Tibetan
དེ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཚད་མ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དོན་འདི་འཆད་པ་ཡིན་དེ་ཡང་རང་ཉིད་དོན་དེ་བརྗོད་པས་དེའི་གདམས་ངག་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་དྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་འདི་ནི་དེའི་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གདམས་ངག་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་བསྟན་པ་དེའི་གཞུང་ཉིད་ལ་ཡང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་འཆད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་དྲངས་པ་ཁོ་ནར་དགོངས་པའོ། །བསྟན་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་གཞུང་བཤད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང༌། དེས་བཅོལ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ལ་སྡང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྩོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་གཞུང་བཤད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་པོར་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཡང་གོ་བར་མི་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་བཤད་པས་མ་མཛད་ཅེ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་ཡང་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐོག་མར་གསུངས་སོ། །ལུང་རིགས་དག་གིས་རྣམ་དཔྱོད་པ། །ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུར་གང་འཆད་པར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ ནི་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་དག་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་དུ་མའི་ཐབས་མང་པོ་ཞེས་གང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཕུལ
Chinese
而且也不是为了极力 सिद्ध 成所欲的量。如果说了“于任何处皆无共同”等等，那么这如何解释这个意义呢？这也是因为自己说那个意义，为了极力显示那个教诫而普遍引用的。意义就是这仅仅不是那个，因为是从教诫传承中来的缘故。凡是在任何处所显示了相的体性等等，也是为了在那部论典本身中述说，而解释那个意义，那也是认为仅仅是引用的。为了容易显示是那样做的，不是为了讲述那部论典。像这样，也不是因为他委托，也不是因为憎恨将唯识的对境安立为相似的似是而非的理由，因此没有必要再三地争论。正因为如此，并不是变成了讲述那部论典的方法而首先讲述了比量。也不应理解为是为了那个意义而讲述了第一个偈颂。如果问没有讲述什么呢？那么，正等觉圆满的佛陀薄伽梵，显示法与非法的，是成立不应分别的，而且那本身是一切所应依赖的，因此不依赖它而成立也是不合理的。薄伽梵也依赖于正确的名言，以因和果的阶段的差别分为两种，因的阶段是菩萨的阶段，在那时也是因为一切都用比量来证悟，所以薄伽梵首先宣说了比量。以圣教和正理来辨别，是指在比量品中所要讲述的内容，名为利益有情而宣说。同样，果的阶段是自利和利他圆满的差别分为两种。其中自利圆满是因为一切都如实地现证了一切相，所以是现量的自性。多种方式的众多方便，是指将要讲述的内容，名为善逝救护。利他圆
English
Moreover, it is not even for the purpose of thoroughly establishing the valid cognition of what is desired to be manifested. If it is said, "Nowhere is there anything in common," etc., then how does this explain the meaning? This is also because one speaks of that meaning oneself, and it is universally cited in order to thoroughly show that very instruction. The meaning is that this is only not that, because it comes from the lineage of instruction. Wherever the nature of the characteristics of the subject, etc., is shown, it is also to explain that meaning by stating it in that very treatise, and that is also considered to be merely cited. It is done that way for the sake of easy demonstration, but not for the sake of explaining that treatise. Likewise, it is not because he entrusted it, nor is it because of hating the pseudo-reason that establishes the object of mere consciousness as similar, therefore there is no need to argue again and again. Precisely because of this, it is not that the inference was first explained after becoming a method of explaining that treatise. Nor should it be understood that the first verse was explained for that meaning. If you ask what was not explained, then the perfectly enlightened Buddha, the Bhagavan, who shows what is Dharma and what is not Dharma, establishes what should not be distinguished, and that itself is what everything should rely on, so it is also unreasonable to establish it without relying on it. The Bhagavan also relies on correct terminology, and is divided into two types by the distinction of the stages of cause and effect. The stage of cause is the stage of the Bodhisattva, and at that time, too, because everything is realized by inference, the Bhagavan first proclaimed inference. To distinguish with scripture and reason, which indicates what will be explained in the chapter on inference, is called "showing the intention to benefit beings." Similarly, the stage of fruition is divided into two types by the distinction of the perfection of self-benefit and the perfection of other-benefit. Among these, the perfection of self-benefit is the nature of direct perception, because everything directly realizes all aspects without exception. The many methods of various kinds, which indicates what will be explained, is called "Sugata Protector." Other-benefit perfec
