Tibetan
ད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་པའི་ཤས་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་ལས་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཐུག་མེད་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་གྲུབ་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་འགྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ན། འགའ་ཞིག་ཐ་དད་གྲུབ་མི་འགྱུར། །ཤེས་པའམ། དོན་འགའ་ཞིག་གི་ཡང་ཐ་དད་པའམ། ཐ་དད་པ་མེད་པ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །འདིས་ཀྱང་ཤེས་པ་རང་རིག་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་འོངས་པ་རྫོགས་སོ།། །། དེ་བས་ན། ཁྱད་པར་ཅན་དངོས་པོ་མྱོང་བ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་དང་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ངེས་པ་དམིགས་པ་མྱོང་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པའི་དོན་ཏེ། བསལ་བ་སྟེ། བཀག་པས་ནི་གཞན་མ་ཡིན། དེ་བས་ན། དེ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པ། དེ་དགག་པར་བྱ་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་འགའ་ཞིག །དོན་དེས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་དོན་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དགག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་བའི་དོན་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞན་དམིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་མི་དམིགས་པ་བརྗོད་པ། དེས་ན་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི། མངོན་སུམ་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་རྟོགས། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དམིགས་པ་ཉིད་གཞན་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཤེས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ། གོ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཞེ་ན། དེ་མེད་རྣམ་གཞག་གིས་ཏེ། མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། རང་ཉིད་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཅན། མི་དམིགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་དོན་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། རྒྱུ་མཚན་ངེས་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཡུལ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། མི་དམིགས་པ་ལས་ནི། དོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། འདི་གཉིས་ནི། རང་ཉིད་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ལས་མི་ད
Chinese
不是这样的。那么是什么呢？如果说是从知识的不同部分而来，那么，那也成了自证的另一种差别。如果说是从他者而来，那么就会无穷无尽，因为如果因为原因而连一个差别都不能成立，那么一切都不能成立，这样一来，有些差别就无法成立。无论是知识，还是某些事物的差别，或者没有差别，都无法成立。这样一来，就必须毫无疑问地承认知识是自身的一种特性。这也证明了知识是自证的。顺便说一句，以上已经结束。 因此，因为体验到具有差别的物体，所以，为了明确区分与他者不相混淆的事物的自身本质，为了体验到所缘，作为所缘的特征，非所缘的事物，即排除，也就是通过遮止而并非他者。因此，从那之中，具有差别的所缘，那要遮止的瓶子等等，从那之中，某些具有差别的，远离该事物的本质的事物，那所缘的事物，那正是要遮止的事物，想要表达的意义，那也是非所缘。因为并非缘于他者，而是遮止，所以说非所缘。因此，这非所缘，仅仅通过现量来理解。通过自证的现量来成立，因为缘于一个事物本身就是不缘于其他事物。那也是知识变成了与其他的知识没有差别的，是能知。为什么呢？因为那是通过否定来建立的，也就是通过不存在的名称来建立的。是什么样的呢？是仅仅通过自身来进入的，具有仅仅通过非所缘的自身本质来进入的性质。在那之中，当成为以一种方式来确定的事物时，那么就要从所缘的事物来建立能所缘的名称。如果知识是非所缘，那么就要建立理由和具有理由的名称。这样一来，当无法成立确定的所缘时，从非所缘出发，就会变成进入无意义之中。这两者，是仅仅通过自身来进入的。这样说的。否则，如果不是从自身出发
English
It is not like that. Then what is it? If it is said to be from different parts of knowledge, then that also becomes another distinction of self-awareness. If it is said to be from others, then it would be endless, because if even one difference cannot be established because of a cause, then everything cannot be established, and in that way, some differences cannot be established. Neither knowledge, nor the difference of some things, or the absence of difference, can be established. In that way, it must be undoubtedly admitted that knowledge is a characteristic of itself. This also proves that knowledge is self-aware. By the way, the above is finished. Therefore, because of experiencing the differentiated object, in order to clearly distinguish the self-essence of things that are not mixed with others, in order to experience the object, as a characteristic of the object, the non-object, that is, exclusion, that is, not others through prevention. Therefore, from that, the differentiated object, the vase to be prevented, etc., from that, some differentiated, the essence of being away from that thing, that object, that is the thing to be prevented, the meaning to be expressed, that is also the non-object. Because it is not based on others, but is prevented, so it is said to be non-object. Therefore, this non-object is understood only through direct perception. It is established through the direct perception of self-awareness, because being based on one thing is not being based on another. That is also knowledge becoming something that is not different from other knowledge, it is the knower. Why? Because it is established through negation, that is, through the name of non-existence. What is it like? It is something that enters only through itself, it has the nature of entering only through the self-essence of non-object. In that, when it becomes a thing that is determined in one way, then the name of the objectifier must be established from the object. If knowledge is non-object, then the name of the reason and the reason must be established. In that way, when the determined object cannot be established, starting from the non-object, it will become entering into meaninglessness. These two are entering only through themselves. That's what it says. Otherwise, if it is not from itself
