Tibetan
་བའི་དོན་ཏོ། ། དེའི་ལུགས་ནི་འདིས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་བརྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་བཤད་བྱ་ཉིད་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདམས་ངག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལུགས་ཀྱང་དོན་གྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གདམས་ངག་ཡིན་གྱི་དེའི་ལུགས་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ནི་ལྷག་པར་དོར་ནས་ནི། །ཞེས་གང་བསྟན་པའོ། །དེའི་ལུགས་ནི་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་ལུང་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དེའི་ལུགས་ནི་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལ་ཡང་ངེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། གཟིགས་པ་པོ་ཡི་མདོ་ནི་ཁོ་བོས་རྣམ་པར་དབྱེ། །ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཉིད་ནི་གཟིགས་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་སེམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ་ས་ཐོབ་པ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ས་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ཐུགས་ལ་དགོངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་ཡོད་ཀྱང་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ལུགས་ཀྱང་ཡིན་པ་དེའི་ཞེས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ནི་འདིར་དོན་མ་ཉམས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མཐོང་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐོང་བ་ཉིད་ལ་འདི་ལྟར་བརྟགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡིན་པ་ལ་ཉེ་བར་གདགས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། དེས་བསྟན་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ། ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་གྲོལ་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་དེའི་ཐབས་རིག་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་དེ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་སྐྱེ་བོས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་གསལ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྒྲུབ་པར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟོས་པ་མེད་པའི་སྟོན་པ་པོ་ཡང་ཉན་པ་པོ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན། དེའི་གཞུང་ལུགས་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པ་དང་ཉན་པས་ཆེས་དུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་དུབ་པ་ཉིད་བཟོད་དུ་ཟིན་ཡང་མི་ནུས་པས་སློབ་དཔོན་ལ་གུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་མ་གུས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་ཀུན་དུ་འདོད་པ་བླང་བར་ནི་མི་ནུས་ཀྱི་རང་ཉིད་ཀྱིའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་རིགས་པ་གསལ་བར་མཛད་པ་ལ། ཕ་རོལ་པོ་དག་དེས་གསུངས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཕ་རོལ་པོའི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་སྤངས་པའི་རིགས་པའི་ལམ་སྐྱོན་གྱིས་མ་གྲོས་པའི་རྣམ་འགྲེལ་རང་དབང་དུ་མཛད་ན། དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མ་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཚད་མ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བརྙས་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་གཞུང་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པ་སྔོན་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ད་ལྟར་སྐུར་པ་མི་འདེབས་ཏེ། དེས་ན་དེའི་གཞུང་འཆད་པ་ལ་བརྙས་པ་སྤང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་དེ། མི་ནུས་པ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་བརྙས་པ་ནི་མེད་དེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་སྤོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་མི་བསླུ་བ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་ལ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པར་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་བརྙས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ཡང་དེའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཚད་མ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ། དེའི་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་ནི་རང་དབང་དུ་ཚིག་ཉུང་དུ་དག་གིས་བསྟན་པས་དོན་ལ་སྦྱར་བ་ལ་རེག་པར་དཀའ་བས་དེའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་གཞུང་དུ་བཤད་པའི་གདམས་ངག་གི་རྣམ་པས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་མངོན་པར་འདོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེའི་གཞུང་ལུགས་གང་ཡིན་པ་འདིས་བཤད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་འདིར་ཡང་རྗེས་སུ་ བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཤད་པའི་དོན་དུ་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་གཞུང་གི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྙས་པའི་རྒྱུས་
Chinese
的意义啊。 那个宗派不是由此来阐明的，因为是接近于采取了“与分别念相离”等等的先前师承宗派的论述。如果说所有的口诀都不是量，而是无害的，那也不是，因为那个宗派也是通过意义来阐述的口诀，而不是那个宗派本身，如所说：“经文要特别舍弃啊。”那个宗派不是做注释的其他的经文，而是那个宗派就是那个，因为也没有这样的确定。如果问你的又有什么确定呢？因为说了：“我来分别观察者的经。”上师本身不是观察者，因为生起了思维理性的自性之识，如果见到获得了地，也要考虑到自己获得地之间啊等等，这是很清楚的。即使见到量等等，也是有意义的，而且也是宗派的那个，这样，全部形象的观察在这里说的是意义没有丧失，而不是见到一个方面。仅仅见到一个方面这样来考察也是不行的，因为那样显示没有必要，而且对于存在主要者，也不应该安立为接近于存在。具有分别念的，对于他所阐述的宗派，是没有依赖的，因为对于寻求解脱等等的人来说，通达那个方法，是想要通过不错谬的量来证悟的。那也是因为随顺而与那个有依赖，因为如同驳斥迷惑的众生所造作的显现一样，为了接近显示如实之证成，所以应该证成那个。对于那个，也没有像那样的知识成就的因和果啊等等，是通达许多种颠倒分别念。如果无依赖的宣说者，不是为了调伏听者而说，那怎么不是疯子呢？ 通过阐述那个宗派的方式来成立有依赖是不行的，因为讲说和听闻非常疲惫的缘