Tibetan
་དུ་བྱུང་བ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་གཞན་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་མངོན་སུམ་མོ། །དེའི་བང་དུ་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ཇི་ལྟ་བས་ཁྱབ་པའི་རྟགས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཁོ་ནས་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་འོག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྒྲུབ་པར་འདོད། ནས་དེ་བསྟན་པ་ནི་སྐྱོབ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་གསུམ་པོ་འདིའི་ཡང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་ན། རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཅན་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་དང་པོས་ཏེ་དེ་བསྟན་པ་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིག་དག་གི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དག་གིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ནི་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའམ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི། རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེས་ན་དང་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་བཞག་པ་དག་མེད་ན་ཤིན་ཏུ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་འདོད་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འདོད་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཚད་མ་དེ་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྙེས་པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དོན་དམ་པར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཚིག་གི་ངོ་བོ་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བས་བསྟན་པ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཡ
Chinese
又，世尊如實顯現，為了向其他道路展示，是為他人利益而推論的自性。其中，自利殊勝是根本，所以首先是現量。成為其助力的比量也是量，因為僅僅憶念所證成如何周遍之相，就接近於詞語的稱謂，所以在自利比量之後，想要證成他利比量。乃至宣說此者名為救護。如果這三種量沒有共同的特徵，由於不能理解經等非量是無特徵者，為了極力證成量的共同特徵，所以用第一品來宣說，名為成為量。共同特徵的分類之詞，沒有前後的決定。以分類來遮斷非量，就像如實確定量一樣。以共同特徵來遮斷非量，或者就在此處進行分類，以名為「二種」等來顯示分類，因為是差別特徵的支分，所以是二種。因此，名為「最初」就是決定。因為如果沒有以分類來安立，就想要了知極為決定的本性，並且也無法想要了知。像這樣的量，頂禮之後應當宣說，應當如此連接。此外，世尊遣除世俗諦和勝義諦的本性，以及他人的錯亂，在此應當證成，因為徹底斷除了具有習氣的一切垢染，功德
English
Furthermore, the Bhagavan manifests as is, and in order to show others the path, it is the nature of inferring for the benefit of others. Among these, self-benefit is supreme and is the root, so it is primarily direct perception. Inference, which becomes its aid, is also a valid cognition, because merely remembering the sign that pervades what is to be proven, it is close to the terminology of words, so after the inference for self-benefit, one wants to prove the inference for the benefit of others. And teaching this is called salvation. If these three valid cognitions do not have a common characteristic, because one cannot understand that scriptures and so on, which are not valid cognitions, are without characteristics, in order to strongly prove the common characteristic of valid cognitions, it is taught in the first chapter, which is called 'Became Valid Cognition'. There is no certainty of the order of the words of the classification of common characteristics. Cutting off non-valid cognitions by classification is just like ascertaining valid cognitions as they are. Cutting off non-valid cognitions by common characteristics, or classifying them right here, showing the classification by 'two kinds' and so on, because it is a branch of the distinguishing characteristic, so it is two kinds. Therefore, 'first' is certainty. Because if there is no establishment by classification, one wants to know the extremely certain nature, and also cannot want to know. Having prostrated to such a valid cognition, one should explain, and it should be connected in this way. Moreover, the Bhagavan eliminates the nature of conventional truth and ultimate truth, and the confusion of others, which should be proven here, because he has completely abandoned all defilements with habitual tendencies, virtues
Tibetan
