Tibetan
ག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཉམས་པས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དུས་གཞན་དུ་གནོད་པ་ཅན་མཐོང་བས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མི་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གནོད་པ་ཅན་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལ་གལ་ཏེ་གནོད་པ་མེད་པར་ངེས་ན་དེའི་ཚེ་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གནོད་པ་ཅན་ལ་གནོད་པ་མ་མཐོང་བས་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་གནོད་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནོད་པ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དུས་གཞན་དུ་གནོད་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གནོད་པ་ཅན་དེ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ། དང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཡོད་ན་ནི་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་ངེས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུའི་ཉེས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ལ་གནོད་ན་ནི་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སླུ་བ་མེད་པ་དང༌། སླུ་བ་དང་བཅས་པ་དག་ཉིད་ཚད་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་སུ་རྣམ་པར་གཞན་པར་རིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་སླུ་བ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་བའོ་ཞེས་འབད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །འོན་ཏེ་སླུ་བ་མེད་པས་ཤེས་པ་སྔ་མ་ །ཚད་མར་འདོད་ན་སླུ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནམ་ཚད་མ་མིན། གལ་ཏེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་པར་གནས་འོན་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡང་སླུ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་གཞན་དང་ལྡན་པས་ཚད་མ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་སླུ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བ་དང་དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་ཡང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པ་རུ་གནས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་ནི་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། གནས་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའམ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་ལ་ཐ་དད་པའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་ཚད་མ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སླུ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དོན་བྱེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པས་དགོས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འདིས་ནི་དང་པོའི་ཤེས་པ་སླུ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་སླུ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པ་ལས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པས་ཀྱང་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དོན་བྱེད་པ་ལས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་བརྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་སད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །དུང་ལ་སེར་པོར་མཐོང་བ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་བྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱིབས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཚད་མར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཁྱད་བར་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དབྱིབས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེར་པོ་སྒྲུབ་པའི་དོན་བྱེད་པ་མེད་པས་མངོན་སུམ་དུ་སེར་པོ་བཟུང་བ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ། སླུ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སླུ་བ་མེད་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་དུས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའམ། འོན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་རང་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྩོད་པར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་ནས། དོན་བྱེད་པ་རུ་གནས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་བྱེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བ་དང་འབྲེལ་པས་སླུ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་འོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཚེ་ཤེས་པ་དོན་འགྱུར་རོ། །དང་བྲེལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་འགྱུར་པར་རྒྱུར་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པར་གནས་པ་ལ་སླུ་བ་མེད་པ་དེ
Chinese
由于眼花缭乱而产生见到两个月亮时没有损害的缘故，见到两个月亮的知识会成为量。然而，在其他时候，如果见到有损害的事物，见到两个月亮的知识不会成为量，那么那时也会变成没有穷尽。如果说，有损害的事物是量，因此不依赖于其他，而错误的知识本身必须由其他来确定，因此不是量。那不是的。对于有损害的量，如果确定没有损害，那么那时之前的知识也会变成非量，否则就不是了。然而，如果因为没有见到有损害的事物而认为是有损害的事物是量，那么仅仅是完全了解也不会成为量。那么是什么呢？因为没有见到损害。仅仅是没有见到损害，也不能确定在其他时候是远离损害的。然而，如果那个有损害的事物有损害，那么那时，最初的知识也会变成量，那是不合理的。对于那个，如果存在损害，那么由于存在损害的可能性，因此无法确定是量。然而，如果产生见到两个月亮的知识的因的过失损害了成为量，那么完全了解眼花缭乱等过患也会变成欺骗性的知识，因此无欺骗和有欺骗本身是量，并且在另一方面是不同的。因此，作为争论基础的知识不是量，因为它远离了无欺骗，因此努力证明世尊本身是量。然而，如果因为无欺骗而认为之前的知识是量，那么知道无欺骗本身是量还是非量？如果是非量，如何存在于行事中？如果是量，那么那时，对于那个，也因为与知道无欺骗的其他事物相关联，量会变成没有穷尽。此外，如果承认无欺骗的知识是量，那么那时，梦中所见和将白色的海螺认知为黄色也会因为能够行事而变成量，如果这样想。因此，说存在于行事中的事物是不欺骗的。意义是燃烧和烹煮等等。行事是
English
