Tibetan
ར་འདུག་པས་གོམས་པས་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་སྲིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཐར་པ་ཡིན་གྱི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ནི་ཡུལ་རྣམས་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། མི་ཟ་བའི་ལུས་ཅན་གྱིས་རོ་ལངས་པ་ནི་རོ་ཡང་གཞན་མཐོང་ནས་ ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་དང་འགལ་བ་ཅན་ནི་སྐྱོན་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན། བསྟན་པ་ནི། སྐྱེ་འདོད་ངེས་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པས་སོ། །བྱས་པའི་ལས་ནི་ཀུན་དུ་བསགས་ཤིང་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་པར་འགྱུར། དེ་ནི་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པས་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། བྱས་པའི་ལས་ནི་འགལ་བར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་ཡང་འཁོར་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ལ་ལས་མ་ལུས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ཡང༌། དེ་འདི་ལུང་མ་གཏོགས་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དུ་མའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལུས་གཅིག་གི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ཡང་ལས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཉིད་ཀྱང་ལུང་མ་གཏོགས་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་ལས་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཕུ་རོན་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཞེ་སྡང་དང༌། ཕག་ལ་སོགས་པའི་གཏི་མུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་བསྟན་པ་ནི། ལས་ལས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐྱོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཅན་ནམ་ཞེ་སྡང་ཅན་ལས་བྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་གཞན་ཡོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བཟློག་པས་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་ཟད་པ་ཡང་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཡུལ་ཡོད
Chinese
因为安住而习惯，成为我所，仅仅是作损害，对此进行阐述，就像“如何是王位”一样。只有舍弃的自性才是解脱，而不是安乐的自性，因为是对欲望的损害，所以这样说。因此，称为解脱之处。你的对境是退转的，不食肉的身体使尸体站立，尸体也被他人看见而退转的缘故。具有过失和相违，是从过失产生的业能够使之退转。从何而生呢？阐述说：是出生的意愿决定的，因为对因作损害。所作之业是全部积聚并且全部依止的，如何会衰败呢？那不是未作的，因为没有因就会变化。所作之业是没有相违的，因此即使了知它，也仅仅是使轮回增长。在最后一生中，没有剩余的业成熟，凡是说“是具有神变的法性”等等，那不是除了教证以外的其他量所能了知的，因为多个出生的安乐和痛苦成熟，具有特殊差别的业果，不能以一个身体的一刹那来接近受用。如果是这样，那么你的业也不是穷尽的，忏悔等等使之穷尽，那些本身也不是除了教证以外所能了知的，即使有微细的贪欲，如果有业，那仅仅是它的因，因为从业所生的鸽子等等的贪欲，蛇等等的嗔恨，猪等等的愚痴，因此阐述思念仅仅是轮回，业不是决定的，然而是从不如理作意，显现想要执著为我和我所而产生的。阐述仅仅是过患是业的因，称为“具有过失”。贪欲等等的过患仅仅是具有业的能力，因为看见从贪欲者或者嗔恨者造作。阐述如果没有我执、贪著等等，就不是使他者存在，称为“不是颠倒”。我慢穷尽也不是安乐产生吗？身体的安乐是有对境的。
English
Because of dwelling and becoming accustomed, becoming mine, merely causing harm, this is explained, just like "How is the kingdom." Only the nature of equanimity is liberation, not the nature of happiness, because it is harmful to desire, so it is said. Therefore, it is called the place of liberation. Your objects are reversed, the body that does not eat meat makes the corpse stand up, and the corpse is also seen by others and reversed. Having faults and contradictions, the karma arising from faults can reverse it. From what does it arise? It is explained that the desire to be born is determined, because it harms the cause. How can the karma that has been done, which is all accumulated and all relied upon, decay? That is not undone, because without a cause it will change. The karma that has been done is without contradiction, so even knowing it only increases samsara. In the last life, when all the remaining karma matures, whatever is said, such as "it is the nature of miraculous transformation," etc., that is not knowable by any other valid means except scripture, because the happiness and suffering of many births mature, and the fruit of karma with special differences cannot be approached and enjoyed in a single moment of a single body. If that is the case, then your karma is not exhausted either, and confession etc. make it exhausted, and those themselves are not knowable except by scripture, even if there is subtle desire, if there is karma, that is only its cause, because the desire of pigeons etc. born from karma, the hatred of snakes etc., the ignorance of pigs etc., therefore, it is explained that thinking is only samsara, karma is not determined, but it arises from non-virtuous attention, manifesting the desire to grasp as self and mine. It is explained that only faults are the cause of karma, called "having faults." The faults of desire etc. are only capable of karma, because it is seen that they are created by those with desire or hatred. It is explained that without self-grasping, attachment etc., it is not what makes others exist, called "not reversed." Is it not that happiness arises even when pride in self is exhausted? The happiness of the body has an object.