Tibetan
མིགས་པ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། མི་དམིགས་པ་ལས་ནི། དོན་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ལྡོག་པ་ལས་སོ། །གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ཉིད། ཡུལ་དམིགས་ པ་མི་དམིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཐུག་མེད་འགྱུར། །དེ་བས་ན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་དོན་དག་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་མི་སྣང་བ་ལ་ཡང་མེད་པའི་ངེས་པ་མི་རུང་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་ཡོད་པའམ་ཅི་དེ་མེད་པ་ཉིད་ལས་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །འོན་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་གཞན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་དོན་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ལས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི། མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་རྟགས་ཅན་མིན། རྟགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཅན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི། ཤེས་པའི་ཤེས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་གཞན་ལ། སྐྱེ་བ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ན། འགྲུབ་པ་མི་འགྱུར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཉིད་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་དེ་དག་ཡོད་ན་ཡང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། འབྲས་བུ་ངེས་མེད་ཅན་དེ་དག །མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འདི་ལྡོག་པ་བསྒྲུབ་ལ་ནུས་པ་མེད། ལྡོག་པ་ངེས་པ་ལའོ། །དང་པོར་ཡང་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་དེ་དག་མི་མཐུན་བའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཚུལ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་དང་པོའི་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་སྦྱོར་བ་ དག་ལ་དེའི། མེད་པ
Chinese
当不见成为不可能时，从不见中，就会了悟到无意义的自性。从对境的执着止息而来。对其他境的执着也是不存在的，因为境的执着是不见的缘故。这样一来，就会变成无有边际。因此，任何事物都不是以无自性而成立的。如果是这样，由于不见变成这样，就会了悟到具有可见之相的意义是不存在的。因为对不显现的事物，也不允许有不存在的确定性。如果是有，或者如果它是不存在，那么为什么是不见呢？然而，具有不见之相的意义存在于其他事物上，会遮止存在的名言，具有不显现之境的不见，是具有遮止存在名言的果。因此，执着是存在名言的因，从那个事物不存在的地方，会止息存在的名言，但并不是变成不存在名言的境。例如，不是具有相，是具有非有相。提到分别等，是指包括了知的知等。对于其他有情，因为是超越了生和根，当变成不见时，就像不变成成立一样。即使那样，也不会对它使用不存在的名言。又为什么那些不见即使存在，也不会使用不存在的名言呢？就像这样，那些具有不确定果的事物，是不显现之境的不见。具有成立存在和不存在之理由的，是存在和不存在的名言，因为在那里没有成立存在的缘故。不会使用分别等的名言。正因为如此，这没有能力成立止息，是对止息的确定。首先，在成立因等不见不存在时，那些理由是从不相符的方面确定止息的。为什么呢？因为确定性的理由，是以第三种方式来成立所要成立的意义。那也是确定状态的第一种不见。在自性结合 等方面，它的不存在
English
When non-apprehension becomes impossible, from non-apprehension, the nature of meaninglessness will be realized. It comes from the cessation of attachment to objects. Attachment to other objects is also non-existent, because attachment to objects is due to non-apprehension. In this way, it will become limitless. Therefore, nothing is established as being without self-nature. If that is the case, since non-apprehension becomes like this, it will be realized that the meaning of having the characteristic of being visible is non-existent. Because for things that do not appear, certainty of non-existence is not allowed. If it exists, or if it is non-existent, then why is it non-apprehension? However, the meaning with the characteristic of non-apprehension exists on other things, it will prevent the expression of existence, and the non-apprehension with the realm of non-appearance is the fruit of preventing the expression of existence. Therefore, attachment is the cause of the expression of existence, and from the place where that thing does not exist, the expression of existence will cease, but it does not become the realm of the expression of non-existence. For example, it is not having a sign, it is having a non-sign. Mentioning discrimination etc. refers to including knowing, knowledge, etc. For other sentient beings, because it is beyond birth and faculties, when it becomes non-apprehension, it is like not becoming established. Even so, the expression of non-existence will not be used for it. Again, why do those non-apprehensions not use the expression of non-existence even if they exist? Like this, those things with uncertain results are non-apprehensions of the realm of non-appearance. Having the reason for establishing existence and non-existence is the expression of existence and non-existence, because there is no establishment of existence there. The expression of discrimination etc. will not be used. For that very reason, this has no ability to establish cessation, it is certainty of cessation. First, when establishing the non-existence of non-apprehension of causes etc., those reasons are certain to cease from the incompatible side. Why? Because the reason for certainty is to establish the meaning to be established in the third way. That is also the first non-apprehension of the state of certainty. In self-nature combination etc., its non-existence