Because when double vision arises due to impaired vision, there is no harm, the cognition of seeing two moons would become valid. However, if seeing something harmful at other times does not make the cognition of seeing two moons valid, then at that time it would also become endless. If it is said that harmful things are valid, therefore they do not depend on others, but the erroneous cognition itself must be determined by others, therefore it is not valid. That is not so. For a harmful valid cognition, if it is determined that there is no harm, then at that time the previous cognition would also become non-valid, otherwise it is not. However, if something harmful is considered valid because harm is not seen, then mere complete understanding would also not become valid. What is it then? Because harm is not seen. Merely not seeing harm does not necessarily determine that it is free from harm at other times. However, if that harmful thing has harm, then at that time, the very first cognition would also become valid, which is not reasonable. For that too, if there is harm, then because there is a possibility of harm, it cannot be determined as valid. However, if the fault of the cause harms the cognition of seeing two moons from becoming valid, then completely understanding the faults of impaired vision etc. would also become deceptive cognition, therefore non-deceptive and deceptive themselves are valid, and on the other hand are different. Therefore, the cognition that is the basis of dispute is not valid because it is devoid of non-deception, therefore it is diligently proven that the Bhagavan himself is valid. However, if the previous cognition is considered valid because of non-deception, then is the knowledge of non-deception itself valid or non-valid? If it is non-valid, how does it exist in action? If it is valid, then at that time, for that too, because it is associated with other things that know non-deception, validity would become endless. Furthermore, if the cognition of non-deception is accepted as valid, then at that time, what is seen in dreams and knowing a white conch as yellow would also become valid because they are able to perform actions, if one thinks so. Therefore, it is said that what exists in action is non-deceptive. The meaning is burning and cooking etc. The action is
Chinese
的证成，安住即是对通达或不变异本身而说的。像这样，对于何者起着各别作用，只要它与量相关联；在何处存在着不起各别作用，那本身就是非常正确的。像这样，当生起不欺骗的知识时，由于通达了起作用，因此对于那本身，由于一切士夫的目的都完全成就，所以认为没有必要对它进行完全的考察。这否定了像最初的知识依赖于了知不欺骗一样，也依赖于不欺骗的知识的说法。通过显示从起作用中不变异本身，也否定了在梦中所见，因为在那儿，从起作用中会变异，像这样，在梦中不是考察，而是会变成颠倒，对于醒时的知识来说，则与此相反。将海螺看成黄色本身不是量，因为与所作之事相关联。如果说形状是要证成的所作之事，那么在那儿，比量本身会变成量，像这样，显现的差别本身，如果没有成为那样的形状就不会产生，并且由于没有证成黄色的作用，所以在现量中执取黄色不是量。或者，如果当不欺骗的知识不是量的时候，成为知识的自性， 不欺骗本身在断除自己体性的时候断除，因此不是应当详细考察的，或者如果不完全断除自己的体性，那么那时知识就不会变成自证，想到可能会发生争论，因此说了“安住于起作用是不欺骗的”。这就像说，不欺骗不是知识的自性本身，而是通达起作用才是不欺骗的。由于与不欺骗相关联，所以才是不欺骗本身。在完全断除自己体性的时候，知识会变成有意义的，认为与……没有关联。也像那样说过，如果不现量变成结果，就不会确定为因。如果对于安住于起作用来说，那不欺骗
English
is the proof, and abiding is said to be the understanding or the unchanging itself. Like this, for whatever acts separately, as long as it is related to validity; wherever there is no separate action, that itself is very correct. Like this, when the non-deceptive knowledge arises, because it understands the action, therefore for that itself, because all the purposes of the person are completely accomplished, it is thought that there is no need to completely examine it. This negates the statement that just as the initial knowledge depends on knowing the non-deceptive, so it also depends on the non-deceptive knowledge. By showing that it does not change from the action, it also negates what is seen in dreams, because there, it will change from the action, like this, in dreams it is not an examination, but it will become reversed, for the knowledge of waking, it is the opposite of this. Seeing the conch shell as yellow is not valid, because it is related to what is to be done. If it is said that the shape is the action to be proven, then there, the inference itself will become valid, like this, the difference of appearance itself will not arise without becoming such a shape, and because there is no action to prove the yellow, it is not valid to grasp the yellow in the direct perception. Or, if when the non-deceptive knowledge is not valid, it becomes the nature of knowledge, the non-deceptive itself cuts off when cutting off its own nature, therefore it is not to be examined in detail, or if it does not completely cut off its own nature, then at that time the knowledge will not become self-aware, thinking that a dispute may occur, therefore it is said that "abiding in action is non-deceptive". This is like saying that non-deceptive is not the nature of knowledge itself, but understanding the action is non-deceptive. Because it is related to non-deceptive, it is non-deceptive itself. When completely cutting off its own nature, knowledge will become meaningful, thinking that it is not related to... It is also said that if the result does not become manifest, it will not be determined as the cause. If for abiding in action, that non-deceptive