Tibetan
་ན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ནི་གཞན་དུ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ངེས་པར་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །འདིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེ་སྡང་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱེད་པ་པོ་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཐར་བ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ལོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདོད་པ་ནི་བདག་དང་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་ བའི་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། སྲེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དེ་འཛིན་པའི་སྐྱེ་གནས་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པ་དེ་ལ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་པ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡང་རང་ཉིད་རིག་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ནི་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བསྒོམ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་བྱེད་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤངས་པའི་བསྒོམ་པ་ཅན་ནི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱོན་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་འདུག་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བསམས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནམ། ད་ལྟར་བའི་བདེ་བ་རང་རིག་པ་ལ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བར་ཐལ་བར་བསྟན་པ་ནི། བདེ་བ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་དང༌། དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྐྲ་འབལ་བ་དང༌། ཟླ་བའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཐར་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་སྲེད་པའི་རྒྱུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱོབ་པ་ལས་ཏེ་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། སྐྱོབ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱོབ་པ་ཉིད་གཟིགས་ལམ་གསུང་བ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཤེགས་པའི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུ
Chinese
不是从那里产生的，就像心里的快乐等等一样，分别念的产生在其他地方也会产生。而且，对于那个也必定想要显现出随后的执持的自性。这说明痛苦就是嗔恨。如果是这样，因为作者仅仅是变化的缘故，怎样才能解脱呢？对此回答说，所谓的“邪”是指，贪欲是对我和应当享受的我的东西的执着，这就是渴爱，而且它也是执持那个的出生地。如果没有那个，就仅仅不会产生。对于正在体验的那个，不是贪欲，因为具有寻求未来意义的相状的分别念，在舍弃分别念时是不可能的。从禅定中产生的快乐，其自证也不是想要显现的增益的对境。痛苦即使是从禅定中产生的，但执着于我的，具有禅定精华的习气的作者，因为是境的所生，所以舍弃执我的禅定者，如果变成修习舍的自性，就仅仅不会产生。因此，快乐等等从体验中产生的过失不是。所谓的“快乐本身”也是，是思念着安住在将要产生的处所而宣说的吗？对于现在的快乐自证，不是想要显现而寻求意义的相状，因为不是近的缘故。如果是寻求在时间上将要产生的，那么，所显示的成为应该分别念的过失是，也说了“那个快乐”。因此，同样地，不是视为我，修习痛苦，灌顶等等，剃发，以及月的苦行等等，也不是成就解脱。然而，可以归纳为是存在的因，是渴爱的因，是执着于我和贪爱等等，因此，所谓的“坏聚见”。从救护者那里，从显示四谛的自性中，怎样才能领悟呢？说了“救护者”，所谓的“救护者亲自开示”是指，依赖于逝去之义，是自利和他利的自性的果实。
English
It does not arise from there, just as the arising of conceptualization, like mental happiness, etc., also occurs elsewhere. Moreover, it is definitely desired to manifest the nature of subsequent grasping in that as well. This explains that suffering is hatred. If so, since the agent is only changing, how can there be liberation? In response, the so-called "wrong" refers to attachment to myself and what should be enjoyed by me, which is craving, and it is also the birthplace of grasping that. Without that, it simply will not arise. For that which is being experienced, it is not desire, because conceptualization with the aspect of seeking future meaning is impossible when abandoning conceptualization. The happiness arising from meditation, its self-awareness is also not the object of superimposition that is desired to be manifested. Suffering, even if it arises from meditation, but the agent who clings to self, possessing the habit of the essence of meditation, because it is produced by the object, therefore, the meditator who has abandoned clinging to self, if he becomes the nature of cultivating equanimity, will simply not arise. Therefore, the faults arising from the experience of happiness, etc., are not. Is the so-called "happiness itself" also spoken by thinking of dwelling in the place where it will arise? For the present self-awareness of happiness, it is not the aspect of seeking meaning by desiring to manifest, because it is not near. If it is seeking what will arise in time, then, the fault of becoming something to be conceptualized that is shown is, "that happiness" is also said. Therefore, similarly, not viewing as self, cultivating suffering, empowerment, etc., shaving the head, and the asceticism of the moon, etc., are also not what accomplishes liberation. However, it can be summarized as being the cause of existence, the cause of craving, clinging to self and attachment, etc., therefore, the so-called "view of the perishable aggregate." From the savior, from the nature of showing the four truths, how can one realize? "From the savior" is said, the so-called "the savior himself shows the path" refers to relying on the meaning of the departed, it is the fruit of the nature of self-benefit and other-benefit.