ང་ཁོ་བོ་ཅག་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་དུ་མཛད་པ་དེར་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ངེས་པ་དེ་རྟོག་པ་པོའམ་ཚིག་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཡིད་མི་ཆེས་པར་མི་རིགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་ནི་འདི་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུའི་གོ་རིམས་སོ། །དེ་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དང་པོའི་ཕྱེད་ནི་བསྟོད་པའོ། །ཚད་མ་གྲུབ་པ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་བཤད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ནི་རྟོག་གེ་ངན་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཁ་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་མེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཚད་མར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྐྱོན་མེད་པའི་དངོས་པོ་དོར་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྟེ་དེ་བསྟན་པ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་དངོས་པོའི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མར་ཁུ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཕན་བཞེད་པ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ཀྱང་རྒྱུ་བརྟན་པོ་གཞན་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅིང་འདོར་ལ། འགལ་བ་དུ་བའམ་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཕན་བཏགས་པ་ཡིན་ན། དེ་དོན་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི་ལན་ཅིག་བྱུང་བའི་ཕན་བཏགས་པ་བྱས་པ་དེས་ཀྱང་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། མི་རིགས་ཏེ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་མཐའ་མེད་པ་ལ་ཕན་གདགས་པ་ཡང་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས་ ཀྱང་དམ་བཅས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྟན་པ་ནི་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་འགལ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་ཕ་མ་ཡིན་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་དངུལ་གྱི་ཤེས་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་ནི་མཐོང་སྟེ་གྲང་བ་ལ་སྲེག་བྱེད་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་དུ་འགལ་བ་མ་ཡིན་
Chinese
我这是为了消除他人说我们不相信的错误。因为显现之处，那确定的理由，有思辨者或精通词句者不应不相信之义。剩余的与此相同，这是章节的顺序。其中“成为量”的第一部分是赞颂。解释成立量，而不是因为导师解释经文，这是阐释造《释量论》的意图。其中理由是恶劣的思辨错误。另外有些人说，世尊如灯火般涅槃，也是为了成立是量，因此说了“成为量”等。不应舍弃无过失的事物，如涅槃。同样，一切智智也是，那所显示的是“善逝”。即使是那样的自性，但因为事物相续的因不存在，难道不像酥油等耗尽的灯火般耗尽吗？因此说了“显示利益”，这也显示了没有其他的稳固之因。然而，即使那样，有些人不接近而舍弃，或者产生多种矛盾或自身，因此说了“成为量”。因为在一切生世中都显示利益，所以是施加利益，如果那样不是无意义的，那么一次施加利益有什么必要呢？不应如此，因为施加利益的对象是无边的，施加利益也是无边的，因此发誓要成办一切有情之义。而且因为那没有圆满，所以世尊自身也没有圆满，那所显示的是“量”。其中，显示没有矛盾的是“真实”。对真实而言，真实不是父母的损害，就像贝壳的知识不是白银的知识的损害。对真实造成损害的是真实，这是可见的，就像寒冷被焚烧一样。同样，在这里也会变成等持等。那不是，因为不是永远的矛盾。
English
I am dispelling the error of others who say that we do not believe. Because in what is manifested, that definite reason, it is not appropriate for those who speculate or are proficient in words not to believe. The remainder is the same as this, which is the order of the chapters. Of these, the first half of "become valid" is praise. Explaining the establishment of validity, not because the teacher explains the scriptures, this is to elucidate the intention of composing the Commentary on Validity. Among them, the reason is a bad speculative error. Furthermore, some say that the Blessed One, like a lamp, passed into nirvana, but also to establish that it is valid, therefore "become valid" and so on are said. It is not appropriate to abandon faultless things, such as nirvana. Similarly, the omniscient wisdom is also, what is shown is "Sugata." Even if it is such a nature, but because the cause of the continuity of things does not exist, will it not be exhausted like a lamp with exhausted ghee and so on? Therefore, "showing benefit" is said, which also shows that there is no other stable cause. However, even so, some do not approach and abandon, or produce various contradictions or themselves, therefore "become valid" is said. Because benefit is shown closely in all births, it is the application of benefit, if that is not meaningless, then what is the necessity of applying benefit once? It should not be so, because the objects to be benefited are infinite, and the application of benefit is also infinite, therefore it is vowed to accomplish the meaning of all sentient beings. And because that is not complete, the Blessed One himself is not complete, what is shown is "valid." Among them, what shows no contradiction is "true." For truth, truth is not the harm of parents, just as the knowledge of a conch shell is not the harm of the knowledge of silver. What harms truth is truth, which is visible, just as cold is burned. Similarly, here too it will become samadhi and so on. That is not, because it is not an eternal contradiction.