པ་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད་འགའ་ཞིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེའི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རྩོལ་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་གཞན་ནི་ཚད་མས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་དག་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཅན། །གཞན་གྱི་དོར་ནི་བཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་རོ། །དེ་ལྟར་སྐྱོབ་པ་ལས་ནི་མཁྱེན་པ། དེ་ལས་ནི་མཛད་པ་དེ་ཡང་བརྩེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་སམ་ བརྒྱུད་པས་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དངོས་ཉིད་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་བརྩེ་བས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྔར་གྱི་གོ་བར་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་གོ་བར་བྱ་བ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་ལ། ད་ནི་རྒྱུའི་བྱེད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་ཡིན་པར་བརྗོད་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩེ་བས་ལེགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནིའོ། །དང་པོ་བརྩེ་བ་ལས་ནི་ཐ་མ་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ལ། དང་འོག་མཛད་པ་ལས་ནི་ཐ་མ་ལྷག་པ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་བོ་འདི་ནི་ཚད་མའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟའི་དངོས་སྟོན་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དོ། །ངག་དང་པོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེས་བསྟོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཞིན་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། འདི་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་བསྟོད་པ་ནི་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་གང་གིས་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གསུངས་སམ་ཞེ་ན། བཤད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། མི་ཟློག་ཕྱིར་ཏེ།
Chinese
据说，那就是量。如果不是那样，那就是没有指示。因为这样是量，所以造《释量论》者这样说。安住于极顶者，要知道有些人有，有些人没有，也是不可能的。说那是被它所支配的，就是努力的意思。利他就是指示的体性，因为其他的利他与量不相符。如前所说，就是指“谁具大悲心，安住于利他”那里。因此，从救护中产生智慧，从智慧中产生行为，那也是因为慈悲。直接或间接的智慧等都被说成是因。说那是直接的，就是慈悲的意思。或者说，以前的能知是果，是为了能知，现在说因的作用是为了生起，这就是散乱。这指的是慈悲和善。最初从慈悲产生最后的救护，最初的行为之后，最后会变成殊胜的智慧。这四者是量的因，因为是决定的因。因此，就是因为这个。就是因为确定是量。如此的事实显示就是量。第一句的偈颂所赞叹的，是世尊指示的，为了要成立量的真实性而说的。如果世尊具有无量功德，如前所说，即使如此，这因为是已成为量，是圣者所要显示的，所以，赞叹它就是为了要成立量的真实性。如果谁要说那个，难道是世尊说了比量吗？说是比量，就是说那是量。从哪里说呢？因为不可逆转。