English
That is the meaning. That system is not shown by this, because it is close to taking the explanation of the previous teacher's lineage, such as "being free from conceptualization." If it is said that all instructions are not valid, but are harmless, it is not so, because that system is also an instruction that explains through meaning, but it is not that system itself, as it is said, "Scriptures should be especially abandoned." That system is not the scriptures of other commentators, but that system is that, because there is no such certainty. If you ask what certainty you have, it is because it is said, "I will distinguish the sutra of the observer." The teacher himself is not the observer, because the knowledge of the nature of reasoning arises, and if you see that you have attained the ground, you should also consider until you yourself attain the ground, etc., which is clear. Even if you see valid measures, etc., they are meaningful, and that is also the system, so seeing all aspects here means that the meaning is not lost, but not seeing one aspect. It is not appropriate to investigate only one aspect in this way, because there is no need to show it that way, and it is not appropriate to establish it as close to existence for the existence of the main one. Those who have conceptualization are not dependent on the doctrine he expounds, because for those who seek liberation, etc., understanding that method is what they want to realize through infallible valid measures. That is also because following it is dependent on it, because in order to approach the demonstration of truth, just as refuting the appearances created by deluded beings, it is appropriate to prove that. For that, there is no cause and effect of achieving such knowledge, etc., which is understanding many kinds of inverted conceptualizations. If the independent proclaimer speaks without taming the listeners, how is he not a madman? It is not possible to establish dependence by explaining that system, because the speaker and the listener are very tired.
Chinese
也是如此。然而，即使能够忍受疲惫，也无法做到，这不是对老师的尊敬。因为老师们是无限的，完全放弃对他们的不尊敬，普遍地接受愿望也是不可能的，如果说是自己的，那是不对的，因为一切的愿望本身就是自己的。论师陈那阐明了理路，驳斥了外道对他的言论的诽谤。在那之后，如果自在地创作了破除外道颠倒之相的、没有过失的理路之道的释论，那么在那之后，论师陈那就变得无知了。论师陈那的量就是这样，受到了轻蔑，因为在他的论典中没有见到这样的理路。外道们现在不对论师世亲等先辈进行诽谤，因此，没有必要为了讲解他的论典而避免轻蔑，因为不可能做到是无穷无尽的。对其他论师没有轻蔑，因为没有执着，所以没有避免。因为具有分别念的人们依赖于通往天界等不欺骗之道的量，所以如上所述，那本身就是所要表达的内容。再者，像这样完全避免轻蔑，也是为了成立他的现量，所以应该宣说那本身。确实，因为他的愿望仅仅是由简洁的语言自在地表达的，所以难以触及与意义的结合，因为无法依靠他的论典来理解，所以会进行诽谤，因此，以他的论典中所说的教诲的方式，宣说了以量成立的现量。那不是由这个论典所说的他的宗派，而是因为宣说了从先前的师承传下来的、远离分别念的本身等等，所以论师陈那在这里也是随之 宣说，而且为了像那样如实宣说，通过造《释量论》也是随之宣说。因此，不是依赖于他的论典的解释，而且轻蔑它的原因
English
It is also so. However, even if one can endure fatigue, it is impossible, and this is not respect for the teacher. Because teachers are infinite, it is impossible to completely abandon disrespect for them and universally accept wishes. If it is said to be one's own, that is not correct, because the wishes of all are inherently one's own. When Master Dignāga clearly expounded the reasoning, he refuted the slanders of outsiders against his words. After that, if he freely composed a commentary on the faultless path of reasoning that dispels the distorted appearances of outsiders, then after that, Master Dignāga became ignorant. Dignāga's valid cognition is like this, and he was despised because such reasoning was not seen in his treatise. Outsiders do not now slander the predecessors such as Master Vasubandhu, so there is no need to avoid contempt in order to explain his treatise, because it is impossible to do so endlessly. There is no contempt for other teachers, because there is no attachment, so there is no avoidance. Because those with conceptual thought rely on the valid cognition that is the non-deceptive path to heavens and so on, it was shown above that that itself is what is to be expressed. Furthermore, avoiding contempt in this way is also for the sake of establishing his direct perception, so that itself should be declared. Indeed, because his wishes are expressed freely with concise words, it is difficult to touch the combination with meaning, and because it is impossible to rely on his treatise to understand, they will slander, therefore, in the manner of the instructions spoken in his treatise, the direct perception established by valid cognition is declared. That is not the tenet of his system spoken by this treatise, but because it speaks of the very nature of being free from conceptual thought, which has come down from the lineage of previous teachers, and so on, therefore Master Dignāga also follows here in declaring it, and also by composing the Pramāṇasamuccaya, he also follows in declaring it in order to explain it as it is. Therefore, it is not based on the explanation of his treatise, and the reason for despising it